Gisterenochtend stond het wekkertje op 4.15 uur (NK teams), maar dat was uitslapen vergeleken met vandaag. Vandaag ging het alarm om 3 uur al af... Jim was door z’n club geselecteerd voor een trainingskamp in Engeland. Voor het derde jaar op rij mocht hij mee naar Tonbridge (Kent) alwaar hij 4 dagen kon trainen met topjudoka’s uit Japan, Rusland en noem maar op. De schoolvakantie was weliswaar nog niet begonnen maar gelukkig was zijn school behulpzaam en kreeg hij er vrij voor. Het was loodzwaar maar leerzaam en gezellig. Het enige vervelende was dat Jim tijdens de eerste training zijn elleboog lelijk blesseerde en daar vervolgens de dagen erna ‘gewoon’ mee heeft doorgetraind (hij wilde immers zo graag), hetgeen voor de blessure niet echt een goed idee was. Z’n elleboog was dik, blauw, ontstoken en zeer pijnlijk.

Boven: Randori tegen Imranbek Gabasov. Gabasov werd eerste op de Olympische jeugdspelen van 2009 en tweede bij de laatste Europese kampioenschappen onder 20 jaar in Lyon. Jim is sterk en heeft een zeer krachtige pakking, maar Gabasov maakte Jim zijn hand steeds los alsof er een wasknijper aan zijn revers zat. Echt bizar, aldus Jim.

boven: Donny, HenkJan, Jelle, Jim en Ziggy
onder: Jeffrey, Hidde en Matthijs (foto: Rien van Harten)

Jelle heeft op de website van 'Wedstrijdjudo Slingerland' trouwens een erg leuk verslag van deze Engeland reis gemaakt. Klik hier om het te lezen.

Tags: blessure, buitenland, clinic, tonbridge

Om half zes in de ochtend reden we vandaag de zon al tegemoet, voor de NK Teams onder 17 jaar in Enschede. Jim zat in een gecombineerd team van zijn eigen club Slingerland en het Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Een team kent 7 gewichtsklassen en Jim zit in de klasse tot 66kg. Z’n vriend Ruben zou deelnemen in de klasse tot 73kg maar omdat die vorige week in Haarlemmermeer geblesseerd raakte (zie vorig verslag) zit er nu helaas niemand in die klasse. Omdat er in Jim z’n gewichtsklasse ook een judoka van Mahorokan meeging (je mag er twee per klasse inschrijven) zou Jim wellicht doorgeschoven kunnen worden naar die zwaardere klasse...

Jim (rechts)

De eerste partij was gelijk tegen Kenamju uit Haarlem (de nummer 3 van vorig jaar). Iedereen zat in z’n eigen gewicht dus Slingerland/Mahorokan zou in ieder geval de -73 verliezen. Maar omdat de coach van Mahorokan per ongeluk een naam in de klasse tot 50 kg was vergeten in te vullen mocht ook deze niet meedoen en misten ze zodoende al twee klassen. Het zou zo tegen Kenamju dus een onmogelijke opgave worden om nog te winnen. Toen Jim aan de beurt was (de lichtgewichten beginnen altijd) stonden ze al zo ver achter dat winnen geen optie meer was. Slechts de eer kon nog worden gered. Jim trof Jimmy van Meurs, een goede judoka die eerder dit jaar nog de Ippon Trophy in Antwerpen op zijn naam schreef. Ze troffen elkaar al een paar keer eerder, en meestal zijn dit lange taaie partijen. Zoniet deze keer, binnen een halve minuut was het vandaag klaar. De winst ging naar Jim die met een schitterende voetveeg Jimmy op z’n rug wist te leggen. Als team verloren ze echter met 2 tegen 5.

Jim (blauw) maakt voetveeg (foto: Eric van den Brink)

Idem (foto: judogalery4all)

Tweede partij ging tegen Top Judo Nijmegen. Jim werd een gewichtsklasse doorgeschoven en zo ging hij hier voor zijn allereerste partij in de klasse tot 73 kilo ooit. Hij trof hier Siem Eijkhout. Lang ging de partij wederom niet duren. Slechts 10 seconden, en Jim trok met een mooie offerworp (tani-otoshi) aan het langste eind. Als team wonnen ze met 6 tegen 1.

Jim (blauw) maakt tani-otoshi. In Engeland noemen ze dit mooi een 'valley drop throw' (foto: Eric van den Brink)

Derde partij troffen ze het team van Judo A-Zeven. Judo A-Zeven staat voor een samenwerkingsverband van zo’n 20 clubs uit Friesland. Jim was na het succes van de vorige partij wederom een gewichtsklasse zwaarder doorgeschoven. Toen hij moest stonden ze met 3 tegen 2 achter, dus als Jim zou verliezen zouden ze ook als team verliezen. Onwijs spannend dus. Zijn tegenstander was lang, sterk en een stuk zwaarder. Een taaie kluif dus. Jim kwam al snel een yuko achter te staan. De worp werd buiten de mat ingezet en was dus eigenlijk ongeldig, maar het punt bleef op het bord. Het verschil in kracht en gewicht wist Jim echter fraai te compenseren met techniek, en zo kwam hij met een kleine binnenwaartse beenhaak (ko-uchi-maki-komi) een waza-ari voor te staan! Jim wilde niets weten van tijd rekken en maar bleef aanvallen. En zodoende besliste hij door een overname van de ander zijn uchi-mata heel mooi de partij (tweede waza-ari=ippon). Het stond nu 3 tegen 3 en moest er nog 1 partij worden gejudood (de +73kg klasse). Bij winst zouden ze om de derde plaats mogen gaan judoën en bij verlies konden we weer terug naar huis. Het werd helaas het laatste en zo konden we (inmiddels was het vier uur in de middag) voor de tweede keer deze dag de zon weer tegemoet rijden.

Jim (blauw) maakt binnenwaartse beenhaak (foto: Eric van den Brink)

Thuis kan Jim gelijk spullen gaan pakken, want morgenochtend om vier uur (hij krijgt verlof van school) vertrekt hij voor een 4-daagse Internationale Trainingsstage naar Engeland.

Tags: teams, teams-NK

Vandaag naar Nieuw Vennep voor het vierde internationale Topjudotoernooi Haarlemmermeer. Volgens de aankondigingen verwelkomen ze vandaag judoka’s uit 14 verschillende landen verdeeld over 4 continenten. Ben benieuwd.

Eerste partij is tegen een onbekende judoka. Jim zal niet ongeschonden uit deze strijd komen, want hij kneust lelijk zijn teen. Hij weet de partij met een mooie heupworp (uchi-mata), die goed was voor ippon, echter wel te winnen.

Jim maakt uchi-mata

Tweede pot ging tegen Maceo Cairo van ‘Judoschool Van Heest’ uit Amsterdam. Maceo is een goede judoka, die we al een paar mooie potten hadden zien winnen. Jim had hem op een gegeven ogenblik in een zeer sterke pakking vast en zette wederom een uchi-mata in. De pakking zat zo goed dat hij bij de inzet Maceo al een soort van ‘nee nee nee ahhh’ had horen zeggen. En inderdaad, vol op z’n rug en ippon voor Jim.

Jim maakt uchi-mata

Derde pot ging tegen Damian van Miltenburg van ‘Kenamju’ uit Haarlem. Damian zette uchi-mata in maar Jim wist hem met een schitterende overname mooi door te sturen. Vol op z’n rug. De drie scheidsrechters stonden erbij en keken er naar. Maar, wellicht bevangen door de hitte want het was er inmiddels bloedheet, geen van de drie zag er een score in (?). Partij ging door en Jim wist een yuko te scoren met een kleine beenhaak. En tot slot voor de derde keer op rij scoorde Jim een ippon met een uchi-mata.

Jim (boven) maakt uchi-mata

Zodoende kwam hij hier in de finale terecht, en wel tegen een heel sterke Duitser (Polak) die ook als enige nog onverslagen was. Net voordat de finale zou beginnen zag Jim zijn zeer goede vriend Ruben geblesseerd op een andere mat liggen. Ruben (bikkel eersteklas) blijft niet zomaar roerloos op de rond liggen, dus dit werden spannende minuten. Net voordat Jim de mat op moest kwam Ruben gelukkig overeind. Wat en hoe wisten we toen nog niet maar hij greep steeds naar z’n schouder. De finale begon en de Duitser stond echt als een Haus. Jim zette (4e keer op dit toernooi) een uchi-mata in maar dit keer nam de Duitser Jim over. Jim wist gelukkig net op tijd te draaien en landde op z’n buik. Geen score, maar ook maar geen uchi-mata’s meer voor JIm vandaag. Even later zette Polak een uchi-mata in (ja, ja, trending topic vandaag die uchi-mata) en dit maal nam Jim hem over, en met succes. Waza-ari (half punt) voor Jim! Na een bijna gelukte veeg van Jim scoorde hij tenslotte met een kleine binnenwaartse beenhaak (ko-uchi-gari) z’n tweede waza-ari en zo won hij heel knap deze finale.

Jim (rood) maakt ko-uchi-gari

Het was wel raar want in plaats van blij te zijn, snelde hij naar Ruben om te kijken hoe het met hem was. Later in het Spaarne Ziekenhuis bleek dat er waarschijnlijk 1 van de 3 bandjes aan het einde van zijn sleutelbeen is afgescheurd. Vette pech.

Polak, Heijman, Cairo en chickie

Meertelevisie heeft achteraf een reportage over het toernooi gemaakt. Jim z'n uchi-mata uit de derde partij zit er ook in (van 0:15 tot 0:27 min.)

Tags: haarlemmermeer, goud, filmpje

Vandaag naar Zuidland (een dorp op het eiland Voorne-Putten) voor de 26e Open Internationale Zuidlandse judokampioenschappen. Afwijkende leeftijdscategorieën hier altijd, in plaats van tot 17 jaar is het hier tot 18 jaar. Er kan van alles gebeuren dus...

Er zaten vandaag 17 judoka’s in Jim z’n klasse tot 66 kg. Eerste partij ging tegen Stijn van Hoof van ‘Judoclub Berlicum’. Al snel weet Jim met een uchi-mata (heupworp) het volle punt te maken.

Tweede partij tegen Nathan van 't Hof van ‘Judovereniging Guan Lin’ uit Den Haag. Ook deze werd vrij snel beslist. Jim maakt kata-guruma (schouderworp) en scoort ippon.

Jim (op z'n hoofd) scoort ippon

Derde partij trof hij de twee jaar oudere Jari Vorstenbosch uit Schijndel. Geen rotzooi die Jari. Hij stond vorig weekend nog op het Lotto NK Judo voor senioren, waar hij verloor om het brons. Jim liet echter de kaas niet van z’n brood eten. Sterker nog, hij kwam vrij snel een yuko voor met een ko-uchi-maki-komi (beenhaak). Maar er resteerden nog meer dan 3 minuten op de klok dus kon het nog alle kanten op. Het werd heel spannend, met inzetten over en weer. Totdat Jim een uchi-mata inzette en Jari vol op z’n rug wierp. Zichtbaar tevreden verliet Jim de mat. Heel knap.

Vierde partij ontmoette hij Danny Rutters. Danny, de grote favoriet hier, stond eerder dit jaar op het WK in Kiev én op het EYOF (European Youth Olympic Festival) in Turkije. Lange tijd bleef het zonder score, totdat Jim een beenhaak inzette die door Danny werd overgenomen. Yuko voor Danny. Jim vocht voor wat ie waard was maar het kwam steeds net niet tot een score. Danny vond die yuko blijkbaar wel best en deed niet echt veel meer. Hij kreeg nog een straf voor deze passiviteit maar won wel de partij.

Keer op keer zit Jim (wit) dicht bij een score

Jim ging nu naar de halve finale. Bij verlies zou hij derde worden en bij winst kon hij alsnog naar de finale. Deze halve finale ging wederom tegen Jari Vorstenbosch, die na zijn verlies in Jim z’n derde partij gebrand was op de winst. De spanning was weer te snijden. Jari ging goed van kiet en kwam al snel een yuko voor. Jim ging op jacht en bracht de stand weer gelijk met een beenhaak. Hij kwam op dreef en scoorde met wederom een beenhaak een waza-ari, even later nog een yuko door een overname van een heupworp en tot slot z’n derde yuko met een schitterende beenveeg. Winst voor Jim, dus op naar de finale. Het duurde na deze partij echt even voordat Jim leek te landen. Het bloed stond in z'n mond maar de adrenaline kwam nog uit z'n oren.

Finale ging (uiteraard) tegen Danny Rutters. Lang zat het dicht bij elkaar, maar dit keer was Jim niet bestand tegen Danny’s uchi-mata en ging hij vol op z’n rug. Jim pakte zo het zilver in Zuidland. Fantastisch gedaan tegen stuk voor stuk oudere judoka’s.

Filmpje van een paar scores op rij

Tags: zuidland, filmpje, zilver

Op de dag dat Jelle Wolterbeek (een van Jim’s trainingsmaten) in het Topsportcentrum Rotterdam streed om de Nederlandse titel bij de senioren, ging bij Jim om 5 uur in de ochtend zijn wekkertje af. Om zes uur werd hij namelijk verwacht op de jaarlijkse Judomarathon, georganiseerd voor de breedtesporttak van zijn Sportschool Slingerland. Judo en spelletjes van 6 uur in de ochtend tot 5 uur in de middag. Vroeger (zijn eerste judomarathon deed hij op z’n 8ste) keek hij hier al dagen van te voren naar uit. Toen als deelnemer, nu als assistent. Het werd zoals altijd een gezellige dag. Jelle verloor helaas de strijd om het brons.

2004

2011 (niks veranderd:)

Tags: judomarathon

Vanochtend wekkertje gezet op 5.30 uur voor een internationaal teamtoernooi. Althans dat dachten we. Niet van dat teamtoernooi, maar van dat wekkertje. Hij stond namelijk per ongeluk op 6.30 uur. Oftewel het moment dat we de deur uit hadden gemoeten om vervolgens te verzamelen bij de sportschool. Verslapen dus en stressen om op tijd bij de weging te zijn, hetgeen gelukt is. Pfff.

Het was voor Jim de 6e keer dat hij met Slingerland aan dit altijd sterk bezette teamtoernooi ging meedoen (geen van die keren vielen ze hier in de prijzen). Locatie was het groene Leusden. Onder andere bekend van de Eurowoningen in de wijk Rozendaal, de oudste (1969) drive-in woningen van Nederland. Wat mij betreft een architectonisch hoogstandje, maar dit terzijde.

De wijk Rozendaal (geïnspireerd op verschoven lucifersdoosjes) met in het midden een gemeenschappelijk zwembad

Eerste partij wonnen ze door een vrijloot (we hadden dus nog veel langer kunnen slapen).

Tweede partij troffen ze het team van JC Hercules uit Limburg, dat net gewonnen had van BC Vorpommern uit Noord Duitsland. Hercules is traditioneel sterk op teamtoernooien, maar Slingerland had nu toch ook wel een erg sterk team (een combinatie team met Mahorokan). Een team bestaat uit 7 judoka’s uit opvolgende gewichtsklassen. Jim (-66 kg) moest telkens als vijfde de mat op. Zijn tegenstander kreeg al vrij snel een straf omdat ie erg passief stond te judoën. Even later scoort Jim een yuko, en weer even later maakt hij een schitterende beenhaak. Maar geen van de drie scheidsrechters zag er een score in (Jim en publiek waren meer dan verbaasd, om het maar zachtjes uit te drukken). Hierna kwamen ze op de grond en wist Jim een houdgreep aan te leggen. Hij hield hem 20 seconden vast waarna zijn tegenstander eruit wist te komen. Goed voor waza-ari dus. Met nog een minuut op de klok was Jim zichtbaar gebrand op de winst (lees: nog steeds geïrriteerd door het akkefietje aan het begin) en ging op jacht naar het volle punt. Dit kreeg hij middels een mooie uchi mata. Winst voor Jim als wel voor het hele team dat heel knap met 5-2 wist te winnen.

Uchi mata (foto: Erik van den Brink)

Derde partij ging tegen ‘de Korte’ uit Hoogvliet. Jim trof hier de taaie Mauk Moerman. Mauk (een jaar jonger dan Jim) werd eerder dit jaar in de klasse tot 15 jaar nog tweede van Nederland (-60kg). Al vrij snel maakt Jim een beenhaak (ko uchi maki komi) die nu gelukkig wel werd gewaardeerd, en wel met waza-ari. Niet veel later maakt hij het, net als in de vorige partij, af met een ippon door uchi mata. Ook het team draaide super tegen 'de Korte', en door met 6 tegen 1 te winnen stormden ze direct door naar de finale!

Jim (wit) maakt uchi mata (foto: Erik van den Brink)

De finale ging tegen het thuisteam van Theo Meijer Sport. Deze werd zeer, zeer spannend. Toen Jim de mat op moest stond het 2 tegen 2. Jim ‘trof’ de sterke Thomas ten Heuvel (net als vorig toernooi, en dat daarvoor). Wederom werd het een gevecht om de pakking, hetgeen beide judoka’s erg veel kracht kost. Thomas kreeg een weliswaar een straf, maar lange tijd ging het gelijk op. Totdat Jim met een beenworp (sasae tsuri komi ashi) een yuko wist te scoren. Het bleef spannend tot het einde, Thomas moest blijven komen om z’n achterstand weg te werken. Hij zette net voor het einde dan ook een uchi mata in, maar Jim nam hem over en scoorde ippon. Een mooi resultaat.

De volgende partij werd door Slingerland verloren waardoor het weer gelijk kwam te staan (3-3) met nog 1 partij te gaan, de +73kg klasse met voor Slingerland Leslie van der Meer. Lang bleef het zonder score, maar net voor het einde wist Leslie de partij te winnen en zo pakte Slingerland hier eindelijk een prijs. Het goud nog wel! Een mooie prestatie en een goeie voorbereiding op het NK teams (17 december in Enschede).

Ziggy, Leslie, Chris, Eloy, Matthijs, Ruben, Thomas en Jim

Tags: theo-meijer, teams, goud

Afgelopen week had Jim herfstvakantie. Het begon met een teambuildingsweekend samen met het Mahorokan Topjudo Instituut, als voorbereiding op het NK teams in december waar ze als 1 team zullen aantreden. Aansluitend aan dit weekend was Jim gevraagd om met Budokan Rotterdam (hier doet hij z’n bondstraining op maandag) mee te gaan naar een trainingskamp in Hannover. Jim heeft echter na de herfstvakantie zijn eerste (van de vier) toetsperiode op school. Kortom, geen Hannover maar blokken (helaas). Om dezelfde reden laat hij volgende week de Flanders Judocup in Lommel (BE) ook schieten.

Vandaag gaat de reis naar het Noord-Brabantse Made. Made was ooit een stadsweide (meadow) van Geertruidenberg, maar dit terzijde. Dit is z’n eerste individuele toernooi sinds het NK in april. Meer dan een half jaar geleden dus.

Eerste wedstrijd trof hij een voor hem onbekende judoka. Veel tijd om elkaar te leren kennen was er niet want binnen 10 seconden scoorde Jim met een achterwaartse offerworp (tani otoshi) ippon en was het klaar. Ondanks de winst voelde Jim zich niet scherp. Het toernooi begon pas laat in de middag en op de een of andere manier sluit dat niet lekker aan bij Jim z’n bioritme.

Jim (wit) maakt tani otoshi (foto: Eric van den Brink)

Tweede wedstrijd was tegen Runar van Roden van Budo Sport Arnhem (derde op het NK in 2009). Runar was door zijn zeer slappe judopak lastig vast te pakken. Toch wist Jim tot twee keer toe met een beenworp, een ko-uchi-maki-komi (ko=klein, uchi=binnenwaarts en maki-komi=meerollen) het verschil te maken. De eerste voor een yuko, de tweede voor ippon.

Jim (boven) rolt mee met ko-uchi-maki-komi

Derde partij ging tegen Desley Kunst van Sportinstituut de Korte uit Hoogvliet. Desley, een oude bekende, is een lastige judoka om tegen te judoën. Jim laat zich verrassen door een zijwaartse offerworp van Desley en komt zodoende een yuko achter te staan. Even later lijkt het of Jim een uchi mata in gaat zetten, maar in plaats dat hij Desley op zijn heup probeert te trekken tikt hij Desley’s linker voet weg en maakt hij een kleine binnenwaartse beenveeg (ko-uchi-gari). Erg mooi en goed voor ippon.

Jim maakt ko-uchi-gari

Jim (inmiddels weer scherp) was nu eerste van zijn poule geworden en ging door naar de kruisfinale tegen de winnaar van de andere poule. Dit was Thomas ten Heuvel van judovereniging Duurstede. Hij werd eerder dit jaar heel knap derde op het NK onder 17 jaar. Thomas (fysiek ook zeer sterk) en Jim zijn aan elkaar gewaagd. Meestal is het spannend tot het einde, zo ook hier weer. Het is een non stop gevecht om de pakking. Jim komt een yuko voor met een ko-uchi-maki-komi, en even later zelfs een tweede yuko door een beenveeg. Deze score blijft tot het einde op het bord staan en zo pakt Jim hier heel mooi het goud!

Jim en Thomas in het gevecht om de pakking (foto: Eric van den Brink)

Jim (wit) maakt beenveeg

Bij de prijsuitreiking gaat Thomas per ongeluk (waarschijnlijk macht der gewoonte omdat hij veel wint) eerst op nummer 1 staan. Ze kunnen erom lachen en wisselen snel van plek.

Tags: made, goud

Vandaag na 5 (!) maanden weer de mat op voor een toernooi. Zijn heupblessure heeft langer geduurd dan verwacht, maar lijkt nu echt helemaal over te zijn. Jim heeft dan ook zelden zo veel zin in een toernooi gehad als vandaag. Nou, hij kan zijn lol op want er staat één van de traditioneel sterkst bezette teamtoernooien (9 judoka’s in verschillende gewichtsklassen) op de agenda. En wel in Haarlem bij Kenamju. De nationale judotop onder 17 jaar staat hier, verdeeld over 18 teams, op de mat. Nog nooit wist Jim hier met Slingerland in de prijzen te vallen.

Eerste wedstrijd ging tegen ‘regioteam Kop Noord Holland’. Jim was gespannen, het was immers voor zijn doen lang geleden dat hij zich kon meten in een wedstrijd. De spanning was echter snel weg want binnen 6 seconden lag zijn tegenstander na een voetveeg op zijn rug. Ippon, de ‘Kop’ was eraf. Als team (want daar gaat het hier vandaag over) wisten ze met 9-0 te winnen. Iedereen won z'n partij.

Ippon door voetveeg (foto: Eric van den Brink)

Tweede partij was tegen ‘Judo A-Zeven’ (samenwerkingsverband van zo’n 11 judoscholen uit de buurt van Heerenveen). Hij trof een grote sterke judoka, maar deze Fries onderging hetzelfde lot als Jim zijn eerste tegenstander. Ippon door voetveeg, weliswaar nu binnen 15 seconden. Als team wonnen ze met 7-2 dus zaten ze nog volop in de race.

Ippon door voetveeg (foto: Eric van den Brink)

Derde tegenstander was Thomas ten Heuvel van ‘Theo Meijer Sport’. Thomas behoort zeker tot de top, dus dit zou wel eens heel zwaar kunnen gaan worden. Jim liet de kaas echter niet van zijn brood eten en stond sterk te judoën. Hij wist zelfs middels een kleine beenhaak (ko-uchi-maki-komi) een yuko voor te komen. Het bleef spannend tot het einde. Beide kregen een shido (straf) wegens passiviteit. Omdat Thomas al eerder een shido had gehad kreeg Jim een tweede yuko. Zo eindigde de partij en ging de winst naar Jim. Als team wonnen ze met 7-2. Ze waren nu poule winnaar (er waren 4 poules) en gingen zodoende door naar de winnaarsronde.

Jim en Thomas (foto: Eric van den Brink)

Hier troffen ze het team van ‘Sport Instituut Hoogland’ uit Amersfoort. Klinkt misschien lullig maar Jim had geen enkele moeite met deze judoka. Eerst stuurde hij hem door na een uchi-mata inzet (yuko) en vervolgens maakte Jim zelf een uchi-mata die goed was voor ippon. Als team wonnen ze met 7-2 en zo kwamen ze in de halve finale terecht!

Jim maakt uchi-mata en Ruben zag dat het goed was (foto: Leo vd Vliet)

Halve finale was tegen het team van ‘Sport Instituut de Korte’ uit Hoogvliet. ‘De Korte’ valt hier meestal wel in de prijzen en was vandaag ook een van de favorieten. Jim trof hier de 16-jarige Desley Kunst. Toen Jim tegen Desley moest stonden ze als team al 1-5 achter en zouden dus niet meer kunnen winnen. Slechts de eer was nog te redden. Al vrij snel zette Desley een uchi-mata in, Jim nam hem over en stuurde hem door naar z’n rug. Ippon voor Jim. Na afloop grapte zijn moeder tegen Desley dat hij Jim z’n weblog beter had moeten bestuderen, dan had hij kunnen weten dat hij dat veel vaker doet. Ze verloren uiteindelijk met 3-6 en zouden als ze de volgende wisten te winnen daarna nog om een derde plaats kunnen gaan strijden.

Jim (boven) neemt Desley over (foto: Eric van den Brink)

Volgende tegenstander was het team van ‘Judo Yushi’ uit Nieuw-Vennep. Jim z’n grote teen zat inmiddels ingetaped want die was tegen Desley flink gekneusd geraakt. Hij had er nog steeds erg veel zin in. Z’n heupworp liep lekker en ook in deze partij wist hij met een uchi-mata uit het boekje een volle ippon te scoren. Als team liep het ook lekker. Ze wonnen met 7 tegen 2 en mochten na een zeer lange judodag om het brons gaan strijden.

Jim (links) maakt uchi-mata (foto: Eric van den Brink)

Er was maar 1 derde prijs dus het was nu alles of niets. De laatste tegenstander was thuisclub ‘Kenamju II’. Jim zou hier eigenlijk Rombout van Amstel hebben getroffen, maar die kreeg in de partij ervoor helaas erg last van een knieblessure. Er was een boomlange vervanger ingezet. Ongelooflijk dat deze in hetzelfde gewicht van Jim (tot 66 kg) zat. Maar lang of niet, vrij snel scoorde Jim een waza-ari met een overname (inderdaad weer een uchi-mata) en even later maakte hij het volle punt met een tani-otoshi (offerworp). Als team wonnen ze met 7 tegen 2 en zo werden ze hier heel knap DERDE.

Jim (links) maakt tani-otoshi (foto: Eric van den Brink)

Jim won al zijn zeven partijen (zes met ippon) en zat dan ook stralend in de auto terug. Heel fijn voor hem dat hij zoveel zin had vandaag en dat het zo heeft uitgepakt. Volgende toernooi is pas weer over 6 weken.

Het bronzen team (foto: Eric van den Brink)

Tags: kenamju, teams, brons

Vandaag zou Jim zijn laatste toernooi voor de vakantie hebben gehad, maar zijn heupblessure van een maand geleden (zie vorige blog) is helaas nog steeds niet over. De arts had toen al een vermoeden (omdat de pijn zo heftig was) dat er een haarscheurtje in zijn heupbot zou zitten dat hij op de röntgenfoto's niet goed kon zien. Dat zou dus best wel eens het geval kunnen zijn geweest. Hoe dan ook, het gaat stukken beter (hij loopt al twee weken zonder krukken) maar hij heeft dus nog niet gejudood. Zijn rechterbeen was vorige maand na zijn ongeluk trouwens zo’n 3 (!) centimeter langer dan zijn linker, maar door oefeningen zijn ze nu bijna al weer gelijk.

Jim was gevraagd om met het Mahorokan Topjudo Instituut volgende week mee te gaan naar een internationaal toernooi (Budo Nord Cup) en trainingsstage in Lund, Zweden. Maar omdat hij zich volgende week moet gaan voorbereiden op zijn zware repetitieweek van de week daarop had hij hier al voor bedankt. Achteraf had hij nu natuurlijk niet eens naar Zweden gekund om te judoën. Hij hoopt wel om nog voor de vakantie weer voorzichtig met judo te kunnen beginnen, maar de echte judo avonturen zullen er waarschijnlijk pas in september zijn.

Misschien wat vroeg, maar iedereen vast een heel fijne vakantie gewenst!

briefje van de arts

Tags: blessure

Vandaag (koninginnedag) ging Jim met vriend Joep ‘effe’ een balletje trappen op het veld van 'CVV Zwervers'. Hij gaf daar in een draai naar rechts een harde schop met links, waarbij er in zijn rechterheup iets goed fout ging. Volgens eigen zeggen leek het of er een honkbal met 100 km/u op zijn heup werd geslagen. Hij bleef liggen en verging van de pijn.

Er was gelukkig een barbecue aan de gang van 'Sparta Cricket 1888' waarvan een zekere Tjebbe de ernst van de situatie goed inschatte en direct 112 heeft gebeld. Wij waren inmiddels door Joep gebeld en ook snel ter plekke. Even later kwam er een motorambulance (een Yamaha FJR 1300) die zelfs het veld op kon rijden wat erg praktisch bleek.

Jim had echt heel erg veel pijn, en die werd niet minder toen de ambulancebroeder ging voelen of er iets uit de kom of gebroken was. Hij constateerde geen van beide, hetgeen zou duiden op een spierscheuring/kneuzing. Jim was echter niet gerust omdat het van binnen heel slecht voelde en wilde heel graag dat er röntgenfoto's gemaakt zouden worden. Zo gezegd zo gedaan. Hij bleek uiteindelijk op een stoel te kunnen zitten en dus hebben we hem de auto in gedragen en naar het IJsselland ziekenhuis gereden.

Op de behandeltafel in het ziekenhuis voelde Jim een harde knak in zijn heup (nota bene toen Spip zijn schoen uittrok), waarna het voelde of er iets terug was geschoten. Helemaal uit de kom zal zijn heup niet geweest zijn, maar helemaal lekker zat ie dus ook niet. Op de foto’s bleek dat er gelukkig geen bot gescheurd of gebroken was en dus leek de diagnose van de ambulancebroeder te kloppen. Een gekneusde of wellicht gescheurde spier en beschadigd kapsel (nee niet z'n haar). Rust en koelen werd het advies. Verwachting is dat hij binnen een paar weken weer kan trainen.

Jim verheugde zich op deelname aan de ‘International Dutch Youth Cup’ van volgend weekend, maar dat zit er dus niet in. Ook 'Mierlo' over twee weken gaat hij zeker niet halen. Hopelijk is hij voor 'Mahorokan' op 29 mei (het laatste toernooi voor de grote vakantie) weer hersteld. Hij heeft nu goede pijnstillers, loopt met krukken en heeft ‘gelukkig’ een week meivakantie om wat te revalideren.

Tags: blessure

Vandaag was het dan zover, de Nederlandse judo kampioen-
schappen tot 17 jaar. Jim had zich vorige maand verrassend weten te plaatsen en zit zo nu al bij de beste 14 van Nederland. Hij is nog maar eerstejaars -17 dus de druk was niet heel hoog vandaag.
Locatie was het schitterende nieuwe sportcomplex T-Kwadraat in Tilburg.

De loting (niet geheel onbelangrijk) werd donderdag bekend gemaakt. Na een vrijloot (gunstig) zou Jim in zijn eerste wedstrijd direct één van de twee favorieten treffen (zeer ongunstig): de Brabantse Danny Rutters van Judoclub Berlicum. Danny werd eerder dit jaar heel knap 3e van Nederland in de klasse tot 20 jaar.

Jim begint sterk en weet al snel een heupworp van Danny (zijn specialiteit) over te nemen. Helaas net buiten de mat ingezet en dus zonder score. Even later zet Danny zijn heupworp weer in en dit maal met succes. Ippon voor Danny (die later in de finale zal belanden).

Danny en Jim (foto's: Eric van den Brink)

Volgende tegenstander voor Jim is de nummer één van Noord Nederland: Marco de Haan uit het Friesche Ureterp. Gemakkelijk zou het niet worden maar al snel bleek dat het ook niet onmogelijk was. Jim stuurt een uchi-mata van Marco heel mooi door. Waza-ari voor Jim. Even later lukt dit Jim zelfs voor de tweede maal en zo ging de winst naar Jim.

Marco (blauw) zet uchi-mata in, maar Jim neemt hem over

De winnaar van de volgende partij mag om het brons gaan strijden. In deze partij treft hij Max Severijns uit Maastricht. Max is een jaar ouder en voelt volgens Jim beresterk. Jim krijgt dan ook geen grip op hem en zo valt er weinig te judoën. Na twee minuten is er nog geen score, totdat ze exact tegelijk een worp inzetten. Max trekt aan het langste eind, en met een soort krachtworp-achtig iets werpt hij Jim op zijn rug. Ippon voor Max en einde NK avontuur voor Jim.

In Max (op z'n knieën) is geen beweging te krijgen

Severijns werd derde, Rutters werd tweede en Tjokroatmo (waar Jim op de Zuid-Hollandse van verloor) werd kampioen van Nederland. Ergens voelde Jim wel dat er vandaag meer in had kunnen zitten, maar zevende van Nederland worden is op zich toch een prestatie van formaat.

Tags: NK

Vandaag was er voor Jim een thuiswedstrijd: de 9e Open Capelse Judokampioenschappen, georganiseerd door Jim zijn eigen club (Slingerland). Kortom, lekker op de fiets naar een judotoernooi in ruil voor wat vrijwilligerswerk. Normaal is het een druk bezet toernooi, maar of het met het lekkere weer te maken had of met het feit dat er volgend weekend een NK is weet ik niet, maar bij Jim waren er zoveel afzeggingen dat er maar drie deelnemers in zijn klasse (tot 66 kilo) zaten. Het zouden vier partijen worden. Tegen alle twee, twee keer judoën.

Jim had trouwens hele, hele erge spierpijn, wat op zich met zijn trainingsschema best bijzonder is. Hij loopt zijn maatschappelijke stage voor school (=4 dagen vrijwilligerswerk) namelijk nu op zijn eigen sportschool. Naast zelf gewoon veel te judoën assisteert hij de laatste dagen zodoende o.a. bij judolessen, bij karateles (o.l.v. vriend en buurman Anton) en bij bodypump, een fitness workout op muziek met een stang met (uiteindelijk blijkbaar iets teveel) gewichten.

Onder toeziend oog van o.a. tante Annelies en ome Ron begint Jim zijn eerste wedstrijd tegen Leon Blaak van ‘Judoclub Krimpenerwaard’ uit Krimpen aan den IJssel. Leon is een aardige en zeker geen slechte judoka, maar Jim weet al snel een yuko voor te komen (offerworp). Even later belandt Leon in een beenverwurging waarin hij aftikt. Ippon voor Jim.

Jim en Leon

Tweede tegenstander is Jan Willem van Galen van ‘Helsdingen Health & Sport’ uit Barneveld. Jan Willem voelt sterk en weet al Jim zijn inzetten zeer knap te blokken. Zeer taaie judoka om te werpen. Jim weet toch een yuko voor te komen en even later krijgt hij Jan Willem in een houdgreep. Jan Willem weet zich op zijn rug aardig te verplaatsen, totdat alleen Jim zijn hand nog het wedstrijdgedeelte raakt (en de houdgreep nog door blijft tellen). Zichtbaar kost het Jim al zijn kracht om de houdgreep niet te laten verbreken. Het lukt, en na 25 seconden is het ippon voor Jim.

Nog net weet Jim met z'n hand het wedstrijdgedeelte te blijven raken

Derde pot weer tegen Leon. Jim zet direct een offerworp in en met succes. Ippon! (10 seconden)

Jim (rechts) werpt Leon op z'n rug

Vierde partij wederom tegen de sterke Jan Willem. Jim komt 2 yuko’s voor te staan en het bieden van weerstand gaat Jan Willem zichtbaar niet in zijn koude kleren zitten. Hij is echt helemaal gesloopt. Jim heeft aan conditie geen gebrek en oogt stukken fitter. Jan Willem krijgt tot overmaat van ramp ook nog last van zijn knie en geeft zelfs op (!). Ippon voor Jim, die hier zodoende mooi eerste wordt in eigen huis.

Leon, Jim en Jan Willem (foto's: Eric van den Brink)

Tags: open-capelse, goud

Vandaag naar Den Haag voor de Zuid-Hollandse judokampioenschappen tot 17 jaar. De nummers 1 en 2 plaatsen zich hier voor het NK over twee weken in Tilburg. De kans om eerste te worden is echter erg klein want de winnaar van de Dutch Open én de Antwerp Open (Jerry Tjokroatmo) komt ook uit Zuid-Holland. Jim heeft zich hier geen doelen gesteld en gaat als eerstejaars vandaag gewoon lekker judoën en ziet dan wel waar hij uitkomt. Er zitten 18 judoka’s in zijn klasse (tot 66 kg).

Voor het eerst in Jim zijn judo carrière moest hij pas ‘s avonds de mat op. Een andere voorbereiding dan anders dus: om 15.00 uur zaten we al aan de spaghetti.

De eerste partij had hij een vrijloot. De tweede partij (19.30 uur) was tegen Gijs Romijn van Sportinstituut Schiedam. Gijs is erg lang en dus lastig te werpen. Jim was na het lange wachten niet echt scherp, maar wist toch al snel een yuko voor te komen. Even later vergrootte hij de versprong met een waza-ari (doorsturen van heupworp) en nog even later pakte hij de winst door een beenworp van Gijs over te nemen. Goed voor een tweede waza-ari.

Jim tegen Gijs Romijn

Jim kreeg niet echt de kans om in het toernooi te groeien want zijn volgende tegenstander zou de eerder genoemde Jerry Tjokroatmo van het De Korte Sportinstituut uit Hoogvliet worden. Nooit eerder voelde een tegenstander zo sterk aan. Jim verweerde zich meer dan kranig en bracht Jerry meerdere malen uit balans. Na een mooie beenveeg van Jim wist Jerry zich in de lucht snel naar zijn buik te draaien zodat het zonder score bleef. Jerry wilde graag naar de grond. In het grondgevecht is hij oppermachtig. Jim voelde daar natuurlijk weinig voor, maar na een inzet van Jim belandden ze toch op de grond. Jim kwam in een houdgreep terecht, kwam hier niet meer uit en verloor. Mooi gejudood maar zonder resultaat.

Jerry (rechts) wilde graag naar de grond

Meerdere malen bracht Jim (links) hem uit balans, maar zonder score

Eenmaal in de houdgreep vecht Jim (onder) voor wat hij waard is

Toen was het wachten geblazen. Ze gingen in dit systeem eerst door met de finale partijen van de onverslagen winnaars en dan daarna weer met de poulewedstrijden. Jerry belandde natuurlijk in de finale (tegen Quincy de Graaf). Als Jerry zou verliezen zou Jim (omdat hij van Jerry had verloren) maximaal 3e kunnen worden (= geen NK plaatsing). Jerry won van Quincy en werd kampioen van Zuid-Holland, en Quincy zou nogmaals om 2 en 3 moeten gaan knokken met de winnaar van de ‘verliezers’ poule. Jim kon dus nog tweede worden als hij alles zou winnen.

Vierde partij was tegen Menno Rekveld van Sportschool Goederaad uit Bodegraven. Jim was duidelijk weer scherp en gedreven. Al snel kreeg hij Menno in een beenverwurging waarin Menno moest aftikken. Ippon voor Jim.

Menno (blauw) tikt af

Vijfde partij trof hij Ruben van Marion van Sportinstituut Schiedam. Jim liet er geen gras meer over groeien en met een fantastische beenworp (sasae-tsuri-komi-ashi) wist hij de volle winst te pakken. Hij werd zodoende winnaar van de ‘verliezers’ poule en mocht het nu (inmiddels 22.15 uur) tegen Quincy op gaan nemen in de strijd om 2 en 3.

Jim scoort ippon met beenworp

Quincy de Graaf van Judo Club Rijnmond Gosh uit Rotterdam is een sterke laatstejaars -17 judoka en dus gebrand op de winst. Jim bood goed verzet en Quincy kreeg geen grip op hem. Toen ze op de grond terecht kwamen begon Jim aan zijn langste grondgevecht ooit. Hij probeerde Quincy in een sankaku houdgreep te krijgen wat steeds net niet lukte. Totdat het moment daar was en de houdgreep lukte. Quincy gaf verzet voor wat hij waard was. Ze verplaatsten non-stop over de mat maar de houdgreep hield stand. Uiteindelijk 25 seconden lang en dus ippon voor Jim die zich hier op een fantastische wijze wist te plaatsen voor het NK onder 17 jaar in Tilburg.

Veel gerommel op de grond, maar Jim trekt aan het langste eind

Uit respect voor de sympathieke Quincy hield hij zich in maar je kon zien dat Jim echt super blij was met het resultaat. Wat er in Tilburg straks ook zal gebeuren, hij zit dus nu al bij de beste 14 (7 districten x 2 judoka’s) van Nederland.

Jim, Jerry, Quincy en Ruben (foto's Erik van den Brink)

Tags: district, zilver

Na 8 (!) weken weer de mat op voor een toernooi. Niet dat hij stil gezeten heeft hoor, hij heeft tegenwoordig zelfs op maandagavond in Rotterdam/Hoogvliet (in één van de vier Judo Topsport Steunpunten van Nederland) een extra bondstraining van 2 uur. Waar hij na school gelijk met de metro naar toe gaat. Kost wat moeite, maar dan heb je ook wat: Les krijgen o.a. van Chris de Korte (9e dan) en trainen met de echte judotop van Zuid-Holland. Randori’s (oefenpartijen) tegen o.a. Edith Bosch (wereldkampioen 2005) met aanwijzingen van Mark Huizinga (die in deze les ook zelf mee traint). Wat wil je nog meer!

De Open Noord Nederlandse Judokampioenschappen in Tietjerksteradeel (geen grap) heeft hij onlangs laten schieten vanwege de afstand. Vandaag moest hij kiezen tussen een judotoernooi in Bremen of in Vlaardingen. Na lang denken heeft hij voor Vlaardingen gekozen.

In Vlaardingen aangekomen blijkt Jim zijn klasse (-17 jaar tot 66 kilo) verreweg de meeste deelnemers te hebben. Ze worden verdeeld over 2 poules en zullen dan later gaan kruisen. Veel onbekende judoka’s vandaag, leuk! Een paar toppers ontbreken omdat die wel naar Bremen zijn afgereisd.

Eerste partij (onbekende judoka) gaat soepel. Al snel kan Jim een houdgreep aanleggen waar de ander niet meer uitkomt. Ippon voor Jim.

Jim (boven) wint

Tweede partij is tegen een lange, sterke en wederom onbekende judoka. Jim leek er echter weinig moeite mee te hebben: hij scoorde eerst een yuko met een offerworp en maakte vervolgens een prachtige beenveeg (zeer laag en uit stand) die goed was voor ippon.

Jim (links) scoort yuko met offerworp

Jim (staand) scoort ippon met voetveeg

Derde partij ging tegen een aardige maar wederom onbekende judoka. Jim was duidelijk degene met meer grip. Hij kon een inzet van Mike (want zo bleek de ander te heten) al snel doorsturen. Goed voor waza-ari. Even later toen ze op de grond beland waren, probeerde Jim een beenverwurging aan te zetten. Dit lukte prima, en toen hij net goed zat en Mike af ging tikken riep de scheidsrechter matte (=break). Niemand begreep er ene snars van en zelfs de twee hoekscheidsrechters maakten bezwaar. Toen de drie scheidsrechters overleg hadden gepleegd (waarschijnlijk over de vraag naar welke brillenzaak ze de hoofdscheidsrechter het beste konden sturen) werd de partij vervolgd alsof er niets gebeurd was (?). Heel bijzonder. Jim liet echter de kaas niet van zijn brood eten, nam weer een inzet van Mike over en scoorde hiermee zijn tweede waza-ari (=ippon).

Tegenstander tikt af en scheidsrechter roept matte (?)

Vierde partij trof Jim een zekere Patrick Bakker van Judo Ryu Mackaay uit Utrecht. Jim had Patrick (die ook nog onverslagen was) zien judoën en hem steeds zien openen met een uchi-mata. Wat wij dus niet wisten, maar Jim wel, is dat hij Patrick deze worp gewoon in liet zetten (wij schrikken) maar Jim was voorbereid: hij stuurde hem door en scoorde ippon. Pfff. Op naar de finale dus!

Patrick (rode band) zet uchi-mata in en Jim stuurt hem door naar z'n rug

De finale was tegen Charles Gelijn van Sportschool Geelhoed uit Oost-Souburg (Zeeland). Charles (jaar ouder en zwarte band) is beresterk en werd vorige maand heel knap 7e op het International Antwerp Open (waar Jim er gelijk uit lag). Maar eerlijk is eerlijk, Jim heeft meer techniek. Kon dus nog spannend worden. Al gauw komt Jim met een yuko (door doorsturen) op een kleine voorsprong. Daarna komen ze op de grond terecht waar kracht vaak een belangrijke factor is. Maar Jim weet Charles in een sankaku (houdgreep met beenverwurging) te krijgen. De houdgreep zat goed en Charles kon maar 1 ding doen en dat was aftikken. Ippon voor Jim dus, die hier vandaag heel netjes het goud pakt.

Jim (boven) wint met sankaku

Charles, Jim en Patrick

Het goud bleek uiteindelijk tin te zijn omdat hij net als voorgaande jaren weer een schitterend en speciaal voor dit toernooi gegoten beeldje (door: Dike Hof) van twee judoka’s kreeg.

Tags: vlaardingen, goud

Vandaag naar de thuisbasis van basketball club Antwerp Giants, de Lotto Arena in Antwerpen. De Lotto Arena is nog geen 4 jaar oud en staat pal naast het oude Sportpaleis. Het biedt plaats aan 5000 man bij sportwedstrijden en zo’n 8000 man bij concerten. In april staat hier bijvoorbeeld James Last. Ongelooflijk, bijna 82 jaar maar hij doet het nog steeds. Zou dit dan echt zijn ‘Last’ tour worden? Maar nu is het tijd voor het International Antwerp Open Judo. Net als vorige week in Eindhoven een internationaal toptoernooi, superzwaar en wederom met het Braziliaanse systeem. Hopen op meer dan 1 partij dus maar weer.

Er blijken 4 poules te zijn in Jim zijn gewichtsklasse (-66kg). Zijn loting is helaas erg ongunstig. Onder andere zitten de nummers 1 en 3 van het Dutch Open van vorige week in zijn poule. Zijn eerste partij treft hij gelijk de nummer 3, de Belg Yannick Wouters. Yannick (zwarte band en in mei 16 jaar) werd vorig jaar 2e en in 2009 zelfs nummer 1 van België. Na wat aftasten over en weer zet Yannick nog in de eerste minuut een zijwaartse offerworp (yoko-tomoe-nage) in, en met succes. De scheids gaf er zelfs een ippon voor. De hoekscheidsrechter (onder wiens neus het gebeurde) vond het een waza-ari maar de ippon bleef op het bord en dus einde partij. Jim baalde enorm.

Yannick (op de grond) zet yoko-tomoe-nage in en scoort ippon

Nu waren we dus (tijdelijk) fan van Yannick geworden, want als hij de halve finale zou halen zou Jim weer mogen herkansen. Yannick won vervolgens zijn tweede en derde partij met gemak, maar trof in zijn vierde (die hij moest winnen om in de halve finale te komen) de nummer 1 van vorige week: Jerry Tjokroatmo. Staand kun je misschien nog wat tegen Jerry beginnen, maar op de grond is hij echt belachelijk goed. Yannick kwam een yuko voor te staan maar belandde even later op de grond, kwam in een houdgreep van Jerry maar er niet meer uit. Einde verhaal voor Jim dus, die zo’n snelle eliminatie nooit eerder had meegemaakt.

PS De catering van een hal van dit kaliber was vandaag trouwens ver onder de maat. Broodjes waren er niet te krijgen, en Spip had pijn in haar keel en wilde dolgraag een kopje thee. Maar helaas, er was ook geen thee. Want (zo werd er verteld) de dame van de catering was haar waterkoker vergeten (geen Belgenmop).

Er waren wel genoeg wc's

Tags: buitenland

Vandaag naar Eindhoven voor het 35e Matsuru Dutch Open Espoir. Op dit Dutch Open (1800 deelnemers) doen naast de gehele Nederlandse judotop ook nog de nationale selecties van België, Groot Brittannië, Italië, Frankrijk, Duitsland, Noorwegen, Rusland en USA mee. Kortom, veel zwaarder kan niet. Het zou erg leuk zijn als Jim vandaag (als eerstejaars -17) voor de ervaring een paar wedstrijden kon draaien. Er is echter 1 maar. Normaal lig je er pas na twee verliespartijen uit, maar hier wordt het Braziliaanse wedstrijdsysteem gehanteerd. Hetgeen betekent dat je na 1 verliespartij al naar huis kunt... Tenzij je verliest van een judoka die de halve finale bereikt (de poulewinnaar), dan mag je weer herkansen. Wedstrijden duren 4 (i.p.v.) 3 minuten.

Eerste wedstrijd trof hij Steef den Elzen van Judoclub Kai in Sho uit Roermond. Jim wist een inzet van Steef heel mooi door te sturen, goed voor een waza-ari. Even later kwamen ze op de grond terecht waarbij Jim een verwurging aan kon zetten. De verwurging zat goed en Steef tikte af. Alleen de scheids keek net even ergens anders naar en riep matte (break) in plaats van ippon. Gelukkig zag de hoekscheidsrechter het wel en was Jim’s ippon een feit. Niet na 1 wedstrijd weer naar huis dus.

Steef (links) tikt af als de scheidsrechter even de andere kant op kijkt

Tweede partij ‘trof’ hij Christof Pareyn (1995), Christof werd Kampioen van België in 2009, geen rotzooi dus. Jim maakte offerworp na offerworp maar allen zonder score omdat Christof in de lucht steeds naar zijn buik wist te draaien. De eerste score viel toen toen Jim een uchi-mata wist over te nemen. Waza-ari voor Jim. De strijd ging door en Jim bleef zijn offerworpen proberen. 1 was er goed voor een yuko en de laatste was zelfs goed voor een tweede waza-ari. Ippon voor Jim die hier dus heel verassend won. Super.

foto: Eric van den Brink

foto: Ed de Bruyn

foto: Ed de Bruyn

Offerworp van Jim (rechts), goed voor waza-ari (foto: Eric van den Brink)

Derde pot ging tegen Rutger ten Cate (1995) uit Hengelo. Rutger was winnaar van dit Dutch Open in 2009 (weer geen rotzooi dus). Het werd een heel zware partij die vrij gelijk op ging. Tot Jim met een beenworp (ko-uchi-gari) een yuko voor kwam te staan. Tot de laatste seconde bleef het spannend en de strijd eiste zichtbaar zijn tol. Ze waren beide helemaal kapot, maar Jim behield heel knap zijn voorsprong tot het eindsignaal. De laatste keer dat ik hem zo moe zag, was hij 6 en kwamen we terug van een dag in de Efteling.

Jim (rechts) zet uchi-mata in, slechts een teen raakt nog de grond

Pech voor Jim was dat hij hierna gelijk weer aan de bak moest, en wel tegen Jimmy van Meurs. Al snel wist Jim, Jimmy door te sturen en yuko te scoren. Vrij snel hierna deed Jimmy hetzelfde alleen was die goed voor een waza-ari. Jim kwam op achterstand dus. Jim wist nog een yuko te scoren, maar dat was niet genoeg voor de winst. Jim verliest zodoende de partij. Maar omdat Jimmy van Meurs nu poulewinnaar was geworden en zich plaatste voor de halve finale mocht Jim in plaats van naar huis gelijk de herkansing in.

Zichtbaar moe ging Jim dus door, en wel tegen de Brusselse Diego de Greef. Een slopende partij voor beide judoka’s. Diego schopte hard, maar het was Jim die uiteindelijk de punten wist te scoren (2 yuko’s en 1 waza-ari) en tot het eind wist vol te houden. Ongelooflijk maar waar, Jim zat nu bij de laatste 8!

Jim (wit) werpt Diego (foto: Eric van den Brink)

Zesde partij ging tegen de Limburgse Jordy Tummers. Ze knokten en knokten, maar zonder score. Na 4 minuten was het bord (op een shido van Jim na) nog leeg. Golden score (2 minuten) dus. Maar ook hierna, nog geen score. Hantei dus, oftewel vlaggetjes. De drie scheidsrechters kregen elk 2 vlaggetjes (een witte en een blauwe). Op een teken van de hoofdscheidsrechter moeten ze het vlaggetje omhoog steken van degene waarvan ze vinden dat die gewonnen heeft. Een soort loterij dus. Jim had met wit gejudood, maar er gingen 2 blauwe vlaggetjes en slechts 1 witte omhoog. Pech voor Jim dus. Hij wordt hier 7de, maar als eerstejaars -17 is dit tussen al dit geweld een hele mooie prestatie!

foto: Ed de Bruyn

Tags: dutch-open

In het jaar dat je 15 wordt ga je naar de klasse tot 17 jaar, en dat is voor Jim nu dus het geval. Je zit 2 jaar in die klasse, want in het jaar dat je 17 wordt ga je weer naar de klasse tot 20 jaar. Jim zit dus nu in z’n eerste jaar en dat zal best heel zwaar worden. Hij is al een tijdje met krachttraining bezig want kracht is wat de meeste judoka’s in dit eerste jaar tekort komen. Verschil in kracht tussen een jongen van 14 jaar en een van 16 kan erg groot zijn. Waarschijnlijk kan Jim met z’n techniek hier en daar nog wat compenseren, maar de druk is er dit eerste jaar voor Jim een beetje af. Alles wat hij wint is meegenomen en dat is wel fijn.

Ook leuk is dat we weer met Peter en Ruben mee kunnen rijden naar toernooien, want Ruben zit nu in zijn tweede (en dus laatste) jaar in deze klasse. De reis van vandaag ging naar Gilze. Het is een groot toernooi, in ieder geval te groot om in de buurt te kunnen parkeren en normaal op de tribune te kunnen zitten. De foto's zijn vandaag van Eric van den Brink, waarvoor dank.

Eerste wedstrijd treft Jim eerstejaars Joey Walda van Judoschool Budokwai Arashi (Joey werd vorig jaar kampioen van Zuid Nederland). Ondanks dat Joey sterk aanvoelde kreeg Jim binnen een halve minuut de gelegenheid om een inzet van Joey over te nemen en hem naar zijn rug toe door te sturen. Ippon voor Jim. De kop is er af.

Jim stuurt Joey door en scoort ippon

Tweede partij trof Jim een onbekende judoka, ook deze voelde sterk aan maar met een voetveeg wist Jim een yuko voor te komen. Even later belandden ze op de grond en wist Jim hem in een beenklem-verwurging te krijgen. Na een paar seconden moest de ander aftikken en zo ging ook deze partij naar Jim.

Voetveeg voor yuko

Beenklem voor ippon

Derde pot trof Jim de Limburgse Kevin van der Zwaag (van Hercules). Kevin (een jaar ouder) maakte in zijn andere wedstrijden een sterke indruk. Oppassen dus. Lange tijd bleef het zonder score. Jim wist hem tot drie keer toe met een voetveeg op zijn knieën te krijgen, maar omdat hij z’n arm niet te pakken kreeg kon hij hem niet naar z’n rug sturen. Geen scores dus. Tot 19 seconden voor het einde Jim een offerworp inzette en een yuko wist te scoren. Kevin had dus haast en zette alles op alles om in die laatste 19 seconden nog een punt te kunnen scoren. En een score kwam er nog. In de laatste seconde. Jim bleef namelijk judoën en zette bliksemsnel een uchi-mata in met succes, ippon voor Jim die hiermee zelfs poule winnaar was geworden.

Uchi-mata in de laatste seconde

Jim ging zodoende naar de finale met de winnaar van de andere poule. Dit was Danny Rutters van judoclub Berlicum. Danny (tweedejaars -17) wordt door velen getipt als toekomstig Nederlands kampioen in deze klasse. Hij doet en laat er alles voor en die kans is inderdaad reëel want Jim kwam er hier vandaag tegen Danny niet aan te pas. Ondanks hij nog uit een houdgreep wist te komen, kon hij niet aan zijn lage heupworp (sode-tsuri-komi-goshi) ontsnappen. Danny won en Jim werd hier heel knap tweede.

Jim-2, Danny-1, Kevin-3 en Jordy-3

Tags: gilze, zilver