980" /> 980"> 980"> 980"> 980"> 1980

1980

Image

1980

Zeevissen

Nadat ook het clubhuisplan van Dhr. Woldijk was mislukt leek de toekomst van het schip er meer roest- dan rooskleurig uit te zien.

Totdat Lammert Marten Medendorp uit Warffum zich aandiende. Medendorp, die zelf altijd gevaren had en de laatste jaren sportvissers naar het Wad had gebracht, wilde met het behoud van de kustvaarder (waar er nog maar weinig van over waren) een eer bewijzen aan de Noord-Nederlandse kustvaart. Hij zou het schip totaal gaan renoveren en het gaan exploiteren als recreatievaartuig. Vaartochten met gasten, sportvissen op de Wadden etc.

Zo gezegd, zo gedaan. Op 25 september 1980 werd hij de nieuwe eigenaar, maar wat hij niet wist (en wat volgens hem Dhr. Woldijk i.v.m. een kettingovereenkomst wel had moeten melden) is dat er een slooppremie op het schip zat en het dus nooit meer terug in de vaart mocht komen. Na veel gedoe en gesprekken met het Ministerie in Den Haag kreeg hij, omdat hij alleen sportvissers en geen lading zou gaan vervoeren, hier uiteindelijk goedkeuring voor. Maar vrienden met Dhr. Woldijk is hij nooit meer geworden.

Image
Kapitein Medendorp uit Warffum

Omdat de teboekstelling was doorgehaald kreeg het schip een nieuw brandmerk en ook moest het uiteindelijk door de scheepvaartinspectie weer worden goedgekeurd.

Medendorp doopt haar EEMSLAND PRINSES en ze krijgt in Zoutkamp van een ambtenaar van de Scheepsmetingsdient te Groningen weer een nieuw brandmerk. Het merk '5174 Z GRON 1981' wordt gebeiteld in de achterkant van de lichtkap van de motorkamer.

Image
De twee brandmerken

De verbouwing begon in april 1981 op Scheepswerf Welgelegen te Zoutkamp. In juni gingen de stuurhut en de rest van de bovenbouw eraf. Ze wilden de stuurhut als historisch object bewaren, maar toen de giek van de kraan die hem eraf moest tillen erop viel (zie foto hierboven) zagen ze hier toch maar van af (hoeveel pech kan een schip hebben zeg).

Aan het einde van de zomer kwam er een nieuwe stuurhut en een kaartenkamer op. Vervolgens maakt hij op het achterste luikhoofd (voor de stuurhut) een salon die dienst moet gaan doen als kantine, waar naar eigen zeggen de gasten haring en roggebrood zouden kunnen nuttigen.

Image
Van Jura, naar Gasselte naar Eemsland Prinses. De naam was er echter eindigend op dubbel S opgezet …

In de zomer van 1982 wordt het hele schip gegritstraald. De romp wordt in de lichtblauwe en de opbouw in de witte verf gezet en op 1 oktober komt de scheepvaartinspectie het gedeeltelijk verbouwde schip controleren en geeft een nieuwe internationale meetbrief af. Roepnaam is vanaf nu PH 8727.

Image
De Eemsland Prinses terug bij scheepswerf Sander in Delfzijl (die inmiddels Niestern Sander was gaan heten)

Op 22 april 1983 vaart kapitein Medendorp het schip van Zoutkamp via de stad Groningen naar Delfzijl. Met genoegen stelt hij vast hoe willig het schip luistert naar het roer en hoe betrouwbaar de oude Brons motor nog altijd is. Het is op de dag af bijna 5 jaar geleden dat de ‘Gasselte’ in omgekeerde richting voer en dat de opvarenden dachten dat dit haar laatste reis zou zijn.

Image
De Eemsland Prinses onderweg naar Delfzijl
Image
Een trotse Lammert met z'n vrouw en nichten uit Chicago

In Delfzijl krijgen op de helling roer en schroef onderhoud en worden er zinkblokken op de huid aangebracht.

In juni 1983 gaat het schip weer te water om verder afgebouwd te worden. Ze ligt dan afgemeerd bij scheepswerf Niestern-Sander te Delfzijl en wacht op controle en onderhoudsbeurt van de motor, de installatie van de brandbestrijdingsmiddelen in de motorkamer en de uitrusting van reddingsmiddelen.

Dit kost uiteraard ook weer het nodige geld, maar de financiële middelen van kapitein Medendorp zijn inmiddels totaal uitgeput.

Het eigendom van het schip werd ondergebracht in de Stichting Noord Nederland te Warffum en kapitein Medendorp moest op zoek naar financiële ondersteuning. Zo probeerde hij bijvoorbeeld op voorhand al reizen te verkopen.

Image

Het schip lag inmiddels zo’n vier jaar en echt bijna klaar, na een enorme metamorfose, nog steeds te wachten op de afwerking en completering als recreatievaartuig. De Brons had onderhoud nodig, er moesten nog brandbestrijdingsmiddelen in de machinekamer worden geïnstalleerd, reddingsmiddelen moesten worden nog worden aangeschaft etc.

Bizar maar waar. Ondanks het feit dat ze dus echt bijna vaarklaar was werden voor deze laatste zaken de financiële middelen helaas niet gevonden. De bank trok zich terug en dus eindigde hier op trieste wijze het moedige avontuur van Dhr. Medendorp.

Op 7 oktober 1987 sprak het Gerechtshof te Leeuwarden het faillissement uit over L.M. Medendorp en zijn rederij de Zilvermeeuw…

//

Back