Almeerse Open Judokampioenschappen
Na een vrijloot in zijn eerste treft Jim in zijn tweede partij direct de aardige, maar ook zeer technische Thomas ten Heuvel van judovereniging ‘Duurstede’. Thomas komt net uit de klasse tot 50 kilo, waarin hij heer en meester was (o.a. winnaar Dutch Open 2010). Jim had zichtbaar last met hem en kreeg geen controle. Sterker nog, hij kreeg een shido wegens passiviteit. Totdat Jim Thomas op zijn heup kon trekken en de partij met een mooie uchi mata wist te beslissen (ippon).
Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata
Derde partij ging tegen de sterke Kevin Bakker van Hikari uit Zaandam. Na lang zonder score wist Kevin een inzet van Jim over te nemen en een yuko te scoren. Hierna zijn ze voornamelijk op de grond geweest. Kevin hield Jim keer op keer op de grond om zo tijd en de pot te kunnen winnen. Ondanks dat er op de grond niets gebeurde vond de scheids het helaas allemaal goed, en liet de tijd verstrijken. Kevin kreeg nog wel een shido wegens passiviteit, maar het verschil bleef een yuko en zo wist Kevin de partij op zijn naam te schrijven. Niet leuk voor Jim, maar slim gedaan door Kevin. Jim was zeer ontdaan.
Vierde partij trof Jim wederom Thomas ten Heuvel. En weer was het erg lastig voor Jim, en scheelde het niets of hij was geworpen. Maar ook nu wist Jim het verschil weer te maken met een uchi mata (ippon).
Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata
Vijfde en laatste partij ging om het brons tegen Bruno le Griep. Tegen Bruno (inmiddels een bekende hier) is het altijd lastig judoën. Keer op keer probeerden ze beide om een worp in te zetten, maar keer op keer mislukte dit. Er is in de hele partij geen echte worp gemaakt. Jim had het geluk aan zijn zijde. Bruno kreeg tot 2x toe een straf wegens passiviteit en zo scoorde Jim een yuko. Ik vond ze beide even actief of passief, maar zo kan het lopen. Jim won het brons, maar hield er geen joepie stemming aan over.
De prijsuitreiking in een donkere zaal met volgspots, op housemuziek en door mooie meiden is hier echter nooit een straf.
Jason, Kevin en Jim
Jim heeft normaal echt een superconditie, maar was vandaag zichtbaar gebroken. Hij vertelde dat toen hij hier de mat op moest hij een futloos gevoel over zich had, terwijl hij zich normaal goed kan focussen en energiek staat te judoën. De laatste twee partijen leek het of hij nul kracht had, zo zei hij zelf. Dus of hij nou overtraind is of dat er iets anders aan de hand is, geen idee. Feit is dat hij in de auto terug als een blok in slaap viel en dat thuis heeft doorgezet. Mag ook wel, want morgenmiddag staat er alweer een teamtoernooi op het programma. Individueel had hij morgen zeker niet gaan judoën, maar z’n team kan hij niet in de steek laten. Ben benieuwd.
Almeers Open Judokampioenschappen
-46 kg in de -50 kg zal gaan uitkomen. In Almere aangekomen bleek het deelnemersveld erg sterk te zijn (o.a. zaten de nummers 2 en 3 van Nederland bij Jim op de mat).
Eerste partij ging tegen Tijmen van Breukelen, de nummer 1 van Midden Nederland, van sportinstituut Hoogland (Amersfoort). Jim had er duidelijk zin in, en al binnen 30 seconden wist hij Tijmen te verassen met een schouderworp. Ippon voor Jim!
In zijn tweede partij trof hij de aardige Bram Lichtenberg, de nummer 2 van Midden Nederland, van Budo Sport Arnhem. Bram en Jim leken aardig aan elkaar gewaagd. Bram kreeg een weliswaar een straf voor het op zijn knieën judoën, maar het bleef tot net voor tijd zonder score. Toen nam Jim een inzet van Bram over en stuurde hem door naar op z’n zij. Yuko voor Jim die hier de partij mee zou winnen.
Bram (links) zet in, en Jim neemt over
Derde partij was tegen Wolfer van den Bosch (Budo Sport Arnhem). Jim liet hier geen gras over groeien en binnen 15 seconden scoorde hij ippon met een ouderwetsche uchi-mata (Dick Bos zou trots op hem zijn geweest).
Vierde pot ging tegen Jari Gloudemans, de nummer 3 van Zuid Nederland, van Sportinstituut Ooms (Tilburg). Jim was duidelijk meer in de aanval en regeerde de wedstrijd. Hij scoorde eerst een yuko met een lage schouderworp, en vervolgens een yuko met een beenworp. Een ko-uchi-gari (ko=klein, uchi=binnenwaarts en gari=wegmaaien). Deze yuko’s waren genoeg voor de winst.
Jim (links) scoort yuko met ko-uchi-gari
Omdat er naast Jim nu nog maar 1 andere judoka onverslagen was kwam Jim in de finale en ging hij judo-en om 1 en 2!
Deze andere judoka was Frank de Wit, de nummer 2 van Nederland, van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek. Het ging er fel aan toe en de partij speelde zich voornamelijk af op de grond (ne-waza). Jim kreeg geen grip op Frank, maar Frank kreeg ook geen grip op Jim. Ze rolden en probeerden maar zonder resultaat. Tot zo’n 10 seconden voor het eind toen Jim met het weer naar de grond gaan op z’n zij terecht kwam en Frank zodoende wasa-ari scoorde. Yuko had ik ook geloofd, maar hoe dan ook was het voor Frank genoeg om te winnen, en zo werd Jim hier (overigens zonder coach, die verhinderd was) heel knap TWEEDE!
Frank (blauw) en Jim op de grond
Prijsuitreiking was hier wel spectaculair. Het licht ging uit en met zwaaiende volgspots onder de klanken van ‘Eye of the Tiger’ van Survivor (uit Rocky III) werden de prijzen uitgereikt. Tot slot een compliment aan de scheidsrechters die hier prima werk hebben verricht.
1. Frank de Wit, 2. Jim Heijman, 3. Jordy Huffenreuter
Almeers Open Judokampioenschappen
Al snel werd duidelijk dat het vandaag geen makkie ging worden. Jim zat in een poule van 27 judoka’s waaronder Frank de Wit (de Nederlands kampioen). Een beetje gunstige loting zou dus wel leuk zijn. Maar helaas, Jim zag al snel op het briefje bij de jurytafel dat als hij zijn eerste partij zou winnen, hij daarna gelijk tegen Frank zou moeten ...
De eerste partij (Jim was trouwens meer dan normaal gespannen) duurde niet erg lang. Binnen 20 seconden maakte Jim een Okuri-Ashi-Barai, oftewel een voetveeg waarbij beide benen worden weggeveegd.
Tweede partij zodoende tegen Frank de Wit. De spanning droop eraf. Na een halve minuut maakte Jim een voetveeg, waarbij Frank op zijn zij terecht kwam en Jim dus zeker een yuko zou moeten krijgen, maar de scheids zweeg echter in alle talen (?).
Een minuut later zette Frank een worp in met zijn hoofd naar de mat gericht. Hij wierp Jim, die op zijn beurt Frank op zijn rug trok. Het was een rare situatie waar veel in gebeurde, maar de scheids zweeg wederom in alle talen. De vader van Frank schreeuwde wat vanaf de tribune, en de scheids richtte zich tot deze man en vertelde dat hij (de scheidsrechter) de baas was. Vervolgens gaf hij een ippon, maar nog niemand wist op dat moment zeker voor wie die was. Was hij voor Jim, omdat Frank zichzelf in gevaar bracht met deze inzet? Je kan hier namelijk een hansoku-make (de zwaartse straf die direct lijdt tot ippon voor de ander) voor krijgen. Of was hij voor Frank die Jim op zijn rug wierp? Of was hij toch voor Jim omdat die Frank zijn worp overnam en Frank op zijn rug wierp? Kortom, niemand wist het nog want de scheisrechter wees nog steeds niemand aan. In plaats van iemand aan te wijzen, vroeg hij aan de judoka’s wie de ippon nou maakte (?) Jim stond verbaasd te kijken, en Frank (overigens een heel aardig ventje) stak zijn vinger op en kreeg de ippon. Jim verloor en was, zeker door de manier waarop, erg verdrietig. Verliezen van Frank is natuurlijk geen schande, maar de manier waarop was wel op zijn minst vreemd te noemen. Liever hadden we een wat goedkopere zaal, maar dan wel per mat 3 scheidsrechters in plaats van 1 gehad.
Jim ging dus naar de verliezersronde, waar hij vrij snel weer aan de bak moest. Eerst scoorde Jim een yuko met een overname van een lage schouderworp, en vervolgens kwam de ander in een houdgreep terecht die Jim niet meer los zou laten. Ippon voor Jim.
De vierde partij (tegen Gerbrand van Putten) wist Jim binnen 9 seconden te beslissen, middels een voetveeg. Zo trof hij in zijn vijfde partij een oude bekende, Rombout van Amstel uit Velserbroek. Inzetten over en weer, maar Rombout liet zich niet makkelijk werpen. Jim wist na een minuut echter toch met een yuko voor te komen. Zo’n 15 seconden voor het eind stond hij nog steeds voor en had hij zich een straf (wegens passiviteit) kunnen veroorloven om de wedstrijd te winnen. Maar nee hoor, Jim bleef inzetten (met alle risico’s van dien) en werd net voor het eind door Rombout overgenomen en op zijn rug gegooid. Zo eindigde voor Jim dit toernooi. Rombout wist knap derde te worden en Frank werd eerste.
Jim en Frank (foto: Ed de Bruyn)
2e Open Almeerse Judokampioenschappen
De poules waren vervolgens zo ingedeeld dat je met al je clubgenoten op dezelfde mat zat. Raar verhaal, 100km rijden om weer tegen je eigen maatjes te judo-en. De eerste wedstrijd won Jim vanaf de bank met een Bye (oftwel omdat zijn tegenstander niet op was komen dagen). Tweede wedstrijd was tegen Michael Schoustra, een zeer sterke tegenstander en eveneens van Sportschool Slingerland. Ze waren aan elkaar gewaagd, maar Jim wist met een koka (kleinst mogelijke score) verschil te winnen. Derde partij won Jim op Ippon door een houdgreep die hij 25 seconden wist vast te houden. Hij voelde zich nog steeds niet lekker, maar wist zich er nog aardig doorheen te slaan.
Vierde partij werd een memorabele. Jim scoort duidelijk een Yuko (later op video ook nog teruggekeken), maar krijgt helemaal niets. Sterker nog, hij kreeg net voor het einde van de partij een shido (straf) waardoor hij met een koka verschil verloor. Hij kreeg de shido omdat hij al judo-end achteruit de mat afliep. Gewoonte is dat als dit gebeurt je eerst een waarschuwing krijgt, en bij herhaling pas een shido. Jim was echter niet eerst gewaarschuwd en kreeg meteen de straf. Later toen Jim na de wedstrijd verhaal ging halen bij deze scheidsrechter werd het verhaal helemaal bizar. Jim kreeg te horen dat ie nog van geluk mocht spreken. De collega scheidsrechter had namelijk tegen deze scheidsrechter gezegd dat hij Jim in plaats van een shido voor van de mat aflopen, een hansokumake (diskwalificatie) had moeten geven, omdat hij een harai goshi (heupworp) zou hebben ingezet met zijn hoofd naar de mat. Jim was duidelijk aangedaan door dit bizarre verzonnen verhaal, en was weer een levensles wijzer. Waar judo al niet goed voor is.
Vijfde partij trof Jim Michael weer. JIm had duidelijk kracht kunnen putten uit de vorige scheidsrechtersbeslissing en was weer ouderwets fel. Hij won met een ippon door een mooie voetveeg, waarmee ze zich wel allebei blesseerden. Opgelapt begon Jim aan zijn 6e partij. Er werd niet gescoord, en het kwam aan op scheidrechtersbeslissing. De scheids gaf de partij aan JIm die duidelijk meer in de aanval was geweest (pfff). De zevende en laatste pot ging om plaats 3 en 4. Jim wist de ander in een houdgreep te krijgen, die hij van zijn lang zal ze leven niet meer van plan was om los te laten. Hij won dan ook met ippon en wist zo, na een bewogen dag toch nog derde te worden in Almere.
houdgreep om 3 en 4
mooie prijs