Vandaag ging Jim naar Engeland voor een 3-daags internationaal trainingskamp. Hij vloog (samen met nog een paar judoka’s en coaches) vanaf Rotterdam Airport, dus lekker dichtbij. Het bleek om alleen randori-trainingen te gaan. Kortom non-stop sparren met steeds wisselende tegenstanders van grote klasse. Voor het eerst judoën met o.a. Japanners, Kazachen, Oekraïners, en Moldaviërs. De Japanners waren bijvoorbeeld bliksemsnel en de Russen stonden als een (oost)blok beton. De terugreis was door ijs en sneeuwval erg spannend en leidde uiteindelijk naar Schiphol. Al met al kwam Jim heel enthousiast terug en was hij een weliswaar zware maar fantastische ervaring rijker.

Inchecken

280 judoka’s uit vele landen

De coaches, met o.a. HenkJan (blauw pak in het midden) en John Huvers (6e van rechts)

Jim (foto: Rik Wolterbeek)

Tags: buitenland, clinic, tonbridge

Vandaag naar Nieuw-Vennep, voor het Topjudotoernooi Haarlemmermeer 2009. Een enorm toernooi; 748 deelnemers van 72 verschillende judoclubs uit Nederland, België en Duitsland. Nieuw-Vennep (een dorp in de gemeente Haarlemmermeer dat nog maar 150 jaar geleden is ontstaan uit de drooglegging van een enorm meer) had in 1958 slechts 3000 inwoners, nu zijn dat er meer dan 30.000. Maar dit terzijde. Er waren 4 poules van Jim zijn gewicht, en aan het deelnemersveld te zien zou het zwaar worden vandaag.

In de eerste wedstrijd was daar nog niets van te merken. Het verschil was groot en Jim won met gemak de partij binnen een halve minuut.

Jim (voor) dwingt de ander op zijn rug voor een ippon

Tweede partij ging tegen een onbekende judoka van Budo Sport Arnhem. Dit was duidelijk een ander verhaal, deze was onwijs sterk. Hij was niet passief en stond lekker te judoën. Er kon dus van alles gebeuren. Eenmaal op de grond kreeg Jim grip op hem en kon uiteindelijk een sankaku (soort mix van houdgreep en beenklem) aanzetten. Na een controle van 25 pittige seconden, werd het knap ippon voor Jim.

Jim (boven) scoort ippon met een sankaku

Derde partij trof hij Steve Groes van Budo Vereniging Deventer (kampioen van Oost Nederland en 5e op afgelopen NK). Steve is ruim een jaar ouder en zeer ervaren. Het zou er dus om hangen. Partij ging met inzetten over en weer gelijk op. Een golden score hing in de lucht, maar net voor het eind van de 3 minuten wist Jim een inzet van Steve over te nemen en hem door te sturen. Goed voor een wasa-ari! Als Jim het nu nog even vol zou zien te houden zou hij de partij weten te winnen. Net voor einde zette Steve nog een worp in, maar ook deze nam Jim over en scoorde hij weer wasa-ari waardoor hij direct de partij wist te beslissen. Petje af voor Jim. Hij was nu eerste van zijn poule geworden, zat zodoende bij de laatste 8 en moest nu gaan kruisen met de andere 3 poules.

Steve (onder) zet uchi mata in en Jim stuurt hem door naar zijn rug

Vierde partij trof hij Bruno le Griep, een oude bekende. De winst gaat bij die twee over en weer. De laatste was voor Jim. Vandaag krijgt Jim geen grip op hem. Hun stijlen liggen te ver uit elkaar. Jim houdt van aanvallend judo met inzetten over en weer, maar Bruno weet dit dusdanig af te houden en te verstoren zodat er aan beide kanten niets gebeurd. Het is dan ook geen feest om te zien. Jim komt niet aan judo toe en Bruno zet wat halve worpen in. Niet een keer is Jim zijn balans verstoord. Na 3 minuten geen score en dus golden score. Jim kreeg van een (van de drie) scheidsrechters een yuko, maar de hoofdscheidsrechter overrule-de deze helaas. Het leek erop dat het met vlaggetjes beslist moest gaan worden, maar net voor het eind ging Bruno nog een keer op zijn knieën zitten en aan Jim hangen en kreeg Jim hiermee net op z’n zij en scoorde een yuko. Vette pech voor Jim die zodoende verloor.

Jim (links) krijgt geen grip op Bruno

Jim mocht nu gaan strijden om de derde plaats. Puur toevallig trof hij hier wederom die Steve Groes, waar hij in de voorronde zojuist van had gewonnen. De vraag was nu natuurlijk of ie dat nog een keer kon, want Steve was immers gebrand op een revanche. Het ging er hard aan toe, en de vonken sprongen er bijna letterlijk vanaf. Halverwege kwamen ze op de grond terecht en kwam de wedstrijd stil te liggen. Beide judoka’s deden niets meer en Jim dacht dat het matte (break) was. Hij wilde overeind komen om naar zijn plaats op de mat te gaan, maar Steve dook bovenop zijn hoofd en legde een houdgreep aan. Geheel onverwacht, maar volkomen terecht want de scheidsrechter had immers helemaal geen matte geroepen. De houdgreep van Steve (heel sterk) zat goed en hij lag op Jim zijn hoofd waardoor Jim er niet meer uit kwam, en zo de partij verloor. Jim greep hier dus net naast de prijzen en had daar na twee van die ‘stomme’ potjes best flink de pest over in. Maar ook dit hoort gewoon bij het spel.

Jim (onder) komt in houdgreep

Dit was het laatste toernooi van dit jaar. En omdat Jim een heel sterk seizoen heeft gedraaid mag hij eind volgende week (kerstvakantie) met nog een aantal judoka’s en begeleiding, dankzij de sponsorcommissie van sportschool Slingerland, vier dagen geheel verzorgd naar een trainingskamp in Engeland (incl. vliegen vanaf zestienhoven). En wel in het supernieuwe (voor de Olympische Spelen van Londen in 2012 gebouwde) sportcomplex van de gerenommeerde Tonbridge school.

Tonbridge School

Jim: ’Hallo allemaal, allereerst hartstikke bedankt voor alle reacties van dit afgelopen jaar. Het is natuurlijk altijd leuk om te horen. Nog een fijne feestdagen en een gelukkig nieuw jaar. Tot volgend jaar. Groetjes, Jim.’

Tags: haarlemmermeer

Vandaag ging de reis naar de NK onder 17 jaar voor teams in de Diekmanhal te Enschede (wekkertje stond op 4.15 uur). Er hadden zich 24 herenteams ingeschreven en er zijn 7 gewichtsklassen per team. De gehele nationale judotop onder 17 jaar zat vandaag dus in Twente.

Ons team was helaas erg verzwakt; Mike Lingen (onze -50 kg) was te zwaar en kon niet mee, Michael Schoustra (Mike’s vervanger) was flink geblesseerd aan zijn knie maar ging toch mee, Hidde Wolterbeek (onze -66 kg) had last van zijn knie en rug en Casper van Vliet (onze +73 kg) was ook geblesseerd en kon niet mee zodat we dit gewicht niet bij ons hadden en deze dus altijd zouden verliezen.

V.l.n.r. in het wit: Jelle, Hidde, Mike (van Eijk), Jim, Michael en Boy

Eerste partij had team Slingerland een bye. Tweede partij troffen ze JC Berlicum. Jim kreeg hier heel toevallig Joost van Hoof, de jongen waar hij vorige week in Zuidland van verloor omdat Jim’s ippon daar niet op het bord kwam. Jim was dus nu dus gebrand op een revange. Het begon goed en Jim domineerde de partij. Een inzet (heupworp) van Joost werd vol overgenomen door Jim en de scheids gaf een wasa-ari. De Slingerlanders stonden te klappen en te gillen, maar de wasa-ari kwam bij Joost op het bord terecht (?). Na protest van de coach gingen de scheidsrechters in overleg, maar de wasa-ari bleef bij Joost staan. De geschiedenis zou zich hier toch niet gaan herhalen? Jim bleef kalm (als enige) en ging er vol gas tegenaan. Hij scoorde 4 yuko’s achter elkaar (waarvan er maar 3 op het bord kwamen), vervolgens een wasa-ari en tot slot een ippon. Nou, duidelijker kon niet. De winst ging zo gelukkig toch naar Jim. Als team wisten ze met 4 tegen 3 te winnen en zo gingen ze door naar de volgende ronde.

Jim (wit) scoort wasa-ari maar punt gaat naar Joost

Derde partij ging tegen het team van Hercules uit Zuid-Limburg. Hier trof Jim de Nederlands kampioen van de -15, de in Armenië geboren Gagik Grigorjan (die wacht op een Nederlands paspoort, waarover in judoland veel te doen is). Ze hebben elkaar al een paar keer ontmoet en Jim lijkt steeds dichter bij te komen. Jim liet dan ook geen gras over de tatami groeien en wist Gagik al na enkele seconden te vegen. De hoekscheidsrechter gaf een ippon, maar de hoofdscheidsrechter ging voor een wasa-ari. De wedstrijd ging dus door op de grond en Gagik kwam in een houdgreep. Gagik wist echter zijn benen om die van Jim te krijgen waardoor de houdgreep werd verbroken. Zinderende minuten volgden en Jim bleef op ruime voorsprong. Maar Gagik zou Gagik niet zijn als hij niet zou proberen om Jim zijn been te pakken te krijgen. Uiteindelijk lukte dit dan ook helaas, en middels een tilworp (die vanaf januari wordt verboden) wist hij de winst zo toch nog naar zich toe te trekken. Maar petje af voor Jim, want nog nooit was hij zo dichtbij de winst. Als team verloren ze met 5-2 en gingen dus naar de verliezersronde. Hercules zou later op de dag kampioen van Nederland worden.

Jim (wit) veegt Gagik voor wasa-ari

Jim krijgt Gagik in hougreep

Gagik pakt Jim’s been en wint met tilworp

In de vierde partij troffen ze het team van Ben Rietdijk Sport, de winnaar van vorig jaar. Rietdijk had dit jaar een team samengesteld uit topjudoka’s van 5 andere clubs en zou dus bijna zeker een niet te nemen hindernis worden. Jim trof hier Jamie Raijmakers (zwarte band, drie jaar ouder en Nederlands kampioen onder 17 jaar). De vier minuten zonder ippon uit judo-en zou voor Jim dus al een prestatie zijn. Jamie had een taaie aan Jim. Hij kreeg geen grip op hem en kreeg zelfs een straf voor passiviteit. Keer op keer probeerde hij Jim te tillen, maar steeds zonder resultaat. Jamie kreeg nog een shido (voor bij Jim in zijn mouw pakken) waardoor Jim een yuko kreeg. Uiteindelijk lukt het Jamie toch om Jim’s been een keer goed te pakken en hem te werpen (wasa-ari). Na vier minuten judo ging de winst dus naar Jamie, maar hij kreeg het niet cadeau. Het team verloor met 6 tegen 1 en kon weer huiswaarts gaan. En Jim, die hier super heeft staan judo-en, is weer een hele mooie ervaring rijker.

Jamie probeert Jim keer op keer te tillen

Tags: teams, teams-NK

Vanochtend naar de Open Internationale Zuidlandse Judokampioenschappen. In Zuidland dus, oftewel in Sland zoals de Slandenaars zelf hun dorp op Voorne-Putten noemen. Daar aangekomen was al snel duidelijk dat het vandaag niet om de prijzen, maar om de ervaring zou gaan. Ook belangrijk, komen die prijzen later wel weer. Het was namelijk een -18 jaar toernooi. Jim was met zijn 13 jaar dan ook verreweg de jongste deelnemer in zijn klasse. Zo zaten toppers als Sudama Chowhari (17 jaar en zwarte band) bij hem in zijn poule. Jim vond het allemaal niet zo boeiend, maar wij zouden al blij zijn als ie straks gewoon weer heel de auto in zou stappen. Hij moest het vandaag dus duidelijk van zijn techniek hebben.

Eerste wedstrijd trof hij de Brabantse Joost van Hoof van JC Berlicum. Joost zette al vrij snel een heupworp in die door Jim werd overgenomen en werd doorgestuurd tot op zijn rug. Jim kreeg hier een wasa-ari voor, maar ippon had ik ook geloofd (zie filmpje). Even later zette Jim een offerworp in die mislukte. Joost kwam op hem terecht en Jim belandde zo in een houdgreep waar hij niet meer uit kon komen. Ondanks zijn riante voorsprong verloor hij zo jammer genoeg toch nog de wedstrijd.

Jim (met rode band) neemt over en scoort wasa-ari (?)

Tweede partij ging tegen de Belgische Angelo Lopez van Judoschool Kortrijk. Binnen een minuut kreeg Jim Angelo op de grond in een sankaku houdgreep annex verwurging. Angelo deed er alles aan om los van de mat te komen om zo de houdgreep te verbreken, maar Jim wist met zijn hand contact met de mat te houden en dus na 25 seconden op ippon te winnen.

Jim (boven) houdt contact met de mat

Derde partij ging tegen Rico van den Bergen van Judo Yushi uit Nieuw Vennep. Rico was niet heel groot maar wel vrij breed en natuurlijk een stuk ouder. Jim kreeg door zijn kracht geen grip op hem, maar het mooie was dat Rico ook totaal geen grip op Jim kreeg. Rico ging steeds op zijn knieën om Jim vervolgens proberen te tillen (mag nog 1 maand, en dan is dat afgelopen). Shido na shido volgde. Wellicht omdat het leek dat Rico meer aanviel dan Jim kreeg hij een shido minder (2 i.p.v 3) en dus verloor Jim de partij. Naar huis, maar wel weer een mooie ervaring rijker.

Rico (onder) probeert steeds te tillen, maar Jim maakt zich zwaar

Als het aantal blessures bij zijn team stabiel blijft staat volgende week zaterdag voor Jim het NK onder 17 jaar voor teams op het programma (in Enschede).

Tags: zuidland, filmpje

Vandaag wekkertje weer op 5 uur voor de jaarlijkse judomarathon (van 6.00 uur tot 18.00 uur). Niet alleen voor de wedstrijdselectie, maar voor alle judoka’s van Sportschool Slingerland. Een dag vol judo, clinics (John van Eerdenburg), spel en avontuur.

Jim maakt een zweefrol. Komt zijn turnachtergrond toch nog mooi van pas. (foto: Eric van der Brink)

Tags: judomarathon

Vandaag naar Leusden voor een Internationaal Judotoernooi voor teams onder 15 jaar, georganiseerd door de Judoschool van Theo Meijer. Theo Meijer, ooit een begenadigd judoka behaalde o.a. brons (in klasse tot 95 kilo) op de Spelen van 1992 in Barcelona. Dit toernooi staat bekend als een van de zwaarste teamtoernooien van het land. Jim zou vanmiddag ook met het -17 jaar team meedoen, maar dat heeft zich wegens te veel blessures terug getrokken. Einde van de maand is in Enschede het NK -17 jaar voor teams, waar Jim waarschijnlijk wel in actie zal komen.

Mathijs, Boy, Mike, Jim, Ruben, Sietse en Jaimy

Na winst door een bye in de eerste partij beginnen ze hun tweede partij tegen het team van JC Hercules uit Pey-Echt (Limburg). Jim trof hier Gagik Grigorjan. De een jaar oudere Gagik werd dit jaar naast Nederlands kampioen (-50kg) tevens winnaar van de Dutch Open, dus veel slechter had Jim het in zijn eerste wedstrijd niet kunnen treffen. Het werd een partij waar de vonken vanaf vlogen. Gagik is enorm sterk en wil het liefst tillen. Zaak dus voor Jim om te zorgen dat Gagik zijn been niet kan pakken. Na 2 minuten was er nog geen score en kregen ze allebei een straf. Jim bleef aanvallen met alle risico’s van dien. Gagik kon bij zijn been, tilde en scoorde een yuko. Volgend jaar wordt dit tillen afgeschaft en mag je geen benen meer pakken, om het judo meer terug te brengen bij de bron en het minder op worstelen te laten lijken. Op zich een prima nieuwe regel. Tot slot liep Jim wederom op een lage tilworp van Gagik en verloor hij de wedstrijd. Na zes wedstrijden (een team heeft 7 judoka’s) stond het 3 tegen 3 dus de laatste judoka’s moesten het beslissen. Dit was het plus gewicht (+66 kilo). Hercules had hierin een heel zware jongen. Die met zijn 105 kilo (14 jaar), 35 kilo zwaarder was dan onze judoka die hiertegen dus niet bestand was. En zo verloren ze nipt (met 4-3) de partij.

Jim (onder) maakte worp na worp, maar helaas allen zonder score

Derde partij ging tegen Judoteam Haaglanden. Normaal treft Jim hier Bruno le Griep maar die had afgezegd. Zijn vervanger had niet veel tegen Jim in te brengen en binnen een paar seconden liep hij op Jim zijn beenveeg en was het ippon. Als team werd met 7-0 gewonnen.

Vierde partij ging tegen Judo Yushi uit Nieuw-Vennep. Ook hier liep Jim zijn tegenstander binnen een paar seconden op een beenveeg en was het wederom ippon voor Jim. Als team wonnen ze met 6-1 en mochten ze zodoende toch nog om de derde plaats gaan judo-en.

beenveeg

Hier troffen ze nogmaals het team van JC Hercules. Gagik Grigorjan weer dus. Jim stond echt heel mooi te judo-en en weer vlogen de vonken eraf. Gagik kreeg een straf maar wist uiteindelijk ook met 2 yuko’s voor te komen (door een til- en een offerworp). Jim trok zijn hele arsenaal open en maakte worp na worp, maar allemaal net zonder score. Vijf seconden voor het voor eind maakte hij nog een mooie offerworp. Hij kreeg hier een yuko voor, maar dat was dus niet genoeg om de partij te winnen. Als team kwam het bij 3-3 weer op de laatste partij aan. Hun zware judoka had wederom weinig moeite met de veel lichtere judoka van ons, en zo verloren ze weer nipt (4-3) deze partij en eindigden ze als 5e. Dat is in dit deelnemersveld niets om je voor te schamen, maar zelden waren ze hier zo dicht bij het podium.

Jim (blauw) maakt offerworp tegen Gagik en scoort yuko

Tags: teams, theo-meijer

Vandaag naar Den Haag voor de Zuid-Hollandse judokampioenschappen voor teams, georganiseerd door de Judo Bond Nederland. Vorig jaar werden ze hier eerste dus hadden ze nu de titel te verdedigen. Er waren 5 gewichtsklassen oplopend van -38 t/m -55 kg. Jim zat met zijn 52 kg in de zwaarste categorie, en moest dus ook steeds als laatste judo-en. Hij zat in team 1 van Slingerland/Den Edel (ze hadden met 3 teams ingeschreven).

Eerste wedstrijd ging tegen Jordy Rietbroek van hun eigen team 3. Jim stuurde Jordy 2 maal door op zijn rug, beide waren goed voor een wasa-ari dus ippon voor Jim. Ook als team wonnen ze.

Tweede partij ging tegen Mike Lingen van hun eigen team 2. Jim stond op scherp want Mike is een goede judoka. Jim kwam een yuko voor door een schitterende ko-uchi-maki-komi (kleine binnenwaartse beenworp met meerollen) en besliste vervolgens de partij met een voetveeg die goed was voor een ippon. Ook als team wonnen ze.

Jim (links) maakt een voetveeg en scoort ippon

Derde partij troffen ze team 2 van het Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Jim moest als laatste de uitslag gaan beslissen want na 4 partijen stond het 2 tegen 2. Spannend dus. Binnen 10 seconden was de spanning er echter al af, want Jim wist al snel zijn tegenstander te ‘vegen’ (zie filmpje onder). Wederom winst voor Jim’s team dus.

Vierde partij troffen ze Judo Gouweleeuw uit Delft. Ook met deze tegenstander had Jim weinig moeite. Eerst een offerworp (hikomi-gaeshi) die goed was voor een wasa-ari, en daarna zette hij een houdgreep in waar de ander (20 seconden lang) niet uitkwam. Ook als team wonnen ze en konden ze zodoende door naar de finale!

Jim (rechts) maakt hikomi-gaeshi (foto: Eric van den Brink)

Houdgreep (Jim boven)

De finale ging tegen team 1 van Mahorokan (de nummer 2 van vorig jaar). Toen Jim als laatste de mat op moest was de partij echter al niet meer te redden. Drie van zijn vier voorgangers hadden al verloren, dus was Jim zijn uitslag niet meer van belang. Hij ging nog wel de mat op, en wel tegen Kenneth Henneveld (tweevoudig Nederlands kampioen). Jim stond sterk te judo-en en Kenneth leek geen grip op hem te krijgen. Maar toen ze op de grond terecht kwamen en Kenneth een verwurging met een beenklem aanlegde zat Kenneth’s been precies over Jim zijn neus. Jim wilde geen onnodig risico nemen in een partij waarvan de uitslag er niet toe deed, en tikte af.
Het zilver ging dus naar Jim zijn team (Slingerland/Den Edel 1) en het goud ging dit jaar naar Mahorokan 1.

Zilver voor Matthijs, Victor, Boy, Michael en Jim

Tags: teams, teams-district, zilver, filmpje

De afgelopen week had Jim herfstvakantie. Helaas werd hij snotverkouden want er stonden een paar hele mooie clinics op het programma. Maandag ging het nog net. Hij kreeg een clinic van Maarten Arens, de huidige bondscoach van de Nederlandse judo heren (en o.a. Europees kampioen -86 kg in 1995). Jim was 3 uur lang zijn uke (het valmaatje waarmee hij alle technieken voordeed) en het was allemaal zeer leerzaam. Dinsdag kwam Aziz Mesaoudi op zijn club lesgeven (Jim ging wel maar zat aan de kant), en woensdag kon hij nog naar Henk Grol maar heeft hij af moeten zeggen. Vandaag gaat het wel weer en staat het Amerhaltoernooi in het Noord Brabantse Made op het programma.

Jim met Maarten Arens

Al snel was duidelijk dat het vandaag geen makkie zou worden, meerdere toppers waren al gesignaleerd. De eerste partij ging tegen Lewa Theulen van Judo Goes. Een sterke judoka, maar Jim weet al na een halve minuut met een ippon (kata guruma) de partij te beslissen.

Jim (links) maakt ippon tegen Lewa

Tweede partij ging tegen meervoudig Nederlands kampioen, Kenneth Henneveld. Lang bleef het zonder score. Kenneth kreeg een shido (straf) wegens passiviteit maar snel daarna scoorde hij met een kata guruma een yuko bij Jim. In de slotfase zette Jim ook bij Kenneth een kata guruma in, maar kreeg hier helaas geen score voor en zo ging de winst naar Kenneth. Het zou dus voor een podiumplaats nog een lange rit worden.

Judoka’s groeten af en Kenneth (achter) wint de partij

Derde partij (met onbekende judoka) wist Jim met een overname en een houdgreep zeer snel te beslissen.

Vierde partij (wederom een onbekende judoka) wist hij ook met een sankaku houdgreep vrij eenvoudig te winnen.

Jim (boven) wint met sankaku houdgreep

Jim was op dreef. In de vijfde partij wist hij met een voetveeg een wasa-ari te maken, en even later kreeg hij op de grond de ander in een sankaku (mix van houdgreep en verwurging met de benen). Na 15 seconden tikte de ander af en kon Jim door naar partij nummer 6.

De ander (onder) tikt af in sankaku

Hierin trof hij Bruno le Griep. Tegen Bruno (winnaar Dutch Open 2009) heeft hij inmiddels vaak gejudood. Vaak bleef het zonder score en kwam het aan op een scheidsrechtersbeslissing, waarin het dubbeltje meestal naar Bruno zijn kant viel. Jim was gewaarschuwd, liever niet aan laten komen op een beslissing dus. Makkelijker gezegd dan gedaan. Het begon als een zinderende partij maar binnen een minuut werd hij dit maal beslist. Bruno greep naar Jim zijn been, Jim liet het pakken, draaide in, nam de aanval over en met een schitterende heupworp (harai goshi) en wierp hij Bruno vol op zijn rug. Ippon! (filmpje, zie onder)

Jim mocht zodoende ook nog een zevende partij judo-en om het zilver of brons. Hij trof hier Allard Wiebenga van Yotosama uit Zoetermeer. Allard is een prima judoka, maar Jim liet zich vandaag niet meer stoppen. Hij kwam wasa-ari voor en scoorde tot slot met een dubbele beenveeg (okuri ashi barai) een ippon en kon het zilver in ontvangst nemen.

Jim, Kenneth, Allard en Bruno

Tags: made, clinic, zilver, filmpje

Vandaag een keer op de fiets, lekker dichtbij naar het toernooi georganiseerd door zijn eigen club. Met dik vierhonderd inschrijvingen best goed bezet, en zeer goed georganiseerd.

Eerste tegenstander is Jordy Rietbroek van Den Edel uit Gouda. Jordy, een goede judoka, komt er dit keer bij Jim niet echt aan te pas. Hij staat een waza-ari en yuko voor als Jordy in een houdgreep terecht komt waar hij niet meer uit kan. Ippon voor Jim.

Jim (boven) krijgt Jordy in houdgreep

Tweede partij is ook tegen een bekende, Bruno le Griep van Lu Gia Jen uit Den Haag. Tegen Bruno (eerste op Dutch Open 2009) heeft Jim nog nooit lekker kunnen judo-en, en zo ook hier wederom niet. Hij heeft een afhoudende stijl van judo, zet veel lage schouderworpen in en zit zo dus veel op zijn knieën. Jim probeert wat hij kan maar zonder score. Ook Bruno weet geen resultaat bij Jim te behalen en zo eindigt de 3 minuten zonder een punt op het bord. Helaas is er geen golden score, en dus moeten de scheidsrechters een winnaar aanwijzen. Achter de reden zullen we nooit komen, maar de winst ging naar Bruno. Jim was sterk aangeslagen en kon nu (als hij nog vier wedstrijden op rij zou weten te winnen) nog maximaal 3e worden.

Derde partij was tegen een onbekende judoka. Jim pakt hem beet, zet een ko-uchi-gari (kleine binnenwaartse beenveeg) in en werpt hem op zijn rug. Ippon voor Jim.

Jim (links) maakt beenveeg

Vierde partij wederom een onbekende. Vrij snel weet Jim hem in een sankaku houdgreep te krijgen, na zo’n 20 seconden tikt de ander af en gaat de winst naar Jim.

Jim (boven) wint hier met sankaku houdgreep

Vijfde partij ging tegen Lewa Theulen van Judo Goes. Als Jim deze wint mag hij daarna nog op voor het brons. Lewa is een goede judoka, maar vandaag niet goed genoeg voor Jim, die met een mooie kata guruma (schouderwiel) een ippon weet te scoren (zie filmpje onder).

Zesde en laatste partij dus om het brons. Deze ging weer tegen Jordy Rietbroek die zich ook met veel winstpartijen helemaal omhoog had gejudood. Spannend was zeker, maar Jim wist met een tani otoshi (achterwaartse offerworp) uiteindelijk het verschil te maken. Hij scoorde ippon en wist zo dus nog mooi derde te worden.

Jim (rechts) zet tani otoshi in en scoort ippon (foto: Eric van den Brink)

Jim (rechts) met beker en blauw oog

Tags: open-capelse, brons, filmpje

Vandaag was het weer tijd voor een internationale ervaring, en wel een Duitse dit keer. Op naar Osnabrück voor de Osnatel-Cup onder 16 jaar. Dit toernooi is voor de Duitse judoka’s een meetmoment, oftewel een van de toernooien waarbij ze punten kunnen scoren om uiteindelijk een EK of WK plaatsing mee te verdienen. Kortom de Duitse judotop was aanwezig. Ook Nederlandse kampioenen waren er volop, zo zat Gagik Grigorjan bij Jim op de mat. Een beetje gunstige loting zou dus wel leuk zijn, aangezien je hier na een verliespartij direct naar de verliezersronde wordt gestuurd.

Eerste partij trof Jim de Duitser Philipp Innig Aguion. Het bleek een zeer sterke en technische judoka te zijn. Jim kreeg geen grip op hem. Ook letterlijk niet want hij had een groot embleem op zijn rug tot aan zijn kraag (moet officieel lager zitten) waardoor Jim hem niet in zijn nek kon pakken. Los hiervan was Phillip gewoon de betere en verloor Jim op twee waza-ari’s. Philip is 2 jaar ouder (15 i.p.v. 13) en dat verschil merkte je echt in kracht. Later bleek dat hij de kampioen was van vorig jaar, en ook regerend kampioen van de deelstaat Nedersaksen. De loting (uit de 32 judoka’s in zijn klasse) bleek dus zeer ongunstig, en zo ging Jim direct al naar de verliezersronde.

Jim (links) tegen Philipp (Beatles haar bleek zeer populair in Duitsland)

Deze ronde werkte direct met een 2 minuten golden score knock out systeem, oftewel het eerste foutje wat je maakt is direct al fataal en dan lig je eruit. Vreemd, maar wel heel spannend omdat je geen kans meer krijgt om je te herstellen. Tegenstander is wederom een Duitser. Jim lijkt nu wel weer grip te krijgen en na een minuut zet hij een offerworp (hikomi-gaeshi) in en met succes. Ippon voor Jim en door naar de volgende tegenstander.

Jim (onder) scoort ippon met een hikomi-gaeshi

Dit werd de Duitse Lando Schwekendiek. Ook weer een 15 jarige en beresterke judoka. Jim probeerde wat hij kon, maar zonder score. Uiteindelijk wierp Lando Jim met pure kracht zonder een worp of wat dan ook op zijn zij. Qua judo ging het nergens over maar het was goed voor een yuko en zo lag Jim uit het toernooi en konden we weer richting huis (om daar met een soort jetlag de geburtstag van zijn vader te gaan vieren).

Jim (links) wordt hier zonder techniek tegen de grond getrokken

Al met al toch wel weer een mooie ervaring op een internationaal toernooi. Eerst komend toernooi zal de Open Capelse zijn (zaterdag 17 oktober, voor degenen die langs willen komen zal ik zodra de tijden bekend zijn die hier vermelden). Lekker heen en weer op de fiets in plaats van vijfenhalf uur in de auto. En zijn tegenstanders kunnen hier maximaal een jaar ouder zijn in plaats van twee, en dat scheelt op deze leeftijd (en zeker op het hoogste niveau) toch wel een slok op een borrel.

Tags: buitenland

Vandaag is de nationale judotop onder 17 jaar in Haarlem voor het 36e (oudste van Nederland) Kenamju Spaarnetoernooi voor judoteams. Jim zit qua gewicht (net over de 50 kg) ongunstig (-55 kg klasse) en zal dus vandaag voornamelijk oudere en zwaardere tegenstanders krijgen. Met zijn 13 jaar gaat hij officieel pas in 2011 naar deze klasse maar alle ervaring telt en hij mocht mee, dus ging hij er voor.

Jim hier gezien op zijn rug in het midden

Slingerland had een mixteam (9 judoka’s) samen met Den Edel uit Gouda. Er waren 4 poules van elk 4 teams. Slingerland begon heel sterk en won van Sportschool Troelstra uit Friesland. Ook Jim won zijn wedstrijd (ippon) met een overname van een heupworp.

Jim (boven) stuurt de ander door en scoort ippon

Hierna kregen ze het heel moeilijk en verloren ze van Stichting Top Judo Nijmegen (nipt) en van Ben Rietdijk Sport. Jim trof hier Jamie Raijmakers, 3 jaar ouder en kampioen van Nederland. Duidelijk (en logisch) nog een maatje te groot. Later zouden deze twee teams de nummers 1 en 2 worden en bleek dat de loting dus niet zo gunstig was.

Jim (links) tegen Jamie Raijmakers (foto: Ed de Bruyn)

Slingerland ging zo met 7 andere teams naar de verliezersronde. Vreemd (maar wel grappig) genoeg hadden ze hier ook 3 prijzen te vergeven, en hoogst haalbare was dus eerste van de verliezersronde te worden. De moraal was echter aardig gezakt, want stiekem hadden ze toch op meer gehoopt. Ook vreemd voor ons was dat Spip en ik nog maar 1 wedstrijd konden kijken omdat we naar een feest van Tante Gré in Geldrop moesten (85 jaar!).

De 3 wedstrijden die volgden werden alle drie (resp. Pijloo Sport, Haaglanden en judoclub Berlicum) door het Slingerland team gewonnen en zo werden ze inderdaad 1ste van de verliezersronde. De eerste partij verloor Jim door een discutabele houdgreep van een overigens veel oudere en sterkere judoka (de scheids bleef doortellen terwijl geen van beide judoka’s het wedstrijdgedeelte van de mat nog raakte). De tweede partij stond hij tegen oude bekende Bruno le Griep, een judoka waar lastig tegen te judo-en valt. Na 3 minuten geen scores en dus een scheidsrechtersbeslissing. Dubbeltje op zijn kant, en het viel naar Bruno. Laatste partij tegen een jongen van Berlicum wist Jim eerst een uchi-mata door te sturen (waza-ari) en vervolgens een voetveeg te maken (weer waza-ari en dus ippon voor Jim).

Bruno op z’n knieën (foto: Rien van Harten)

Voetveeg van Jim (links) was goed voor een ippon (foto: Rien van Harten)

Nou ja, na 8 weken vakantie en nul wedstrijdritme is de kop er in ieder geval weer af. Geen spannend verslag dit keer maar wel weer een ervaring rijker.

Tags: teams, kenamju

Vandaag stond er een workshop uchi-komi op het programma. Uchi-komi is het oefenen van alleen de inzet van een worp. En dan niet ongeveer, nee het ging vandaag echt over millimeters. Het was heel erg leerzaam!

De workshop werd o.a. gegeven door Chris de Korte. Chris de Korte heeft de 9e dangraad in judo (rode band). Om een idee te geven, er is in Nederland nog maar één ander met 9e dan (Tony Wagenaar). Wereldwijd zijn er nog maar vijf (in leven) met een hogere (10e) dangraad. Drie Japanners en twee Nederlanders: Anton Geesink en Jaap Nauwelaerts de Agé.

Chris de Korte doet bij Mark Huizinga een inzet voor. Jim (links van het midden) kijkt aandachtig. (foto: Ed de Bruyn)

Tags: clinic

De vakantie zit er op en morgen gaat alles weer beginnen. Afgelopen weken was er voor Jim geen judo, alleen zijn krachttraining ging door. Gisteren was het tijd voor de jaarlijkse barbecue van zijn sportschool. Hier wordt traditioneel de ‘Judoka van het Jaar’ bepaald. Dit middels een geheime lijst waar je voor al je wedstrijden punten op kunt behalen. Omdat het hier om de totale wedstrijdselectie gaat (50 judoka’s), is het zeer lastig om een plek bij de eerste 3 te krijgen, aangezien ook de oudere judoka’s zoals Jelle en Hidde (2e op het afgelopen NK onder 17 jaar) Wolterbeek meedingen.

Jim draait echter tot nu toe weer een superseizoen (hij werd o.a. in februari op zijn twaalfde jaar de nummer 1 van Zuid Holland bij de District Kampioenschappen onder 17 jaar) en zo gebeurde het dat hij de 2e plek behaalde bij de Judoka van het Jaar strijd. Vriend en trainingsmaat Ruben van der Steen werd 1ste en Mathijs van Harten (2e op afgelopen NK onder 15 jaar) werd 3e. Kortom een grote prestatie die zeker het vermelden waard is. Een schitterende grote ‘zilveren’ schaal was de prijs.

Komende weken is het weer volop trainen geblazen. Eerste wedstrijd wordt waarschijnlijk een zeer zwaar teamtoernooi op 13 september in Haarlem bij Kenamju (van Cor van der Geest).

John, Jim en Ruben (foto: Leo vd Vliet)

Tags: barbecue, zilver

Als beloning voor zijn inzet en prestaties van het afgelopen seizoen, mocht Jim met een aantal judoka’s van zijn club dit weekend naar Londen voor de Kent International Judo Championships 2009. Het toernooi was op zaterdag, dus hebben we er gelijk maar een uitje van gemaakt. Vrijdagochtend weg met de auto op de boot vanaf Duinkerken naar Dover, en zondagavond weer thuis.

Londen is verdeeld in 32 stadsdelen (boroughs) die elk weer zijn verdeeld in wijken (districts). Ons sfeervolle hotel (ooit chique, maar nu vergane glorie) zat in Zuid Londen in de multiculturele wijk Thornton Heat (in stadsdeel Croydon). Bekende ska en reggea grootheden als Desmond Dekker en Mad Professor komen hier vandaan. Het toernooi zelf was in het Crystal Palace National Sports Centre. Een enorm complex dat net al deels was opgeknapt voor de Olympische Spelen van 2012.

Crystal Palace National Sports Centre

Genoeg trivia, we kwamen immers voor het judo. Het Kent Open is een immens toernooi met 1000 deelnemers verspreid over twee dagen. Jim zijn klasse (onder 16 jaar en tot 50 kilo) was verdeeld in drie groepen, oplopend in kleur van de band. Jim zat dus bij de zwaarste categorie. Toen we aankwamen was het al aardig uitgelopen. Hij moest uren wachten, had last van zijn knie, het was er bloedheet en hij kreeg steeds minder fut om te judo-en. Tot overmaat van ramp werd voor zijn neus de vader van een judomaatje (Jorian) in een shock afgevoerd naar het ziekenhuis na een steek van een wesp. Hij had geen lucht meer en bijna geen pols, het was beangstigend om te zien (hij maakt het godzijdank weer goed nu). Kortom al met al bizarre omstandigheden om onder te moeten judo-en, maar uiteindelijk kon hij dan toch de mat op.

Zijn eerste partij werd beslist in 3 seconden. Hij trof (net als in al zijn andere partijen) een Engelse judoka. Ze pakten elkaar vast, liepen een paar meter, Jim probeerde een voetveeg (okuri-ashi-barai), hij lukte en hij won. Verbaasd keek de jongen nog naar zijn coach, maar de spits was eraf. Grote klasse.

Jim (links) maakt hier de ippon.
In Engeland judo je niet met je eigen kleur band, maar de een met een witte wedstrijdband en de ander met een blauwe.

Volgende tegenstander was een taaie. Jim zette de ene worp in na de andere, en wist de ander tot 3x toe te werpen. Maar steeds draaide hij net op zijn buik. De ander kreeg een straf omdat hij blokkerend judo-de en Jim steeds naar beneden trok, maar geen score dus. In de golden score was Jim ook duidelijk de actievere judoka, maar weer geen score. De scheidsrechters moesten dus gaan beslissen. Het leek overduidelijk, maar je weet het nooit met scheidrechters. De matscheidsrechter gaf het voordeel aan Jim die immers veel actiever was geweest, maar de twee hoekscheidsrechters kozen voor de Engelsman (?!?!) en zo ging de partij naar de ander. Echt ongelooflijk. Later bleek dat de scheidsen en die Engelse coach van die jongen dikke vrienden waren. Jim had het nu helemaal gehad en was zwaar teleurgesteld. Zijn kansen op goud waren nu immers verkeken, en brons zou een lange weg worden. Hadden we hier nou zoveel kilometers voor afgelegd?

Jim (links) laat hem de hele mat zien, maar zonder score

Na zich met moeite herpakt te hebben kon hij de mat weer op. Een boomlange judoka was zijn tegenstander. Jim was blijkbaar weer opgeladen want hij maakte een sterke indruk. Hij scoorde een yuko met een offerworp (tomoe-nage) en even later een ippon middels een voetveeg (de-ashi-barai).

Jim (links) maakt de-ashi-barai en scoort ippon

Voor zijn vierde partij kreeg hij te horen dat deze al om de 3de plaats zou gaan. Jim vond dit wel wat vreemd, maar zou alles op alles zetten om die laatste partij te winnen. Net voor hij begon, bleek dat dit niet zo was en dat hij er bij winst nog een moest judo-en. Keer op keer werd zo zijn mentale vermogen op de proef gesteld. Hij vocht in deze vierde partij als een leeuw en wist na anderhalve minuut met een achterwaartse offerworp (tani-otoshi) een ippon te scoren. Erg mooi.

Jim zet tani-oshi in

Tot slot dan de vijfde en laatste partij om de 3de plaats, en nu echt. Na een minuut zet de Engelsman een lage schouderworp in op twee knieën. Althans dat wilde hij doen, maar precies op het moment dat hij zich op zijn knieën wil laten vallen neemt Jim hem in de lucht over en trekt hem achterwaarts op zijn zij. Waza-ari voor Jim. Na een pittige strijd en net voor het einde van de 3 minuten zet de Engelsman een heupworp in (uchi-mata), maar weer neemt Jim hem over en stuurt hem door op zijn zij. Weer waza-ari voor Jim, die zodoende wint met waza-ari awasete ippon (2x waza-ari = ippon). Brons dus voor Jim op dit sterk bezette toernooi, die hier zowel geestelijk als lichamelijk aardig op de proef is gesteld. Petje af!

Na de overname van de schouderworp (foto: Eric van den Brink)

Jim (boven) stuurt de ander zijn uchi-mata door

Tot slot nog grote dank aan de twee meegereisde judoda’s: Mitchel Pfaff en Michel Bakker die de Slingerland jongens hier heel goed en enthousiast ge-coached hebben.

Michel en Jim (foto: Eric van den Brink)

mooie grote plak

Tags: buitenland, brons

Vandaag naar ‘s-Gravenzande voor het Mahorokan Westland toernooi. Voor Jim veel onbekende tegenstanders hier (op 1 na, waarover later meer).

Eerste (onbekende) tegenstander had niet veel in de melk te brokkelen. Na een paar seconden wist Jim hem met een dubbele beenveeg (okuri-ashi-barai) op zijn rug te krijgen. Ippon.

Jim (links) veegt zijn tegenstander

Tweede tegenstander, Kenneth Henneveld van Mahorokan Topjudo Instituut uit Maasluis, was zeker geen onbekende. Kenneth is tweevoudig Nederlands kampioen (2008 tot 38kg, 2009 tot 46kg) en heeft een bijzonder mooie en gevarieerde stijl van judo. Het was een genot om deze 2 ‘mannen’ te zien judo-en. Beide links en zeer aan elkaar gewaagd. Lang ging het gelijk op, maar Kenneth wist uiteindelijk met een yuko voorsprong het verschil te maken. Vorig jaar was hier het andersom, maar nu won Kenneth. Geen schande om van deze sportieve judoka te verliezen.

Jim (links) met watje in zijn bloedneus (foto: Mahorokan Topjudo Instituut)

Kenneth (voor) scoort hier een yuko

Derde partij was weer een onbekende. Jim scoorde al snel een yuko, en maakte vervolgens met een schitterende schouderworp (kata-guruma) een ippon.

Jim (links) scoort hier ippon met een schouderworp

Jim kon nu gaan judo-en om de derde plaats. Wederom trof hij een onbekende judoka. Al snel scoorde Jim een yuko met een beenworp (ko-uchi-maki-komi). Toen ze weer klaar stonden om verder te gaan, gaf de ander aan veel last van zijn arm te hebben en gaf het op (kiken-gachi). Jim werd zo derde, maar had nog wel meer willen judo-en, want eigelijk had hij alleen tegen Kenneth echt weerstand gekregen. Ook met de nummer 2 (Kenneth werd eerste) mocht hij in dit wedstrijdsysteem niet meer judo-en. Voor een filmpje van partij 1 en 3 (voetveeg en schouderworp) zie hieronder.

Jim (rechts) feliciteert Kenneth

Tags: mahorokan, brons, filmpje

Vandaag naar Eindhoven waar Jim een trainingsstage heeft van 2 dagen met de gehele talentenselectie (250 deelnemers) van de Judo Bond Nederland. Onderdeel van deze stage is ook een teamcompetitie tussen de 7 districten. Een team bestaat uit 15 deelnemers, jongens en meisjes oplopend in gewichtsklasse. De districtstrainers selecteren de judoka’s en Jim is geselecteerd voor team 1 van Zuid Holland (een hele eer!). Je kunt alleen deel uitmaken van deze talentenselectie als je op het podium van de Districtskampioenschappen hebt gestaan, en je zodoende hebt geplaatst voor het NK. Zo’n beetje alle nummers 1, 2 en 3 van de NK in de verschillende gewichtsklassen zijn hier aanwezig, dus een zwaarder toernooi in Nederland is (op papier) niet denkbaar. De judoka’s die niet zijn geselecteerd voor de teams krijgen tijdens de teamcompetitie een clinic van Dennis van der Geest (ook leuk).

Alle talenten van Zuid Holland, met links coach Gé van den Elshout

Eerste wedstrijd gaat tegen het team van Zuid Nederland. Jim (-50 kg) moet steeds als negende de mat op (het gaat van licht naar zwaar). Bij een teamstand van 5-2 voor Zuid Holland treft Jim Thomas Snijders, de nummer 1 van Zuid Nederland van Essink Sportcentrum uit Eindhoven. Jim staat mooi te judo-en en met een beenworp (de-ashi-barai) scoort hij een yuko en weet hij de partij te winnen. Zijn team wint uiteindelijk met 8-3.

Jim (links) tegen Thomas Snijders (foto: Mitesco)

Tweede tegenstander is het team van Limburg. Bij een stand van 6 tegen 1 voor Zuid Holland treft Jim hier de van Armeense afkomst zijnde Gagik Grigorjan van J.C. Hercules uit Pey-Echt. Gagik is de huidige nummer 1 van Nederland en werd ook eerste op het Dutch Open. Hij is een jaar ouder, echt beresterk en staat bekend om zijn tilworpen. Na een kleine 2 minuten is er over en weer veel actie geweest maar zonder resultaat. In de laatste minuut weet Gagik echter het verschil te maken. Hij scoort 2x yuko waarvan de laatste met een tilworp. Maar als team wint Zuid Holland met 9 tegen 5. Het gaat dus nog steeds goed!

Jim (in de lucht) wordt hier ’getild’ door Gagik (foto: Mitesco)

Derde partij gaat tegen Midden Nederland waarin hij Jordy Huffenreuter treft. Het staat 5-2 voor Zuid Holland als ze aan hun partij beginnen. Jim weet binnen een halve minuut op yuko voorsprong te komen middels een schouderworp. Deze score blijft op het bord tot zo’n 50 seconden voor het eind. Dan zet Jordy een uchi-mata in met zijn hoofd in de mat. Dit is gevaarlijk en verboden, en zo verliest Jordy met hansoku-make (diskwalificatie). Zuid Holland wint met 10 tegen 4 en wordt hiermee poule winnaar en gaat naar de kruisfinales.

Jim (links) tegen Jordy Huffenreuter (foto: Mitesco)

Jordy zet uchi-mata in met zijn hoofd in de mat

In de eerste kruisfinale treffen ze het team van Noord Nederland. Met 5-1 voor Zuid Holland op het bord moet Jim tegen Marco de Haan van Judoschool Oord uit Drachten. Als snel komt Jim een yuko voor met een schouderworp (kata guruma) en binnen 2 minuten scoort hij met een achterwaartse offerworp (tani-otoshi) een prachtige ippon. Zuid Holland wint uiteindelijk met 10 tegen 3 en belandt zo in de finale!

Jim scoort ippon met tani-otoshi

In deze finale treffen ze het oersterke Noord Holland, wat tot dan toe over iedereen heen is gewalst. Normaliter bereikt onze hartslag alleen bij wedstrijden van Jim een hardcore house ritme, maar in deze finale gebeurt dit bij alle 15 partijen. Bij een achterstand van 3 tegen 5 moet Jim de mat op. Hij moet winnen om het tij nog te kunnen keren. Jim treft hier Frank de Wit, de huidige nummer 2 van Nederland. Jim lijkt hier echter niet van onder de indruk, zet non-stop druk en regeert de eerste minuut van de wedstrijd. Frank neemt dan veel risico en wil een zijwaartse offerworp inzetten met het idee om Jim nadat hij zelf gevallen is door te sturen naar zijn rug. Jim stapt er echter omheen, beheerst de balans en Frank kwam vervolgens vol op zijn rug. Doorsturen gebeurde nog wel maar had voor het punt geen zin meer. En zo ging de winst naar Jim. Ondanks alle consternatie in de zaal en langs de mat waren de drie scheidsrechters het gelukkig eens.

Frank (onder) trekt Jim om en belandt op zijn rug

Jim wist zo dus het tij te keren, en uiteindelijk werd het 7 tegen 7 toen de laatste (de zwaarste) judoka’s de mat op moesten. Op punten stond Zuid Holland echter voor (winnen met ippon telt namelijk hoger dan met yuko) dus aan een gelijke stand hadden ze genoeg om kampioen van Nederland te worden! Het werd een meer dan zinderende partij, die gelijk op ging. Met nog een paar seconden op de klok en het kampioenschap in zicht kwamen ze op de grond terecht. Het publiek stond inmiddels op de banken, terwijl de Noord Hollander grip kreeg op de arm van de Zuid Hollander. En zo werd het na 75 (5x15) partijen beslist in de allerlaatste seconde: Zuid Holland moest aftikken omdat de klem zat en werd zo geen eerste maar tweede van Nederland. Heel erg jammer natuurlijk, maar ere wie ere toekomt.

Na de teamcompetitie werd er gelijk weer getraind tot aan het eten. Na het eten gingen ze met z’n allen naar de schaatsbaan en daarna naar bed. Nou ja bed, ze sliepen met z’n allen op de tatami (nou ja sliepen). Volgende dag na het ontbijt weer trainen, lunchen en weer trainen. Kortom een vermoeiende, leuke en leerzame stage, waar Jim heeft bewezen zich te kunnen meten met de Nationale judotop.

ondanks de zilveren kleur een schitterende (en zwaar bevochten) medaille

’slapen’ op de tatami (foto: Ed de Bruyn)

Tags: teams, zilver

Vandaag (zondag) wekkertje op 5:30 uur en op naar de rechteroever van de Schelde. Voor de Ippon Trophy Antwerp, het grootste (958 deelnemers) internationale judo-evenement van België, met judoka’s uit 10 Europese landen en nationale en internationale selecties. Een mooi toernooi om ervaring op te doen met het internationale judo. Hoewel we vooraf door meerdere partijen gewaarschuwd werden dat de scheidsrechters hier nogal eens iets te vaderlandsgezind konden zijn. We zouden zien.

Eerste partij trof (nou ja trof) hij Maxime Beenaerts de regerend Belgisch kampioen in de klasse tot 46 kilo. Het ging lang gelijk op, totdat Maxime een yuko scoort en dus voor komt. Het was een lastige judoka die erg afhoudend stond te judo-en. Net voor het eind wist Jim de stand met een yuko gelijk te trekken en dus volgde een golden score. Maxime ging meer bewegen en dat is voor Jim vaak gunstig. Met een schitterende kleine buitenwaartse beenhaak (ko-soto-gake) wierp hij Maxime onderuit en scoorde ippon.

foto: Ed de Bruyn

Jim (met rood) maakt hier winnende beenhaak

Tweede partij trof hij Frank de Wit, een oude bekende en de huidige nummer 2 van Nederland. Bij Frank en Jim gaat het altijd hard tegen hard, zo ook deze keer. Halverwege probeerde Frank een soort bulldozerworp (hij rende op Jim af dook naar zijn benen en probeerde hem op zijn rug te duwen). Jim wist op tijd te draaien en landde op zijn buik. Ondanks dat zag de scheids er een yuko in, die gelukkig door de 2 hoekscheidsrechters weer van het bord werd gehaald. Tot 1 seconde voor het eind bleef de partij zonder score. Frank probeerde echter in de allerlaatste seconde zijn bulldozerworp weer, Jim landde weer op zijn buik en weer gaf de scheids een yuko. Nu was slechts 1 hoekscheidsrechter het oneens, en dus bleef de yuko staan en won Frank de wedstrijd. Pech voor Jim.

Pech voor Jim: volgens de scheids landt hij niet op z’n buik

Derde wedstrijd trof Jim de Luikse Antoine Dubois. Antoine was een actieve judoka, en dus leuk om mee te judo-en. Na 3 minuten vol aktie en spanning veegde Jim hem onderuit met een dubbele beenveeg (okuri-ashi-barai), scoorde hiermee ippon en moest Antoine in Jim zijn meerdere erkennen. Jim had hiermee de kruisfinales bereikt.

Jim (achter) veegt Antoine

In deze kruisfinales begon hij met een bye, en als hij zodoende zijn volgende partij zou winnen, zou hij minimaal derde worden. Zijn volgende tegenstander was de Belgische Aleksanya Gourgen uit Brasschaat. Een sterke judoka met 1 specialiteit, een lage schouderworp. Na 2 minuten scoorde hij hier een wasa-ari mee en kwam op voorsprong. Even later probeerde hij hem weer en (volgens de tribune) zonder resultaat. Maximaal had de scheidsrechter een koka kunnen geven, maar die is in januari afgeschaft. Wat schetste echter ieders verbazing: hij gaf wederom een wasa-ari en was het hiermee over en uit voor Jim. We waren gewaarschuwd voor wat betreft de scheidsrechters, maar als je het dan aan den lijve ondervindt blijft het toch erg moeilijk te verteren hoor.
Even later gebeurde bij vriend Ruben (in de -55kg) hetzelfde. De jongens waren het op de achterbank op de weg terug al weer snel vergeten, maar bij de vaders voorin duurde het tot ver over de grens voordat de sfeer er weer inzat ...

Jim (wit) verliest hier met ’wasa-ari’

PS je krijgt hier 2 euro voor iedere ippon die je scoort.
Vier euro verdiend door Jim dus vandaag (genoeg voor het frietkot)

Tags: buitenland

Vandaag naar Wijk bij Duurstede, aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug. Volop kastelen en mooie fietsroutes, maar we gingen natuurlijk voor het judo. De Open Wijkse is een klein toernooi (max. 300 judoka’s). Jim zijn klasse (tot 50 kilo) is verdeeld over 3 matten, van deze matten zullen de nummers 1 en 2 elkaar dan in kruisfinales weer gaan treffen. Naast veel onbekende judoka’s is ook de berensterke Jordy Huffenreuter, de nummer 3 van Midden Nederland (zowel in de -15 als in de -17 jaar) aanwezig. Kon nog leuk worden dus.

Eerste wedstrijd trof hij Damian van Miltenburg, van judoschool Barberio uit Utrecht. Jim probeerde van alles uit, maar Damien was heel moeilijk te werpen en stond als een huis. Jim wist echter met 2 yuko’s het verschil te maken en de wedstrijd te winnen.

Jim (onder) maakt lage schouderworp en scoort yuko

Tweede tegenstander was een onbekende. Al snel scoorde Jim een yuko en kreeg hij de ander even later in een houdgreep. Jim zou niet meer loslaten en won zo met ippon deze wedstrijd.

Jim (boven) legt houdgreep aan

Derde partij tegen Martijn van Veggel, van Judo Ryu Rijkse uit IJsselstein. Jim had er zin in en scoorde vrij snel met een lage schouderworp een ippon. Hij werd hiermee eerste van zijn mat en ging zodoende door naar de kruisfinales.

Jim (op zijn knieën) voor een lage schouderworp

Vierde partij (tegen Vinnie Jansen van Judo Vianen) scoorde Jim een ippon met met een werkelijk schitterende offerworp. Een ura-nage (ruggelings-werpen).

Jim (rood) blokkeert met zijn linkerbeen en zal hem achterover werpen

Vijfde partij trof hij Steven van Bennekom van judovereniging Anton Geesink uit Culemborg. Steven kwam al snel in een sankaku houdgreep terecht waar hij niet meer uit zou komen. Ippon voor Jim, die nu de finale had bereikt!

Zo schijnbaar makkelijk als zijn eerdere 5 partijen waren, zo lastig zal zeker deze laatste worden. Hij trof hier namelijk de eerder genoemde Jordy Huffenreuter. Jordy is hier duidelijk ‘the man to beat’. Jim trof hem eerder dit jaar op het Dutch Open in Eindhoven, waar hij in Jordy zijn meerdere moest erkennen.

De zaal stond op scherp en de wedstrijd begon. Jordy is een sterke en drukke judoka met een paar favoriete specialiteiten. Jim kent deze en probeert hier steeds op te anticiperen. Totdat Jordy goed vast heeft en een lage schouderworp inzet. Er was geen houden aan, hij trok Jim over zich heen en scoorde hiermee wasa-ari. Jim bleef kalm, luisterde goed naar coach John Huvers en ging door. Toen kwam het moment dat Jordy met veel kracht een Uchi Mata in zette. Jim wist deze krachtig te blokkeren en Jordy zelfs over te nemen en door te sturen naar zijn rug! Een ippon had ik ook geloofd maar de scheids gaf een wasa-ari en de stand was dus weer gelijk. Het was echt super spannend. Inzetten over en weer, tot net voor het eind. Jim zet een kata guruma (schouderworp) in, hij lukt perfect en Jordy gaat op zijn rug. Ippon voor Jim, na een zware pot. Hij houdt er een blauw oog, maar ook een eerste prijs aan over. Mooi om te zien was ook dat hij na de wedstrijd, van veel mensen (coaches, judoka’s en scheidsrechters) complimenten kreeg voor (zoals sommige zeiden) een van de mooiste potten judo die ze in tijden hadden gezien. Kortom trots en tevreden weer terug naar huis.

Jim (rood) scoort ippon net voor tijd

Jordy en Jim schudden elkaar de hand (gedeeld 3de werden Damian van Miltenburg en Steven van Bennekom)

Tags: wijk-bij-duurstede, goud

Vandaag naar het prachtige topsportcentrum (met plaats voor 3000 toeschouwers) in de snelst groeiende nieuwe stad van Europa, Almere. Sinds Jim zijn laatste toernooi (6 weken geleden) is hij zo’n 4 kilo (!) aangekomen, wat betekent dat hij nu in plaats van in de
-46 kg in de -50 kg zal gaan uitkomen. In Almere aangekomen bleek het deelnemersveld erg sterk te zijn (o.a. zaten de nummers 2 en 3 van Nederland bij Jim op de mat).

Eerste partij ging tegen Tijmen van Breukelen, de nummer 1 van Midden Nederland, van sportinstituut Hoogland (Amersfoort). Jim had er duidelijk zin in, en al binnen 30 seconden wist hij Tijmen te verassen met een schouderworp. Ippon voor Jim!

In zijn tweede partij trof hij de aardige Bram Lichtenberg, de nummer 2 van Midden Nederland, van Budo Sport Arnhem. Bram en Jim leken aardig aan elkaar gewaagd. Bram kreeg een weliswaar een straf voor het op zijn knieën judoën, maar het bleef tot net voor tijd zonder score. Toen nam Jim een inzet van Bram over en stuurde hem door naar op z’n zij. Yuko voor Jim die hier de partij mee zou winnen.

Bram (links) zet in, en Jim neemt over

Derde partij was tegen Wolfer van den Bosch (Budo Sport Arnhem). Jim liet hier geen gras over groeien en binnen 15 seconden scoorde hij ippon met een ouderwetsche uchi-mata (Dick Bos zou trots op hem zijn geweest).

Vierde pot ging tegen Jari Gloudemans, de nummer 3 van Zuid Nederland, van Sportinstituut Ooms (Tilburg). Jim was duidelijk meer in de aanval en regeerde de wedstrijd. Hij scoorde eerst een yuko met een lage schouderworp, en vervolgens een yuko met een beenworp. Een ko-uchi-gari (ko=klein, uchi=binnenwaarts en gari=wegmaaien). Deze yuko’s waren genoeg voor de winst.

Jim (links) scoort yuko met ko-uchi-gari

Omdat er naast Jim nu nog maar 1 andere judoka onverslagen was kwam Jim in de finale en ging hij judo-en om 1 en 2!

Deze andere judoka was Frank de Wit, de nummer 2 van Nederland, van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek. Het ging er fel aan toe en de partij speelde zich voornamelijk af op de grond (ne-waza). Jim kreeg geen grip op Frank, maar Frank kreeg ook geen grip op Jim. Ze rolden en probeerden maar zonder resultaat. Tot zo’n 10 seconden voor het eind toen Jim met het weer naar de grond gaan op z’n zij terecht kwam en Frank zodoende wasa-ari scoorde. Yuko had ik ook geloofd, maar hoe dan ook was het voor Frank genoeg om te winnen, en zo werd Jim hier (overigens zonder coach, die verhinderd was) heel knap TWEEDE!

Frank (blauw) en Jim op de grond

Prijsuitreiking was hier wel spectaculair. Het licht ging uit en met zwaaiende volgspots onder de klanken van ‘Eye of the Tiger’ van Survivor (uit Rocky III) werden de prijzen uitgereikt. Tot slot een compliment aan de scheidsrechters die hier prima werk hebben verricht.

1. Frank de Wit, 2. Jim Heijman, 3. Jordy Huffenreuter

Tags: almere, zilver

Vandaag (op zijn dertiende verjaardag) staat Jim in de krant!
(klik op afbeelding voor een grotere versie)

’Het Kanaal’ van 11 maart 2009

Tags: media

Wellicht een beetje veel van het goede, 2 zware judotoernooien in 1 weekend, maar ja. Vandaag toch maar naar Den Haag voor de Districtskampioenschappen tot 15 jaar. De eerste vier, plaatsen zich hier voor het NK -15 en Jim zou hier, gezien zijn staat van dienst, toch wel bij moeten zitten. Maar het blijft een spel met risico’s en scheidsrechters, dus zekerheid heb je nooit.

Nou ja, meer pech dan met de loting van gisteren kon hij niet hebben ... dacht hij. Hij begon (na een vrijloot) zijn eerste wedstrijd tegen Bruno le Griep van ‘Lu Gia Jen’ uit Den Haag. Bruno won eerder dit jaar de Dutch Open en dat is geen geringe prestatie. Jim kent Bruno van vorig jaar als een judoka waar niet mee valt te judoën. Hij zette toen steeds (halve) lage schouderworpen in en zat zodoende non-stop op zijn knieën, waardoor er niet meer mee valt te judoën. Gelukkig zijn er dit jaar nieuwe regels ingegaan waarbij dit soort judo niet meer wordt getolereerd, en bestraft moet gaan worden. Kennelijk waren deze scheidsrechters hier niet van op de hoogte, want Bruno judo-de nog exact hetzelfde. Slechts 1 maal kreeg hij er een waarschuwing voor maar daar bleef het dan ook bij. Na 3 minuten stond het nog steeds gelijk (beide yuko), en zo kwam er een golden score. Na weer drie minuten nog steeds geen score, en kwam het aan op een scheidsrechtersbeslissing (vaak een dubbeltje op zijn kant). De tribune wist het wel (Bruno had immers weer non-stop op zijn knieën gezeten) maar de scheidsrechters gaven het voordeel aan Bruno. Jim was meer dan teleurgesteld. En Bruno kon dus ook dit jaar nog steeds winnen met dit non-judo (vergeef me de term).

Bruno op zijn knieën

Derde partij (eerste was immers een bye) trof hij een onbekende judoka. Deze bleef rechtop, en zodoende kon er in ieder geval gejudood worden. Jim was immers gekomen om te judo-en. Hij scoorde 2 yuko’s, een wasa-ari en tot slot kreeg Jim de ander in een armklem waarbij hij moest aftikken. Ippon voor Jim.

Jim zet armklem aan

Vierde partij ging tegen Tom vd Kolk van ‘Arashi’ uit Alphen aan den Rijn. Jim scoorde eerst een yuko en daarna kwam Tom bij Jim in een houdgreep terecht waar hij niet meer uit zou komen. Ippon voor Jim.

Jim (bovenop) zet houdgreep in

Als Jim de volgende partij zou winnen zat ie in ieder geval bij de eerste 4 en was hij verzekerd van een NK plaatsing. Tegenstander werd, wederom Bruno le Griep. Jim was gebrand op revanche na die eerste ‘wedstrijd’. Maar wederom viel er niet met hem te judo-en. Jim was zichtbaar gefrustreerd dat hij niet aan judo toe kwam, en probeerde wat hij kon. Vooraf had hij een tip gekregen om een bepaalde beenworp bij Bruno te proberen. Jim zette deze in, nam hierbij heel veel risico, werd overgenomen, kwam op zijn rug terecht en verloor zo de partij. Nooit eerder was hij zo ontroostbaar, hij was er helemaal klaar mee. Hoeveel pech kun je hebben in een weekend.

Bruno op zijn knieën

Bruno werd 2de en Jim 5de. Van de nummers 3 en 4 heeft Jim nog nooit verloren, maar het was hem vandaag op de een of andere manier gewoon niet gegund. 1 voordeel: hij had als ie had gewonnen nog een maand lang op dit gewicht moeten blijven omdat hij het NK in dezelfde klasse zou moeten judo-en. Hij zat echter op de grens van zijn gewicht en kan dan nu gewoon weer ouderwets gaan bunkeren.

Tags: district

Vandaag de Nederlandse Kampioenschappen onder 17 jaar in Drachten. De sponsorcommissie had voor vrijdagavond al een hotel geregeld omdat ze vanochtend al vroeg moesten wegen. Er stond voor Jim (12 jaar) helemaal geen druk op. Hij zat immers al bij de laatste 14 van Nederland (de 7 districten stuurden vandaag hun nummers 1 en 2 naar Drachten). Een beetje gunstige loting zou natuurlijk wel leuk zijn... maar helaas trof hij in zijn eerste partij al direct de grote favoriet: Jamie Werink van Judo Groningen. Onmogelijk zou het echter niet worden, want Jim had immers onlangs bij het NK -17 voor teams (Enschede) nog van hem gewonnen.

Het ging er hard tegenaan, fel tegen fel. Jim gooide Jamie met een offerworp op zijn zij, maar helaas zonder score (?). En Jamie kreeg een straf voor het inzetten van halve worpen (schijnaanvallen). Het zag er dus goed uit. Tot dat Jamie vanuit een grondgevecht situatie (ne-waza) Jim zijn been pakte, opstond en hem op zijn rug legde. Jim dacht dat er niets aan de hand was. Je kan namelijk vanuit ne-waza nooit een ippon scoren, dit moet vanuit staand judo (tachi-waza) gebeuren. De scheidsrechter besliste echter anders en gaf Jamie een ippon. Jim stond verbaasd en zwaar teleurgesteld te kijken. Ook coach Henk-Jan snapte er niets van, maar het leed was geschied.

offerworp van Jim (blauw)

Tweede wedstrijd was een makkie. Jim had een bye (vrijloot). Het was namelijk een wedstrijdschema gebaseerd op 16 judoka’s en er waren er natuurlijk maar 14. Twee lege plekken dus in het schema.

Derde partij ging tegen Mees de Groot van Judoclub ‘Kai in Sho’ uit Roermond. Jim had duidelijk grip op Mees en scoorde al vrij snel een yuko met een schouderworp. Even later kwamen ze op de grond terecht en zette Jim vanuit een sankaku-houdgreep een verwurging in. En met succes, Mees tikte af en Jim won de wedstrijd!

Mees in houdgreep bij Jim

Vierde partij ging tegen Joep van Montfort (de nummer 1 van Noord Nederland) van sportschool ‘de Lange’ uit Beverwijk. De winnaar van deze partij zou om de 3de plek mogen gaan judoën, dus het beloofde heel spannend te worden. Ze leken aardig aan elkaar gewaagd tot dat Jim na zo’n 2 minuten een schitterende heupworp (uchi-mata) inzette en Joep vol op zijn rug wierp. Wij waren al aan het juichen en dachten dat het klaar was, maar de scheidsrechter zag er slechts een yuko (?) in. De hoekscheidsrechter probeerde hierna de matscheidsrechter nog te overrulen en stak zijn hand in de lucht voor een ippon, maar de yuko werd niet meer terug gedraaid. Even later scoorde Joep een wasa-ari en zo verloor Jim de wedstrijd. Joep gaf na de wedstrijd ruiterlijk toe dat het punt eigenlijk naar Jim had moeten gaan, maar vond het natuurlijk ook wel best zo.

vaag clipje misschien, maar op laatste plaatje is duidelijk te zien dat Joep (wit) op zijn rug terecht komt (band zit aan voorkant geknoopt)

En zo werd Jim 7de van Nederland, Joep werd 3de en Jamie (die uit de eerste wedstrijd) werd kampioen van Nederland.

Morgen naar Den Haag om te kijken of ie daar voor een stunt kan zorgen en zich ook te plaatsen voor het NK onder 15 jaar (op 4 april in Eindhoven).

Tags: NK

Ieder jaar worden door de Judo Bond Nederland, districtskampioenschappen georganiseerd. Nederland is verdeeld in 7 districten en Jim zit in district Zuid Holland. De beste judoka’s van al die districten kunnen zich dan uiteindelijk meten op het NK. Vandaag zijn de ‘Districtskampioenschappen Zuid Holland onder de 17 jaar’ in Den Haag. De nummers 1 en 2 plaatsen zich voor het NK. Jim zit eigenlijk in de klasse tot 15 jaar, maar gaat hier vandaag (als allerjongste) wel meedoen. Altijd fijn om als underdog te starten.

Eerste partij is gelijk tegen Wesley Pont van ‘de Korte’ uit Hoogvliet (een van de getipte favorieten hier). De partijen duren in de -17 jaar, 4 in plaats van 3 minuten. Het zou wel eens een zwaar dagje kunnen worden dus. Wesley staat bekent om zijn sterke grondjudo, dus maar zo lang mogelijk op de benen proberen te blijven. Na zo’n twee minuten zet Jim een Ko-Uchi-Gari (beenworp) in (Ko = klein, Uchi = binnenwaarts en Gari = Veeg) legt Wesley ermee op zijn rug en scoort hiermee ippon. Fantastisch.

Tweede partij is tegen een Niels v.d. Kolk van ‘Budoschool Arashi’ uit Alphen aan den Rijn. Jim scoort al vrij snel een yuko middels een beenworp en vervolgens scoort hij met een heupworp een wasa-ari. Jim gaat op de grond door met een houdgreep, maar Niels heeft pijn en moet verzorgd worden. De scheidsrechter stopt de partij en onthoudt nu hoe ze liggen (dit heet Sonomama). Toen Niels weer door kon legde de scheidsrechter ze weer in de positie waarin ze gestopt waren. Niels dus weer in een houdgreep bij Jim, en weer verder. Niels spartelde wat hij kon, maar hij kwam niet meer los. Ippon voor Jim dus.

Derde partij ontmoette Jim de altijd vrolijke, maar o zo gevaarlijke Boy Vogelzang van ‘Den Edel’ uit Gouda. Jim’s eerste worp leverde al snel een yuko op, en met offerworp (tomoe-nage) scoorde hij even later een tweede yuko. Na anderhalve minuut wist Jim het met een schouderworp (kata-guruma) af te maken door een ippon te scoren.

tomoe-nage

Het ging dus allemaal boven verwachting. Sterker nog, een podiumplaats was nu al zeker! Als hij de volgende partij zou winnen was ie eerste en anders moest hij daarna om 2 en 3.

Deze vierde partij trof hij Joey de Goede van ‘de Korte’ uit Hoogvliet (net als Wesley een van de favorieten). Alle andere matten waren nu klaar, alle scheidsrechters (meer dan 20) kwamen kijken en ook alle toeschouwers keken nu naar deze finale. Jim had dat gelukkig niet zo door, maar wij (en ome Lourenz die ook was komen kijken) wel degelijk. Jim liet er geen gras over groeien, binnen 15 seconden zette hij een schouderworp in, Joey liet zich verrassen en ging op zijn rug! Ippon voor Jim, die hier als jongste gewoon EERSTE van Zuid Holland (-17) werd. Zelden was hij zo blij na een finale.

1 klein nadeeltje, Jim moet nu (eigenlijk onverwacht) op 7 maart naar de NK (in Drachten!), terwijl op 8 maart de Districts-kampioenschappen onder 15 jaar zijn. Niet te laat slapen dus maar de komende tijd.

1. Jim Heijman, 2. Joey de Goede, 3. Wesley Pont, 4. Remi Hammerstein
(de drie oudere jongens zien er zo te zien de humor niet van in)

Tags: district, goud

Vandaag naar Schiedam, met slechts 19 minuten rijden lekker dichtbij, naar de 13e Open Schiedamse Judokampioenschappen. De deelnemerslijst loog er niet om, het zou een zware dag worden. Veel judoka’s in Jim zijn klasse, die over 4 grote poules werden verdeeld.

Jim wist na de loting al dat als hij zijn eerste wedstrijd zou winnen, hij daarna gelijk tegen de regerend Nederlands kampioen (-38kg) zou moeten. Zware loting dus. Zijn eerste tegenstander was een onbekende die niet veel had in te brengen. Binnen een halve minuut kwam de ander in een houdgreep terecht, waar hij niet meer uit zou komen. Winst voor Jim dus.

En ja hoor, tweede partij dus tegen Kenneth Henneveld van Mahorokan Topjudo Instituut uit Maassluis. Kenneth in een judopak met gouden strepen (op de tribune ging het gerucht dat je die alleen aan mag als je Nederlands kampioen bent geweest, maar zeker weten doe ik dit niet). Kenneth kwam al snel een yuko voor (volgens mij onterecht omdat hij een worp vanuit een grondgevecht inzette, en dat dan niet telt, maar ja). Vervolgens wist Jim middels een heupworp (uchi mata) weer gelijk te komen. Met een lage schouderworp scoorde Kenneth echter een wasa-ari en wist hij Jim gelijk in een houdgreep te krijgen. Jim, die hier de laatste weken hard op heeft getraind wist echter zonder scoreverlies weer uit de houdgreep te komen. Jim vocht als een leeuw maar de tijd was om en Kenneth had dus gewonnen. Jim snapte niets van de tijd en toen we thuis terugkeken bleek dat het pittenzakje inderdaad al na 2 minuten en 15 seconden gegooid werd in plaats van na 3 minuten. Waarschijnlijk zijn ze vergeten om, toen ze hun pak goed moesten doen, de klok te stoppen. Jammer maar helaas, het zou nu een heel lange weg naar een mogelijk podium worden.

Jim scoort hier yuko tegen Kenneth

Derde partij tegen een judoka van Kintaiko uit Woerden. Jim had er weer zin in. Hij scoorde snel een yuko, en kreeg vervolgens de ander in een armklem waarbij die moest aftikken. Ippon voor Jim.

Jim zet armklem aan, ander tikt af

Vierde partij tegen een onbekende judoka scoorde Jim eerst een yuko met een kata-guruma (3e schouderworp) en vervolgens maakte hij een perfecte uchi-mata uit het boekje. Ippon voor Jim weer dus.

Vijfde pot tegen een judoka van Kenamju uit Haarlem. Vrij snel en met een schitterende kata-guruma wist Jim de partij te beslissen. Jim werd zo tweede van zijn poule en ging dus toch nog naar de kruisfinales.

Zesde partij was tegen Mauk Moerman van judo Goes. Jim zijn kata-guruma liep (mede dankzij sensei Henk-Jan) als een trein en weer wist hij er een ippon mee te scoren. Zodoende mocht hij tot slot gaan judo-en om de derde plaats!

Deze zevende partij ging tegen Jorrit Kloetstra van sportschool Poelstra uit Frankeker. Al snel wist Jim met een wasa-ari voor te komen (inderdaad, door een kata-guruma). Na 2 minuten zette Jorrit een uchi-mata in, maar in plaats van Jim te werpen stuurde Jim Jorrit door naar de grond en scoorde zo zijn tweede wasa-ari hetgeen gelijk staat aan ippon. En zo werd Jim na een lange weg toch nog derde op dit zware toernooi!

Hij baalt wel van die te korte partij tegen Kenneth. Niet dat hij anders gewonnen zou hebben, maar judo hoort nou eenmaal 3 minuten te zijn. Tevens heeft hij er een enorm dik en blauw oog aan over gehouden. Het zal me niet verbazen als het morgenochtend helemaal niet meer open kan, maar gelukkig heeft hij lekker een weekje krokusvakantie.

1.Kenneth Henneveld 2.Bruno le Griep 3.Boy Vogelzang en Jim Heijman

Tags: schiedam, brons

Vandaag stond het Judotoernooi Groot Vlaardingen op het programma, lekker dichtbij. Een sterk bezet internationaal toernooi. Naast de toppers uit Groningen en Limburg, judoteams uit o.a. Armenië, België, Duitsland en Oezbekistan. Kon nog leuk worden dus. Jim is de dag na het ‘Dutch Open’ (3 weken terug) ziek geworden (griep en oorontsteking) en heeft zodoende het ‘Antwerp Open’ moeten missen. Wel zit hij weer op zijn oude gewicht (-46kg). Gelukkig maar want vriend Ruben zit ook weer in zijn oude klasse en anders hadden ze elkaar hier vandaag vast op de mat ontmoet.

Jim zijn klasse zou om 1 uur moeten beginnen, maar begon pas om kwart voor 3. De organisatie had besloten dat er teveel coaches in de zaal waren (?). Alle coaches moesten vervolgens de zaal uit en er mocht slechts 1 coach per club weer de zaal in. Zo kon het gebeuren dat teams van 20 man verdeeld over 7 matten slechts met 1 coach in de zaal stonden. Konden ze wel gelijk oefenen met de nieuwe nog in te voeren internationale regel (waar veel protest tegen is), die verbiedt dat er nog ge-coached wordt bij het judo. Jim zijn gewichtsklasse is vandaag wel veruit de grootste. Zeer veel judoka’s worden verdeeld over 4 grote poules, die elkaar later via kruisfinales weer zullen ontmoeten.

Eindelijk begint dan zijn eerste partij. Hij treft een onbekende judoka, begint een beetje met hem te sleuren en na 10 seconden werpt Jim hem in ippon (Uchi Mata). Pfff, de kop is eraf.

Tweede partij tegen de nummer 2 van Limburg, Jordy Tummers van Judoclub Hercules uit Echt. Jordy scoort vrij snel een (vage) yuko en Jim komt op achterstand. Jordy zet echter alleen maar halve worpen in en judoot zeer afhoudend. Hij krijgt dan ook 2x een shido (straf), waardoor Jim een yuko krijgt en de stand weer gelijk komt. Na 3 minuten judo nog steeds gelijk en dus een Golden Score (maximaal weer 3 minuten). Jordy blijft negatief judo-en en krijgt weer 2x een straf en verliest zo deze (slopende) partij.

Derde partij tegen de grappige maar niet te onderschatten Boy Vogelzang van Den Edel uit Gouda (7de op Dutch Open 2009). Jim weet binnen 20 seconden een mooie offerworp in te zetten, Boy over zich heen te werpen en zo een ippon te scoren!

Jim in witte pak

Vierde partij tegen Thomas van de Maas van Mahorokan Topjudo Instituut Maassluis (5de op Dutch Open 2009). Thomas scoort vrij snel een wasa-ari en Jim komt dus flink achter. Maar Jim zou Jim niet zijn als hij er niet alles aan zou doen om terug te komen. En dat lukt heel knap met een wasa-ari en de strijd is weer gelijk. Thomas komt zelfs in een houdgreep terecht die Jim niet meer los zou laten. Ippon voor Jim dus, die zo eerste van zijn poule wordt.

Jim boven

Vijfde partij gaat tegen Wessel Hermans van sportschool Eddy Van Der Pol uit Helmond. Weer komt Jim op achterstand, nu met een yuko. Deze bleef tot vlak voor het einde op het bord staan. Toen veegde Wessel Jim met een voetveeg onderuit. Iedereen dacht dat het over was voor Jim, maar Jim wist in de lucht Wessel over te nemen en hem op zijn rug te krijgen. Schitterend. Een van de mooiste overnames van Jim ooit.

Wessel veegt en Jim neemt over

Zesde partij ging tegen Bryan Simons van judoclub Hercules uit Echt. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Jim maakte een fout, Bryan profiteert en wint met een ippon.

Zevende pot was weer tegen Wessel Hermans (van die mooie overname). Wessel was duidelijk moe. Wel een sterke judoka, maar qua judo leek het niet veel meer. Hij kreeg tot 2 maal toe een straf en Jim stond dus een yuko voor. Als hij deze vast zou weten te houden mocht hij hierna de finale gaan judo-en. Het was dus rete-spannend. Jim zijn mat had (als enige van de zeven) echter geen klok. Erg zwak voor een toernooi van dit kaliber. Het einde naderde maar hoeveel seconden precies wisten we dus niet. Jim had makkelijk met passief judo de partij kunnen eindigen (hij had zelfs nog een straf kunnen krijgen voor de winst), maar hij bleef aanvallen. Mooi judo gaat bij Jim blijkbaar voor de winst. Zo liep hij in de laatste seconden van de wedstrijd op een voetveeg van Wessel die zo de partij nog wist te winnen ook. Ongelooflijk maar waar. Jim baalde verschrikkelijk en zal een volgende keer waarschijnlijk toch wel voor iets minder mooi judo in de laatste seconden gaan, maar dan wel voor winst. Maar, derde op een toernooi als dit is natuurlijk een prestatie van groot formaat. Wel hebben we onszelf beloofd dat we hier volgend jaar niet meer naar toe hoeven te gaan. De prijsuitreiking was namelijk pas om 8 (!) uur afgelopen. Gelukkig waren we in 20 minuten thuis en hoefden we niet meer naar Limburg of Armenië te rijden.

1.Bryan Simons 2.Wessel Hermans 3.Jim Heijman 4.Boy Vogelzang

Tags: vlaardingen, brons, filmpje

Vandaag weer vroeg uit de veren voor de Matsuru Dutch Open Espoir in Eindhoven. Jim eet zich helemaal gek, maar wil maar niet zwaarder worden. In afvallen heeft ie ook geen zin en dus komt hij vandaag weer uit in de klasse tot 50 kilo. De Dutch Open is traditioneel een zwaar toernooi. Met toppers niet alleen uit Nederland, maar ook uit Frankrijk, Duitsland, België en Engeland. Een beetje geluk met de loting zou dus wel leuk zijn.

foto: judogalery4all

Na een vrijloot in de eerste wedstrijd trof hij in zijn tweede wedstrijd de een jaar oudere Jordy Huffenreuter (1995) van Theo Meijer Sport. Jim kreeg al vrij snel een yuko tegen, maar wist Jordy even later in een houdgreep te krijgen. De houdgreep zat goed en normaal zou Jim deze niet meer loslaten, maar Jordy bleek onwijs sterk en kwam er na 4 seconden al weer uit. Tot slot wierp Jordy Jim met een heupworp (uchi mata) in ippon. Helaas.

Jim (gezien op de rug) wordt hier geworpen

Derde partij ging tegen Bram Lichtenberg (1995) van Budo Sport Arnhem. Na veel actie over en weer wist Jim Bram met een offerworp over zich heen te werpen. Hij kreeg hier wasa-ari voor en dit zou genoeg zijn voor de winst.

Jim werpt hier Bram (foto: Peter Schoustra)

Vierde pot ging tegen Koen van Vliet (1995) van Judo Groningen. Koen was vorig jaar (in de -46 kg) de nummer 1 van Noord Nederland, dus Jim had het beter kunnen treffen. Koen kreeg al snel een straf. Dit had iets met het blokkeren van Jim zijn pakking te maken (nieuwe regel). Net voor het eind kwamen ze op de grond terecht en kon Koen een armklem bij Jim aanzetten. Jim, die al een tijdje last heeft van zijn linker elleboog, nam geen enkel risico en tikte af.

Jim tikt hier af met zijn rechterhand

Zo kon Jim, na twee verloren partijen, weer naar huis. Vaak zit het mee, maar soms zit het dus tegen. 1 groot voordeel: hij stond ‘s middags al snel hier in de haven weer op het ijs om te schaatsen.

Tags: dutch-open

Allereerst aan alle lezers de beste wensen voor 2009!
Hopelijk mogen jullie in goede gezondheid en met veel plezier nog een hoop van deze avonturen lezen.

Vandaag het eerste toernooi in het nieuwe seizoen. Misschien een beetje snel na alle oliebollen, maar volgende week staat het internationale “Dutch Open” in Eindhoven op het programma, dus dan is dit hopelijk een mooie opwarmer.

Tevens voor Jim het eerste toernooi waarbij de nieuwe wedstrijdreglementen 2009 worden toegepast (zo is onder andere de koka afgeschaft). Klik hier als je alle wijzigingen wilt zien (het hele ’Info over judo’ hoofdstuk is trouwens aangepast, zie het menu hiernaast).

In de eerste partij is er van opwarmen geen sprake, Jim zet na 14 seconden een offerworp (tomo nage) in en scoort hiermee ippon.

Jim (rechts) werpt zijn tegenstander over zich heen

Tweede partij scoort hij 2x een yuko, beide met een voetveeg en wint hij ook.

Bij de derde pot krijgt zijn tegenstander 2x een shido (straf) voor passiviteit. Volgens de nieuwe regels krijg je hier nu sneller een straf voor om het judo aantrekkelijker te maken en actief te houden. Bij de eerste shido kreeg hij slechts een waarschuwing, bij de tweede gelijk een yuko (koka bestaat niet meer). Vervolgens probeerde de ander een voetveeg te maken, maar Jim stapte naar achteren en stuurde de ander door, en op zijn rug. Ippon voor Jim.

Jim (rechts) ontwijkt voetveeg en stuurt hem door

Het gaat goed. Zo komt Jim al snel en onverslagen in de finale terecht, tegen Davey de Bruin van Chitari uit Spijkenisse. Davey wil een heupworp inzetten (uchi mata) en zwaait zijn been tussen die van Jim. Jim stapt echter heel mooi terug en weet Davey door te sturen, naar op zijn rug. Ippon voor Jim en zo wordt hij dus EERSTE in Gilze!

Jim (boven) stuurt Davey door

Ondanks dat het aan Jim zijn judo niet was te merken was dit een hele vreemde dag. Jim verloor eergisteren zijn opa.

Tags: gilze, goud