38e Kenamju Spaarne toernooi
Eerste wedstrijd ging tegen ‘regioteam Kop Noord Holland’. Jim was gespannen, het was immers voor zijn doen lang geleden dat hij zich kon meten in een wedstrijd. De spanning was echter snel weg want binnen 6 seconden lag zijn tegenstander na een voetveeg op zijn rug. Ippon, de ‘Kop’ was eraf. Als team (want daar gaat het hier vandaag over) wisten ze met 9-0 te winnen. Iedereen won z'n partij.
Ippon door voetveeg (foto: Eric van den Brink)
Tweede partij was tegen ‘Judo A-Zeven’ (samenwerkingsverband van zo’n 11 judoscholen uit de buurt van Heerenveen). Hij trof een grote sterke judoka, maar deze Fries onderging hetzelfde lot als Jim zijn eerste tegenstander. Ippon door voetveeg, weliswaar nu binnen 15 seconden. Als team wonnen ze met 7-2 dus zaten ze nog volop in de race.
Ippon door voetveeg (foto: Eric van den Brink)
Derde tegenstander was Thomas ten Heuvel van ‘Theo Meijer Sport’. Thomas behoort zeker tot de top, dus dit zou wel eens heel zwaar kunnen gaan worden. Jim liet de kaas echter niet van zijn brood eten en stond sterk te judoën. Hij wist zelfs middels een kleine beenhaak (ko-uchi-maki-komi) een yuko voor te komen. Het bleef spannend tot het einde. Beide kregen een shido (straf) wegens passiviteit. Omdat Thomas al eerder een shido had gehad kreeg Jim een tweede yuko. Zo eindigde de partij en ging de winst naar Jim. Als team wonnen ze met 7-2. Ze waren nu poule winnaar (er waren 4 poules) en gingen zodoende door naar de winnaarsronde.
Jim en Thomas (foto: Eric van den Brink)
Hier troffen ze het team van ‘Sport Instituut Hoogland’ uit Amersfoort. Klinkt misschien lullig maar Jim had geen enkele moeite met deze judoka. Eerst stuurde hij hem door na een uchi-mata inzet (yuko) en vervolgens maakte Jim zelf een uchi-mata die goed was voor ippon. Als team wonnen ze met 7-2 en zo kwamen ze in de halve finale terecht!
Jim maakt uchi-mata en Ruben zag dat het goed was (foto: Leo vd Vliet)
Halve finale was tegen het team van ‘Sport Instituut de Korte’ uit Hoogvliet. ‘De Korte’ valt hier meestal wel in de prijzen en was vandaag ook een van de favorieten. Jim trof hier de 16-jarige Desley Kunst. Toen Jim tegen Desley moest stonden ze als team al 1-5 achter en zouden dus niet meer kunnen winnen. Slechts de eer was nog te redden. Al vrij snel zette Desley een uchi-mata in, Jim nam hem over en stuurde hem door naar z’n rug. Ippon voor Jim. Na afloop grapte zijn moeder tegen Desley dat hij Jim z’n weblog beter had moeten bestuderen, dan had hij kunnen weten dat hij dat veel vaker doet. Ze verloren uiteindelijk met 3-6 en zouden als ze de volgende wisten te winnen daarna nog om een derde plaats kunnen gaan strijden.
Jim (boven) neemt Desley over (foto: Eric van den Brink)
Volgende tegenstander was het team van ‘Judo Yushi’ uit Nieuw-Vennep. Jim z’n grote teen zat inmiddels ingetaped want die was tegen Desley flink gekneusd geraakt. Hij had er nog steeds erg veel zin in. Z’n heupworp liep lekker en ook in deze partij wist hij met een uchi-mata uit het boekje een volle ippon te scoren. Als team liep het ook lekker. Ze wonnen met 7 tegen 2 en mochten na een zeer lange judodag om het brons gaan strijden.
Jim (links) maakt uchi-mata (foto: Eric van den Brink)
Er was maar 1 derde prijs dus het was nu alles of niets. De laatste tegenstander was thuisclub ‘Kenamju II’. Jim zou hier eigenlijk Rombout van Amstel hebben getroffen, maar die kreeg in de partij ervoor helaas erg last van een knieblessure. Er was een boomlange vervanger ingezet. Ongelooflijk dat deze in hetzelfde gewicht van Jim (tot 66 kg) zat. Maar lang of niet, vrij snel scoorde Jim een waza-ari met een overname (inderdaad weer een uchi-mata) en even later maakte hij het volle punt met een tani-otoshi (offerworp). Als team wonnen ze met 7 tegen 2 en zo werden ze hier heel knap DERDE.
Jim (links) maakt tani-otoshi (foto: Eric van den Brink)
Jim won al zijn zeven partijen (zes met ippon) en zat dan ook stralend in de auto terug. Heel fijn voor hem dat hij zoveel zin had vandaag en dat het zo heeft uitgepakt. Volgende toernooi is pas weer over 6 weken.
Het bronzen team (foto: Eric van den Brink)
Open Internationale Helderse
Den Helder, met bovenin nog net een puntje van Texel en links een stukje van Noorderhaaks (een onbewoond eiland dat zich per jaar zo’n 100 meter verplaatst).
In Den Helder aangekomen bleek dat het toernooi enorm aan het uitlopen was. Jim zou om 11 uur beginnen, maar anderhalf uur (en 4 warming up’s) later stond hij nog niet op de mat. Toen ze eindelijk gingen beginnen bleek dat Jim zijn eerste partij een vrijloot had. Schiet niet op dus met dat wedstrijdritme.
Zijn tweede partij trof hij een onbekende en zoals al snel bleek onervaren judoka. Niet iemand om lekker tegen warm te judoën dus. Na enkele seconden was het dan ook voorbij. Jim legde hem in een houdgreep/beenverwurging en de ander tikte af.
Met pas een paar luttele judoseconden voor Jim op de klok, bood zijn volgende tegenstander zich al aan. Over uitersten gesproken. Dit was Frank de Wit (Nederlands kampioen in de klasse tot 60 kilo). Het zat er in dat hij hem vandaag tegen zou komen, maar dan liever wat later in het toernooi. Het ging er fel aan toe, maar na bijna 3 minuten judo stond er nog geen score op de klok. Dat veranderde, want Frank scoorde snel achter elkaar 2 yuko’s en kreeg Jim in een beenklem. Jim moest helaas aftikken en zo ging de partij naar Frank. Jim kon nog nu maximaal nog derde worden (Frank werd later eerste).
Jim tikt af.
Vierde partij trof hij Rombout van Amstel (van Kenamju) uit Velserbroek. Rombout (een oude bekende) heeft hele lange armen en Jim vind het daardoor lastig om met hem te judoën. Uiteindelijk weet Jim met 2 waza-ari’s (=ippon) het verschil te maken.
Eerste waza-ari (ko uchi maki komi)
Tweede waza-ari (door een overname)
Vijfde, en tevens laatste partij gaat om het brons. Jim treft hier Nick Hoogenboom, wederom van Kenamju. Het werd een partij waar lang over zou worden nagepraat. Jim zet namelijk na een paar seconden een offerworp in en werpt Nick hard over zich heen en vol op zijn rug. Ippon voor Jim dus. Tot zover niets aan de hand. Het punt was echter of Jim of Nick zijn voet nou nog net op de mat stond of net daar buiten, op het moment dat Jim de worp inzette. De fans van Nick vonden van niet, net zoals 1 hoekscheidsrechter. De hoofdscheidsrechter en de andere hoekscheidsrechter vonden echter van wel. Jim won dus zo het brons, maar het bleef nog lang onrustig (met zijn blessure is het gelukkig goed gegaan).
Jim (rechts) zet een offerworp in, werpt Nick over zich heen en scoort ippon. De vraag was of één van de twee het gele wedstrijdgedeelte van de mat nog raakte op het moment van de inzet...
NK teams onder 15 jaar
Op basis van zijn prestatie bij zowel Dutch Open als NK was hij genomineerd door de Judobond om uitgezonden te worden naar een groot judotoernooi in Erfurt, Duitsland. Weliswaar een grote eer, maar aangezien hij hier dan in de klasse tot 55 kg zou moeten uitkomen heeft hij hiervoor bedankt. Hij is inmiddels een klasse opgeschoven en lijnen is geen optie.
Over naar vandaag. Na 3 competitierondes en dus heel veel partijen eerder dit jaar, had Jim zich met zijn team (Slingerland/Den Edel) geplaatst voor het Nederlandse kampioenschap voor teams tot 15 jaar. Ieder district mocht slechts 1 team afvaardigen. Zo doen er vandaag 6 teams mee (Noord Nederland ontbreekt). Locatie is het prachtige Triavium in Nijmegen alwaar tegelijkertijd ook het Nederlands kampioenschap voor heren- en damesteams plaats vind. De jeugdteams strijden steeds om en om met de ‘echte’ toppers (zoals Guillaume Elmont, Elco van de Geest etc.), voor hetzelfde grote publiek. Een team bestaat uit 5 judoka’s uit 5 oplopende gewichtsklassen (van -42 tot -60 kg). Jim zit in de zwaarste klasse en moet zodoende steeds als laatste de mat op.
Trivium, Nijmegen
De loting is zwaar. Als eerste treffen ze ‘Judo Yushi’ uit Noord Holland. Blijkbaar hadden die geen ‘zwaargewicht’ en hebben ze van judoclub ‘Hikari’ Kevin Bakker geleend. Kevin werd in april (in de klasse waarin Jim toen derde werd) kampioen van Nederland. Team Slingerland begint niet erg goed, en als Jim aan de beurt is hebben ze er al 3 verloren dus kunnen ze niet meer winnen. Voor Jim rest dus ‘alleen’ nog de eer. Zoals gezegd, tegen Kevin Bakker dus. Dit had een mooie finale geweest, vorige maand op het NK, maar toen hebben ze elkaar niet ontmoet. Het ging er fel aan toe maar zonder score, totdat Jim na 2 minuten een binnenwaartse beenworp (ko-uchi-maki-komi) inzette en een yuko scoorde. De laatste minuut was dus vreselijk spannend, en met nog 9 seconden op de klok mocht Jim de partij dus niet meer uit handen geven. Hij kon makkelijk ontwijkend gaan judoën en zou met een straf aan zijn broek nog winnaar worden. Hij ontwijkt echter niet en blijft gewoon judoën, met als resultaat dat Kevin in de allerlaatste seconde nog een schouderworp probeert en met succes. Hij krijgt een yuko en de stand is weer gelijk. Golden score dus. Jim laat er geen gras meer over groeien. Hij zet weer een beenworp in, scoort een yuko en wint de partij. Grote klasse.
Jim (blauw) maakt ko-uchi-maki-komi (foto: Eric van den Brink)
Team ‘Judo Yushi’ zou later kampioen van Nederland worden en ‘Slingerland’ mocht nu om de derde plek gaan strijden. De tegenstander werd het team van ‘Sportschool Geelhoed’ uit Zeeland. Jim trof een onbekende judoka en had hier weinig moeite mee. Hij scoorde al snel een yuko met een uchi-mata en kort hierop een ippon met een ouderwetsche voetveeg. Als team wonnen met ze 4 tegen 1 en werden zo DERDE van NEDERLAND.
Jim, Mitchel, Jorian, Rowin en Matthijs
Jim (blauw) maakt voetveeg
Prijsuitreiking door Mark Huizinga
Nederlands Kampioenschap
Eerste partij ging tegen Alex Behrendt van Judoschool Veendam. Jim had weinig moeite met Alex en won vrij snel met ippon (uchi-mata) de partij.
Jim wint zijn eerste partij (foto: Mitesco)
Tweede partij trof hij gelijk een van de favorieten. Namelijk de kampioen van Midden Nederland, Thomas ten Heuvel uit Wijk bij Duurstede. In Almere had Jim laatst twee keer van Thomas gewonnen. Thomas en zijn vader (tevens zijn coach) ademen echter judo en hadden Jim sindsdien duidelijk heel goed bestudeerd. En met succes, hun plan werkte en Thomas kwam een wasa-ari voor te staan. Jim kreeg nog een yuko (2x shido voor Thomas) maar dat was helaas niet genoeg voor de winst. Die ging naar Thomas. Een grote teleurstelling voor Jim die nu geen eerste of tweede meer kon worden. Derde was nu nog het hoogst haalbare, maar daar zou hij dan nog 5 wedstrijden op rij voor moeten winnen. Kortom nog een lange, lange weg te gaan.
Derde partij kreeg hij Michel Hesselink van Hikari uit Zaandam. Al snel wist Jim met een voetveeg de partij te winnen en bleef dus in de strijd.
Jim wint met voetveeg (foto: Mitesco)
Vierde partij ging tegen Bas Hobbeling uit Overijssel. Eerst scoorde Jim met heupworp een wasa-ari en even later met een voetveeg een tweede wasa-ari die dus goed was voor de winst.
Jim veegt voor de winst (foto: Mitesco)
Vijfde partij ontmoette hij Wolfer van den Bosch uit Arnhem. Wolfer is een sterke judoka, maar ook hij moest vandaag na een schitterende voetveeg in Jim zijn meerdere erkennen. En Jim zit dus nog steeds in de race.
Jim wint van Wolfer (foto: Mitesco)
Thomas ten Heuvel (uit Jim zijn verliespartij) heeft zojuist van Kevin Bakker verloren. Hierdoor komt Thomas nu dus ook in de strijd om het brons terecht en wordt zodoende (wederom) Jim zijn tegenstander. De winnaar van deze partij mag hierna gaan strijden om het brons, en de verliezer kan naar huis. De spanning is dus te snijden. Jim weet nu waar het fout ging in zijn eerdere partij. Het kost hem veel kracht, maar hij weet dit nu te voorkomen en krijgt Thomas zelfs in een sankaku houdgreep. De beenverwurging zit goed, Thomas moet aftikken en Jim wint de partij en gaat dus strijden om het brons. Super voor Jim, maar heel jammer voor Thomas. Een sympathieke en zeer technische judoka, die hier eigenlijk ook zeker een plaats op het podium had verdiend.
Jim’s zevende en laatste partij zal dus om het brons gaan. En wel tegen Martijn van Dalen. De nummer 1 van Zuid Nederland uit Sint-Oedenrode, die eerder strandde in de halve finale tegen Bruno le Griep. Het zou geen lange partij worden. Nog geen 10 seconden zou hij duren. Met een schitterende heupworp wint Jim de partij, bereikt zijn doel en wordt hier dus derde van Nederland! Fantastisch.
Jim pakt het brons (foto's: Mitesco)
Bruno, Kevin, Jordy en Jim
'detail': op een NK 6 van je 7 partijen winnen met ippon, is best bijzonder
Almeerse Open Judokampioenschappen
Na een vrijloot in zijn eerste treft Jim in zijn tweede partij direct de aardige, maar ook zeer technische Thomas ten Heuvel van judovereniging ‘Duurstede’. Thomas komt net uit de klasse tot 50 kilo, waarin hij heer en meester was (o.a. winnaar Dutch Open 2010). Jim had zichtbaar last met hem en kreeg geen controle. Sterker nog, hij kreeg een shido wegens passiviteit. Totdat Jim Thomas op zijn heup kon trekken en de partij met een mooie uchi mata wist te beslissen (ippon).
Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata
Derde partij ging tegen de sterke Kevin Bakker van Hikari uit Zaandam. Na lang zonder score wist Kevin een inzet van Jim over te nemen en een yuko te scoren. Hierna zijn ze voornamelijk op de grond geweest. Kevin hield Jim keer op keer op de grond om zo tijd en de pot te kunnen winnen. Ondanks dat er op de grond niets gebeurde vond de scheids het helaas allemaal goed, en liet de tijd verstrijken. Kevin kreeg nog wel een shido wegens passiviteit, maar het verschil bleef een yuko en zo wist Kevin de partij op zijn naam te schrijven. Niet leuk voor Jim, maar slim gedaan door Kevin. Jim was zeer ontdaan.
Vierde partij trof Jim wederom Thomas ten Heuvel. En weer was het erg lastig voor Jim, en scheelde het niets of hij was geworpen. Maar ook nu wist Jim het verschil weer te maken met een uchi mata (ippon).
Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata
Vijfde en laatste partij ging om het brons tegen Bruno le Griep. Tegen Bruno (inmiddels een bekende hier) is het altijd lastig judoën. Keer op keer probeerden ze beide om een worp in te zetten, maar keer op keer mislukte dit. Er is in de hele partij geen echte worp gemaakt. Jim had het geluk aan zijn zijde. Bruno kreeg tot 2x toe een straf wegens passiviteit en zo scoorde Jim een yuko. Ik vond ze beide even actief of passief, maar zo kan het lopen. Jim won het brons, maar hield er geen joepie stemming aan over.
De prijsuitreiking in een donkere zaal met volgspots, op housemuziek en door mooie meiden is hier echter nooit een straf.
Jason, Kevin en Jim
Jim heeft normaal echt een superconditie, maar was vandaag zichtbaar gebroken. Hij vertelde dat toen hij hier de mat op moest hij een futloos gevoel over zich had, terwijl hij zich normaal goed kan focussen en energiek staat te judoën. De laatste twee partijen leek het of hij nul kracht had, zo zei hij zelf. Dus of hij nou overtraind is of dat er iets anders aan de hand is, geen idee. Feit is dat hij in de auto terug als een blok in slaap viel en dat thuis heeft doorgezet. Mag ook wel, want morgenmiddag staat er alweer een teamtoernooi op het programma. Individueel had hij morgen zeker niet gaan judoën, maar z’n team kan hij niet in de steek laten. Ben benieuwd.
Zuid-Hollandse kampioenschappen onder 17 jaar
Eerste wedstrijd won hij met een vrijloot. Tweede partij was tegen Robin v.d. Nieuwendijk van Den Edel uit Waddinxveen. Jim heeft hier geen 4 minuten nodig want al snel beslist hij met een uchi-mata de partij. De kop is er af.
Jim (met 1 voet op de grond) maakt uchi-mata
Derde partij ging tegen Dylan van Zanten van het Delta Sportcentrum uit Spijkenisse. Dylan zet een heupworp in maar Jim neemt hem over en scoort yuko. Even later komt daar een wasa-ari bij door een heupworp van Jim en tot slot weet Jim Dylan in een houdgreep/verwurging te krijgen. Dylan komt er niet meer uit en Jim wint de wedstrijd.
Jim (boven) scoort ippon
Dan treft hij tweevoudig (2008 en 2009) Nederlands kampioen Kenneth Henneveld. Een hele sterke, aardige judoka van het Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Jim, die tot nu toe met zijn sterke pakking zijn tegenstanders wist te controleren kreeg geen grip op Kenneth. Er gebeurde in het begin niet echt veel en ook Kenneth leek geen grip te krijgen. Beide kregen een straf voor passiviteit. Maar uiteindelijk wist Kenneth toch het verschil te maken door Jim te verrassen met een lage linkse schouderworp. Ippon voor Kenneth.
Kenneth (rechts) verrast Jim met een lage schouderworp
Het wedstrijdsysteem was dubbele eliminatie (2x verliezen is naar huis), dus Jim mocht nog door. In zijn 5de partij trof hij de Zoetermeerse Jeff Vogels van Judoteam Haaglanden. Jim stond weer sterk en gefocust op de mat en vrij snel wist hij de partij met ippon (schitterende uchi-mata) te beslissen. Grote klasse en nog steeds in de race.
Jim (links) scoort ippon met uchi-mata
Zesde partij ging tegen Mike Dadgarporian van het Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Een sterke judoka, maar tot 2 keer toe wist Jim hem te verrassen met een binnenwaartse beenworp (ko-uchi-maki-komi), beide goed voor een yuko. Vervolgens kreeg Mike eerst nog een shido omdat hij op de grond zijn knokkels in Jim zijn gezicht plantte, maar even later belandde hij in een houdgreep/verwurging van Jim waar hij niet meer uitkwam. Ippon voor Jim!
Jim (boven) legt sankaku aan
Jim ging zodoende op voor zijn laatste partij. Het brons (!) was nu al zeker, en bij winst kon hij zelfs nog tweede worden. De partij ging tegen Wesley Pont van ‘de Korte’ uit Hoogvliet, die net in de finale had verloren van Kenneth. Wesley is erg sterk in het grondjudo, dus ging Jim liever niet naar de grond. Wesley was erg gebrand op de winst, want hij zit immers in zijn laatste jaar -17 en als je hier eerste of tweede wordt plaats je je voor het NK. Jim heeft hier vorig jaar van hem gewonnen waardoor hij derde werd en er toen net naast greep. Er hing voor hem dus veel van af. Wesley stond erg afhoudend te judoën, en kreeg hier dan ook een shido voor. De zeer aanwezige ‘de Korte’ tribune was het hier echter niet mee eens en liet zich dan ook flink horen. Beïnvloed of niet, de shido werd ingetrokken. Keer op keer probeerde Wesley naar de grond te gaan en op een gegeven ogenblik met succes. Jim belandde in een houdgreep die stevig zat. Normaal gesproken kom je hier niet meer uit, maar met al zijn kracht en techniek lukte het Jim om er na 15 seconden uit te komen (boeienkoning Houdini zou trots op hem zijn geweest). Hij hield hierdoor de schade beperkt tot een yuko, en de strijd ging voort. Jim was echter helemaal leeg door die houdgreep actie. Wesley zette vervolgens een heupworp in, die Jim wilde overnemen met een offerworp. De offerworp mislukte en Jim kwam (uiteraard) met zijn rug op de grond terecht. De coach van Wesley sprong op, schreeuwde en maakte een ippon gebaar. De hoekscheidsrechter deed eerst niets en gaf even later ook ippon. De hoofdscheidsrechter trok vervolgens de ippon in en gaf wasa-ari. De chaos in de zaal was inmiddels compleet. Uiteindelijk gingen ze weer door, maar Jim wist het tij niet meer te keren en werd zo derde. De winst ging hier verdiend naar Wesley, maar de sportieve sfeer in de zaal was helaas ver te zoeken.
Jim (rechts) krijgt geen grip op Wesley
Wesley, Kenneth, Jim en Mike
Al met al toch weer een superprestatie van Jim. Vooraf hadden we gegrapt dat hij niet bij de eerste twee mocht komen, omdat het NK precies valt op de dag (6 maart) waarop hij zijn verjaardag viert.
8e Open Capelse
Eerste tegenstander is Jordy Rietbroek van Den Edel uit Gouda. Jordy, een goede judoka, komt er dit keer bij Jim niet echt aan te pas. Hij staat een waza-ari en yuko voor als Jordy in een houdgreep terecht komt waar hij niet meer uit kan. Ippon voor Jim.
Jim (boven) krijgt Jordy in houdgreep
Tweede partij is ook tegen een bekende, Bruno le Griep van Lu Gia Jen uit Den Haag. Tegen Bruno (eerste op Dutch Open 2009) heeft Jim nog nooit lekker kunnen judo-en, en zo ook hier wederom niet. Hij heeft een afhoudende stijl van judo, zet veel lage schouderworpen in en zit zo dus veel op zijn knieën. Jim probeert wat hij kan maar zonder score. Ook Bruno weet geen resultaat bij Jim te behalen en zo eindigt de 3 minuten zonder een punt op het bord. Helaas is er geen golden score, en dus moeten de scheidsrechters een winnaar aanwijzen. Achter de reden zullen we nooit komen, maar de winst ging naar Bruno. Jim was sterk aangeslagen en kon nu (als hij nog vier wedstrijden op rij zou weten te winnen) nog maximaal 3e worden.
Derde partij was tegen een onbekende judoka. Jim pakt hem beet, zet een ko-uchi-gari (kleine binnenwaartse beenveeg) in en werpt hem op zijn rug. Ippon voor Jim.
Jim (links) maakt beenveeg
Vierde partij wederom een onbekende. Vrij snel weet Jim hem in een sankaku houdgreep te krijgen, na zo’n 20 seconden tikt de ander af en gaat de winst naar Jim.
Jim (boven) wint hier met sankaku houdgreep
Vijfde partij ging tegen Lewa Theulen van Judo Goes. Als Jim deze wint mag hij daarna nog op voor het brons. Lewa is een goede judoka, maar vandaag niet goed genoeg voor Jim, die met een mooie kata guruma (schouderwiel) een ippon weet te scoren (zie filmpje onder).
Zesde en laatste partij dus om het brons. Deze ging weer tegen Jordy Rietbroek die zich ook met veel winstpartijen helemaal omhoog had gejudood. Spannend was zeker, maar Jim wist met een tani otoshi (achterwaartse offerworp) uiteindelijk het verschil te maken. Hij scoorde ippon en wist zo dus nog mooi derde te worden.
Jim (rechts) zet tani otoshi in en scoort ippon (foto: Eric van den Brink)
Jim (rechts) met beker en blauw oog
Kent International Open in Londen
Londen is verdeeld in 32 stadsdelen (boroughs) die elk weer zijn verdeeld in wijken (districts). Ons sfeervolle hotel (ooit chique, maar nu vergane glorie) zat in Zuid Londen in de multiculturele wijk Thornton Heat (in stadsdeel Croydon). Bekende ska en reggea grootheden als Desmond Dekker en Mad Professor komen hier vandaan. Het toernooi zelf was in het Crystal Palace National Sports Centre. Een enorm complex dat net al deels was opgeknapt voor de Olympische Spelen van 2012.
Crystal Palace National Sports Centre
Genoeg trivia, we kwamen immers voor het judo. Het Kent Open is een immens toernooi met 1000 deelnemers verspreid over twee dagen. Jim zijn klasse (onder 16 jaar en tot 50 kilo) was verdeeld in drie groepen, oplopend in kleur van de band. Jim zat dus bij de zwaarste categorie. Toen we aankwamen was het al aardig uitgelopen. Hij moest uren wachten, had last van zijn knie, het was er bloedheet en hij kreeg steeds minder fut om te judo-en. Tot overmaat van ramp werd voor zijn neus de vader van een judomaatje (Jorian) in een shock afgevoerd naar het ziekenhuis na een steek van een wesp. Hij had geen lucht meer en bijna geen pols, het was beangstigend om te zien (hij maakt het godzijdank weer goed nu). Kortom al met al bizarre omstandigheden om onder te moeten judo-en, maar uiteindelijk kon hij dan toch de mat op.
Zijn eerste partij werd beslist in 3 seconden. Hij trof (net als in al zijn andere partijen) een Engelse judoka. Ze pakten elkaar vast, liepen een paar meter, Jim probeerde een voetveeg (okuri-ashi-barai), hij lukte en hij won. Verbaasd keek de jongen nog naar zijn coach, maar de spits was eraf. Grote klasse.
Jim (links) maakt hier de ippon.
In Engeland judo je niet met je eigen kleur band, maar de een met een witte wedstrijdband en de ander met een blauwe.
Volgende tegenstander was een taaie. Jim zette de ene worp in na de andere, en wist de ander tot 3x toe te werpen. Maar steeds draaide hij net op zijn buik. De ander kreeg een straf omdat hij blokkerend judo-de en Jim steeds naar beneden trok, maar geen score dus. In de golden score was Jim ook duidelijk de actievere judoka, maar weer geen score. De scheidsrechters moesten dus gaan beslissen. Het leek overduidelijk, maar je weet het nooit met scheidrechters. De matscheidsrechter gaf het voordeel aan Jim die immers veel actiever was geweest, maar de twee hoekscheidsrechters kozen voor de Engelsman (?!?!) en zo ging de partij naar de ander. Echt ongelooflijk. Later bleek dat de scheidsen en die Engelse coach van die jongen dikke vrienden waren. Jim had het nu helemaal gehad en was zwaar teleurgesteld. Zijn kansen op goud waren nu immers verkeken, en brons zou een lange weg worden. Hadden we hier nou zoveel kilometers voor afgelegd?
Jim (links) laat hem de hele mat zien, maar zonder score
Na zich met moeite herpakt te hebben kon hij de mat weer op. Een boomlange judoka was zijn tegenstander. Jim was blijkbaar weer opgeladen want hij maakte een sterke indruk. Hij scoorde een yuko met een offerworp (tomoe-nage) en even later een ippon middels een voetveeg (de-ashi-barai).
Jim (links) maakt de-ashi-barai en scoort ippon
Voor zijn vierde partij kreeg hij te horen dat deze al om de 3de plaats zou gaan. Jim vond dit wel wat vreemd, maar zou alles op alles zetten om die laatste partij te winnen. Net voor hij begon, bleek dat dit niet zo was en dat hij er bij winst nog een moest judo-en. Keer op keer werd zo zijn mentale vermogen op de proef gesteld. Hij vocht in deze vierde partij als een leeuw en wist na anderhalve minuut met een achterwaartse offerworp (tani-otoshi) een ippon te scoren. Erg mooi.
Jim zet tani-oshi in
Tot slot dan de vijfde en laatste partij om de 3de plaats, en nu echt. Na een minuut zet de Engelsman een lage schouderworp in op twee knieën. Althans dat wilde hij doen, maar precies op het moment dat hij zich op zijn knieën wil laten vallen neemt Jim hem in de lucht over en trekt hem achterwaarts op zijn zij. Waza-ari voor Jim. Na een pittige strijd en net voor het einde van de 3 minuten zet de Engelsman een heupworp in (uchi-mata), maar weer neemt Jim hem over en stuurt hem door op zijn zij. Weer waza-ari voor Jim, die zodoende wint met waza-ari awasete ippon (2x waza-ari = ippon). Brons dus voor Jim op dit sterk bezette toernooi, die hier zowel geestelijk als lichamelijk aardig op de proef is gesteld. Petje af!
Na de overname van de schouderworp (foto: Eric van den Brink)
Jim (boven) stuurt de ander zijn uchi-mata door
Tot slot nog grote dank aan de twee meegereisde judoda’s: Mitchel Pfaff en Michel Bakker die de Slingerland jongens hier heel goed en enthousiast ge-coached hebben.
Michel en Jim (foto: Eric van den Brink)
mooie grote plak
Mahorokan Westland Toernooi
Eerste (onbekende) tegenstander had niet veel in de melk te brokkelen. Na een paar seconden wist Jim hem met een dubbele beenveeg (okuri-ashi-barai) op zijn rug te krijgen. Ippon.
Jim (links) veegt zijn tegenstander
Tweede tegenstander, Kenneth Henneveld van Mahorokan Topjudo Instituut uit Maasluis, was zeker geen onbekende. Kenneth is tweevoudig Nederlands kampioen (2008 tot 38kg, 2009 tot 46kg) en heeft een bijzonder mooie en gevarieerde stijl van judo. Het was een genot om deze 2 ‘mannen’ te zien judo-en. Beide links en zeer aan elkaar gewaagd. Lang ging het gelijk op, maar Kenneth wist uiteindelijk met een yuko voorsprong het verschil te maken. Vorig jaar was hier het andersom, maar nu won Kenneth. Geen schande om van deze sportieve judoka te verliezen.
Jim (links) met watje in zijn bloedneus (foto: Mahorokan Topjudo Instituut)
Kenneth (voor) scoort hier een yuko
Derde partij was weer een onbekende. Jim scoorde al snel een yuko, en maakte vervolgens met een schitterende schouderworp (kata-guruma) een ippon.
Jim (links) scoort hier ippon met een schouderworp
Jim kon nu gaan judo-en om de derde plaats. Wederom trof hij een onbekende judoka. Al snel scoorde Jim een yuko met een beenworp (ko-uchi-maki-komi). Toen ze weer klaar stonden om verder te gaan, gaf de ander aan veel last van zijn arm te hebben en gaf het op (kiken-gachi). Jim werd zo derde, maar had nog wel meer willen judo-en, want eigelijk had hij alleen tegen Kenneth echt weerstand gekregen. Ook met de nummer 2 (Kenneth werd eerste) mocht hij in dit wedstrijdsysteem niet meer judo-en. Voor een filmpje van partij 1 en 3 (voetveeg en schouderworp) zie hieronder.
Jim (rechts) feliciteert Kenneth
13e Open Schiedamse Judokampioenschappen
Jim wist na de loting al dat als hij zijn eerste wedstrijd zou winnen, hij daarna gelijk tegen de regerend Nederlands kampioen (-38kg) zou moeten. Zware loting dus. Zijn eerste tegenstander was een onbekende die niet veel had in te brengen. Binnen een halve minuut kwam de ander in een houdgreep terecht, waar hij niet meer uit zou komen. Winst voor Jim dus.
En ja hoor, tweede partij dus tegen Kenneth Henneveld van Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Kenneth in een judopak met gouden strepen (op de tribune ging het gerucht dat je die alleen aan mag als je Nederlands kampioen bent geweest, maar zeker weten doe ik dit niet). Kenneth kwam al snel een yuko voor (volgens mij onterecht omdat hij een worp vanuit een grondgevecht inzette, en dat dan niet telt, maar ja). Vervolgens wist Jim middels een heupworp (uchi mata) weer gelijk te komen. Met een lage schouderworp scoorde Kenneth echter een wasa-ari en wist hij Jim gelijk in een houdgreep te krijgen. Jim, die hier de laatste weken hard op heeft getraind wist echter zonder scoreverlies weer uit de houdgreep te komen. Jim vocht als een leeuw maar de tijd was om en Kenneth had dus gewonnen. Jim snapte niets van de tijd en toen we thuis terugkeken bleek dat het pittenzakje inderdaad al na 2 minuten en 15 seconden gegooid werd in plaats van na 3 minuten. Waarschijnlijk zijn ze vergeten om, toen ze hun pak goed moesten doen, de klok te stoppen. Jammer maar helaas, het zou nu een heel lange weg naar een mogelijk podium worden.
Jim scoort hier yuko tegen Kenneth
Derde partij tegen een judoka van Kintaiko uit Woerden. Jim had er weer zin in. Hij scoorde snel een yuko, en kreeg vervolgens de ander in een armklem waarbij die moest aftikken. Ippon voor Jim.
Jim zet armklem aan, ander tikt af
Vierde partij tegen een onbekende judoka scoorde Jim eerst een yuko met een kata-guruma (3e schouderworp) en vervolgens maakte hij een perfecte uchi-mata uit het boekje. Ippon voor Jim weer dus.
Vijfde pot tegen een judoka van Kenamju uit Haarlem. Vrij snel en met een schitterende kata-guruma wist Jim de partij te beslissen. Jim werd zo tweede van zijn poule en ging dus toch nog naar de kruisfinales.
Zesde partij was tegen Mauk Moerman van judo Goes. Jim zijn kata-guruma liep (mede dankzij sensei Henk-Jan) als een trein en weer wist hij er een ippon mee te scoren. Zodoende mocht hij tot slot gaan judo-en om de derde plaats!
Deze zevende partij ging tegen Jorrit Kloetstra van sportschool Poelstra uit Frankeker. Al snel wist Jim met een wasa-ari voor te komen (inderdaad, door een kata-guruma). Na 2 minuten zette Jorrit een uchi-mata in, maar in plaats van Jim te werpen stuurde Jim Jorrit door naar de grond en scoorde zo zijn tweede wasa-ari hetgeen gelijk staat aan ippon. En zo werd Jim na een lange weg toch nog derde op dit zware toernooi!
Hij baalt wel van die te korte partij tegen Kenneth. Niet dat hij anders gewonnen zou hebben, maar judo hoort nou eenmaal 3 minuten te zijn. Tevens heeft hij er een enorm dik en blauw oog aan over gehouden. Het zal me niet verbazen als het morgenochtend helemaal niet meer open kan, maar gelukkig heeft hij lekker een weekje krokusvakantie.
1.Kenneth Henneveld 2.Bruno le Griep 3.Boy Vogelzang en Jim Heijman
Judotoernooi Groot Vlaardingen
Jim zijn klasse zou om 1 uur moeten beginnen, maar begon pas om kwart voor 3. De organisatie had besloten dat er teveel coaches in de zaal waren (?). Alle coaches moesten vervolgens de zaal uit en er mocht slechts 1 coach per club weer de zaal in. Zo kon het gebeuren dat teams van 20 man verdeeld over 7 matten slechts met 1 coach in de zaal stonden. Konden ze wel gelijk oefenen met de nieuwe nog in te voeren internationale regel (waar veel protest tegen is), die verbiedt dat er nog ge-coached wordt bij het judo. Jim zijn gewichtsklasse is vandaag wel veruit de grootste. Zeer veel judoka’s worden verdeeld over 4 grote poules, die elkaar later via kruisfinales weer zullen ontmoeten.
Eindelijk begint dan zijn eerste partij. Hij treft een onbekende judoka, begint een beetje met hem te sleuren en na 10 seconden werpt Jim hem in ippon (Uchi Mata). Pfff, de kop is eraf.
Tweede partij tegen de nummer 2 van Limburg, Jordy Tummers van Judoclub Hercules uit Echt. Jordy scoort vrij snel een (vage) yuko en Jim komt op achterstand. Jordy zet echter alleen maar halve worpen in en judoot zeer afhoudend. Hij krijgt dan ook 2x een shido (straf), waardoor Jim een yuko krijgt en de stand weer gelijk komt. Na 3 minuten judo nog steeds gelijk en dus een Golden Score (maximaal weer 3 minuten). Jordy blijft negatief judo-en en krijgt weer 2x een straf en verliest zo deze (slopende) partij.
Derde partij tegen de grappige maar niet te onderschatten Boy Vogelzang van Den Edel uit Gouda (7de op Dutch Open 2009). Jim weet binnen 20 seconden een mooie offerworp in te zetten, Boy over zich heen te werpen en zo een ippon te scoren!
Jim in witte pak
Vierde partij tegen Thomas van de Maas van Mahorokan Topjudo Instituut Maassluis (5de op Dutch Open 2009). Thomas scoort vrij snel een wasa-ari en Jim komt dus flink achter. Maar Jim zou Jim niet zijn als hij er niet alles aan zou doen om terug te komen. En dat lukt heel knap met een wasa-ari en de strijd is weer gelijk. Thomas komt zelfs in een houdgreep terecht die Jim niet meer los zou laten. Ippon voor Jim dus, die zo eerste van zijn poule wordt.
Jim boven
Vijfde partij gaat tegen Wessel Hermans van sportschool Eddy Van Der Pol uit Helmond. Weer komt Jim op achterstand, nu met een yuko. Deze bleef tot vlak voor het einde op het bord staan. Toen veegde Wessel Jim met een voetveeg onderuit. Iedereen dacht dat het over was voor Jim, maar Jim wist in de lucht Wessel over te nemen en hem op zijn rug te krijgen. Schitterend. Een van de mooiste overnames van Jim ooit.
Wessel veegt en Jim neemt over
Zesde partij ging tegen Bryan Simons van judoclub Hercules uit Echt. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Jim maakte een fout, Bryan profiteert en wint met een ippon.
Zevende pot was weer tegen Wessel Hermans (van die mooie overname). Wessel was duidelijk moe. Wel een sterke judoka, maar qua judo leek het niet veel meer. Hij kreeg tot 2 maal toe een straf en Jim stond dus een yuko voor. Als hij deze vast zou weten te houden mocht hij hierna de finale gaan judo-en. Het was dus rete-spannend. Jim zijn mat had (als enige van de zeven) echter geen klok. Erg zwak voor een toernooi van dit kaliber. Het einde naderde maar hoeveel seconden precies wisten we dus niet. Jim had makkelijk met passief judo de partij kunnen eindigen (hij had zelfs nog een straf kunnen krijgen voor de winst), maar hij bleef aanvallen. Mooi judo gaat bij Jim blijkbaar voor de winst. Zo liep hij in de laatste seconden van de wedstrijd op een voetveeg van Wessel die zo de partij nog wist te winnen ook. Ongelooflijk maar waar. Jim baalde verschrikkelijk en zal een volgende keer waarschijnlijk toch wel voor iets minder mooi judo in de laatste seconden gaan, maar dan wel voor winst. Maar, derde op een toernooi als dit is natuurlijk een prestatie van groot formaat. Wel hebben we onszelf beloofd dat we hier volgend jaar niet meer naar toe hoeven te gaan. De prijsuitreiking was namelijk pas om 8 (!) uur afgelopen. Gelukkig waren we in 20 minuten thuis en hoefden we niet meer naar Limburg of Armenië te rijden.
1.Bryan Simons 2.Wessel Hermans 3.Jim Heijman 4.Boy Vogelzang
2e Open Almeerse Judokampioenschappen
De poules waren vervolgens zo ingedeeld dat je met al je clubgenoten op dezelfde mat zat. Raar verhaal, 100km rijden om weer tegen je eigen maatjes te judo-en. De eerste wedstrijd won Jim vanaf de bank met een Bye (oftwel omdat zijn tegenstander niet op was komen dagen). Tweede wedstrijd was tegen Michael Schoustra, een zeer sterke tegenstander en eveneens van Sportschool Slingerland. Ze waren aan elkaar gewaagd, maar Jim wist met een koka (kleinst mogelijke score) verschil te winnen. Derde partij won Jim op Ippon door een houdgreep die hij 25 seconden wist vast te houden. Hij voelde zich nog steeds niet lekker, maar wist zich er nog aardig doorheen te slaan.
Vierde partij werd een memorabele. Jim scoort duidelijk een Yuko (later op video ook nog teruggekeken), maar krijgt helemaal niets. Sterker nog, hij kreeg net voor het einde van de partij een shido (straf) waardoor hij met een koka verschil verloor. Hij kreeg de shido omdat hij al judo-end achteruit de mat afliep. Gewoonte is dat als dit gebeurt je eerst een waarschuwing krijgt, en bij herhaling pas een shido. Jim was echter niet eerst gewaarschuwd en kreeg meteen de straf. Later toen Jim na de wedstrijd verhaal ging halen bij deze scheidsrechter werd het verhaal helemaal bizar. Jim kreeg te horen dat ie nog van geluk mocht spreken. De collega scheidsrechter had namelijk tegen deze scheidsrechter gezegd dat hij Jim in plaats van een shido voor van de mat aflopen, een hansokumake (diskwalificatie) had moeten geven, omdat hij een harai goshi (heupworp) zou hebben ingezet met zijn hoofd naar de mat. Jim was duidelijk aangedaan door dit bizarre verzonnen verhaal, en was weer een levensles wijzer. Waar judo al niet goed voor is.
Vijfde partij trof Jim Michael weer. JIm had duidelijk kracht kunnen putten uit de vorige scheidsrechtersbeslissing en was weer ouderwets fel. Hij won met een ippon door een mooie voetveeg, waarmee ze zich wel allebei blesseerden. Opgelapt begon Jim aan zijn 6e partij. Er werd niet gescoord, en het kwam aan op scheidrechtersbeslissing. De scheids gaf de partij aan JIm die duidelijk meer in de aanval was geweest (pfff). De zevende en laatste pot ging om plaats 3 en 4. Jim wist de ander in een houdgreep te krijgen, die hij van zijn lang zal ze leven niet meer van plan was om los te laten. Hij won dan ook met ippon en wist zo, na een bewogen dag toch nog derde te worden in Almere.
houdgreep om 3 en 4
mooie prijs
10e Open Schiedamse
foto: Ed de Bruyn
13e Internationaal Hooglands judotoernooi in Amersfoort
foto: Peter van der Steen
De Slingerland Gang: Ralph, Jimmy, Ruben en Jim
foto: Ed de Bruyn
