Vandaag heb ik een makkie. Jim heeft vakantie en kan dus lekker zelf het verslag maken. Bij deze:
Nou dat was het dan in de klasse 1995/1996. Het laatste toernooi (het oliebollen toernooi). Ik ben 1ste geworden en het was een heel grappig toernooi. Een gelukkig en gezond 2007 (en kijk uit met vuurwerk).
Ik kom de vakantie wel door want ik heb een judo spel voor de ps2 gekregen van de kerstman Leueueueueueuk!!!! En bedankt voor al die reacties ik kijk ze wel maar ik stuur ze niet altijd allemaal terug. Van Jim
Tussen een groene en een blauwe band zit normaliter anderhalf jaar. Vorige week waren er proefexamens en Jim heeft pas een jaar zijn groene band en ging dus nietsvermoedend naar de judo-les. Daar bleek dat hij bij wijze van uitzondering nu al proefexamen mocht doen voor zijn blauwe band, met dien verstande dat als hij ook maar iets niet zou weten, hij gewoon nog een half jaar moest wachten. Hij was dus ook niet zenuwachtig omdat het totaal onverwacht kwam, en wist alle worpen, armklemmen en verwurgingen en mocht zo dus vandaag op voor zijn bandexamen. Zijn favoriete (val)maatje Ruben was ook weer van de partij. Het examen ging vrij soepel en zo haalde hij zijn BLAUWE band.
foto: Peter van der Steen
Ook kon je nog een puntenbokaal winnen als je na het behalen van je vorige band voldoende wedstrijdpunten had gehaald. Het minimum aantal punten was hiervoor 250. Jim had een lekker jaar gehad en scoorde zo 810 punten (van de 89 wedstrijden had hij er namelijk 73 gewonnen) en kreeg dus ook nog een mooi bokaaltje mee naar huis.
Aangezien Jim dit jaar in de 1995/1996 klasse zat, en dus het hele jaar de jongste was (hij is van 1996), waren we in januari erg benieuwd of er dit jaar nog podiumplaatsen voor hem in zouden zitten. Wat bleek, van de 16 toernooien wist hij 12 keer (!) op het podium te belanden (5x1ste, 5x3e en 2x2e). Een echt superjaar dus. En dan te bedenken dat hij in januari 2007 in de 1996/1997 klasse komt en dus niet meer de jongste zal zijn.
Vandaag bracht de judo ons in Wijchen (bij Nijmegen), een gezellig brabants toernooi. Jim won zijn eerste partij met een bye, oftewel geen tegenstander. Eindelijk mocht hij dan gaan judo-en, en al binnen een halve minuut besliste hij met een mooie Uchi Mata (heupworp) de partij (zie onder).
foto: Ed de Bruyn De derde pot was zwaar. Een grote judoka stond tegenover hem, en Jim wist dat ie aan de bak moest. Jim was non stop met hem aan het sleuren en na een wasa-ari en een yuko, wist hij zelfs een ippon te scoren en zo de pot te winnen. Dit bracht hem rechtstreeks naar de finale. Jim probeerde wat ie kon maar wist niet te scoren. Hij kreeg zelfs een yuko tegen en verloor zo de partij, maar won het zilver.
En ik kan dus weer een nieuw plankie gaan timmeren.
Het beloofde een zware dag te worden. Vandaag stond Made op het programma en bij binnenkomst was al snel duidelijk dat het een sterk deelnemersveld was. Er waren veel judoka’s in Jim zijn klasse (een dikke 40), verdeeld over 4 poules. De eerste partij met een erg drukke tegenstander wist Jim knap met wasa-ari te winnen. Tweede partij wist Jim snel te beslissen met ippon. De derde was zwaar, maar de winst ging ook hier naar Jim (yuko). De vierde tegenstander was een sterke, maar ook hij was niet bestand tegen Jim zijn heupworpen en verloor met ippon. Jim was toen de onverslagen poule-winnaar en belandde zo in de kruisfinales. De eerste was tegen Boy Vogelzang, altijd spannend. De vorige keer wist Jim te winnen, maar nu ging de winst naar Boy die Jim trouwens flink wist te bezeren aan z’n keel.
Jim kon nog derde worden door zijn volgende tegenstander uit te schakelen. Het werd een spannende pot. Jim kwam achter met een wasa-ari (maakt-ie niet vaak mee). Hij kwam terug met een yuko, maar dat is dus nog niet genoeg. De inmiddels als een leeuw vechtende Jim had, met nog maar een paar seconden op de klok, een wasa-ari nodig om te winnen. Hij zette alles op alles, zette een heupworp in en ... maakte een wasa-ari, maar ... kreeg hem niet. De scheids vond het een yuko en Jim kon naar huis. Niet te lang over treuren. Dat is de prijs van sporten met scheidsrechters. De ene keer heb je mazzel en de andere keer pech. En het voordeel voor mij is dat ik nog geen nieuw plankie hoef te timmeren, want deze is al weer helemaal vol.
Vanochtend vroeg op pad naar Deventer, bekend om hun koek en europa’s grootste boekenmarkt. Geen individueel toernooi, maar wederom een teamtoernooi met 7 verschillende gewichtsklassen. Het wordt waarschijnlijk een duf verslag, aan het eind zal wel blijken waarom. Het begon als een leuk toernooi en de sfeer zat er zowel bij de judoka’s als bij de supporters goed in.
Jim begon goed met winst door een mooie heupworp (zie boven), en ook als team draaide het lekker. Het eerste team (Sportschool Theunissen uit Nijmegen) werd overtuigend verslagen met 5-2. Ook de volgende 3 teams werden verslagen (Judo Promotion Twente met 5-2, Budovereniging Deventer met 5-1 en Top Judo Arnhem zelfs met 6-0 (Jim won 3 van zijn 4 partijen). Door deze 4 overwinningen op rij werden ze direct de onverslagen kampioen van het toernooi. Eerste prijs dus voor team Slingerland!
Jim zijn laatste partij was om half 12 al afgelopen, en aangezien we om 6 uur waren opgestaan hoopten we dus weer snel met prijs naar huis te kunnen. De prijsuitreiking (die overigens niets voorstelde) liet echter bijna DRIE uur op zich wachten, en begon pas om half 3. Na heel wat gemopper en protest gingen we dus (het wachten meer dan beu) helemaal gaar weer richting huis, en de deventenaren deden zo hun naam echt eer aan: wat een koekebakkers.
Vandaag geen zwaar judotoernooi in een verre stad, maar ‘slechts’ de jaarlijkse judomarathon van sportschool Slingerland. Oftewel de hele dag op de mat. Van 6 uur (!) in de morgen tot 6 uur in de avond (en geheel vrijwillig). Geen daglicht voor Jim dus vandaag, maar veel judo en sportieve spelletjes. Niet alleen voor de selectie, maar voor alle judoka’s van klein tot groot. Het was een fantastische dag en Jim was, volgens eigen zeggen ‘s avonds onder het eten, helemaal niet moe. Maar hij sliep wel verdacht snel ...
Vandaag naar Leusden voor het 10e Internationale Judotoernooi van Theo Meijer voor Teams. Judo was vandaag dus even een teamsport. Alleen de beste judoka’s van alle sportscholen stonden vandaag op de mat om hun club te verdedigen. Per team moeten er steeds 7 de mat op. In elke gewichtsklasse onder de 12 jaar 1. Dus: -30kg, -34kg, -38kg(Jim), -42kg, -46kg, -50kg en +50kg. Het team dat van de 7 potjes de meeste partijen heeft gewonnen wint. Als het 3-3 eindigt (1 onbeslist) telt het hoogste aantal gescoorde punten. Winnen met ippon=10 punten, wasa-ari 7, yuko 5 en koka 3.
Eerste partij gaat tegen het team van Judo Groningen. Jim heeft geen tegenstander, hoeft dus ook niet te judo-en en wint zo met ippon. Uiteindelijk wint Slingerland met 4 tegen 3.
De volgende partij gaat tegen het team van Tom van de Kolk uit Alkmaar. Jim mag nu eindelijk aan de bak. Hij komt voor met een koka en staat lekker te judo-en. Het blijft dus tot de laatste seconde spannend. 13 seconden voor het eind maakt Jim een schitterende voetveeg die goed voor een ippon was geweest, ware het niet dat de scheids net even de partij wilde stoppen (matte) omdat ze aan de rand van de mat stonden (zie foto).
Geen ippon dus, maar wel de winst. Het team van Slingerland wist ook deze pot te winnen, en wel met 6 tegen 0. Ze werden zo 1-ste van hun poule en gingen door naar de kwart-finale.
Hier troffen ze het sterke team van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek. Jim baalde als een stekker, want ook hier kreeg hij weer een Bye. Oftewel weer geen potje judo-en omdat hij weer geen tegenstander had. Hij won dus wel, en ook vriend Ruben wist zeer overtuigd te winnen met een schitterende ippon, maar uiteindelijk mocht het niet baten want het team van Rietdijk won met 4 tegen 3. Slingerland kon dus naar huis. Erg jammer want de winst hing in de lucht, maar kwam er niet uit. En met de energie waarmee Jim weer in de auto ging zitten had een gemiddeld dorp een maand kunnen gourmetten (elektrisch). Totaal 7 uur van huis voor slechts 2 minuten judo, het kan soms raar lopen.
Vandaag naar de thuisbasis van Mark Huizinga. Een internationaal toernooi wat meestal tot de zwaardere toernooien van het seizoen behoort. De eerste pot begon inderdaad gelijk zwaar, en Jim komt al snel een yuko achter. Lang geleden dat hij tegen een achterstand had aangekeken. Het leek hem feller te maken en Jim wist vervolgens voor te komen met een Wasa-ari. Aan het eind wist Jim de ander nog in houdgreep te krijgen, en te houden. Na 20 seconden vasthouden scoorde Jim zo zijn tweede Wasa-ari en dus een Ippon. Pfffft, de kop was eraf en Jim was wakker. Helaas zat de vaart inmiddels wel in Jim, maar niet in het toernooi. Na ruim een uur mocht hij pas voor zijn tweede pot. Jim won deze vrij snel met een mooie heupworp (harai-goshi) op Ippon. De derde (na weer een uur gewacht te hebben) was weer zwaarder, maar ook deze wist Jim te winnen (1 koka en 1 yuko). Als hij de volgende zou winnen, plaatste hij zich rechtstreeks voor de finale, en met een fantastische de-ashi-barai (voetveeg) wist hij deze inderdaad te bereiken.
In de finale werd er gevochten als leeuwen. Twee zeer actieve judoka’s die absoluut aan elkaar gewaagd waren en over en weer vele worpen inzetten. De volle twee minuten werd er doorgeknokt, maar zonder punten op het score bord. Het kwam dus aan op een scheidsrechtersbeslissing. Jim trok aan het kortste eind en won zo het zilver, echt een topprestatie. En hij kreeg z'n prijs uit handen van niemand minder dan de winnaar van olympisch goud .... Mark Huizinga himself. Al met al het lange wachten meer dan waard.
Na de valse start van vorige week zou voor Jim het nieuwe seizoen dan vandaag gaan beginnen. Hij was nog niet helemaal fit, maar beter genoeg om weer te judoën. De weging was al om 8 uur ‘s morgens. Jim woog 34,3kg en zat in klasse 34 t/m 38kg. Hij was dus een van de lichtste. Het was al weer een tijdje geleden dat ie op de mat had gestaan, en het was dus best spannend. De eerste partij begon, en binnen een halve minuut zette Jim zijn favoriete Harai Goshi (heupworp) in, en met resultaat. Ippon!, hij kon het nog. Vervolgens won hij ook de 2e, 3e, en 4e wedstrijd op Ippon en belandde zo al snel in de finale om 1 en 2. Deze wist hij met een prachtige Barai (voetveeg) te winnen en de eerste beker was binnen. Het was voor Jim niet echt een zwaar toernooi, maar hij had wel heel mooi staan judoën en werd daar volop voor gecomplimenteerd. Kortom, de kop is eraf. Volgende week naar Hang On in Hoogvliet (een internationaal A-toernooi).
Vandaag het eerste toernooi van het nieuwe seizoen. Jim is de hele week ziek geweest, en we zouden het wel of niet meedoen van het laatste moment af laten hangen. Jim werd wakker en voelde zich niet top, zijn hoofd wilde wel maar zijn lijf twijfelde. Een half uur voordat we weg moesten, was het nog steeds onzeker. Toen maar even samen gaan judoën op het kleed om te kijken hoe het zou gaan. Hij bartste uit in een hoestaanval en kreeg maar weinig lucht. Het was duidelijk, Jim weer naar bed. Volgende week (Bernisse Beren Toernooi in Zuidland) hopelijk beter ...
Het laatste judo-toernooi voor de grote vakantie was in Ede. Er was bij de weging allerlei onduidelijkheid betreffende de gewichtsklasses, maar uiteindelijk kon Jim nog uitkomen in de -34 kg klasse. Zijn eerste wedstrijd wist hij overtuigend met 2 wasari's (=ippon) te winnen, en de 2-de partij ging net zo. De 3-de partij werd een zware. Hij trof een sterke tegenstander, die een heupworp van Jim wist over te nemen en zo met een yuko voor kwam. Jim scoorde hierna ook een yuko waardoor de stand weer gelijk was. Die ander had nu zo'n haast om weer te beginnen dat hij niet op het beginteken (Hajime) van de scheidsrechter wachtte en zo een Koka straf (Shido) kreeg. Hierna wist Jim ook nog een Koka te scoren en zo won hij de partij. Hij kwam na deze 3 overwinnigen al direct in de halve finale terecht, en ontmoette hier de zeer bekwame Boy Vogelzang. Boy scoorde een koka, en hierbij kwam Jim erg pijnlijk op zijn arm en gezicht terecht (Boy viel er bovenop). Naast last van zijn arm had hij bloed uit z'n beide neusgaten en zowel boven als onder een bloedlip. Het duurde even tot de EHBO hem weer had opgelapt, en met nog zo'n halve minuut op de klok werd de wedstrijd hervat. Jim moest alles op alles zetten, en in de laatste seconden van de wedstrijd wist ie een heupworp van Boy over te nemen en om te zetten in een ippon (zie foto).
Hij kwam zo in de finale tegen de onverslagen Michael Schoustra (ook van Sportschool Slingerland). Ondanks de pijn in zijn arm wist hij ook deze partij knap met een Koka en een Yuko te winnen, en werd zo 1-ste in Ede (petje af!)
v.l.n.r. Jim, vriend Jimmy de Bruyn en Matthijs van Harten
Eindelijk was het dan zover, de 5e Open Capelse Judokampioenschappen. Georganiseerd door Jim’s eigen Sportschool Slingerland. Onmogelijk zonder al die vrijwilligers. Heel veel ouders en judoka’s waren al weken in de weer met de voorbereidingen. Iedereen deed wat ie kon. Aan mij onder andere de eer om de posters e.d. vorm te geven.
Jim hoefde ‘s middags pas te wegen. Hij was ingeschreven voor de –38kg klasse, maar bleek bij de weging ook nog wel in de –34kg te kunnen. Helaas was die ronde al bezig, dus terugschrijven ging niet meer. Op naar de zware jongens dus.
De eerste partij won hij overtuigend met een ippon (10 punten). Hij had er zin in. Tweede partij werd al moeilijker, maar ook deze wist Jim te winnen (met een Wasari, 7 punten). Derde potje won ie met een Yuko (5 punten), en zo kwam hij al snel in de kruisfinales terecht. Hier ontmoette hij de kampioen van vele toernooien in deze klasse. Jim weerde zich kranig, maar hij verloor de partij door een lage schouderworp vanaf 2 knieën, een worp die in deze klasse eigenlijk nog niet is toegestaan. Hoe dan ook, hij werd goedgekeurd. Jim kon daarna nog om de 3e en 4e plaats gaan judo-en. Dit werd een spannende pot zonder score op het bord. Ja hoor, een scheidsrechtersbeslissing dus. Jim was duidelijk de actievere judoka, maar je weet het maar nooit. Gelukkig kreeg Jim de partij en werd zo heel knap 3e in een voor hem zware klasse.
Jim (voetje nog aan de grond) scoort hier een wasari.
Op moederdag naar 's Gravenzande. Jim werd vanochtend wakker met last van zijn nek. Gelukkig hoefde hij pas ‘s middags te wegen, en konden we dus nog een beetje masseren en spul erop smeren, want het beloofde een zware dag te worden. Naast het feit dat hij weer tot de jongste en de lichtste zou behoren, hadden ze ook op band ingedeeld en zat hij bij groene band en hoger (Jim heeft groen). Ook zaten er jongens uit 1994 in zijn poule (scheelt 2 jaar). De eerste wedstrijd moest hij tegen een beul van een gozer. Jim was hem echter met 2 wasari’s (= ippon) de baas, en de kop was eraf. De tweede wedstrijd was zwaar, ze waren duidelijk aan elkaar gewaagd. Na 2 minuten stond er nog geen punt op het bord en werd er doorgegaan tot de golden score. Die kwam echter niet en na 8 minuten op de mat te hebben gestaan (dodelijk vermoeiend) stopte de scheids de partij. Hij moest nu een winnaar aan gaan wijzen anders hadden ze er nu nog gestaan. Het was een dubbeltje op zijn kant, maar het viel de verkeerde kant op, en de scheids gaf de partij aan de ander (vette pech). Derde partij kwam hij tegenover Maikel van der Hoeven, een sterke judoka van zijn eigen club. Jim wist met een koka (kleinst mogelijke score) de wedstrijd te winnen. De 4de partij werd weer net zo’n veldslag als de tweede. Ook hier werd niet gescoord in de officiële tijd en werd er verlengd tot er zou worden gescoord. Maar ook hier gebeurde dat niet, en na 7 minuten op de mat werd het wederom een scheidsrechtersbeslissing. Weer viel het muntje verkeerd en tot ieders verbazing gaf de scheids de partij aan de ander en kon Jim naar huis (2x verliezen = naar huis). Jim’s trainer protesteerde nog wat, maar tevergeefs. Hopelijk heeft ie volgende week bij de 5e Open Capelse meer geluk.
Het beloofde vandaag een spannende dag te worden. Aangezien Jim al een tijdje tegen de 34 kilo aan zit te hikken (de gewichtsgrens in zijn klasse), stond hij vandaag ingeschreven in de categorie tot 38 kg. Hij zou dus vandaag niet alleen tot de jongste in zijn klasse behoren, maar nu ook tot de lichtste. Op naar de zware jongens dus.
In zijn eerste partij stond hij gelijk tegen een ‘bruine bander’ (bruin zit onder zwart, kortom een judoka met aardig wat ervaring). Jim weerde zich kranig en was na 2 minuten judo de enige die had aangevallen. Er was niet gescoord en dus mocht de scheids beslissen. Hij gaf de partij echter aan die ander, en zo begon Jim met een verliespartij. Als hij de volgende ook zou verliezen hadden we weer naar huis gekund, maar hij won schitterend met 2 Wasari’s (= Ippon) en kwam zo in de verliezers-ronde terecht. Je moet dan meestal veel partijen winnen om nog een podiumplaats te kunnen bereiken. Zijn derde won hij ook (2x Wasari), en ook zijn vierde won ie (Yuko). In zijn vijfde partij ontmoette hij die jongen weer van zijn eerste partij. Het was nu duidelijk dat hij het niet weer op een scheidsrechtersbeslissing aan zou moeten laten komen. Jim kwam voor met een Yuko en even later scoorde hij zelfs een Ippon en won de partij (zie foto hieronder). Jim was los, en ook zijn zesde partij wist hij te winnen (Ippon). En met een podiumplaats in zicht liet hij in de zevende en laatste partij Wolf (ook van Slingerland) niet meer los uit een houdgreep, en won zo toch nog een zwaar bevochten, schitterende 3e prijs. Een bijzondere prestatie in deze nieuwe en zwaardere klasse, zeker ook gezien de grootte van de poule (ruim 30 jongens).
Vandaag (1 april) naar Almere-stad voor de Open Almeerse. Als ze vooraf hadden verteld dat de judoka's al trekkend en duwend een klein uur in een drukke rij zouden moeten wachten, alvorens ze de wedstrijdhal in zouden mogen, zou je denken dat het hier een 1 april grap betreft. Helaas was niets minder waar. Jim kwam duidelijk aangeslagen de wedstrijdhal in, en klaagde over duizeligheid. Kortom een slecht begin.
De poules waren vervolgens zo ingedeeld dat je met al je clubgenoten op dezelfde mat zat. Raar verhaal, 100km rijden om weer tegen je eigen maatjes te judo-en. De eerste wedstrijd won Jim vanaf de bank met een Bye (oftwel omdat zijn tegenstander niet op was komen dagen). Tweede wedstrijd was tegen Michael Schoustra, een zeer sterke tegenstander en eveneens van Sportschool Slingerland. Ze waren aan elkaar gewaagd, maar Jim wist met een koka (kleinst mogelijke score) verschil te winnen. Derde partij won Jim op Ippon door een houdgreep die hij 25 seconden wist vast te houden. Hij voelde zich nog steeds niet lekker, maar wist zich er nog aardig doorheen te slaan.
Vierde partij werd een memorabele. Jim scoort duidelijk een Yuko (later op video ook nog teruggekeken), maar krijgt helemaal niets. Sterker nog, hij kreeg net voor het einde van de partij een shido (straf) waardoor hij met een koka verschil verloor. Hij kreeg de shido omdat hij al judo-end achteruit de mat afliep. Gewoonte is dat als dit gebeurt je eerst een waarschuwing krijgt, en bij herhaling pas een shido. Jim was echter niet eerst gewaarschuwd en kreeg meteen de straf. Later toen Jim na de wedstrijd verhaal ging halen bij deze scheidsrechter werd het verhaal helemaal bizar. Jim kreeg te horen dat ie nog van geluk mocht spreken. De collega scheidsrechter had namelijk tegen deze scheidsrechter gezegd dat hij Jim in plaats van een shido voor van de mat aflopen, een hansokumake (diskwalificatie) had moeten geven, omdat hij een harai goshi (heupworp) zou hebben ingezet met zijn hoofd naar de mat. Jim was duidelijk aangedaan door dit bizarre verzonnen verhaal, en was weer een levensles wijzer. Waar judo al niet goed voor is.
Vijfde partij trof Jim Michael weer. JIm had duidelijk kracht kunnen putten uit de vorige scheidsrechtersbeslissing en was weer ouderwets fel. Hij won met een ippon door een mooie voetveeg, waarmee ze zich wel allebei blesseerden. Opgelapt begon Jim aan zijn 6e partij. Er werd niet gescoord, en het kwam aan op scheidrechtersbeslissing. De scheids gaf de partij aan JIm die duidelijk meer in de aanval was geweest (pfff). De zevende en laatste pot ging om plaats 3 en 4. Jim wist de ander in een houdgreep te krijgen, die hij van zijn lang zal ze leven niet meer van plan was om los te laten. Hij won dan ook met ippon en wist zo, na een bewogen dag toch nog derde te worden in Almere.
Door de sneeuwstormen heen naar West Brabant voor de 8e Open Westbrabantse judokampioenschappen. Pas laat werd bekend op welke van de 8 matten Jim moest judo-en. De mat zat aan de andere van de zaal dan waar wij ons bevonden. We liepen dus snel om, om het beter te kunnen zien. Toen we aankwamen zaten er daar aardig wat mensen te klappen. Bleek dat Jim als eerste had moeten beginnen, en gelijk al overtuigend met een mooie ippon had gewonnen. Tweede wedstrijd (hebben we wel gezien) won Jim ook met een fraaie ippon. De derde werd al spannender en eindigde na 2 minuten zonder punten. De 3 scheidsrechters moesten beslissen en gaven alle 3 het voordeel aan Jim, die veel aanvallender had gejudoot. Zijn 4-de potje won hij weer met ippon, en omdat hij nog onverslagen was, mocht hij daarna de finale al judo-en. Deze ging hard tegen hard, en ook deze eindigde zonder punten op het scorebord. Scheidsrechters kregen elk weer 2 vlaggetjes (rood en wit). Jim had met een rode band gejudoot en de spanning steeg. Drie rode vlaggetjes gingen unaniem omhoog, en zo won Jim de finale en de eerste prijs! Zeker gezien de sterke deelnemers, wederom een topprestatie.
Dachten we dat vorige week in Vlaardingen het aantal inschrijvingen hoog was, bleek dat er nu in Jim zijn klasse 64 judoka's waren ingeschreven. Ze werden verdeeld over 4 matten, en er waren slechts 4 prijzen te winnen. Ook Schiedam is een A-toernooi, en behoort zo tot de zwaarste van het seizoen. Hij moest dus ook flink aan de bak. De eerste 2 partijen won hij snel en overtuigend met ippon. De derde werd al zwaarder en hier belandde Jim met zijn gezicht vol op de grond, waarbij z'n onderlip flink begon te bloeden. Na hulp van EHBO vervolgden ze de partij, en ook deze wist Jim met ippon te winnen. In de vierde partij trof hij een oude bekende. Ze zijn aardig aan elkaar gewaagd, en Jim verloor deze partij op ippon. Na deze partij werden de nummers 1 en 2 van alle 4 de matten samengevoegd, en werd het superspannend. Drie zware potten volgden en alle drie won hij ze met ippon. Na 7 potjes mocht hij uiteindelijk om de 3-de of 4-de plaats judo-en. Hij trof hier de jongen waar hij 3 potjes geleden van verloren had. Tijd voor revanche zou je zeggen. Na de volle 2 minuten judo was er door geen van beide gescoord, en moest de scheidsrechter een winnaar aanwijzen. Jim had duidelijk meer aangevallen en won de partij, en zo een knappe en zwaar bevochten 3-de plaats. Helemaal top!
Vlaardingen staat bekend als een zwaar A-toernooi met veel deelnemers (nu zo'n 1250 over 2 dagen). Jim zijn categorie was ook goed bezet en bestond uit 32 jongens. Hij moest dan ook flink aan de bak, maar verkeerde in topvorm. Hij won in zijn poule alle 4 z'n partijen. Hierna moest hij tegen de winnaars uit de andere 2 poules. Ook dit ging hem goed af. Hij won 7 van zijn 8 partijen (waarvan 5 met ippon) en werd EERSTE! Echt een superprestatie. Dat hij dit jaar de jongste is in zijn klasse (geboortejaar 1995/96) lijkt hem niet te deren. De eerste prijzen waren weer fantastische beeldjes (vorig jaar speciaal ontworpen voor de Europese Kampioenschappen Judo voor visueel gehandicapten).
foto: Ed de Bruyn
foto: Peter van der Steen Sinds een paar weken is trouwens ook de site van de Slingerland Wedstrijdjudoka's in de lucht. Dus voor meer verslagen, interviews, foto's etc. klik hier.
Dit was een zwaar en druk bezet A-toernooi. 750 judoka's uit Nederland, Engeland, Duitsland, België en Tjechië. Eerste potje gewonnen met een fraaie ippon. Tweede ook gewonnen met een ippon door houdgreep. Derde partij eindigde in eerste instantie onbeslist. Hierna kregen de hoofdscheidsrechter en de twee hoekscheidsrechters elk 2 vlaggetjes, een rode en een witte waarvan ze er 1 op moesten steken. Jim had met een rode band gejudoot, dus bij 2 of 3 rode vlaggetjes had hij gewonnen. Maar helaas er gingen 2 witte, en slechts 1 rode vlag de lucht in. Net verloren dus. Vierde potje wist ie weer met ippon te winnen met een houdgreep. Vijfde en laatste potje won hij met 3 Yuko's verschil. Jim won zo uiteindelijk de derde prijs!
foto: Peter van der Steen
De Slingerland Gang: Ralph, Jimmy, Ruben en Jim foto: Ed de Bruyn
Dit jaar heeft de Judobond de leeftijd categorie een jaar terug gedraaid. Nu zit Jim dus in de groep met geboortejaar 1995-1996, en hij behoort zodoende tot de jongste. Hij zit in Gilze in een grote poule verdeeld over 2 matten, het belooft een zwaar toernooi te worden. In de eerste pot treft hij gelijk een van de sterkste. Na 2 minuten judo is er niet gescoord. Het wordt golden score, en dus weer 2 minuten judo. Ook hierna wordt er niet gescoord. De scheidsrechter mag nu beslissen en hij geeft uiteindelijk de partij aan de ander. Als Jim de volgende zou verliezen hadden we weer naar huis gekund, maar Jim wint echter 4 partijen op rij (waarvan 2 met ippon). De zesde partij trof hij weer die jongen van zijn eerste pot, waarvan hij verliest en zo net buiten de prijzen valt. Al met al een mooie prestatie op een zwaar toernooi, en na het afgelopen half jaar zo’n beetje alles te hebben gewonnen belooft 2006 dus een spannend jaar te worden.
