Trainingsstage in Tonbridge
Jim (onder) werpt een Oostenrijker
Jim in een randori met een judoka uit Mongolië
Staand: Jim, HenkJan, Ruben, Donny, Mike, Jelle, Hidde, John en zittend Ziggy, Jeffrey en Matthijs.
(niet op de foto maar wel in Engeland waren ouders Rik en Rien)
TopJudotoernooi Haarlemmermeer
Jim had er vandaag zichtbaar zin in. Eerste partij treft hij een voor hem onbekende judoka van Aarts Sport uit Lisse. De partij begint, Jim pakt vast, veegt en klaar. Ippon voor Jim. Meer kan ik er niet van maken.
Jim veegt hier voor de winst
Tweede partij treft hij Nick Hoogenboom van Kenamju. Laatst in Den Helder was het bij de partij tegen Nick, dat er over de ippon van Jim lang werd nagepraat. Was ie binnen of buiten de mat ingezet? Hopelijk geen vage scores dit keer. De partij begon met een beetje sleuren over en weer, totdat Jim een tani otoshi (vallende achterwaartse worp) inzet en Nick vol op zijn rug werpt. Ippon voor Jim, en niets vaags aan gelukkig.
Jim (rechts) zet tani otoshi in en wint
Derde partij staat Jason Michel (van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek) klaar. Jason, die pas eerstejaars -15 is, werd in april heel knap derde van Nederland (tot 60 kg). Gaan we dus zeker meer van horen. De eerste score in de partij is een waza-ari van Jim, die een heupworp over nam van Jason. De matscheidsrechter gaf zelfs eerst een ippon, maar die werd teruggedraaid. Tweede score was er een van Jason, die een tilworp inzette (vanuit een beweging, anders mag dit niet meer). Hij scoorde hier een yuko mee, dus Jim stond nog steeds voor. De derde en laatste score was een ippon, en wel vanuit een voetveeg van Jim. Echt heel mooi. Jim plaatste zich hiermee voor de finale, en zou dus vandaag niet zonder prijs naar huis gaan.
Winst na voetveeg, en door naar finale
Finale was tegen Rombout van Amstel (Kenamju). Rombout judoot zowel links als rechts en heeft lange (voor Jim lastige) armen. Hij lijkt, na een periode van blessures en twijfel, gelukkig weer helemaal terug aan het firmament. Al vrij snel in de partij zet Jim een offerworp (tomoe nage) in en scoort hier een yuko mee. Het blijft spannend, totdat Jim een ko-uchi-maki-komi inzet (een kleine binnenwaartse beenworp met meerollen). Rombout gaat vol op z’n rug en Jim pakt zo het goud. Een waardige afsluiting van zijn periode in de klasse tot 15 jaar. Vanaf januari is hij eerstejaars -17 en ziet de wereld er waarschijnlijk weer heel anders uit.
Een hele snelle ko-uchi-maki-komi was goed voor goud
Rombout, Jim en Jason. Marvin de la Croes (wereldkampioen judo tot 20 jaar in 2006) wilde ook graag op de foto ;)
Geen toernooien meer dit jaar, maar vanaf volgend weekend nog wel een 4-daagse internationale trainingsstage in Tonbridge (UK). Namens Jim aan alle lezers vast een heel gelukkig nieuwjaar gewenst! En kijk uit met vuurwerk.
Tonbridge Castle
Verslag van de lokale TV van Haarlemmermeer (let op de veeg).
Open Internationale Helderse
Den Helder, met bovenin nog net een puntje van Texel en links een stukje van Noorderhaaks (een onbewoond eiland dat zich per jaar zo’n 100 meter verplaatst).
In Den Helder aangekomen bleek dat het toernooi enorm aan het uitlopen was. Jim zou om 11 uur beginnen, maar anderhalf uur (en 4 warming up’s) later stond hij nog niet op de mat. Toen ze eindelijk gingen beginnen bleek dat Jim zijn eerste partij een vrijloot had. Schiet niet op dus met dat wedstrijdritme.
Zijn tweede partij trof hij een onbekende en zoals al snel bleek onervaren judoka. Niet iemand om lekker tegen warm te judoën dus. Na enkele seconden was het dan ook voorbij. Jim legde hem in een houdgreep/beenverwurging en de ander tikte af.
Met pas een paar luttele judoseconden voor Jim op de klok, bood zijn volgende tegenstander zich al aan. Over uitersten gesproken. Dit was Frank de Wit (Nederlands kampioen in de klasse tot 60 kilo). Het zat er in dat hij hem vandaag tegen zou komen, maar dan liever wat later in het toernooi. Het ging er fel aan toe, maar na bijna 3 minuten judo stond er nog geen score op de klok. Dat veranderde, want Frank scoorde snel achter elkaar 2 yuko’s en kreeg Jim in een beenklem. Jim moest helaas aftikken en zo ging de partij naar Frank. Jim kon nog nu maximaal nog derde worden (Frank werd later eerste).
Jim tikt af.
Vierde partij trof hij Rombout van Amstel (van Kenamju) uit Velserbroek. Rombout (een oude bekende) heeft hele lange armen en Jim vind het daardoor lastig om met hem te judoën. Uiteindelijk weet Jim met 2 waza-ari’s (=ippon) het verschil te maken.
Eerste waza-ari (ko uchi maki komi)
Tweede waza-ari (door een overname)
Vijfde, en tevens laatste partij gaat om het brons. Jim treft hier Nick Hoogenboom, wederom van Kenamju. Het werd een partij waar lang over zou worden nagepraat. Jim zet namelijk na een paar seconden een offerworp in en werpt Nick hard over zich heen en vol op zijn rug. Ippon voor Jim dus. Tot zover niets aan de hand. Het punt was echter of Jim of Nick zijn voet nou nog net op de mat stond of net daar buiten, op het moment dat Jim de worp inzette. De fans van Nick vonden van niet, net zoals 1 hoekscheidsrechter. De hoofdscheidsrechter en de andere hoekscheidsrechter vonden echter van wel. Jim won dus zo het brons, maar het bleef nog lang onrustig (met zijn blessure is het gelukkig goed gegaan).
Jim (rechts) zet een offerworp in, werpt Nick over zich heen en scoort ippon. De vraag was of één van de twee het gele wedstrijdgedeelte van de mat nog raakte op het moment van de inzet...
Judomarathon
‘s Morgens kreeg hij nog een heftige pijnscheut in zijn heiligbeen, maar gelukkig bleef het daar bij. ‘s Middags nam hij voorzichtig deel aan een judodemonstratie voor Unicef, waar zijn vereniging onlangs een samenwerkingsverband mee is aangegaan. Als het zo doorgaat komend weekend eindelijk weer eens een toernooi (Den Helder).
advertentie
Blessureleed
Eergisteren gebeurde er echter iets zeer vervelends bij de bondstraining tot 17 jaar in Hoogvliet. Jim zette tijdens een randori (trainingspartij) een lage schouderworp in, waarna zijn tegenstander z'n knie keihard in Jim zijn heiligbeen zette. Sensei Andries Hoogenboom zag het en was geschrokken. Jim (die heel veel pijn had) moest beloven de volgende dag naar de dokter te gaan. En zo geschiedde, de dokter twijfelde en wilde röntgenfoto's laten maken, dus hierna meteen door naar het IJsselland. Een paar uur later hadden we de geruststellende mededeling dat er geen scheur of breuk te zien was op de foto’s. Rust werd de remedie. Lekker zitten is geen optie, dus hoe dat met school moet (nu is het nog herfstvakantie) zullen we van de week wel zien. Wordt vervolgd.
Hoe zat het ook al weer? Het heiligbeen is het grootste bot van de wervelkolom. Het is driehoekig van vorm en bestaat uit vijf samengegroeide wervels. Het ligt tussen de lendenwervels en de stuit. Door vier paar openingen komen zenuwen naar buiten. De stuit (of staartbeen) is het onderste deel van de wervelkolom en bestaat bestaat uit vier samengegroeide wervels.
Liam Yokoyama
37e Kenamju Spaarne Toernooi
Vandaag staat er een judotoernooi voor herenteams tot 17 jaar bij Kenamju in Haarlem op het programma. Het is een van de oudste en tevens zwaarst bezette teamtoernooien van het land. En omdat het een -17 jaar toernooi is, is het een mooi voorproefje op de klasse waar hij in januari 2011 terecht zal komen.
Een team bestaat uit 9 judoka's in verschillende gewichtsklassen, oplopend van -38 tot +73 kg. Jim zit in de klasse tot 60 kg. Helaas hebben ze geen -55 kg judoka en zullen ze deze klasse dus telkens verliezen. De nationale judotop is aanwezig en Jim zal hier voornamelijk oudere judoka’s treffen. Weerstand bieden en ervaring opdoen is dan ook vandaag zijn motto.
In het wit: Donny, Alex, Ruben, Jim, Boy, Siggy, Mathijs en Jeffrey
Eerste partij treffen ze gelijk een van de favorieten, de thuisclub Kenamju. Jim moet tegen Jimmy van Meurs. Jimmy is een eerstejaars -17 judoka en werd vorig jaar 3de op het NK onder 15. Jim gaat echter vol van kiet en scoort zelfs vrij snel een yuko (overname). Het overwicht blijft voor Jim en een tweede yuko (offerworp) volgt. Deze houdt hij tot het eind op het scorebord en zo wint hij de partij. Een knappe prestatie. Als team verliezen ze echter met 11 punten tegen 6.
Jim (wit) maakt offerworp (hikomi gaeshi)
Jim en Jimmy (foto: Eric van den Brink)
Tweede partij is tegen het team van Berlicum. Jim treft Steve Arendse (2 jaar ouder en zwarte band). Hij werd dit jaar in de -17 derde van Nederland. Steve is sterk en Jim krijgt niet echt grip op hem. Andersom echter ook niet en zo staat er na 3 minuten judo nog geen punt op het bord. Er is hier geen golden score of scheidsrechtersbeslissing en zo eindigt de partij in een gelijkspel. Wederom van Jim een knappe prestatie. Als team winnen ze met 12 tegen 6 en gaan zo met 7 andere teams door naar de winnaars ronde.
Jim en Steve (foto: Eric van den Brink)
Derde tegenstander is wederom een favoriet. Het team van ‘de Korte’ uit Hoogvliet. Jim ontmoet hier Joey de Goede, die eerder dit jaar in de klasse tot 17 jaar kampioen van Nederland werd (tot 50 kg) en deelnam aan het EK onder 17 in Tsjechië. Jim gaat goed van start en scoort zelfs vrij snel een yuko (offerworp). Joey weet zijn eigen linkerarm goed weg te houden en Jim krijgt hem niet te pakken. Halverwege zet Joey een lage schouderworp in en met succes. Hij scoort een waza-ari die Jim niet meer kan overtreffen en zo de partij verliest. Ook als team is de Korte te sterk en verliezen ze met 12 tegen 6.
Jim (wit) maakt wederom een offerworp (hikomi gaeshi)
Jim en Joey (foto: Eric van den Brink)
Vierde pot ontmoeten ze team Haaglanden. Jim treft Jeff Vogels, een eerstejaars -17 judoka van Yotosama uit Zoetermeer. Jim scoort al snel een yuko met een beenworp (ko-uchi-maki-komi). Het was zwaar maar je voelde dat het moest kunnen. Jeff wilde op een gegeven moment een lage schouderworp inzetten. Jim voorkomt dit, neemt Jeff over en gooit hem (naar eigen zeggen) vol op zijn rug. Hij hoorde de scheidsrechter echter helemaal niets roepen, bleef op zijn knieën zitten en keek naar verbaasd naar de scheidsrechter. Hier maakte Jeff goed gebruik van, dook onmiddellijk op Jim en zette een verwurging aan. Jim moest aftikken en verloor de partij. Verbaast en boos verliet Jim de mat. Natuurlijk moet hij niet wachten op de grond en altijd direct doorgaan, maar hij was zo overtuigd van een score dat hij verbouwereerd bleef zitten. Leermomentje voor Jim (en hopelijk ook voor de scheidsrechters). Als team wonnen ze gelukkig met 11 tegen 7.
Jim (in het blauw) neemt over maar scoort geen (?) punt
De volgende partij is erop of eronder. Winnen ze, kunnen ze om het brons. Verliezen ze, kunnen ze naar huis. Tegenstander is ‘Top Judo Nijmegen’. Jim treft (nou ja ‘treft’) de twee jaar oudere Ivo Bekema. In het begin lijkt het nog gelijk op te gaan, maar dan blijkt niet alleen het leeftijds- maar vooral ook het krachtsverschil. Jim komt in een houdgreep terecht waar hij niet meer uit zal komen. Ook als team verliezen ze (11-7) en kunnen dus naar huis. In Jim zijn geval moe, voldaan maar vooral weer een hele ervaring rijker.
Kenamju werd eerste.
Mahorokan Westland Toernooi
Na een bye, begon hij zijn eerste partij tegen Dylan van Zanten uit Spijkenisse. Jim had duidelijk controle en al snel kon hij met een beenworp (ko-uchi-gari) een waza-ari scoren. Even later scoorde hij met dezelfde worp wederom dezelfde score en zo won hij de partij.
Jim en Dylan (foto: Eric van den Brink)Volgende partij treft hij Mike Dadgarporian van de thuisclub, het Mahorokan Topjudo Instituut. Mike houdt constant zijn armen gestrekt en heeft blijkbaar geen zin om te judoën. Eenmaal op de grond gekomen krijgt Jim hem in een houdgreep, waar hij niet meer uit zou komen. Ippon voor Jim, die zich zodoende na drie winstpartijen al direct plaatste voor de finale.
Jim en Mike (foto: Eric van den Brink)
De finale ging tegen Kenneth Henneveld, eveneens van het Mahorokan Topjudo Instituut. Kenneth (tweevoudig Nederlands kampioen) heeft er al een half jaar in de klasse tot 17 jaar opzitten en was voelbaar sterker geworden. Na een minuut zonder score zette Kenneth een lage schouderworp in en kon hij Jim over zich heen trekken. Jim landde eerst vol op knieën waarna hij werd omgerold. De scheidsrechter zag er echter een ippon in, maar Jim had er vrede mee. Het seizoen zit erop en zilver was zijn deel.
Jim, Kenneth en Mike (foto: Eric van den Brink)
NK teams onder 15 jaar
Op basis van zijn prestatie bij zowel Dutch Open als NK was hij genomineerd door de Judobond om uitgezonden te worden naar een groot judotoernooi in Erfurt, Duitsland. Weliswaar een grote eer, maar aangezien hij hier dan in de klasse tot 55 kg zou moeten uitkomen heeft hij hiervoor bedankt. Hij is inmiddels een klasse opgeschoven en lijnen is geen optie.
Over naar vandaag. Na 3 competitierondes en dus heel veel partijen eerder dit jaar, had Jim zich met zijn team (Slingerland/Den Edel) geplaatst voor het Nederlandse kampioenschap voor teams tot 15 jaar. Ieder district mocht slechts 1 team afvaardigen. Zo doen er vandaag 6 teams mee (Noord Nederland ontbreekt). Locatie is het prachtige Triavium in Nijmegen alwaar tegelijkertijd ook het Nederlands kampioenschap voor heren- en damesteams plaats vind. De jeugdteams strijden steeds om en om met de ‘echte’ toppers (zoals Guillaume Elmont, Elco van de Geest etc.), voor hetzelfde grote publiek. Een team bestaat uit 5 judoka’s uit 5 oplopende gewichtsklassen (van -42 tot -60 kg). Jim zit in de zwaarste klasse en moet zodoende steeds als laatste de mat op.
Trivium, Nijmegen
De loting is zwaar. Als eerste treffen ze ‘Judo Yushi’ uit Noord Holland. Blijkbaar hadden die geen ‘zwaargewicht’ en hebben ze van judoclub ‘Hikari’ Kevin Bakker geleend. Kevin werd in april (in de klasse waarin Jim toen derde werd) kampioen van Nederland. Team Slingerland begint niet erg goed, en als Jim aan de beurt is hebben ze er al 3 verloren dus kunnen ze niet meer winnen. Voor Jim rest dus ‘alleen’ nog de eer. Zoals gezegd, tegen Kevin Bakker dus. Dit had een mooie finale geweest, vorige maand op het NK, maar toen hebben ze elkaar niet ontmoet. Het ging er fel aan toe maar zonder score, totdat Jim na 2 minuten een binnenwaartse beenworp (ko-uchi-maki-komi) inzette en een yuko scoorde. De laatste minuut was dus vreselijk spannend, en met nog 9 seconden op de klok mocht Jim de partij dus niet meer uit handen geven. Hij kon makkelijk ontwijkend gaan judoën en zou met een straf aan zijn broek nog winnaar worden. Hij ontwijkt echter niet en blijft gewoon judoën, met als resultaat dat Kevin in de allerlaatste seconde nog een schouderworp probeert en met succes. Hij krijgt een yuko en de stand is weer gelijk. Golden score dus. Jim laat er geen gras meer over groeien. Hij zet weer een beenworp in, scoort een yuko en wint de partij. Grote klasse.
Jim (blauw) maakt ko-uchi-maki-komi (foto: Eric van den Brink)
Team ‘Judo Yushi’ zou later kampioen van Nederland worden en ‘Slingerland’ mocht nu om de derde plek gaan strijden. De tegenstander werd het team van ‘Sportschool Geelhoed’ uit Zeeland. Jim trof een onbekende judoka en had hier weinig moeite mee. Hij scoorde al snel een yuko met een uchi-mata en kort hierop een ippon met een ouderwetsche voetveeg. Als team wonnen met ze 4 tegen 1 en werden zo DERDE van NEDERLAND.
Jim, Mitchel, Jorian, Rowin en Matthijs
Jim (blauw) maakt voetveeg
Prijsuitreiking door Mark Huizinga
Wijk bij Duurstede
‘Wijk bij Duurstede’ op het programma. Jim heeft de afgelopen tijd weliswaar relaxt doorgetraind, maar er was ook tijd voor andere zaken dan judo. Zo heeft hij onder andere in zijn droomauto op Zandvoort gereden en van de week een workshop Freerunning door Henk Strijdhaftig gevolgd.
Triest nieuws is dat Jim een trouwe fan verloren is. DirkJan (62) kneep er van de week na een hersenbloeding tussenuit, en Jim zal het verder zonder zijn immer mooie en wijze e-mails moeten doen.
Na derde van Nederand te zijn geworden in de klasse tot 55 kilo, zal Jim vandaag voor het eerst uitkomen in de klasse tot 60 kilo. Een hoop nieuwe en onbekende tegenstanders dus. Geen idee wat hem te wachten staat.
Eerste partij scoorde hij al snel een yuko waarna ze op de grond terecht kwamen. De ander lag op zijn buik, en wat opviel is dat die 5 kilo extra een stuk moeilijker om te draaien waren. Het lukt Jim weliswaar toch en hij kon een beenverwurging aanzetten waardoor de ander moest aftikken.
Jim (boven) zet een beenverwurging aan en zijn tegenstander tikt af
Tweede partij scoort Jim al vrij snel ippon met een Uchi-Mata.
Jim (nog net met zijn voet binnen de mat) zet Uchi-Mata in
Derde partij was Jim on a mission. En wel een van coach Jelle Wolterbeek. Hij mocht geen Uchi-Mata meer doen, maar moest een andere heupworp proberen. Een Sode-Tsuri-Komi-Goshi. Het duurde even voordat Jim de juiste grip kreeg, maar toen hij hem had zette hij hem in en met resultaat. Ippon door een Sode-Tsuri-Komi-Goshi!
Jim maakt een Sode-Tsuri-Komi-Goshi
Jim was nu poule winnaar en ging kruisen met de nummer 2 van de andere poule. Deze partij duurde slechts enkele seconden. Ippon door een voetveeg van Jim, die zich zodoende op kon gaan maken voor zijn 5de en laatste partij. De finale.
Hij ging fel de finale in en zijn tegenstander bleek fysiek erg sterk te zijn. De jongen zette twee keer krachtig een worp in, maar beide keren wist Jim deze worp over te nemen en door te sturen. De eerste was goed voor een waza-ari en de tweede zelfs voor een ippon. Goud voor Jim dus! Tot verbazing van een groot aantal (onbekende) judoka’s die Jim kwamen feliciteren. Blijkbaar had hij net de favoriet verslagen.
Clinic Elisabeth Willeboordse
Jim als uke (valmaatje) voor Elisabeth (foto: Eric van den Brink)
Nederlands Kampioenschap
Eerste partij ging tegen Alex Behrendt van Judoschool Veendam. Jim had weinig moeite met Alex en won vrij snel met ippon (uchi-mata) de partij.
Jim wint zijn eerste partij (foto: Mitesco)
Tweede partij trof hij gelijk een van de favorieten. Namelijk de kampioen van Midden Nederland, Thomas ten Heuvel uit Wijk bij Duurstede. In Almere had Jim laatst twee keer van Thomas gewonnen. Thomas en zijn vader (tevens zijn coach) ademen echter judo en hadden Jim sindsdien duidelijk heel goed bestudeerd. En met succes, hun plan werkte en Thomas kwam een wasa-ari voor te staan. Jim kreeg nog een yuko (2x shido voor Thomas) maar dat was helaas niet genoeg voor de winst. Die ging naar Thomas. Een grote teleurstelling voor Jim die nu geen eerste of tweede meer kon worden. Derde was nu nog het hoogst haalbare, maar daar zou hij dan nog 5 wedstrijden op rij voor moeten winnen. Kortom nog een lange, lange weg te gaan.
Derde partij kreeg hij Michel Hesselink van Hikari uit Zaandam. Al snel wist Jim met een voetveeg de partij te winnen en bleef dus in de strijd.
Jim wint met voetveeg (foto: Mitesco)
Vierde partij ging tegen Bas Hobbeling uit Overijssel. Eerst scoorde Jim met heupworp een wasa-ari en even later met een voetveeg een tweede wasa-ari die dus goed was voor de winst.
Jim veegt voor de winst (foto: Mitesco)
Vijfde partij ontmoette hij Wolfer van den Bosch uit Arnhem. Wolfer is een sterke judoka, maar ook hij moest vandaag na een schitterende voetveeg in Jim zijn meerdere erkennen. En Jim zit dus nog steeds in de race.
Jim wint van Wolfer (foto: Mitesco)
Thomas ten Heuvel (uit Jim zijn verliespartij) heeft zojuist van Kevin Bakker verloren. Hierdoor komt Thomas nu dus ook in de strijd om het brons terecht en wordt zodoende (wederom) Jim zijn tegenstander. De winnaar van deze partij mag hierna gaan strijden om het brons, en de verliezer kan naar huis. De spanning is dus te snijden. Jim weet nu waar het fout ging in zijn eerdere partij. Het kost hem veel kracht, maar hij weet dit nu te voorkomen en krijgt Thomas zelfs in een sankaku houdgreep. De beenverwurging zit goed, Thomas moet aftikken en Jim wint de partij en gaat dus strijden om het brons. Super voor Jim, maar heel jammer voor Thomas. Een sympathieke en zeer technische judoka, die hier eigenlijk ook zeker een plaats op het podium had verdiend.
Jim’s zevende en laatste partij zal dus om het brons gaan. En wel tegen Martijn van Dalen. De nummer 1 van Zuid Nederland uit Sint-Oedenrode, die eerder strandde in de halve finale tegen Bruno le Griep. Het zou geen lange partij worden. Nog geen 10 seconden zou hij duren. Met een schitterende heupworp wint Jim de partij, bereikt zijn doel en wordt hier dus derde van Nederland! Fantastisch.
Jim pakt het brons (foto's: Mitesco)
Bruno, Kevin, Jordy en Jim
'detail': op een NK 6 van je 7 partijen winnen met ippon, is best bijzonder
Zuid-Hollandse kampioenschappen 2010
Na een vrijloot in zijn eerste partij treft hij als eerste Mitchel Vane van ‘Den Edel’ uit Gouda. Al snel scoort Jim wasa-ari met een heupworp. De matscheidsrechter gaf echter eerst ippon. Vandaar dat Jim stopte en niet doorging op de grond. Even later liep Mitchel op Jim zijn beenveeg en was het ippon. Jim had 1 pijnscheut door zijn pillen heen gevoeld, maar hij voelde zich nog sterk genoeg.
Jim scoort met beenveeg
Volgende wedstrijd treft hij Bruno le Griep. Jammer, want dat zou dus gelijk zwaar worden. Al vrij snel liet Jim zich in zijn nek pakken. Hij draait met links in, hij wil vegen en veegt mis. Zijn balans is verstoord, hij komt op zijn hakken te staan en Bruno hoeft niet veel te doen om hem achterover te trekken. Heel bijzonder, maar ippon voor Bruno en vette pech voor Jim, die het achteraf gewoon als een oerstomme fout bestempelde. ‘Voordeel’ is dat het aan het begin gebeurde en dat zijn duim zodoende is ontzien. Feit was wel dat hij de volgende moest winnen omdat hij er anders gewoon uit lag en niet naar het NK zou mogen. Het zouden spannende minuten worden ...
Minuten werden uren, want 2 uur (!) later mocht hij pas weer op. Hij trof hij een zekere Willem van Mierlo en hij moest dus winnen. De spanning was te snijden, maar niet voor lang want binnen enkele seconden liep Willem op Jim zijn uchi-mata die goed was voor een ippon. Jim was nu minimaal 4de dus zijn plaatsing was binnen! Pffff.
Jim maakt uchi-mata (foto: Eric van den Brink)
Snel daarop trof hij Kelvin van Helden van ‘Sportschool Muilwijk’ uit Dordrecht. Binnen een paar seconden scoorde Jim met een beenworp (ko-uchi-gari) een yuko, en even later kreeg hij Kelvin in een beenverwurging waarbij Kelvin aftikte. Ippon voor Jim die zodoende (voor zijn duim) gelukkig nog weinig judo seconden op klok had staan.
Jim (boven) maakt sankaku
In de laatste partij kon hij zelfs het zilver nog bemachtigen als hij zou winnen van Tommy-Lee de Groot van ‘Westland Kodokan’ uit Monster. En ook Tommy-Lee liep binnen een paar seconden op Jim zijn uchi-mata die goed was voor ippon. Het zilver alsmede zijn NK plaatsing waren dus binnen en zijn duim heeft het gered. Grote klasse. Twee weken rustig aan doen, en dan op naar het NK.
Jim, Bruno, Tommy-Lee en Kelvin
Nationale Jeugdteamcompetitie ronde 3
Na heel veel slaap voelde Jim zich vandaag gelukkig al een stuk beter dan gisteren. Van de zes wedstrijden van vandaag zouden er naar verwachting slechts 2 echt zwaar kunnen worden. Van de 6 partijen bleven er voor Jim uiteindelijk slechts 4 over omdat de tegenstander zich in twee gevallen al verloren gaf en niemand tegen Jim had opgesteld. Een van die twee was Mahorokan. Waardoor er tevens nog maar 1 echt zware partij voor Jim op het programma over bleef, en dat was tegen het team van Haaglanden. Deze moesten ze winnen om kampioen te kunnen worden. De drie andere partijen wist Jim met gemak, en binnen enkele seconden te winnen. Twee voetvegen en een uchi mata.
Jim maakt een uchi mata (foto: Eric van den Brink)
In de partij waar het vandaag allemaal om ging werd Jim om tactische redenen doorgeschoven naar de klasse tot 60 kilo, een klasse zwaarder dan waar hij eigelijk in zit. Hij trof hierin dus niet Bruno le Griep maar Allard Wiebenga van Budoschool Yotosama uit Zoetermeer. Het begon met aftasten omdat ze elkaar nog niet eerder hadden gehad, maar al snel zette Jim een uchi mata in en wist hij Allard hard te werpen. Ippon voor Jim. Wat wel vervelend was, was dat Allard hierbij zijn schouder blesseerde en verder niet meer mee kon doen. Slingerland moest daarna nog wel tegen Mahorokan, maar had zich met de winst op team Haaglanden al geplaatst voor de finale ronde en werd hier dus eerste. En zo staan ze op zaterdag 29 mei tussen de (echt) grote jongens tijdens de finaleronde van de Lotto Nationale Judo League in het Triavium in Nijmegen.
V.l.n.r. Mitchel, Ziggy, Rowin, Henk-Jan, Matthijs, Jim en Ralph
Almeerse Open Judokampioenschappen
Na een vrijloot in zijn eerste treft Jim in zijn tweede partij direct de aardige, maar ook zeer technische Thomas ten Heuvel van judovereniging ‘Duurstede’. Thomas komt net uit de klasse tot 50 kilo, waarin hij heer en meester was (o.a. winnaar Dutch Open 2010). Jim had zichtbaar last met hem en kreeg geen controle. Sterker nog, hij kreeg een shido wegens passiviteit. Totdat Jim Thomas op zijn heup kon trekken en de partij met een mooie uchi mata wist te beslissen (ippon).
Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata
Derde partij ging tegen de sterke Kevin Bakker van Hikari uit Zaandam. Na lang zonder score wist Kevin een inzet van Jim over te nemen en een yuko te scoren. Hierna zijn ze voornamelijk op de grond geweest. Kevin hield Jim keer op keer op de grond om zo tijd en de pot te kunnen winnen. Ondanks dat er op de grond niets gebeurde vond de scheids het helaas allemaal goed, en liet de tijd verstrijken. Kevin kreeg nog wel een shido wegens passiviteit, maar het verschil bleef een yuko en zo wist Kevin de partij op zijn naam te schrijven. Niet leuk voor Jim, maar slim gedaan door Kevin. Jim was zeer ontdaan.
Vierde partij trof Jim wederom Thomas ten Heuvel. En weer was het erg lastig voor Jim, en scheelde het niets of hij was geworpen. Maar ook nu wist Jim het verschil weer te maken met een uchi mata (ippon).
Jim (hier met 1 voet aan op de grond) maakt uchi mata
Vijfde en laatste partij ging om het brons tegen Bruno le Griep. Tegen Bruno (inmiddels een bekende hier) is het altijd lastig judoën. Keer op keer probeerden ze beide om een worp in te zetten, maar keer op keer mislukte dit. Er is in de hele partij geen echte worp gemaakt. Jim had het geluk aan zijn zijde. Bruno kreeg tot 2x toe een straf wegens passiviteit en zo scoorde Jim een yuko. Ik vond ze beide even actief of passief, maar zo kan het lopen. Jim won het brons, maar hield er geen joepie stemming aan over.
De prijsuitreiking in een donkere zaal met volgspots, op housemuziek en door mooie meiden is hier echter nooit een straf.
Jason, Kevin en Jim
Jim heeft normaal echt een superconditie, maar was vandaag zichtbaar gebroken. Hij vertelde dat toen hij hier de mat op moest hij een futloos gevoel over zich had, terwijl hij zich normaal goed kan focussen en energiek staat te judoën. De laatste twee partijen leek het of hij nul kracht had, zo zei hij zelf. Dus of hij nou overtraind is of dat er iets anders aan de hand is, geen idee. Feit is dat hij in de auto terug als een blok in slaap viel en dat thuis heeft doorgezet. Mag ook wel, want morgenmiddag staat er alweer een teamtoernooi op het programma. Individueel had hij morgen zeker niet gaan judoën, maar z’n team kan hij niet in de steek laten. Ben benieuwd.
Nationale Jeugdteamcompetitie ronde 2
Eerste wedstrijd gaat tegen het combinatie team van judoverenigingen Guan Lin en Yawara uit resp. Den Haag en Rijswijk. Al snel is duidelijk dat het krachtsverschil te groot is. Voor geen van beide teams leuk. Jim tikt een beetje met zijn been om te kijken hoe stevig zijn tegenstander staat en veegt hem onderuit en klaar. De rest wint ook.
Jim (rechts, en precies achter de scheids) veegt hier voor de winst
Tweede wedstrijd zou ook geen probleem moeten worden. Ze treffen hier een combinatieteam van judoverenigingen Barends en Noordwijkerhout uit resp. Voorhout en uiteraard Noordwijkerhout. Jim zijn team had een reserve judoka (Mitchel Vane van Den Edel) meegenomen, die omdat hij anders voor niks mee was gekomen nu mocht invallen voor Jim. Want hierna zou het sterke Mahorokan de tegenstander worden en moest Jim de mat weer op. Iedereen (op Jorian na) wint zijn wedstrijd met gemak. De winst ging zo naar team Slingerland.
Derde en hier laatste wedstrijd was tegen een van de favorieten, (thuisclub) Mahorokan Topjudo Instituut. Toen team Slingerland de mat op ging om aan te groeten, bleek er niemand tegenover Jim te staan. Het zal toch niet. Ja hoor, Mahorokan had hun team omgegooid en doorgeschoven. Ze gaven zich gewonnen in Jim zijn klasse en hoopte met deze opstelling 3 van de 4 overige partijen te winnen om zo toch de winst te kunnen pakken. Op zich grappig bedacht, want als Slingerland dit had geweten hadden ze Jim waarschijnlijk ook een gewichtsklasse doorgeschoven. Maar helaas, geen judo meer voor Jim dus. Wel spannende potten voor Slingerland. Mathijs, Rowin (zeer knap tegen opponent Brandon ten Hoeve) en Ralph wisten hun partijen te winnen en zo ging de vlieger van de thuisclub niet op en won team Slingerland de wedstrijd.
Jim, helaas zonder tegenstander
Allemaal leuk en aardig maar Jim was hier gekomen voor slechts een paar seconden judo en dat is niet veel. Hopelijk over 2 weken meer.
Slingerland na 2 rondes aan kop
Zuid-Hollandse kampioenschappen onder 17 jaar
Eerste wedstrijd won hij met een vrijloot. Tweede partij was tegen Robin v.d. Nieuwendijk van Den Edel uit Waddinxveen. Jim heeft hier geen 4 minuten nodig want al snel beslist hij met een uchi-mata de partij. De kop is er af.
Jim (met 1 voet op de grond) maakt uchi-mata
Derde partij ging tegen Dylan van Zanten van het Delta Sportcentrum uit Spijkenisse. Dylan zet een heupworp in maar Jim neemt hem over en scoort yuko. Even later komt daar een wasa-ari bij door een heupworp van Jim en tot slot weet Jim Dylan in een houdgreep/verwurging te krijgen. Dylan komt er niet meer uit en Jim wint de wedstrijd.
Jim (boven) scoort ippon
Dan treft hij tweevoudig (2008 en 2009) Nederlands kampioen Kenneth Henneveld. Een hele sterke, aardige judoka van het Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Jim, die tot nu toe met zijn sterke pakking zijn tegenstanders wist te controleren kreeg geen grip op Kenneth. Er gebeurde in het begin niet echt veel en ook Kenneth leek geen grip te krijgen. Beide kregen een straf voor passiviteit. Maar uiteindelijk wist Kenneth toch het verschil te maken door Jim te verrassen met een lage linkse schouderworp. Ippon voor Kenneth.
Kenneth (rechts) verrast Jim met een lage schouderworp
Het wedstrijdsysteem was dubbele eliminatie (2x verliezen is naar huis), dus Jim mocht nog door. In zijn 5de partij trof hij de Zoetermeerse Jeff Vogels van Judoteam Haaglanden. Jim stond weer sterk en gefocust op de mat en vrij snel wist hij de partij met ippon (schitterende uchi-mata) te beslissen. Grote klasse en nog steeds in de race.
Jim (links) scoort ippon met uchi-mata
Zesde partij ging tegen Mike Dadgarporian van het Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Een sterke judoka, maar tot 2 keer toe wist Jim hem te verrassen met een binnenwaartse beenworp (ko-uchi-maki-komi), beide goed voor een yuko. Vervolgens kreeg Mike eerst nog een shido omdat hij op de grond zijn knokkels in Jim zijn gezicht plantte, maar even later belandde hij in een houdgreep/verwurging van Jim waar hij niet meer uitkwam. Ippon voor Jim!
Jim (boven) legt sankaku aan
Jim ging zodoende op voor zijn laatste partij. Het brons (!) was nu al zeker, en bij winst kon hij zelfs nog tweede worden. De partij ging tegen Wesley Pont van ‘de Korte’ uit Hoogvliet, die net in de finale had verloren van Kenneth. Wesley is erg sterk in het grondjudo, dus ging Jim liever niet naar de grond. Wesley was erg gebrand op de winst, want hij zit immers in zijn laatste jaar -17 en als je hier eerste of tweede wordt plaats je je voor het NK. Jim heeft hier vorig jaar van hem gewonnen waardoor hij derde werd en er toen net naast greep. Er hing voor hem dus veel van af. Wesley stond erg afhoudend te judoën, en kreeg hier dan ook een shido voor. De zeer aanwezige ‘de Korte’ tribune was het hier echter niet mee eens en liet zich dan ook flink horen. Beïnvloed of niet, de shido werd ingetrokken. Keer op keer probeerde Wesley naar de grond te gaan en op een gegeven ogenblik met succes. Jim belandde in een houdgreep die stevig zat. Normaal gesproken kom je hier niet meer uit, maar met al zijn kracht en techniek lukte het Jim om er na 15 seconden uit te komen (boeienkoning Houdini zou trots op hem zijn geweest). Hij hield hierdoor de schade beperkt tot een yuko, en de strijd ging voort. Jim was echter helemaal leeg door die houdgreep actie. Wesley zette vervolgens een heupworp in, die Jim wilde overnemen met een offerworp. De offerworp mislukte en Jim kwam (uiteraard) met zijn rug op de grond terecht. De coach van Wesley sprong op, schreeuwde en maakte een ippon gebaar. De hoekscheidsrechter deed eerst niets en gaf even later ook ippon. De hoofdscheidsrechter trok vervolgens de ippon in en gaf wasa-ari. De chaos in de zaal was inmiddels compleet. Uiteindelijk gingen ze weer door, maar Jim wist het tij niet meer te keren en werd zo derde. De winst ging hier verdiend naar Wesley, maar de sportieve sfeer in de zaal was helaas ver te zoeken.
Jim (rechts) krijgt geen grip op Wesley
Wesley, Kenneth, Jim en Mike
Al met al toch weer een superprestatie van Jim. Vooraf hadden we gegrapt dat hij niet bij de eerste twee mocht komen, omdat het NK precies valt op de dag (6 maart) waarop hij zijn verjaardag viert.
14e Open Schiedamse
De eerste partij was dat echter niet. Het verschil was te groot en al snel scoorde Jim ippon middels een uchi-mata.
Jim maakt uchi-mata
Tweede partij was ook niet erg spannend en verliep eigelijk identiek aan de eerste.
Ook de derde partij was niet om over naar huis te schrijven want zijn tegenstander ging non stop met een halve inzet op zijn knieën zitten. Gelukkig was de arbitrage dik in orde en kreeg de jongen 3 straffen aan zijn broek. Scheidsrechter en Ju-Jitsuka Heleen Baars behaalde trouwens vorige week haar certificaat ‘Nationaal Scheidsrechter’. Wasa-ari voor Jim dus. Tot slot scoorde Jim met een voetveeg (en slechts een 1-handige pakking) een tweede wasa-ari, en besliste zo met ippon ook deze wedstrijd.
Jim (links) veegt voor de winst
Na 4 winstpartijen (de eerste was een bye) werd Jim poule winnaar en ging zo rechtstreeks door naar de finale. De andere finalist (die winnaar van de andere poule was geworden), was de sterke Kevin Bakker. Dezelfde finale dus als twee weken geleden in Vlaardingen. Eindelijk kon Jim nu vol aan de bak. Al snel maakte hij een schitterende tomoe nage (offerworp), maar even veel lof voor Kevin die hier vliegensvlug in de lucht van zijn rug naar zijn buik draaide. Geen score dus. Jim stond sterk te judoën en had een goeie pakking. Na een minuut trok hij Kevin met al zijn kracht op zijn heup, zette een harai goshi in, wierp en scoorde ippon! En zo werd Jim eerste in Schiedam. Nog niet eerder wist hij in 1 jaar én Vlaardingen én Schiedam op zijn naam te schrijven.
Jim (op zijn rug) werpt Kevin met tomoe nage
Jim (rode band) zet harai goshi en en scoort ippon
Kevin werd tweede en derde werd Rombout van Amstel, die na flink wat judo blessureleed (gebroken arm, verdraaide knie, gebroken vinger en gekneusd staartbeen) gelukkig weer op de weg terug lijkt te zijn.
Kevin, Jim en Rombout
Judotoernooi Groot Vlaardingen
Jim was in vorm, want over zijn eerste 4 poule wedstrijden kan ik vrij kort zijn: ze duurden vrij kort. Oftewel 4 zeer snelle ippons op rij, zie filmpje hieronder.
2e partij (foto: Eric van den Brink)
3e partij (foto: Eric van den Brink)
De nummers 1 en 2 van beide poules gingen nu naar de kruisfinales. Hierin zou het alles behalve een makkie worden. Jim trof als eerste tegenstander de Haagse Bruno le Griep (3e op Dutch Open 2010). Jim moest flink aan de bak, maar Bruno kreeg geen grip op Jim. Bruno stond steeds maar af te houden en kreeg hier tot 2 maal toe een shido voor, waardoor Jim met een yuko het verschil wist te maken. Hij won de partij en plaatste zich hierdoor direct voor de finale.
Deze finale ging tegen Kevin Bakker (3e op Dutch Open 2009) van Hikari uit Zaandam. Kevin houdt van aanvallend judo. Prima want daar was Jim hier immers voor gekomen. Bijna alle matten waren verder klaar en nadat de finale was omgeroepen hadden ze aan publiek geen gebrek. De vonken vlogen eraf, maar Jim leek de betere partij. Veel inzetten en vooral veel variaties. Een genot om te zien. Met een binnenwaartse beenworp (ko-uchi-maki-komi) scoort Jim een yuko. En net voor het eind neemt Jim Kevin met een achterwaartse offerworp (tani-otoshi) over en scoort ippon.
Goud voor voor Jim dus! De prijsuitreiking begon uiteindelijk pas om half 7, maar ondanks dat was het ’t wachten toch weer waard geweest.
Jim (rode band) maakt ko-uchi-maki-komi (foto: Eric van den Brink)
Jim (rode band) maakt tani-otoshi (foto: Menno Lesterhuis)
Kevin, Jim en Bruno. De prijs was trouwens weer een uniek bronzen judobeeldje van kunstenares Dike Hof.
Sportman van het Jaar ...
Zie hieronder voor het verslag van de verkiezing, en klik erop voor een grotere versie.
Sportvrouw van het jaar werd paralympisch handcycling kampioene
Monique van der Vorst. Zij won vorige maand ook al de nationale titel ’gehandicapte sporter van het jaar’. Sportploeg van het jaar werd Rolling'90, de rolschaatskampioenen uit Moerkapelle.
Matsuru Dutch Open Espoir 2010
Eerste partij had hij een vrijloot (net als 30 andere judoka’s in deze klasse tot 55 kg). Tweede partij (voor Jim zijn eerste echte dus) trof hij Bas Hobbeling van Sportcentrum Sonnenberch uit IJsselmuiden (Overijssel). Jim was weliswaar gespannen, maar vanaf het beginteken van de scheidsrechter zichtbaar scherp en gedreven. Al snel komt hij middels een krachtige heupworp een wasa-ari voor. Even later kan Jim een houdgreep aanleggen waar Bas niet meer uitkwam, en zo wint Jim de partij. De kop is eraf.
Jim (wit) scoort wasa-ari met een heupworp (foto: Leo vd Vliet)
En een tweede wasa-ari met houdgreep
Derde partij ging tegen de nummer 2 van Oost Nederland, Jeroen van de Beek van judoschool Bijsterbosch uit Heerde (Gelderland). Binnen een halve minuut kan Jim bij Jeroen een beenverwurging aanleggen. Na 20 seconden houdt Jeroen het niet meer en tikt hij af. Ippon voor Jim.
Jim (boven) met een sankaku
Vierde pot trof hij Jason Michel van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek (Noord Holland). Na een halve minuut zet Jim een uchi-mata in, maar Jason blokkeert deze door Jim zijn opzwaaiende been tussen zijn benen vast te klemmen. Jim stond zodoende op 1 been en hinkte, maar met alle kracht die hij had wist hij toch zijn been (met Jason eraan) op te zwaaien en ippon te scoren. Fantastisch! Jim was nu poule winnaar (er waren 4 poules) en ging zodoende direct naar de halve finales. Hij zat nu bij de laatste acht, dus al verder dan ooit te voren.
Jason (rechts) klemt Jim’s been
Jim zet toch de uchi-mata in, en scoort ippon
In deze halve finale trof hij Sije Wiersma van Judoschool Veendam (Groningen). Sije, die net Kevin Bakker (werd hier vorig jaar derde) had uitgeschakeld, was een zeer lastige judoka om mee te judo-en. Hij had lange armen en en een ietwat slungelige manier van judo. Jim leek meer grip te hebben, maar ze kwamen na 3 minuten niet aan scoren toe. In de laatste seconden wist Jim hem te werpen, maar de scheidsrechters zagen er niets in. Golden score dus. Weer vol aan de bak en na een halve minuut zet Jim zijn voet op Sije zijn borst en zet een offerworp in. Met resultaat! Hij scoort een yuko en wint zo de golden score. Jim laat het niet merken, maar is suuuperblij. Hij zit immers in de finale en is nu zeker van een podiumplaats. Zijn droom wordt hier dus werkelijkheid.
Jim (rechts) zet een offerworp in voor de gouden score
Deze finale ging tegen Frank de Wit (Nederlands kampioen van 2008) van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek. Jim heeft al vaker tegen Frank gejudood met wisselde resultaten. De laatste keer (ook hier in Eindhoven) won Jim. Het ging lang over en weer, maar zonder score. Jim zet een voetveeg in, maar veegt niet raak genoeg en verliest hierdoor zijn balans. Frank stuurt hem door, en Jim trekt vervolgens Frank weer mee naar de grond. De scheidsrechter zag er een yuko in voor Frank. Deze bleef tot het eind op het bord en zo werd Jim hier schitterend tweede op de Dutch Open 2010.
Jim (links) veegt niet goed genoeg en gaat ook zelf naar de grond
En eindelijk dan die plak
Een fantastisch resultaat, maar je zag aan alles dat toen hij na die halve finale zijn podiumdroom in vervulling zag gaan, hij niet meer de drive had in de finale die hij daarvoor had. Ach, professionaliteit komt met de jaren. Al met al, helemaal top! Frank werd dus eerste en Sije Wiersma en Bruno Le Griep werden beide derde.
Judotoernooi Gilze
Eerste wedstrijd ging tegen Jordy Tummers van Judoclub Hercules uit Pey-Echt (Limburg). Jordy is voornamelijk heel erg sterk en de strijd lijkt gelijk op te gaan, totdat Jim hem in een sankaku (beenverwurging annex houdgreep) krijgt. Jordy komt er niet meer uit en na 25 seconden is het dus ippon voor Jim.
Jim (boven) scoort ippon met sankaku
Tweede partij is niet heel spannend. Jim krijgt de ander binnen een paar seconden met zijn rug vol op de grond. Ippon.
Jim (links) dwingt de ander naar de grond
Derde partij scoort Jim vrij snel een wasa-ari met een heupworp. Even later krijgt hij de ander in een houdgreep, die vervolgens van de mat af probeert te schuiven om zodoende de houdgreep te verbreken. Jim houdt met een paar vingers contact met het wedstrijdgedeelte. En 2 seconden verwijderd van de winst, weet de ander zijn voet achter de rand van de mat te krijgen en zich zodoende van de mat af te schuiven. Dit alles onder het oog van de scheidsrechter. Belachelijk. Jim scoort dus slechts een yuko en de strijd gaat gewoon weer verder. Maar niet voor lang want Jim veegt de ander al snel schitterend onderuit en scoort zo toch zijn ippon.
De ander (onderop) haakt zijn voet achter de rand van de mat en verbreekt zo de houdgreep. De scheidsrechter heeft alleen oog voor Jim zijn hand.
Jim wint even later met een voetveeg
Zodoende komt hij in de halve finale terecht. Ook deze zal niet heel lang duren. Binnen een minuut scoort Jim, met een uchi-mata uit het boekje, ippon.
Jim (op 1 been) maakt uchi-mata
Finale dus nu, tegen Kenneth Visseren van Kenshiro Abbé uit Elsloo (Limburg). Jim was er helemaal klaar voor. En ook klaar mee, want binnen 4 (!) seconden maakte hij er met een voetveeg een einde aan en werd hier zodoende eerste!
Jim (achter) veegt voor de winst
De eerste prijs was een (wit) judopakje op een marmeren voetje. Grappig
Nationale Jeugdteamcompetitie ronde 1
Deze eerste ronde was vandaag in Den Haag in de dojo (judozaal) van Lu Gia Yen. Het team (een mixteam van Slingerland en Den Edel) bestond uit 5 judoka’s (in 5 gewichtsklassen). Jim zou uitkomen in de -55 kg, maar aangezien de zwaarste judoka (-60kg) te zwaar woog, moest iedereen doorschuiven en zou Jim gaan judoën in de zwaarste klasse.
Eerste partij ging tegen het team van Gouweleeuw uit Delft. Jim had weinig moeite met zijn tegenstander en won al snel met ippon. Ook als team wisten ze te winnen.
Jim (links) wint eerste partij
Tweede partij ging tegen het team van JCR Gosh uit Rotterdam. Ook hier had Jim weinig moeite met zijn tegenstander. Sterker nog, (invallend) coach Rien van Harten had 5 euro beloofd voor de mooiste ippon van het toernooi, en die ging hier naar Jim. Een mooie ouderwetsche zwiepende heupworp (harai goshi). Ook als team wonnen ze en gingen ze door naar de laatste tegenstander van vandaag.
Jim (op 1 been) maakt harai goshi en scoort ippon ...
... en int zijn 5 euro bij Rien
De laatste tegenstander van vandaag bleek team Haaglanden (de thuisclub) te zijn. Na 4 wedstrijden stond het als team 2 tegen 2 en moest Jim als laatste judoka de partij gaan beslissen. Hier trof hij een oude bekende en winnaar van de Dutch Open 2009, Bruno Le Griep. De winst bij die twee gaat over en weer. Bruno speelde hier een thuiswedstrijd en toen ze begonnen werd zijn naam door een groot gedeelte van de bezoekers gescandeerd. Bruuno! (klap klap klap) Bruuno! (klap klap klap), je weet wel. Jim domineerde echter de wedstrijd en liet Bruno niet aan judoën toe komen. Bruno kreeg straf na straf en zo kwam Jim met wasa-ari voor te staan. Tot slot scoorde Jim nog een yuko en wist zo in deze heksenketel de partij te winnen.
Bruno (op de grond) krijgt vandaag geen grip op Jim
De eerste ronde zat er zodoende met de volle winst op. Er zullen er nog twee (in februari en maart) volgen.
Vanaf 1 januari zijn er trouwens weer nieuwe judoreglementen in gegaan (o.a. einde tilworpen). Meer info zie hier.