Gisterenochtend stond het wekkertje op 4.15 uur (NK teams), maar dat was uitslapen vergeleken met vandaag. Vandaag ging het alarm om 3 uur al af... Jim was door z’n club geselecteerd voor een trainingskamp in Engeland. Voor het derde jaar op rij mocht hij mee naar Tonbridge (Kent) alwaar hij 4 dagen kon trainen met topjudoka’s uit Japan, Rusland en noem maar op. De schoolvakantie was weliswaar nog niet begonnen maar gelukkig was zijn school behulpzaam en kreeg hij er vrij voor. Het was loodzwaar maar leerzaam en gezellig. Het enige vervelende was dat Jim tijdens de eerste training zijn elleboog lelijk blesseerde en daar vervolgens de dagen erna ‘gewoon’ mee heeft doorgetraind (hij wilde immers zo graag), hetgeen voor de blessure niet echt een goed idee was. Z’n elleboog was dik, blauw, ontstoken en zeer pijnlijk.

Boven: Randori tegen Imranbek Gabasov. Gabasov werd eerste op de Olympische jeugdspelen van 2009 en tweede bij de laatste Europese kampioenschappen onder 20 jaar in Lyon. Jim is sterk en heeft een zeer krachtige pakking, maar Gabasov maakte Jim zijn hand steeds los alsof er een wasknijper aan zijn revers zat. Echt bizar, aldus Jim.

boven: Donny, HenkJan, Jelle, Jim en Ziggy
onder: Jeffrey, Hidde en Matthijs (foto: Rien van Harten)

Jelle heeft op de website van 'Wedstrijdjudo Slingerland' trouwens een erg leuk verslag van deze Engeland reis gemaakt. Klik hier om het te lezen.

Tags: blessure, buitenland, clinic, tonbridge

Vandaag zou Jim zijn laatste toernooi voor de vakantie hebben gehad, maar zijn heupblessure van een maand geleden (zie vorige blog) is helaas nog steeds niet over. De arts had toen al een vermoeden (omdat de pijn zo heftig was) dat er een haarscheurtje in zijn heupbot zou zitten dat hij op de röntgenfoto's niet goed kon zien. Dat zou dus best wel eens het geval kunnen zijn geweest. Hoe dan ook, het gaat stukken beter (hij loopt al twee weken zonder krukken) maar hij heeft dus nog niet gejudood. Zijn rechterbeen was vorige maand na zijn ongeluk trouwens zo’n 3 (!) centimeter langer dan zijn linker, maar door oefeningen zijn ze nu bijna al weer gelijk.

Jim was gevraagd om met het Mahorokan Topjudo Instituut volgende week mee te gaan naar een internationaal toernooi (Budo Nord Cup) en trainingsstage in Lund, Zweden. Maar omdat hij zich volgende week moet gaan voorbereiden op zijn zware repetitieweek van de week daarop had hij hier al voor bedankt. Achteraf had hij nu natuurlijk niet eens naar Zweden gekund om te judoën. Hij hoopt wel om nog voor de vakantie weer voorzichtig met judo te kunnen beginnen, maar de echte judo avonturen zullen er waarschijnlijk pas in september zijn.

Misschien wat vroeg, maar iedereen vast een heel fijne vakantie gewenst!

briefje van de arts

Tags: blessure

Vandaag (koninginnedag) ging Jim met vriend Joep ‘effe’ een balletje trappen op het veld van 'CVV Zwervers'. Hij gaf daar in een draai naar rechts een harde schop met links, waarbij er in zijn rechterheup iets goed fout ging. Volgens eigen zeggen leek het of er een honkbal met 100 km/u op zijn heup werd geslagen. Hij bleef liggen en verging van de pijn.

Er was gelukkig een barbecue aan de gang van 'Sparta Cricket 1888' waarvan een zekere Tjebbe de ernst van de situatie goed inschatte en direct 112 heeft gebeld. Wij waren inmiddels door Joep gebeld en ook snel ter plekke. Even later kwam er een motorambulance (een Yamaha FJR 1300) die zelfs het veld op kon rijden wat erg praktisch bleek.

Jim had echt heel erg veel pijn, en die werd niet minder toen de ambulancebroeder ging voelen of er iets uit de kom of gebroken was. Hij constateerde geen van beide, hetgeen zou duiden op een spierscheuring/kneuzing. Jim was echter niet gerust omdat het van binnen heel slecht voelde en wilde heel graag dat er röntgenfoto's gemaakt zouden worden. Zo gezegd zo gedaan. Hij bleek uiteindelijk op een stoel te kunnen zitten en dus hebben we hem de auto in gedragen en naar het IJsselland ziekenhuis gereden.

Op de behandeltafel in het ziekenhuis voelde Jim een harde knak in zijn heup (nota bene toen Spip zijn schoen uittrok), waarna het voelde of er iets terug was geschoten. Helemaal uit de kom zal zijn heup niet geweest zijn, maar helemaal lekker zat ie dus ook niet. Op de foto’s bleek dat er gelukkig geen bot gescheurd of gebroken was en dus leek de diagnose van de ambulancebroeder te kloppen. Een gekneusde of wellicht gescheurde spier en beschadigd kapsel (nee niet z'n haar). Rust en koelen werd het advies. Verwachting is dat hij binnen een paar weken weer kan trainen.

Jim verheugde zich op deelname aan de ‘International Dutch Youth Cup’ van volgend weekend, maar dat zit er dus niet in. Ook 'Mierlo' over twee weken gaat hij zeker niet halen. Hopelijk is hij voor 'Mahorokan' op 29 mei (het laatste toernooi voor de grote vakantie) weer hersteld. Hij heeft nu goede pijnstillers, loopt met krukken en heeft ‘gelukkig’ een week meivakantie om wat te revalideren.

Tags: blessure

Eindelijk is het dan weer zover, vele toernooien staan voor de deur. Zo is er morgen de Open Alkmaarse en volgende week Theo Meijer (onder 15 én onder 17 jaar).

Eergisteren gebeurde er echter iets zeer vervelends bij de bondstraining tot 17 jaar in Hoogvliet. Jim zette tijdens een randori (trainingspartij) een lage schouderworp in, waarna zijn tegenstander z'n knie keihard in Jim zijn heiligbeen zette. Sensei Andries Hoogenboom zag het en was geschrokken. Jim (die heel veel pijn had) moest beloven de volgende dag naar de dokter te gaan. En zo geschiedde, de dokter twijfelde en wilde röntgenfoto's laten maken, dus hierna meteen door naar het IJsselland. Een paar uur later hadden we de geruststellende mededeling dat er geen scheur of breuk te zien was op de foto’s. Rust werd de remedie. Lekker zitten is geen optie, dus hoe dat met school moet (nu is het nog herfstvakantie) zullen we van de week wel zien. Wordt vervolgd.

Hoe zat het ook al weer? Het heiligbeen is het grootste bot van de wervelkolom. Het is driehoekig van vorm en bestaat uit vijf samengegroeide wervels. Het ligt tussen de lendenwervels en de stuit. Door vier paar openingen komen zenuwen naar buiten. De stuit (of staartbeen) is het onderste deel van de wervelkolom en bestaat bestaat uit vier samengegroeide wervels.

Tags: overig, blessure

Jim heeft onlangs verstek moeten laten gaan bij de 2-daagse talentenstage van de Judobond Nederland. Hij was een paar dagen eerder bij een training dusdanig hard op zijn stuitje gevallen dat judoën onmogelijk was.

Op basis van zijn prestatie bij zowel Dutch Open als NK was hij genomineerd door de Judobond om uitgezonden te worden naar een groot judotoernooi in Erfurt, Duitsland. Weliswaar een grote eer, maar aangezien hij hier dan in de klasse tot 55 kg zou moeten uitkomen heeft hij hiervoor bedankt. Hij is inmiddels een klasse opgeschoven en lijnen is geen optie.

Over naar vandaag. Na 3 competitierondes en dus heel veel partijen eerder dit jaar, had Jim zich met zijn team (Slingerland/Den Edel) geplaatst voor het Nederlandse kampioenschap voor teams tot 15 jaar. Ieder district mocht slechts 1 team afvaardigen. Zo doen er vandaag 6 teams mee (Noord Nederland ontbreekt). Locatie is het prachtige Triavium in Nijmegen alwaar tegelijkertijd ook het Nederlands kampioenschap voor heren- en damesteams plaats vind. De jeugdteams strijden steeds om en om met de ‘echte’ toppers (zoals Guillaume Elmont, Elco van de Geest etc.), voor hetzelfde grote publiek. Een team bestaat uit 5 judoka’s uit 5 oplopende gewichtsklassen (van -42 tot -60 kg). Jim zit in de zwaarste klasse en moet zodoende steeds als laatste de mat op.

Trivium, Nijmegen

De loting is zwaar. Als eerste treffen ze ‘Judo Yushi’ uit Noord Holland. Blijkbaar hadden die geen ‘zwaargewicht’ en hebben ze van judoclub ‘Hikari’ Kevin Bakker geleend. Kevin werd in april (in de klasse waarin Jim toen derde werd) kampioen van Nederland. Team Slingerland begint niet erg goed, en als Jim aan de beurt is hebben ze er al 3 verloren dus kunnen ze niet meer winnen. Voor Jim rest dus ‘alleen’ nog de eer. Zoals gezegd, tegen Kevin Bakker dus. Dit had een mooie finale geweest, vorige maand op het NK, maar toen hebben ze elkaar niet ontmoet. Het ging er fel aan toe maar zonder score, totdat Jim na 2 minuten een binnenwaartse beenworp (ko-uchi-maki-komi) inzette en een yuko scoorde. De laatste minuut was dus vreselijk spannend, en met nog 9 seconden op de klok mocht Jim de partij dus niet meer uit handen geven. Hij kon makkelijk ontwijkend gaan judoën en zou met een straf aan zijn broek nog winnaar worden. Hij ontwijkt echter niet en blijft gewoon judoën, met als resultaat dat Kevin in de allerlaatste seconde nog een schouderworp probeert en met succes. Hij krijgt een yuko en de stand is weer gelijk. Golden score dus. Jim laat er geen gras meer over groeien. Hij zet weer een beenworp in, scoort een yuko en wint de partij. Grote klasse.

Jim (blauw) maakt ko-uchi-maki-komi (foto: Eric van den Brink)

Team ‘Judo Yushi’ zou later kampioen van Nederland worden en ‘Slingerland’ mocht nu om de derde plek gaan strijden. De tegenstander werd het team van ‘Sportschool Geelhoed’ uit Zeeland. Jim trof een onbekende judoka en had hier weinig moeite mee. Hij scoorde al snel een yuko met een uchi-mata en kort hierop een ippon met een ouderwetsche voetveeg. Als team wonnen met ze 4 tegen 1 en werden zo DERDE van NEDERLAND.

Jim, Mitchel, Jorian, Rowin en Matthijs

Jim (blauw) maakt voetveeg

Prijsuitreiking door Mark Huizinga

Tags: teams, teams-NK, brons, filmpje, blessure

Vandaag was het dan eindelijk zover, het NK onder 15 jaar in Eindhoven. De voorrondes waren geweest en de beste 4 judoka’s uit elk district (28 totaal dus) zouden hier gaan strijden om een plek op het podium. Jim had twee judo-doelen voor dit jaar. Het ene was een plek op het podium bij de Dutch Open (inmiddels bereikt) en het tweede was een podiumplek hier op het NK. Met zijn duim ging het best goed. Weliswaar nog met tape en pijnstillers maar hij was sterk genoeg. Van fysio ome Lourenz moest hij er van de week veel en licht mee oefenen. In de beweging die hij veel moest maken herkende Jim direct de bediening van zijn Playstation3 controller. Dus ‘Call of Duty’ was van de week eindelijk ergotherapeutisch verantwoord.

Eerste partij ging tegen Alex Behrendt van Judoschool Veendam. Jim had weinig moeite met Alex en won vrij snel met ippon (uchi-mata) de partij.

Jim wint zijn eerste partij (foto: Mitesco)

Tweede partij trof hij gelijk een van de favorieten. Namelijk de kampioen van Midden Nederland, Thomas ten Heuvel uit Wijk bij Duurstede. In Almere had Jim laatst twee keer van Thomas gewonnen. Thomas en zijn vader (tevens zijn coach) ademen echter judo en hadden Jim sindsdien duidelijk heel goed bestudeerd. En met succes, hun plan werkte en Thomas kwam een wasa-ari voor te staan. Jim kreeg nog een yuko (2x shido voor Thomas) maar dat was helaas niet genoeg voor de winst. Die ging naar Thomas. Een grote teleurstelling voor Jim die nu geen eerste of tweede meer kon worden. Derde was nu nog het hoogst haalbare, maar daar zou hij dan nog 5 wedstrijden op rij voor moeten winnen. Kortom nog een lange, lange weg te gaan.

Derde partij kreeg hij Michel Hesselink van Hikari uit Zaandam. Al snel wist Jim met een voetveeg de partij te winnen en bleef dus in de strijd.

Jim wint met voetveeg (foto: Mitesco)

Vierde partij ging tegen Bas Hobbeling uit Overijssel. Eerst scoorde Jim met heupworp een wasa-ari en even later met een voetveeg een tweede wasa-ari die dus goed was voor de winst.

Jim veegt voor de winst (foto: Mitesco)

Vijfde partij ontmoette hij Wolfer van den Bosch uit Arnhem. Wolfer is een sterke judoka, maar ook hij moest vandaag na een schitterende voetveeg in Jim zijn meerdere erkennen. En Jim zit dus nog steeds in de race.

Jim wint van Wolfer (foto: Mitesco)

Thomas ten Heuvel (uit Jim zijn verliespartij) heeft zojuist van Kevin Bakker verloren. Hierdoor komt Thomas nu dus ook in de strijd om het brons terecht en wordt zodoende (wederom) Jim zijn tegenstander. De winnaar van deze partij mag hierna gaan strijden om het brons, en de verliezer kan naar huis. De spanning is dus te snijden. Jim weet nu waar het fout ging in zijn eerdere partij. Het kost hem veel kracht, maar hij weet dit nu te voorkomen en krijgt Thomas zelfs in een sankaku houdgreep. De beenverwurging zit goed, Thomas moet aftikken en Jim wint de partij en gaat dus strijden om het brons. Super voor Jim, maar heel jammer voor Thomas. Een sympathieke en zeer technische judoka, die hier eigenlijk ook zeker een plaats op het podium had verdiend.

Jim’s zevende en laatste partij zal dus om het brons gaan. En wel tegen Martijn van Dalen. De nummer 1 van Zuid Nederland uit Sint-Oedenrode, die eerder strandde in de halve finale tegen Bruno le Griep. Het zou geen lange partij worden. Nog geen 10 seconden zou hij duren. Met een schitterende heupworp wint Jim de partij, bereikt zijn doel en wordt hier dus derde van Nederland! Fantastisch.

Jim pakt het brons (foto's: Mitesco)

Bruno, Kevin, Jordy en Jim

'detail': op een NK 6 van je 7 partijen winnen met ippon, is best bijzonder

Tags: NK, brons, filmpje, blessure

Vandaag naar Den Haag voor de Zuid-Hollandse kampioenschappen tot 15 jaar. Het zou heel spannend worden vandaag, temeer omdat hij anderhalve week geleden lelijk zijn linkerduim heeft gekneusd. Gisteren is hij voor het eerst weer gaan judoën met tape en ibuprofen en dat ging redelijk. Vandaag ging het om een plek bij de laatste 4, want dan plaats je je immers voor het NK op 10 april in Eindhoven.

Na een vrijloot in zijn eerste partij treft hij als eerste Mitchel Vane van ‘Den Edel’ uit Gouda. Al snel scoort Jim wasa-ari met een heupworp. De matscheidsrechter gaf echter eerst ippon. Vandaar dat Jim stopte en niet doorging op de grond. Even later liep Mitchel op Jim zijn beenveeg en was het ippon. Jim had 1 pijnscheut door zijn pillen heen gevoeld, maar hij voelde zich nog sterk genoeg.

Jim scoort met beenveeg

Volgende wedstrijd treft hij Bruno le Griep. Jammer, want dat zou dus gelijk zwaar worden. Al vrij snel liet Jim zich in zijn nek pakken. Hij draait met links in, hij wil vegen en veegt mis. Zijn balans is verstoord, hij komt op zijn hakken te staan en Bruno hoeft niet veel te doen om hem achterover te trekken. Heel bijzonder, maar ippon voor Bruno en vette pech voor Jim, die het achteraf gewoon als een oerstomme fout bestempelde. ‘Voordeel’ is dat het aan het begin gebeurde en dat zijn duim zodoende is ontzien. Feit was wel dat hij de volgende moest winnen omdat hij er anders gewoon uit lag en niet naar het NK zou mogen. Het zouden spannende minuten worden ...

Minuten werden uren, want 2 uur (!) later mocht hij pas weer op. Hij trof hij een zekere Willem van Mierlo en hij moest dus winnen. De spanning was te snijden, maar niet voor lang want binnen enkele seconden liep Willem op Jim zijn uchi-mata die goed was voor een ippon. Jim was nu minimaal 4de dus zijn plaatsing was binnen! Pffff.

Jim maakt uchi-mata (foto: Eric van den Brink)

Snel daarop trof hij Kelvin van Helden van ‘Sportschool Muilwijk’ uit Dordrecht. Binnen een paar seconden scoorde Jim met een beenworp (ko-uchi-gari) een yuko, en even later kreeg hij Kelvin in een beenverwurging waarbij Kelvin aftikte. Ippon voor Jim die zodoende (voor zijn duim) gelukkig nog weinig judo seconden op klok had staan.

Jim (boven) maakt sankaku

In de laatste partij kon hij zelfs het zilver nog bemachtigen als hij zou winnen van Tommy-Lee de Groot van ‘Westland Kodokan’ uit Monster. En ook Tommy-Lee liep binnen een paar seconden op Jim zijn uchi-mata die goed was voor ippon. Het zilver alsmede zijn NK plaatsing waren dus binnen en zijn duim heeft het gered. Grote klasse. Twee weken rustig aan doen, en dan op naar het NK.

Jim, Bruno, Tommy-Lee en Kelvin

Tags: district, zilver, filmpje, blessure

Vorige week deed Jim voor het eerst mee met de Heren onder de 18 jaar. Vandaag mocht hij mee met het Slingerland herenteam om te gaan strijden om de Nederlandse titel. Oftewel naar het NK voor teams onder 17 jaar in de Diekmanhal te Enschede, waar de nationale judotop aanwezig zal zijn. In totaal 23 herenteams waar onder de topteams van De Korte, Kenamju, Groningen en Rietdijk.

Jim heeft het rustig aan gedaan afgelopen week want hij had erg last van een gekneusde grote teen. Marja (een oude bekende in deze judoverslagen) had zijn teen met kinesio tape ingepakt en uitgelegd hoe we hem op de wedstrijddag met sporttape in moesten tapen. De kinesio tape had zijn werk gedaan, want het ging vandaag al stukken beter dan van de week.

Omdat het nogal een stukje sturen is naar Enschede (en omdat ze al om 8 uur ‘s ochtends moesten wegen) gingen we met het complete team incl. begeleiders gisteren al die kant op. Er was namelijk een 4 sterren resort geregeld in Boekelo. Leve de sponsorcommissie! De volgende ochtend was het dan nog maar een kwartiertje naar de Diekmanhal.

Een team bestaat uit 7 judoka’s in 7 oplopende gewichtsklassen (van -46kg tot +73kg). Slingerland had niet alle gewichtsklassen dus werd het een mixteam met Den Edel uit Gouda aangevuld met nog een judoka uit Schiedam. Van Slingerland: Jim Heijman, Ruben van der Steen, Mike van Eijk en Jelle Wolterbeek. Van Den Edel: Boy Vogelzang, Rick Reitsma (wereldkampioen jiu-jitsu bij aspiranten), Mathijs Scholtes en Sjoerd van Mierlo. En van Sportinstituut Schiedam: Mitchell Mellema.

Dan nu (eindelijk) de wedstrijden. Het wedstrijdsysteem is dubbele eliminatie, dus 2 partijen (als team) verliezen betekent terug naar huis. Eerste partij is tegen ‘Budosport Arnhem’. De lichtste gewichtsklasse (Jim) begint steeds, dus Jim mag de spits afbijten. Als Jim na een kleine minuut naar het rechterbeen van zijn tegenstander grijpt neemt de ander de inzet van Jim direct over, draait snel in, zwaait dit been op de maakt een heupworp. Ippon voor de ander. Jim is wakker, en het niveau blijkt dus erg hoog hier. Meeste judoka’s zijn een paar jaar ouder en hebben zodoende gewoonweg meer kracht en ervaring. Als team weten ze gelukkig (met 4-3) nipt te winnen, dus nog niets aan de hand.

Volgende tegenstander is het team van ’Tom van de Kolk’ uit Alkmaar. Jim is scherp en gewaarschuwd, zet na een halve minuut een offerworp in en werpt zijn tegenstander over hem heen en op zijn rug. Ippon voor Jim! Als team houden ze de nul en winnen ze met 5 tegen 0.

Derde partij gaat tegen team ’Judo Groningen’. Jim treft hier Jamie Werink die eerder dit jaar 2e van Nederland wist te worden (-38kg). Jim wist dit gelukkig niet en ging er hard tegen aan. Ze waren duidelijk aan elkaar gewaagd, en het werd een zinderende partij met inzetten over en weer. Na anderhalve minuut wist Jim met een fantastische voetveeg Jamie onderuit te krijgen en scoorde hiermee een wasa-ari. Dit was na 4 minuten judo de enige score op het bord en zo wist Jim ook deze partij te winnen. Als team bleek Groningen echter net te sterk en verloor Slingerland zijn eerste partij.

Zo kwamen ze in de verliezersronde terecht en ontmoeten hier toevalligerwijs wederom het team van ‘Budosport Arnhem’. Jim, die van deze jongen de eerste partij had verloren was gebrand op een revanche en hij zou niet meer naar zijn been gaan grijpen. Met een sutemi (offerworp) wist Jim een yuko te scoren en na 4 minuten van heftig judo bleek dit de enige score op het bord en zo won Jim deze revanche! Ook als team wonnen ze (4 tegen 3) en zaten ze er dus nog steeds in. Het ging boven verwachting!

In de vijfde partij troffen ze de thuisclub ‘Top Judo Twenthe’, die als organiserende partij gebrand was op een overwinning. De halve Diekmanhal kwam uit de buurt, en wij waren op de tribune (met 5 supporters) dus aardig in de minderheid. Jim trof hier Floris uit het Broek. Wederom een zinderende partij volop actie. De partij werd onderbroken omdat Floris een heftige bloedneus had. Jim zat onder het bloed, maar wist met een beenworp (een ko-uchi-gari: ko=klein uchi=binnenwaarts en gari=veeg) het verschil te maken en de tribune stil te krijgen. Winst voor Jim! Ook het team was niet onder de indruk van al het gejoel en won met 5 tegen 1.

Het ongelooflijke was nu gebeurd, ze zaten nu van de 23 teams bij de laatste 6 en mochten om de derde plaats gaan judo-en!

Deze partij was tegen ‘Judoteam Bijsterbosch’ uit Heerde (ergens tussen Apeldoorn en Zwolle). Jim kwam na 15 seconden in een heftig grondgevecht terecht en belandde in een houdgreep waar hij niet meer uit wist te komen. Ook de volgende 3 Slingerland judoka’s verloren hun partij en konden ze dus deze partij niet meer winnen.

Zo werden ze dus 5e van Nederland ! Hetgeen natuurlijk een fantastische prestatie is. Ook voor Jim individueel was het een succes. Hij wist in deze klasse (waar hij officieel pas over ruim 2 jaar in uit gaat komen) 4 van zijn 6 partijen te winnen. Ondanks de sneeuwstorm, waar we op de terugweg in terecht kwamen, was deze dag al met al een hele mooie happening.

Excuus voor dit lange verslag, maar omdat dit weblog ook Jim zijn digitale plakboek is wil ik toch ook altijd wel wat randzaken beschrijven.

foto: judogalery4all

Tags: teams, teams-NK, blessure

Vandaag stond Jim zijn eerste NK op het programma. Met zijn duim ging het gelukkig best wel weer goed. Hij heeft na de Zuid-Hollandse van twee weken terug, de eerste week niet kunnen judo-en. Vervolgens heeft hij afgelopen maandag voor het eerst met de talententraining bij Budokan Rotterdam meegedaan. Trainen met de toppers uit de regio o.l.v. Gé van den Elshout (6e dan). Dit was heel erg leuk, maar na de eerste randori (oefenpartij) met Boy deed zijn duim weer zo'n pijn dat moest hij stoppen. De les na hem trainen daar onder andere Mark Huizinga en Edith Bosch, erg stoer natuurlijk. Afgelopen week heeft Marja (een vriendin) Jim zijn duim verzorgd. Eerst ingetaped met speciale kinesio tape (voor een betere circulatie en een sneller herstel), en vervolgens voor de wedstrijddag met sporttape.

Vanochtend eerst lekker uitgeslapen (tot 5.30 uur) en vervolgens op weg naar Eindhoven. Op zich is het natuurlijk al een prestatie van formaat om bij de beste 28 van Nederland te zitten, maar het zou natuurlijk helemaal mooi zijn als ie er ook nog een partijtje kon winnen. Eerste partij kon hij de mat op tegen Job Heidkamp (de nummer 2 van Oost Nederland). Job kwam vrij snel een yuko voor, maar halverwege wist Jim middels een Uchi-Mata ook een yuko te scoren en dus weer gelijk te komen. Uiteindelijk scoorde Job nog een yuko en wist zo de partij te beslissen. Helaas. Jim ging zo dus al vrij snel door naar de verliezerspoule, waar je na heel veel wedstrijden winnen uiteindelijk maximaal 3e kan worden. Jim was verdrietig, want hij voelde dat het niet onmogelijk was geweest om van Job te winnen.

Tweede partij (als hij deze verliest, kunnen we weer naar huis cq. naar bed) was tegen Jonathan Baldauf van Geelhoed Walcheren. Jim had echter geen zin meer in zijn bed en was gebrand op de overwinning. En die kwam dan ook na een halve minuut middels een prachtige voetveeg. Op de tribune blies iemand met veel verstand van judo (Mitesco) vervolgens de loftrompet over Jim zijn voetveeg-techniek. Altijd leuk om te horen.

Derde partij was tegen de sterke Bryan Simons, de nummer 1 van Limburg. De scheidsrechter riep hajime! (beginnen) en de klok begon te lopen. Na precies 1 seconde was het echter al afgelopen. Ippon voor Jim middels een voetveeg. Mitesco had gelijk! Schitterend.

Vierde pot was tegen Tsjarco Massa van Stichting Top Judo Nijmegen. Een taaie judoka die Tsjarco, en na 3 minuten stond er nog geen score op het bord. Het was heel spannend, en er kwam een golden score. Na 15 seconden zette Jim een heupworp in, scoorde hiermee een yuko en won ook deze partij.

Van de 28 judoka’s zaten er nu nog maar 7 (!) in de race. Volgende tegenstander was Sam Mekaoui, de nummer 1 van Midden Nederland. Het bleef lang zonder score, maar na een kleine 2 minuten kreeg Sam Jim zijn been te pakken toen deze een heupworp in wilde zetten. Sam liet niet meer los en bleef Jim als een bulldozer maar voort duwen, totdat hij uiteindelijk op zijn rug belandde en het was afgelopen. Mooi is anders, maar winnen is winnen, en Jim kon naar huis. Je ziet dat deze topjudoka’s (de meeste 2 jaar ouder dan Jim) meer ervaring en een grotere trukendoos hebben. Maar dit is pas Jim’s eerste jaar -15, dus dat komt nog wel. Al met al van JIm natuurlijk een prachtig resultaat hier. Sam werd uiteindelijk 3e, en Frank de Wit (waar Jim eerder dit jaar in Vlaardingen van verloor én van won) werd de nummer 1 van Nederland.

Tot slot, ter info voor de mensen hier uit de buurt: op zaterdag 3 mei 2008 zijn de Open Capelse Judo Kampioenschappen. De ronde van Jim begint om 15.00 uur (en Jim begint op mat 1).

Tags: NK, filmpje, blessure

Vandaag was het dan eindelijk zover, veel judoka’s leven hier al maanden naar toe: de individuele Zuid-Hollandse kampioenschappen onder de 15 jaar. In de -12 jaar bestaat er geen individuele Zuid-Hollandse, dus voor Jim was dit de allereerste keer. Er lag echter geen druk op Jim, want als eerstejaars -15 zou dit wellicht te hoog gegrepen zijn. Maar je weet het natuurlijk maar nooit. Er staat hier dan ook heel wat op het spel. Als je namelijk bij de eerste 4 eindigt plaats je jezelf voor de NK (!), én mag je wekelijks deelnemen aan de Talententraining van de Judobond Nederland in Hoogvliet.

Op naar Den Haag dus. Daar aangekomen bleek inderdaad de hele Zuid-Hollandse judotop aanwezig. Jim begon met een vrijloot. Zijn eerste echte wedstrijd was tegen de 2 jaar oudere Mike van der Windt van ‘Judo Gouweleeuw’ uit Delft. Al vrij snel kwam Jim een Wasa-ari voor door een Ko-Uchi-Gari (kleine binnenwaartse beenveeg). Jim stond als een huis, en later in de partij wist hij met dezelfde worp, dezelfde score te maken. Ippon voor Jim dus.

Fantastisch natuurlijk, er was echter 1 maar. Hij had zijn linkerduim lelijk gekneusd. Bij de EHBO kreeg hij een ice pack, maar de pijn bleef. Onder de kraan werkte ook niet. Vervolgens geprobeerd te tapen, maar de pijn hield aan. Zetpil paracetamol erin om de pijn te stillen. Gelukkig had hij een paar partijen rust zodat die pil kon gaan werken. Zijn verdriet was groot. Hij had zich hier zo op verheugd, zou het dan zo aflopen? Een sterke pakking is bij judo natuurlijk zeer belangrijk, en met een zere duim wordt dat dan lastig. Hij was moeilijk te troosten (zal ook wel een deel spanning bij hebben gezeten) maar sensei HenkJan hield vol, en Jim besloot om door te gaan.

Zijn naam verscheen op het bord, en Jim moest zich herpakken. Dylan van Zanten (Delta Sportcentrum Spijkenisse) was zijn tegenstander. De pil deed zijn werk en Jim deed de rest. Het leek wel of ie door een katapult werd afgeschoten toen de scheids Hajime (beginnen) schreeuwde. Hij begon super fel en wist met een yuko voor te komen. Ondanks zijn aangepaste pakking (zonder duim) wist hij te overtuigen, scoorde nog een koka en won de partij, pffff.

foto: Ed de Bruyn

Jim kwam zo in de halve finale terecht. Als hij deze zou winnen, zou hij in ieder geval 3e zijn en zich dus plaatsen voor de NK. Zou te mooi zijn om waar te wezen. Zijn tegenstander werd Wesley Pont (van ‘de Korte’, uit Hoogvliet). Wesley is echt een heel goede judoka, maar de kansen kwamen over en weer. Jim wist zelfs voor te komen met een yuko. Het was echt vreselijk spannend, want er kon van alles gebeuren. Wesley kwam terug met een koka, maar Jim stond dus nog steeds voor. Met nog een paar seconden op de klok kwamen ze op de grond. Jim kwam in een armklem terecht, en was exact 1 seconde van de winst verwijderd. Hij moest in deze allerlaatste seconde echter aftikken om zijn arm te beschermen. Nog langer in zo’n klem betekent vaak maanden geblesseerd. Helaas, de winst ging naar Wesley.

Omdat dit pas zijn eerste verliespartij was kreeg hij nog een kans om voor 4 en 5 te strijden. Dit werd dus alles of niets. Tegenstander werd Benjamin Moerman van het ‘Mahorokan Topjudo Instituut’ uit Maasluis. Benjamin liep onder het judo een paar keer achteruit de mat af, en kreeg hiervoor een shido (straf). Koka voor Jim dus. De spanning was te snijden, ze kwamen op de grond en Benjamin kwam in een houdgreep terecht. Jim had hem goed vast, en de houdgreep-klok bleef maar tikken. Na 25 seconden was het zover, IPPON voor Jim en geplaatst voor de NK! Zijn geluk kon niet op, en zelden was hij na een winstpartij zo blij. Hij zou later zeggen dat hij tijdens deze houdgreep dacht: ‘zo die laat ik echt nooit meer los’.

Hij mocht hierna zelfs nog voor 2 en 3 tegen Boy Vogelzang (‘Den Edel’ Gouda). Een oude bekende, de ene keer wint Jim, de andere keer Boy. Jim scoort een vage koka, maar deze werd door de hoekscheidsrechters ongeldig verklaard. Boy scoort vervolgens ook een vage koka, maar hij heeft meer geluk. Deze blijft wel op het bord staan, en zo gaat vandaag de winst naar Boy. Jim maakt het allemaal niet meer uit, zijn hoogste doel was om zich hier te plaatsen en dat is gelukt. En 4e van district Zuid-Holland (er zijn 7 districten in Nederland) is natuurlijk hartstikke mooi, zeker voor een eerstejaars. Boy werd 3e, Joey de Goede 2e en Wesley werd 1e.

Thuisgekomen bleek zijn duim toch wel dik en stijf. Talententraining (begint gelijk morgen al) moeten we dus maar afbellen. Maar de NK is pas over twee weken, dus dat moet wel gaan lukken.

foto: Ed de Bruyn

Tags: district, blessure

Spannende ochtend. Eerst naar de gipskamer om het kunststofverband eraf te laten halen (best eng met zo’n klein haaks slijpertje), vervolgens met een blote arm een röntgenfoto laten maken en tot slot weer naar de dokter. Als het goed was mocht het eraf blijven en anders moest er weer nieuw gips omheen. Jim had er een hard hoofd in toen het gips eraf was. Het voelde heel eng, en hij kreeg bijna heimwee naar zijn gips.

De arts was daarentegen heel erg tevreden en vertelde dat het eraf mocht blijven. Voorzichtig en veel oefenen om hem weer sterk en soepel te maken was het advies. Kortom een topochtend (op die bekeuring van 50 euro voor fout parkeren omdat alle parkeerplaatsen van het IJsselland vol waren na). Dus wie weet over een paar weken eindelijk weer judo avonturen ...

Tags: pols, blessure

Vanochtend weer terug naar het ziekenhuis. Gips eraf geknipt en nieuw (knalgroen) kunststof verband erom. De pols die onder het gips vandaan kwam bleek nog helemaal groen/geel van de kneuzing. Hierna nieuwe foto gemaakt en wachten op de arts. Deze was gelukkig erg positief. De groeischijf zat nog goed op zijn plek en hij was tevreden. Over twee weken (dinsdag 9 oktober) weer terugkomen. Dan gaat dit kunststof eraf en maken ze weer een foto. Als dit goed is en hij heeft geen pijn bij bewegen blijft het eraf en kan hij hem langzaam weer gaan gebruiken. Zoniet gaat er weer gips omheen, blijft spannend dus. Judo zou volgens de arts als het gips eraf is nog wel een maandje op zich laten wachten, maar we zullen zien. Voorlopig komt de energie uit zijn oren.

Foto met rode cirkel is genomen net na het breken, foto met groene cirkel is van vandaag (door het gips heen). Duidelijk te zien hoe de groeischijf weer op zijn plek is gedrukt. Foto is gemaakt vanaf de zijkant kijkend tegen de duim. Het betreft de groeischijf van het spaakbeen (aan duimkant).

Tags: pols, blessure

Vanmorgen bij de Orthopeed geweest die ook nog naar de foto’s zou kijken. Deze was gelukkig erg positief. Hij vond dat de groeischijf er weer mooi tussen zat en hoopte dat dit zo zou blijven. Volgende week maandag weer terugkomen. Dan gaat zijn dikke gips eraf en maken ze opnieuw röntgenfoto’s. Als die goed zijn krijgt hij kunststofverband (een soort dunner gips met een kleurtje). En dit zou er dan als alles goed is al na twee weken weer af mogen. Hopelijk gaat het inderdaad zo voorspoedig. Maar nu heeft hij (ondanks zijn non stop dubbele dosis paracetamol) soms nog erg veel pijn. Maar dat was voor de eerste 2 dagen normaal zei de arts. Een hoop mensen hebben al gereageerd, en dat doet Jim echt meer dan goed! Bedankt daarvoor. Als er nieuws is meld ik dat, en anders tot volgende week maandag.

Tags: pols, blessure

Vandaag geen judo avontuur, en dat zal nog wel even duren ook. Jim had vandaag namelijk een ongeluk op de skate-baan. Hij reed met volle vaart een quarter pipe op (een halve half pipe) toen daar boven iemand met een stepje niet nadacht, en ineens van plek veranderde. Jim wilde dus voor hem uitwijken, maar dat is moeilijk als je al in de lucht bent, en zo belande hij op een hek. Hij bezeerde zijn heup, maar bovenal zijn pols. Gillend van de pijn belde hij ons op, en snel waren we erbij. Direct door naar het IJsselland ziekenhuis dus.

Daar bleek het spitsuur en moesten we in de rij. Gelukkig lieten 3 mensen hem voorgaan omdat het erg duidelijk was dat hij ontzettend veel pijn had. Toen eerst een pijnstiller gehad en vervolgens röntgenfoto’s laten maken van zijn (rechter) pols (hij is links). Pijnstiller had echter geen effect. Toen we eindelijk bij de dokter mochten komen ging deze naar de foto’s kijken. Hij bleef lang weg en dit voelde niet goed. Toen hij terugkwam vertelde hij dat hij geen breuk zag, maar dat zijn groeischijf omhoog was geschoten (vandaar ook die constante pijn). Deze moest dus (met geweld) weer terug worden gezet. Omdat Jim blijkbaar ongevoelig was voor de pijnstiller, kreeg hij ook nog morfine. Na 20 minuten zou dat moeten werken, en kon de arts zijn werk gaan doen. Maar helaas, ook de morfine deed zijn werk niet voldoende en Jim had nog steeds pijn. Niet plat te krijgen die gozer. Vervolgens werd dus een infuus aangelegd, om een slaapmiddel in te spuiten. Hier heeft hij uiteindelijk een 3-voudige dosis van gehad om hem in een roes te krijgen. Wij toen de kamer uit (op advies) en de arts aan de gang.

Na een hoop herrie ging na een kwartier eindelijk de deur weer open. De arts had het idee dat hij de groeischijf weer aardig op zijn plek had. Hij vertelde dat het hem extra moeite koste omdat Jim blijkbaar nogal sterke armen heeft (niet altijd een voordeel dus). Gips erom, weer foto’s maken en weer afwachten. Die foto’s zagen er op zich goed uit. De groeischijf zat weer op zijn plek, maar voor alle zekerheid moeten we morgen een afspraak maken met de orthopeed, die ook nog naar de foto’s gaat kijken. Wordt vervolgd.

Tags: pols, blessure