Vandaag het laatste toernooi van dit jaar. Dit was dus Jim zijn eerste jaar (van de 3) in de klasse tot 15 jaar. Vorig jaar rond deze tijd schreef ik hier dat het dit jaar meer om de ervaring zou gaan dan om de prijzen, maar niets bleek minder waar. Hij kan terugkijken op een heel mooi jaar.

Wekkertje op 6 uur en vervolgens op naar Vianen voor het John Vonk Toernooi. Jim was hier nog nooit geweest, maar volgens horen zeggen was het een leuk toernooitje om het jaar mee af te sluiten. Hij mocht hier met 47 kg op de schaal zelfs nog in de klasse tot 46 kilo, maar wilde zelf in de min 50 tot grote verbazing van de weger.

Jim wist al dat er vanwege tijdgebrek geen kruisfinales zouden komen met andere poules en dat hij vandaag slechts 3 partijen zou hoeven te judo-en. Eerste partij trof hij Bram Lichtenberg van Budo Sport Arnhem. Bram zette een heupworp in, maar Jim wist deze mooi over te nemen, stuurde Bram door en kreeg een yuko. Verder was het een leuke pot om te zien, maar Bram moest in Jim zijn meerdere erkennen. Winst dus voor Jim.

Jim (links) stuurt Bram door

Tweede partij duurde precies 10 seconden. Jim zette een offerworp in, trok de ander over hem heen en scoorde een ippon.

Jim rechts

Derde partij duurde vreemd genoeg ook precies 10 seconden. Jim probeerde er, middels een een tik met zijn voeten tegen de benen van de ander, achter te komen hoe stevig die stond maar dat bleek niet erg stevig. Hij veegde hem direct onderuit en scoorde ook hier een ippon mee.

Zo wist hij dus al heel snel eerste te worden in Vianen. Een mooie afsluiting van een succesvol jaar. Alle lezers vast hele fijne feestdagen gewenst en graag tot volgend jaar!

Vandaag naar mooie het land van Maas en Waal voor de Open Wijchense Judokampioenschappen. Jim stond ingeschreven voor de klasse tot 46 kg, maar 's ochtends bleek dat als hij dat zou willen halen hij in ieder geval niet zou mogen ontbijten (lees: niet Spip's zelfgemaakte krentenbollen eten). Juist ja, gewoon ontbijten dus en overschrijven naar de klasse tot 50 kg.

Als eerste trof hij Koen Willems van Top Judo Nijmegen. Jim scoorde al snel een yuko en deze werd gevolgd door een houdgreep, waar Koen niet meer uit kwam. Ippon voor Jim.

Tweede tegenstander was Jimmy Bok van Diermen Sport uit Soest. Jimmy stond in een pakking met slechts 1 hand te judo-en, waar door hij tamelijk haaks op Jim kwam te staan. Jim liet zijn kans niet onbenut en met een schitterende voetveeg wist hij Jimmy te vegen. Ippon voor Jim.

Als derde trof hij de twee jaar oudere Collin Dam van Judovereniging Heteren. Twee van de 3 scheidsrechters waren een leerling (die trouwens in hun gewone kloffie op de mat stonden). Jim werkte hard tegen Collin maar deze ging steeds op zijn knieën en er was zodoende niet lekker mee te judo-en. Tot overmaat van ramp kreeg Jim ook nog een vage koka tegen. Verder wist Collin zonder een straf aan zijn broek te krijgen de partij uit te judo-en, en zo dus ook te winnen. Pech voor Jim.

Toevalligerwijs trof hij als vierde Koen weer uit de eerste partij. Koen wist nu voor te komen met een yuko. Jim scoorde echter vrij snel hierna ook een yuko (middels een offerworp), en kreeg Koen aansluitend in houdgreep. Ook deze keer zou Jim hem niet meer loslaten, en zo werd het na 25 seconden Ippon voor Jim.

Zodoende mocht Jim gaan nu gaan strijden om de derde plaats. En wel tegen Danny Rutters van Judoclub Berlicum. Danny werd eerder dit jaar kampioen van Zuid Nederland (-46kg). Kortom een tegenstander van formaat. Er gebeurde van alles, maar het bleef lang zonder score. Jim nam veel risico, maar Danny heeft erg lange armen en Jim kon er zodoende moeilijk bij komen. Een poging om Danny's voet te vegen, werd door Danny overgenomen en dit resulteerde in een yuko voor Danny. Jim bleef vechten en wist bijna een voetveeg te maken. Danny raakte uit balans maar wist (van de mat af hinkend) overeind te blijven. Normaal goed voor een straf, maar Danny gooide het over een heel andere boeg en ging scène lopen maken omdat Jim zijn vinger in zijn oog zou hebben gestoken. Scène maken en judo gaan niet goed samen en zo kwamen de scheidsrechters bij elkaar. Na wat vergader werd de wedstrijd hervat en kreeg Danny toch een straf. Maar met nog slechts een seconde te gaan was dit echter niet genoeg voor Jim die de partij zo verloor.

Al met al voor Jim een mooie eerste kennismaking met deze zwaardere klasse. In de kantine zagen we nog hoe het Feyenoord van Roy Makaay (die hier in Wijchen is geboren) werd afgedroogd door (degradatiekandidaat) De Graafschap, en terug liet de TomTom van Peter ons de hele verkeerde kant oprijden (STomSTom).

Ruben en Jim. Foto: Leo van der Vliet

Vorige week deed Jim voor het eerst mee met de Heren onder de 18 jaar. Vandaag mocht hij mee met het Slingerland herenteam om te gaan strijden om de Nederlandse titel. Oftewel naar het NK voor teams onder 17 jaar in de Diekmanhal te Enschede, waar de nationale judotop aanwezig zal zijn. In totaal 23 herenteams waar onder de topteams van De Korte, Kenamju, Groningen en Rietdijk.

Jim heeft het rustig aan gedaan afgelopen week want hij had erg last van een gekneusde grote teen. Marja (een oude bekende in deze judoverslagen) had zijn teen met kinesio tape ingepakt en uitgelegd hoe we hem op de wedstrijddag met sporttape in moesten tapen. De kinesio tape had zijn werk gedaan, want het ging vandaag al stukken beter dan van de week.

Omdat het nogal een stukje sturen is naar Enschede (en omdat ze al om 8 uur ‘s ochtends moesten wegen) gingen we met het complete team incl. begeleiders gisteren al die kant op. Er was namelijk een 4 sterren resort geregeld in Boekelo. Leve de sponsorcommissie! De volgende ochtend was het dan nog maar een kwartiertje naar de Diekmanhal.

Een team bestaat uit 7 judoka’s in 7 oplopende gewichtsklassen (van -46kg tot +73kg). Slingerland had niet alle gewichtsklassen dus werd het een mixteam met Den Edel uit Gouda aangevuld met nog een judoka uit Schiedam. Van Slingerland: Jim Heijman, Ruben van der Steen, Mike van Eijk en Jelle Wolterbeek. Van Den Edel: Boy Vogelzang, Rick Reitsma (wereldkampioen jiu-jitsu bij aspiranten), Mathijs Scholtes en Sjoerd van Mierlo. En van Sportinstituut Schiedam: Mitchell Mellema.

Dan nu (eindelijk) de wedstrijden. Het wedstrijdsysteem is dubbele eliminatie, dus 2 partijen (als team) verliezen betekent terug naar huis. Eerste partij is tegen ‘Budosport Arnhem’. De lichtste gewichtsklasse (Jim) begint steeds, dus Jim mag de spits afbijten. Als Jim na een kleine minuut naar het rechterbeen van zijn tegenstander grijpt neemt de ander de inzet van Jim direct over, draait snel in, zwaait dit been op de maakt een heupworp. Ippon voor de ander. Jim is wakker, en het niveau blijkt dus erg hoog hier. Meeste judoka’s zijn een paar jaar ouder en hebben zodoende gewoonweg meer kracht en ervaring. Als team weten ze gelukkig (met 4-3) nipt te winnen, dus nog niets aan de hand.

Volgende tegenstander is het team van ’Tom van de Kolk’ uit Alkmaar. Jim is scherp en gewaarschuwd, zet na een halve minuut een offerworp in en werpt zijn tegenstander over hem heen en op zijn rug. Ippon voor Jim! Als team houden ze de nul en winnen ze met 5 tegen 0.

Derde partij gaat tegen team ’Judo Groningen’. Jim treft hier Jamie Werink die eerder dit jaar 2e van Nederland wist te worden (-38kg). Jim wist dit gelukkig niet en ging er hard tegen aan. Ze waren duidelijk aan elkaar gewaagd, en het werd een zinderende partij met inzetten over en weer. Na anderhalve minuut wist Jim met een fantastische voetveeg Jamie onderuit te krijgen en scoorde hiermee een wasa-ari. Dit was na 4 minuten judo de enige score op het bord en zo wist Jim ook deze partij te winnen. Als team bleek Groningen echter net te sterk en verloor Slingerland zijn eerste partij.

Zo kwamen ze in de verliezersronde terecht en ontmoeten hier toevalligerwijs wederom het team van ‘Budosport Arnhem’. Jim, die van deze jongen de eerste partij had verloren was gebrand op een revanche en hij zou niet meer naar zijn been gaan grijpen. Met een sutemi (offerworp) wist Jim een yuko te scoren en na 4 minuten van heftig judo bleek dit de enige score op het bord en zo won Jim deze revanche! Ook als team wonnen ze (4 tegen 3) en zaten ze er dus nog steeds in. Het ging boven verwachting!

In de vijfde partij troffen ze de thuisclub ‘Top Judo Twenthe’, die als organiserende partij gebrand was op een overwinning. De halve Diekmanhal kwam uit de buurt, en wij waren op de tribune (met 5 supporters) dus aardig in de minderheid. Jim trof hier Floris uit het Broek. Wederom een zinderende partij volop actie. De partij werd onderbroken omdat Floris een heftige bloedneus had. Jim zat onder het bloed, maar wist met een beenworp (een ko-uchi-gari: ko=klein uchi=binnenwaarts en gari=veeg) het verschil te maken en de tribune stil te krijgen. Winst voor Jim! Ook het team was niet onder de indruk van al het gejoel en won met 5 tegen 1.

Het ongelooflijke was nu gebeurd, ze zaten nu van de 23 teams bij de laatste 6 en mochten om de derde plaats gaan judo-en!

Deze partij was tegen ‘Judoteam Bijsterbosch’ uit Heerde (ergens tussen Apeldoorn en Zwolle). Jim kwam na 15 seconden in een heftig grondgevecht terecht en belandde in een houdgreep waar hij niet meer uit wist te komen. Ook de volgende 3 Slingerland judoka’s verloren hun partij en konden ze dus deze partij niet meer winnen.

Zo werden ze dus 5e van Nederland ! Hetgeen natuurlijk een fantastische prestatie is. Ook voor Jim individueel was het een succes. Hij wist in deze klasse (waar hij officieel pas over ruim 2 jaar in uit gaat komen) 4 van zijn 6 partijen te winnen. Ondanks de sneeuwstorm, waar we op de terugweg in terecht kwamen, was deze dag al met al een hele mooie happening.

Excuus voor dit lange verslag, maar omdat dit weblog ook Jim zijn digitale plakboek is wil ik toch ook altijd wel wat randzaken beschrijven.

foto: judogalery4all

Vandaag het 23e Open Internationaal Judo Toernooi Zuidland-Heenvliet. We hadden hadden Jim al lang geleden hiervoor ingeschreven maar pas van de week kwamen we erachter dat het een toernooi was voor judoka’s onder de 18 jaar (geboren in 1991 en later). Jim (12 jaar) zit normaal in de klasse onder 15 jaar, dus dat was even schrikken. -46 kg was de laagste gewichtsklasse hier en met 46.1 kg kon Jim daar nog net in. De partijen duren in de -17 ook 4 in plaats van 3 minuten, dus dat zal ook wel even wennen zijn.

Er stonden in Jim zijn klasse slechts 5 judoka’s ingeschreven waarvan er 2 niet op waren komen dagen. Bleven er dus maar 3 over en het plan was dat die drie 2x tegen elkaar zouden judo-en voor het goud. Eerste partij was tegen Tom van Hemert van JCR Gosh uit Rotterdam. Jim liet door deze 3 jaar oudere judoka de kaas echter niet van zijn brood eten en gaf veel verzet. Hij wist zelfs tot 3x toe een door Tom ingezette heupworp (Uchi Mata) over te nemen en door te sturen. Voor 2 kreeg hij een yuko en voor 1 een wasa-ari. Zo ging de winst naar Jim (!)

Hierna was Dylan van Zanten, een oude bekende van Delta Sport uit Spijkenisse, zijn tegenstander. Na 4 minuten spanning, worpen en grondgevechten ging ook hier de winst naar Jim. Dylan moest hierna tegen Tom en blesseerde hierbij lelijk zijn schouder en moest opgeven.

Tom dus voor de tweede maal tegen Jim. Bij verlies van Jim zouden ze elkaar dan nogmaals treffen in een finale. De partij begon en Jim straalde uit dat hij niet van plan was om het zover te laten komen. Binnen 10 seconden kwamen ze al in een grondgevecht terecht en belandde Tom in een sankaku houdgreep van Jim. Tom probeerde van alles maar wist er niet meer uit te komen. Na 25 seconden was het dus ippon voor Jim, die hier naast het goud weer een hele ervaring rijker was.

foto: Peter van der Steen

Vandaag was het weer tijd voor de jaarlijkse ‘Judomarathon’. Oftewel de wekker op kwart voor vijf (!) om vervolgens om 6 uur ‘s ochtends op de mat te staan tot 6 uur ‘s middags. 12 uur lang judo en spelletjes georganiseerd door zijn eigen vereniging. En niet alleen voor de wedstrijdselectie, maar juist ook voor alle recreatieve judoka’s van de club.

Ruben en Jim geven een demonstratie

Vandaag naar Den Haag voor de Zuid-Hollandse Judokampioenschappen voor Teams (-15 jaar). De weging leek spannend te gaan worden, maar vanochtend woog hij ruim een kilo lichter dan gisteren (?) en was dus geen probleem. We hadden een boterham met filet American, gekookt ei en mayonaise voor hem ingepakt (als troost voor na de weging) maar die boterham is gewoon voor de weging opgegeten en meegewogen.

Het toernooi bleek tevens een judo-scheidsrechtersexamen te zijn waardoor er non-stop beslissingen werden overruled door ‘echte’ scheidsrechters hetgeen nogal verwarrend was, maar ja.

Een team bestond uit 5 judoka’s (5 gewichtsklassen van -38kg t/m
-55kg). Jim werd gewogen in de -46 kilo, maar is ook 3 keer (voor het eerst) in de -50 kilo uitgekomen omdat dat coach Henk-Jan tactisch gezien beter leek. Er waren 7 teams uit Zuid Holland, die elkaar allemaal een keer tegen zouden krijgen. 6 Wedstrijden dus, en de beste wint.

Eerste wedstrijd tegen ‘Lu Gia Jen’ uit Den Haag. Jim moet gelijk flink aan de bak, maar weet te overtuigen en met een koka en een yuko te winnen. Rest van Slingerland gaat ook goed en er wordt met 4 - 1 gewonnen.

Tweede partij is tegen Sebastiaan Nagy van ‘Judo Gouweleeuw’ uit Delft. Jim moet hier om tactische redenen naar de -50kg doorschuiven. Hij pakt gelijk de binnenkant van Sebastiaan’s rechterbeen, zet hem vast en duwt hem op zijn rug. Ik vergeet steeds de naam van die worp, maar het was een ippon en wel binnen 6 seconden. Als team winnen ze met 3 tegen 2.

foto: Leo van der Vliet

Derde pot tegen de snelle Mike Lingen van ‘Den Edel’ uit Gouda. Jim wist (na een koka voor te hebben gestaan) ook Mike in ippon te krijgen (offerworp). Team Slingerland won met 4 tegen 1. Het ging nog steeds goed dus.

Vierde partij was tegen team II van ‘topjudo Mahorokan’ uit Maassluis. Jim trof hier Mike Dadgarporian (-50kg) die bekend staat als een zeer sterke judoka. Mike kwam echter in een sankaku houdgreep terecht van Jim (benen van Jim om het hoofd en een arm van Mike). Mike tikte niet af, maar Jim wist hem 25 seconden aan te houden en zo een ippon te scoren. Schitterend! Ze wonnen met 3 tegen 0. Nog 2 partijen te gaan.

Als vijfde troffen ze team I van ‘topjudo Mahorokan’ uit Maassluis (vooraf getipt als mogelijk winnaar). Jim trof wederom een -50kg judoka, maar ook deze kwam in een sankaku houdgreep van Jim terecht. Die ander hield het echter niet zo lang vol als Mike in de vorige partij en tikte af. Ippon voor Jim! Van de overige 4 Slingerland judoka’s wist ook vriend Ruben (die hier heel mooi en gedreven judo liet zien) te winnen. De rest speelde gelijk (ook een prestatie van formaat), en zo won Slingerland met 2 tegen 0.

Laatste partij (het goud was in zicht) ging tegen ‘Sportinstituut Goederaad’ uit Voorschoten. Jim had geen enkele moeite met zijn tegenstander en scoorde na 3 koka’s een hele mooie ippon middels een offerworp (hikomi-gaeshi). Ook zijn teamgenoten wisten alles te winnen en zo werd Slingerland de kampioen van Zuid Holland! (‘topjudo Mahorokan I’ werd tweede en ‘Den Edel’ derde)

Lekker veel partijen vandaag dus. Goed voor het wedstrijdritme dat Jim al aardig te pakken lijkt te hebben. En zes van de zes partijen winnen, waarvan vijf met ippon is natuurlijk niet niks.

Vandaag naar Leusden voor het 12e Internationale Judotoernooi Theo Meijer voor teams. Slingerland heeft samen met Den Edel uit Gouda een team samengesteld. Per wedstrijdronde strijden er 7 judoka's (in 7 verschillende gewichtsklassen, van -42kg t/m +66kg). Jim zit vandaag in de -46kg (en woog vanmorgen exact 46kg, kantje boord dus). Dit toernooi staat bekend als een van de zwaarste voor teams, dus het zal niet makkelijk worden.

Eerste wedstrijd is tegen een sterk combi-team van ASVD Judo (Dronten) en Budo Ryu Kenshin (Swifterbant). Jim krijgt langzaam maar zeker grip op de judoka uit Flevoland en scoort met een offerworp (sutemi) een yuko. Even later scoort hij er nog een koka bij en 10 seconden voor het eind krijgt Jim hem zelfs in een houdgreep en laat deze niet meer los. Ippon voor Jim dus. Van de andere zes ‘Slingerland/Den Edel’ judoka’s wisten er nog 4 te winnen, en zo wonnen ze met 5 tegen 2.

Tweede partij in de poule ging tegen Budoschool Yotosama uit Zoetermeer. Jim had moeite met zijn tegenstander, die erg passief judo-de en vaak op zijn knieën ging. Zijn tegenstander kreeg hier dan ook net voor tijd een rolletje (straf voor passiviteit) voor, maar de straf werd weggezwaaid (overruled) door de hoekscheidsrechters en verdween weer van het bord. Gelijk spel zonder score voor Jim dus. Gelukkig wisten 5 van zijn ploegmaten wel de winst te behalen en zo eindigde het in 5 tegen 1.

Hierna gingen ze als poulewinnaar door naar de kwartfinale, waarin verlies een directe uitschakeling betekent. Hier troffen ze Top Judo Twenthe (die kunnen putten uit de beste jongens van 7 aangesloten judoverenigingen). Jim had er zichtbaar zin in en scoorde yuko na yuko. Toen hij 3 yuko’s voor stond wist hij zelfs snel onder zijn tegenstander te komen om vervolgens een schitterende lage schouderworp in te zetten (ippon-seoi-nage). Jim won zo met een ippon. Van zijn andere 6 teamgenoten wist er helaas nog maar 1 te winnen, waardoor ze als team verloren en naar huis konden.

Klik op de foto voor een filmpje van deze ippon-seoi-nage

Morgen naar Den Haag voor wederom een teamtoernooi (geen kaasfondue voor Jim dus vanavond, anders kunnen we morgen na de weging gelijk weer terug naar huis).

Eindelijk weer. Na 19 (!) weken zonder judowedstrijden is het vandaag voor Jim dus weer begonnen. De reis van vandaag gaat naar het 20e Internationaal Open Alkmaars Judotoernooi. Gelijk een van de zwaardere toernooien van het jaar. In het noorden van het land zijn ze al een tijdje bezig, maar Jim zijn wedstrijdritme was dus nul. In Alkmaar aangekomen bleken er aardig wat toppers in Jim zijn poule te zitten. Een beetje mazzel met de loting zou dus wel leuk zijn.

Eerste partij tegen een onbekende judoka. Jim had er zin in, na 5 seconden zette hij een offerworp in en wierp de ander over zich heen. Hij landde op zijn rug en het was Ippon voor Jim. Dat ging makkelijk.

Tweede partij stond Dylan van Zanten van Delta Sport voor hem klaar. Een goede judoka uit Spijkenisse. Jim gaat weer als een speer van kiet en scoort al snel een wasa-ari. Hij beheerst de partij en scoort later nog twee yuko’s. Dylan kreeg nog een koka, omdat Jim volgens de scheidsrechter met zijn duim in Dylan’s mouw zat, maar dat mocht niet meer baten. Jim wint de partij.

Zo kwam hij in de halve finale terecht. Hij trof hier Frank de Wit (de Nederlands kampioen in de -42kg). Al snel duikt Frank onder Jim zijn oksel en wist hem te verrassen met een fantastische worp. Ippon voor Frank, pech voor Jim. Frank werd later kampioen in Alkmaar.

Jim kon nog derde worden en ontmoette vervolgens Jimmy van Meurs. Een hele sterke en stuk oudere judoka. Vrij snel belandden ze op de grond. Jim kreeg Jimmy heel mooi van zijn buik naar zijn rug gedraaid en was net bezig met het aanzetten van een beenklem, maar de scheidsrechter zei matte (?) en zo moest Jim ermee stoppen, helaas. Even later zette Jimmy een heupworp in waar Jim niet meer omheen kon stappen. De sterke Jimmy zette hem door en Jim belandde op zijn rug. Ippon voor Jimmy en wederom pech voor Jim. Jimmy werd uiteindelijk tweede (hij verloor de finale van Frank), en Jim kon naar huis. Wrang detail is dat deze Jimmy van Meurs in een eerdere partij een hansoku-make (een straf die lijdt tot disckwalificatie) kreeg, maar dat hij toch mocht doorgaan met het toernooi. Jim zijn vriend Ruben daarentegen, kreeg hier in Alkmaar dezelfde hansoku-make en mocht niet meer door judo-en (?).

Nou de kop was er weer af. Hier verliezen van de nummers 1 en 2 is natuurlijk geen schande, maar helemaal bevredigend was het nou ook weer niet. Over twee weken zijn er teamwedstrijden, maar eerst is het herfstvakantie. En Jim is er (net brugpieper geworden, en 5x in de week trainen) hard aan toe!

Vandaag stond het laatste toernooi tot aan de grote vakantie op het programma, het 4e Mahorokan Westland Jeugdjudo Toernooi in
‘s Gravenzande. Ondanks een groot aantal onbekende judoka’s zaten er ook wel een paar toppers bij Jim op de mat, waaronder Mike van der Windt (zit bij Jim op de talententraining) en Kenneth Henneveld, de regerend Nederlands kampioen in -38 kg. Geen rotzooi dus.

Eerste partij trof Jim een onbekende jongen. Jim begon rustig, keek eerst wat de ander kon en belandde zo al bijna in een armklem. Oeps, Jim werd wakker en wist de partij vervolgens over te nemen (leermomentje). Hij scoorde eerst een yuko, later een wasa-ari en tot slot kwam de ander in een houdgreep waar ie niet meer uit kwam. Ippon voor Jim.

foto: Ed de Bruyn

Tweede parij tegen Tom van Ree (van Mahorokan Topjudo Instituut). Ook Tom kwam in een houdgreep terecht waar ie niet meer uit kon. Ippon voor Jim. Ging lekker dus.

Derde partij trof hij Ivo Vreeswijk van Judosportvereniging Kian Schi uit Den Haag. Binnen een minuut wist Jim hem in ippon te krijgen. Jim vertelde later dat hij niet precies wist hoe of wat hij zou gaan doen, maar hij had hem zo lekker vast dat toen hij de ander z’n been kon vastzetten, Ivo nog maar 1 kant op kon en dat was op z’n rug. Was echt een lekker gevoel, aldus Jim.

Allemaal leuk en aardig maar Kenneth (ook nog onverslagen) had intussen van Mike gewonnen, waardoor Jim en Kenneth beide in de finale terecht kwamen. Dit werd een zinderende, met veel inzetten over en weer. Allen echter zonder score. Totdat Jim een offerworp inzette en Kenneth over hem heen kon trekken. Jim kreeg hier een yuko voor, en wist deze totdat het pittenzakje op de mat werd gegooid (3 minuten verstreken) vol te houden. Jim werd dus eerste op Mahorokan! Een mooiere afsluiting van dit seizoen had niet gekund.

Gisteren en vandaag zat Jim in Reuver (Limburg), waar hij met de grootste judotalenten (-15 jaar) van Nederland een trainingsstage kreeg. De stage is door de Judobond Nederland georganiseerd en was toegankelijk voor alle judoka’s die zich voor het NK 2008 hadden geplaatst (zo’n 250).

Jim kon gelukkig met zijn vriend Ruben meerijden, want die ging ook. Zaterdagochtend begon hij met een leuke clinic van Claudia Zwiers (11-voudig kampioen van Nederland, 3de op WK van 2006 en 3de op Spelen van 1996).

foto: judogalery4all

Daarna kon hij zijn team (district Zuid Nederland) aanmoedigen in hun teamwedstrijd tegen de andere districten. Jim stond in eerste instantie reserve voor dit team, maar is uiteindelijk niet geselecteerd (er zitten helaas een paar oudere en meer ervaren judoka’s in zijn klasse). Ruben zat er wel bij en uiteindelijk wist team Zuid Nederland zelfs de beker te pakken.

Hierna kregen ze nog een gezamenlijke training en ‘s avonds was er een openlucht zwembad voor ze afgehuurd. Slapen deden ze met z’n allen in hun slaapzakkie op de judomat. De kussengevechten etc. waren echter niet van de lucht. Jim is ‘s nachts zelfs verkast naar de hal van een ander district omdat ie geen oog dicht kon doen.

foto: Ed de Bruyn

Volgende dag nog twee trainingen onder leiding van de bondscoaches junioren en talententrainers, en om 3 uur weer moe maar voldaan naar huis. Thuis gekomen eten en naar bed, en morgenavond gewoon weer naar Hoogvliet waar de wekelijkse training van talententrainer Gé van den Elshout op het programma staat. Morgen komt bondsarts Arnold Brons kinderen en ouders voorlichten over sport en medische zaken, zoals blessures en doping. Het gaat er allemaal al wel heel erg topsporterig aan toe de laatste tijd, maar zolang Jim ervan geniet is het natuurlijk alleen maar leuk.

foto: Ed de Bruyn

Vandaag naar het hagelnieuwe en hypermoderne Topsportcentrum Almere, voor de VMB Almeers Open Judokampioenschappen.

Al snel werd duidelijk dat het vandaag geen makkie ging worden. Jim zat in een poule van 27 judoka’s waaronder Frank de Wit (de Nederlands kampioen). Een beetje gunstige loting zou dus wel leuk zijn. Maar helaas, Jim zag al snel op het briefje bij de jurytafel dat als hij zijn eerste partij zou winnen, hij daarna gelijk tegen Frank zou moeten ...

De eerste partij (Jim was trouwens meer dan normaal gespannen) duurde niet erg lang. Binnen 20 seconden maakte Jim een Okuri-Ashi-Barai, oftewel een voetveeg waarbij beide benen worden weggeveegd.

Tweede partij zodoende tegen Frank de Wit. De spanning droop eraf. Na een halve minuut maakte Jim een voetveeg, waarbij Frank op zijn zij terecht kwam en Jim dus zeker een yuko zou moeten krijgen, maar de scheids zweeg echter in alle talen (?).

Een minuut later zette Frank een worp in met zijn hoofd naar de mat gericht. Hij wierp Jim, die op zijn beurt Frank op zijn rug trok. Het was een rare situatie waar veel in gebeurde, maar de scheids zweeg wederom in alle talen. De vader van Frank schreeuwde wat vanaf de tribune, en de scheids richtte zich tot deze man en vertelde dat hij (de scheidsrechter) de baas was. Vervolgens gaf hij een ippon, maar nog niemand wist op dat moment zeker voor wie die was. Was hij voor Jim, omdat Frank zichzelf in gevaar bracht met deze inzet? Je kan hier namelijk een hansoku-make (de zwaartse straf die direct lijdt tot ippon voor de ander) voor krijgen. Of was hij voor Frank die Jim op zijn rug wierp? Of was hij toch voor Jim omdat die Frank zijn worp overnam en Frank op zijn rug wierp? Kortom, niemand wist het nog want de scheisrechter wees nog steeds niemand aan. In plaats van iemand aan te wijzen, vroeg hij aan de judoka’s wie de ippon nou maakte (?) Jim stond verbaasd te kijken, en Frank (overigens een heel aardig ventje) stak zijn vinger op en kreeg de ippon. Jim verloor en was, zeker door de manier waarop, erg verdrietig. Verliezen van Frank is natuurlijk geen schande, maar de manier waarop was wel op zijn minst vreemd te noemen. Liever hadden we een wat goedkopere zaal, maar dan wel per mat 3 scheidsrechters in plaats van 1 gehad.

Jim ging dus naar de verliezersronde, waar hij vrij snel weer aan de bak moest. Eerst scoorde Jim een yuko met een overname van een lage schouderworp, en vervolgens kwam de ander in een houdgreep terecht die Jim niet meer los zou laten. Ippon voor Jim.

De vierde partij (tegen Gerbrand van Putten) wist Jim binnen 9 seconden te beslissen, middels een voetveeg. Zo trof hij in zijn vijfde partij een oude bekende, Rombout van Amstel uit Velserbroek. Inzetten over en weer, maar Rombout liet zich niet makkelijk werpen. Jim wist na een minuut echter toch met een yuko voor te komen. Zo’n 15 seconden voor het eind stond hij nog steeds voor en had hij zich een straf (wegens passiviteit) kunnen veroorloven om de wedstrijd te winnen. Maar nee hoor, Jim bleef inzetten (met alle risico’s van dien) en werd net voor het eind door Rombout overgenomen en op zijn rug gegooid. Zo eindigde voor Jim dit toernooi. Rombout wist knap derde te worden en Frank werd eerste.

Jim en Frank (foto: Ed de Bruyn)

Vandaag konden we op de fiets naar de 7e Open Capelse Judokampioenschappen. Een toernooi georganiseerd door Jim zijn eigen club (Sportschool Slingerland). Alle ouders werden opgetrommeld en deden wat ze konden. Ik maakte o.a. het programmaboekje en was zaalwacht, en Spip was van de catering. Rondkijkend bij de mat van Jim, zou het wel eens een van de zwaarst bezette toernooien tot nu toe kunnnen zijn. Nou ja, familie zat op de tribune (Neef Kenneth met zijn Annefien, Ome Joop en Tante Annelies) en Jim ging voor zijn eerste partij tegen Remy Hammerstein (vorig jaar nog 3e op het NK). Jim kwam achter met een koka maar wist even later een heupworp van Remy mooi door te sturen, zo op yuko te komen en de partij te winnen.

Tweede partij was tegen Bruno le Griep uit Den Haag. Tegen Bruno was niet echt te judo-en. Hij stond steeds met gestrekte armen, maar kreeg hier geen straf voor (?). Uiteindelijk pakte Bruno in de broekspijp van Jim (mag ook niet) en liet Jim een beetje van de mat hinkelen. De scheids riep matté (stoppen) maar Bruno ging door en scoorde (dus onterecht) een yuko en won zo de wedstrijd. Scheidsrechterlijke dwaling of niet, Jim was heel boos en erg verdrietig, en ging hierdoor naar de verliezerronde waar hij veel partijen moet winnen om nog 3e te kunnen worden.

foto: Ed de Bruyn

Derde partij was tegen Tom van Ree van Mahorokan (Maassluis). Zelfde scheidsrechter. Bij Jim kwam de rook nog uit zijn oren en hij liet er dan ook geen gras over groeien. Hij scoorde eerst 2 koka’s en nam tot slot een Uchi Mata van Tom over en scoorde hiermee ippon.

Vierde partij was wederom tegen Remy Hammerstein. Jim was scherp, scoorde een wasa-ari middels mooie voetveeg, vervolgens een koka en tot slot weer een wasa-ari met een Uchi Mata (heup- of binnenwaartse dijbeenworp). Ippon voor Jim.

Vijfde partij tegen Jordi Rietbroek van Den Edel (Gouda). Jordi kwam er tegen Jim niet echt te pas. Jim won met 2 koka’s een yuko en een wasa-ari.

Zesde partij was tegen Thomas ten Heuvel uit Duurstede (3e van Midden Nederland). Als hij deze zou winnen, mocht hij daarna om de derde plaats judo-en. Thomas pakte na 40 seconden Jim zijn been en begon op zijn hardst te duwen. Jim viel uiteindelijk naar achter, en wilde zich snel op zijn buik draaien om een score te voorkomen. Dit lukte, maar Jim klapte hierbij heel hard met kin op de grond en verrekte zijn nekspier. De scheids liet door judo-en, Thomas zette een armklem aan en Jim moest aftikken. Niet zozeer door de armklem als wel door de klap van de eerdere val. Jim lag eruit en heeft hierna nog een tijd met ijs op zijn nek gelopen.

Hij heeft mooi judo laten zien en 4 partijen gewonnen, maar het mocht vandaag niet baten. Beetje raar toernooi, maar wel heel gezellig. Hierna nog alle matten opruimen, voetballen in de zaal en met alle vrijwilligers eten in de kantine. Al met al een leuke dag, en met zijn nek gaat het gelukkig weer goed.

Vandaag stond Jim zijn eerste NK op het programma. Met zijn duim ging het gelukkig best wel weer goed. Hij heeft na de Zuid-Hollandse van twee weken terug, de eerste week niet kunnen judo-en. Vervolgens heeft hij afgelopen maandag voor het eerst met de talententraining bij Budokan Rotterdam meegedaan. Trainen met de toppers uit de regio o.l.v. Gé van den Elshout (6e dan). Dit was heel erg leuk, maar na de eerste randori (oefenpartij) met Boy deed zijn duim weer zo'n pijn dat moest hij stoppen. De les na hem trainen daar onder andere Mark Huizinga en Edith Bosch, erg stoer natuurlijk. Afgelopen week heeft Marja (een vriendin) Jim zijn duim verzorgd. Eerst ingetaped met speciale kinesio tape (voor een betere circulatie en een sneller herstel), en vervolgens voor de wedstrijddag met sporttape.

Vanochtend eerst lekker uitgeslapen (tot 5.30 uur) en vervolgens op weg naar Eindhoven. Op zich is het natuurlijk al een prestatie van formaat om bij de beste 28 van Nederland te zitten, maar het zou natuurlijk helemaal mooi zijn als ie er ook nog een partijtje kon winnen. Eerste partij kon hij de mat op tegen Job Heidkamp (de nummer 2 van Oost Nederland). Job kwam vrij snel een yuko voor, maar halverwege wist Jim middels een Uchi-Mata ook een yuko te scoren en dus weer gelijk te komen. Uiteindelijk scoorde Job nog een yuko en wist zo de partij te beslissen. Helaas. Jim ging zo dus al vrij snel door naar de verliezerspoule, waar je na heel veel wedstrijden winnen uiteindelijk maximaal 3e kan worden. Jim was verdrietig, want hij voelde dat het niet onmogelijk was geweest om van Job te winnen.

Tweede partij (als hij deze verliest, kunnen we weer naar huis cq. naar bed) was tegen Jonathan Baldauf van Geelhoed Walcheren. Jim had echter geen zin meer in zijn bed en was gebrand op de overwinning. En die kwam dan ook na een halve minuut middels een prachtige voetveeg. Op de tribune blies iemand met veel verstand van judo (Mitesco) vervolgens de loftrompet over Jim zijn voetveeg-techniek. Altijd leuk om te horen.

Derde partij was tegen de sterke Bryan Simons, de nummer 1 van Limburg. De scheidsrechter riep hajime! (beginnen) en de klok begon te lopen. Na precies 1 seconde was het echter al afgelopen. Ippon voor Jim middels een voetveeg. Mitesco had gelijk! Schitterend.

Vierde pot was tegen Tsjarco Massa van Stichting Top Judo Nijmegen. Een taaie judoka die Tsjarco, en na 3 minuten stond er nog geen score op het bord. Het was heel spannend, en er kwam een golden score. Na 15 seconden zette Jim een heupworp in, scoorde hiermee een yuko en won ook deze partij.

Van de 28 judoka’s zaten er nu nog maar 7 (!) in de race. Volgende tegenstander was Sam Mekaoui, de nummer 1 van Midden Nederland. Het bleef lang zonder score, maar na een kleine 2 minuten kreeg Sam Jim zijn been te pakken toen deze een heupworp in wilde zetten. Sam liet niet meer los en bleef Jim als een bulldozer maar voort duwen, totdat hij uiteindelijk op zijn rug belandde en het was afgelopen. Mooi is anders, maar winnen is winnen, en Jim kon naar huis. Je ziet dat deze topjudoka’s (de meeste 2 jaar ouder dan Jim) meer ervaring en een grotere trukendoos hebben. Maar dit is pas Jim’s eerste jaar -15, dus dat komt nog wel. Al met al van JIm natuurlijk een prachtig resultaat hier. Sam werd uiteindelijk 3e, en Frank de Wit (waar Jim eerder dit jaar in Vlaardingen van verloor én van won) werd de nummer 1 van Nederland. Voor een filmpje van de voetvegen, zie YouTube of Diverse Filmpjes.

Tot slot, ter info voor de mensen hier uit de buurt: op zaterdag 3 mei 2008 zijn de Open Capelse Judo Kampioenschappen. De ronde van Jim begint om 15.00 uur (en Jim begint op mat 1).

Vandaag was het dan eindelijk zover, veel judoka’s leven hier al maanden naar toe: de individuele Zuid-Hollandse kampioenschappen onder de 15 jaar. In de -12 jaar bestaat er geen individuele Zuid-Hollandse, dus voor Jim was dit de allereerste keer. Er lag echter geen druk op Jim, want als eerstejaars -15 zou dit wellicht te hoog gegrepen zijn. Maar je weet het natuurlijk maar nooit. Er staat hier dan ook heel wat op het spel. Als je namelijk bij de eerste 4 eindigt plaats je jezelf voor de NK (!), én mag je wekelijks deelnemen aan de Talententraining van de Judobond Nederland in Hoogvliet.

Op naar Den Haag dus. Daar aangekomen bleek inderdaad de hele Zuid-Hollandse judotop aanwezig. Jim begon met een vrijloot. Zijn eerste echte wedstrijd was tegen de 2 jaar oudere Mike van der Windt van ‘Judo Gouweleeuw’ uit Delft. Al vrij snel kwam Jim een Wasa-ari voor door een Ko-Uchi-Gari (kleine binnenwaartse beenveeg). Jim stond als een huis, en later in de partij wist hij met dezelfde worp, dezelfde score te maken. Ippon voor Jim dus.

Fantastisch natuurlijk, er was echter 1 maar. Hij had zijn linkerduim lelijk gekneusd. Bij de EHBO kreeg hij een ice pack, maar de pijn bleef. Onder de kraan werkte ook niet. Vervolgens geprobeerd te tapen, maar de pijn hield aan. Zetpil paracetamol erin om de pijn te stillen. Gelukkig had hij een paar partijen rust zodat die pil kon gaan werken. Zijn verdriet was groot. Hij had zich hier zo op verheugd, zou het dan zo aflopen? Een sterke pakking is bij judo natuurlijk zeer belangrijk, en met een zere duim wordt dat dan lastig. Hij was moeilijk te troosten (zal ook wel een deel spanning bij hebben gezeten) maar sensei HenkJan hield vol, en Jim besloot om door te gaan.

Zijn naam verscheen op het bord, en Jim moest zich herpakken. Dylan van Zanten (Delta Sportcentrum Spijkenisse) was zijn tegenstander. De pil deed zijn werk en Jim deed de rest. Het leek wel of ie door een katapult werd afgeschoten toen de scheids Hajime (beginnen) schreeuwde. Hij begon super fel en wist met een yuko voor te komen. Ondanks zijn aangepaste pakking (zonder duim) wist hij te overtuigen, scoorde nog een koka en won de partij, pffff.

foto: Ed de Bruyn

Jim kwam zo in de halve finale terecht. Als hij deze zou winnen, zou hij in ieder geval 3e zijn en zich dus plaatsen voor de NK. Zou te mooi zijn om waar te wezen. Zijn tegenstander werd Wesley Pont (van ‘de Korte’, uit Hoogvliet). Wesley is echt een heel goede judoka, maar de kansen kwamen over en weer. Jim wist zelfs voor te komen met een yuko. Het was echt vreselijk spannend, want er kon van alles gebeuren. Wesley kwam terug met een koka, maar Jim stond dus nog steeds voor. Met nog een paar seconden op de klok kwamen ze op de grond. Jim kwam in een armklem terecht, en was exact 1 seconde van de winst verwijderd. Hij moest in deze allerlaatste seconde echter aftikken om zijn arm te beschermen. Nog langer in zo’n klem betekent vaak maanden geblesseerd. Helaas, de winst ging naar Wesley.

Omdat dit pas zijn eerste verliespartij was kreeg hij nog een kans om voor 4 en 5 te strijden. Dit werd dus alles of niets. Tegenstander werd Benjamin Moerman van het ‘Mahorokan Topjudo Instituut’ uit Maasluis. Benjamin liep onder het judo een paar keer achteruit de mat af, en kreeg hiervoor een shido (straf). Koka voor Jim dus. De spanning was te snijden, ze kwamen op de grond en Benjamin kwam in een houdgreep terecht. Jim had hem goed vast, en de houdgreep-klok bleef maar tikken. Na 25 seconden was het zover, IPPON voor Jim en geplaatst voor de NK! Zijn geluk kon niet op, en zelden was hij na een winstpartij zo blij. Hij zou later zeggen dat hij tijdens deze houdgreep dacht: ‘zo die laat ik echt nooit meer los’.

Hij mocht hierna zelfs nog voor 2 en 3 tegen Boy Vogelzang (‘Den Edel’ Gouda). Een oude bekende, de ene keer wint Jim, de andere keer Boy. Jim scoort een vage koka, maar deze werd door de hoekscheidsrechters ongeldig verklaard. Boy scoort vervolgens ook een vage koka, maar hij heeft meer geluk. Deze blijft wel op het bord staan, en zo gaat vandaag de winst naar Boy. Jim maakt het allemaal niet meer uit, zijn hoogste doel was om zich hier te plaatsen en dat is gelukt. En 4e van district Zuid-Holland (er zijn 7 districten in Nederland) is natuurlijk hartstikke mooi, zeker voor een eerstejaars. Boy werd 3e, Joey de Goede 2e en Wesley werd 1e.

Thuisgekomen bleek zijn duim toch wel dik en stijf. Talententraining (begint gelijk morgen al) moeten we dus maar afbellen. Maar de NK is pas over twee weken, dus dat moet wel gaan lukken.

foto: Ed de Bruyn

Vandaag naar Wouw voor de 10e Open West-Brabantse Judo Kampioenschappen. De judoka’s worden hier ingedeeld op band. Zo zat Jim dus in een vrij kleine poule, maar met alleen blauwe en bruine banders. Waaronder de sterke (en bijna 2 jaar oudere) Mike van der Windt van Judo Gouweleeuw uit Delft.

Eerste partij trof Jim een oude bekende, Tom van Ree (van Mahorokan uit Maassluis). Tom (een taaie judoka) liep al vrij snel op een voetveeg van Jim (yuko) en kwam vervolgens middels een sankaku in een armklem terecht. Tom moest aftikken af en Jim won.

Tweede partij trof Jim een minder ervaren judoka, die eveneens in een sankaku/armklem terecht kwam, en ook moest aftikken. Jim had deze techniek de laatste weken volop getraind, dus (sensei) Henk-Jan kon trots zijn.

Omdat ze geen kruisfinales (tegen lagere banders) gingen doen, kwam Jim door deze twee ippons al heel snel in de finale terecht. En ja hoor, de andere finalist was Mike van der Windt. Ze waren duidelijk aan elkaar gewaagd, maar Jim wist na twee minuten toch op voorsprong te komen middels een heupworp (harai goshi) en scoorde een koka. Een halve minuut later werd het verschil groter. Jim pakte het rechter been van Mike, tilde hem op en dwong hem op zijn rug, oftewel een kuchiki taoshi (met dank aan Peter van der Steen omdat ik geen idee had hoe zo’n worp heette). Jim scoorde hiermee een wasari, die genoeg bleek te zijn voor de overwinning.

En zo werd Jim (wow!) eerste in Wouw. Na 5 toernooien in de klasse tot 15 jaar blijkt Jim nu wel veel harder te moeten werken, maar dus zeker niet kansloos om dit soort toernooien op zijn naam te kunnen zetten. Hadden we twee maanden geleden toch echt niet durven dromen.

Vandaag naar Schiedam voor de 12e Open Schiedamse. Zoals al eerder gezegd staat Schiedam bekend als een zwaar toernooi met veel sterke deelnemers uit binnen- en buitenland. Het is inderdaad erg druk, en ook op de tribune is het een gekkenhuis. Jim zijn klasse (-42 kg) was verdeeld over 4 matten.

Hij begint zijn eerste partij met een bye (vrijloot), en moet vervolgens heeel lang wachten. Tweede partij kan ie eindelijk aan de bak. Hij komt met een yuko achter, en komt hierna langzaam op gang. Scoort vervolgens een wasa-ari en een koka, en wint zo de partij.

foto: Ed de Bruyn

Toen weer lang wachten (hij heeft nu in 2 uur en een kwartier slechts 3 minuten ge-judoot).

Derde pot moet hij tegen Jim Buissink van judoclub Hikari, een sterke (en stuk oudere) judoka uit Zaandam. Het blijft een tijd zonder score maar Jim weet dan toch te overtuigen en scoort 2 yuko’s en 2 koka’s. Hij scheurt zeer pijnlijk een flink stuk nagel af, maar pakte wel de winst.

Vierde partij treft hij een Engelsman. Een aantal Engelse jongens had hiervoor een tijd lang van alles en nog wat in het Engels tegen hem zitten roepen en lachen. Zal wel niet best geweest zijn, maar Jim was gekomen om te judoën en probeerde zich er niets van aan te trekken. Het was een sterk ventje, maar Jim scoorde met een offerworp een wasa-ari en met een schitterende heupworp (uchi mata) een ippon. De Engelsen waren stil en Jim werd zowaar eerste van zijn poule. Op naar de kruisfinales dus, want er waren nog 3 poules.

foto: Ed de Bruyn

De eerste partij van deze kruisfinales was tegen Dylan van Zanten van Delta Sport uit Spijkenisse. Op zich een sterke tegenstander, maar hij liep na 40 seconden op een voetveeg van Jim die hiermee het volle punt wist te scoren.

Jim kwam zodoende onverslagen (en boven verwachting) in de finale terecht tegen de 13-jarige Joep van Montfort van Sportschool De Lange uit Beverwijk. Na bijna 3 minuten met inzetten over en weer stond er nog geen score op het bord. Het zou dus wel verlengen worden dachten we, maar op de valreep wist Jim het rechterbeen van Joep te pakken en hem op zijn rug te sturen (kuchiki taoshi), een ippon te maken en EERSTE op de Open Schiedamse te worden. Hij was (terecht) trots (en wij ook).

Drie Jim's op 1 podium.
1: Jim Heijman, 2: Joep van Montfort, 3: Jimmy van Meurs (van Kenamju, Haarlem) 3: Jim Buissink

Vandaag naar Judotoernooi Groot Vlaardingen. Hetgeen met onder andere Schiedam (over 2 weken) en de Dutch Open tot de zwaardere toernooien van het jaar behoort. Jim zit in een grote poule met 46 jongens, verdeeld over 4 matten. Hij is niet topfit en maakt een vermoeide indruk. Het was dan ook een drukke week met veel afspraken. Ook hebben we de laatste dagen weer een paar nieuwe scholen bezocht (volgend jaar voortgezet onderwijs) er gebeurt dus een hoop in dat koppie.

Eerste wedstrijd begint hij toch wel lekker fel, en binnen anderhalve minuut wist Jim (moe of niet) hem ook nog op zijn naam te zetten met een mooie ippon. De tweede partij gaat eigenlijk niet veel anders. Na 2 minuten wist Jim een aanval van de ander door te sturen zodat deze op zijn rug terecht kwam. Wederom ippon dus.

Toen was het lang wachten geblazen. Een uur lang zat Jim te wachten en te geeuwen. Hij gebaarde dat hij wilde slapen en het liefst weer naar huis zou gaan. Omdat hij zo zat in te kakken had hij ook niet gehoord dat hij werd opgeroepen. Zijn tegenstander stond al klaar. En nog wel Frank de Wit (3e op de Dutch Open). Jim werd een minuut later wakker in een houdgreep van Frank waar hij dan ook niet meer uit wist te komen. Ippon voor Frank. Als Jim er nog een zou verliezen kon hij inderdaad naar huis.

foto: Ed de Bruyn

Vierde partij maakte Jim een mooie heupworp (tsuri-komi-goshi) en won zo deze partij. In de vijfde wedstrijd maakte hij eerst een mooie offerworp waar hij een wasa-ari voor kreeg, en vervolgens een sankaku (een soort driehoekshoudgreep) gevolgd door een armklem waarbij de ander moest aftikken. En Jim zijn eerste ippon met een armklem in zijn leven was een feit.

Vervolgens weer lang wachten. Jim kwam zelfs naar de tribune om te zeggen dat hij zo moe was, en eigenlijk niet meer wilde. Toen hij weer terug bij de mat kwam kon hij weer aan de bak. En ja hoor, wederom tegen Frank de Wit. Een revanche, om de nummer 2 van de poule te kunnen worden. Jim stond spierwit op de mat en moest zelfs een traan weg wrijven. Trainer Henk-Jan probeerde hem op te peppen, en niet zonder resultaat. De wedstrijd begon en Jim veranderde binnen een tel weer in een bonk energie, ongelooflijk om te zien. Het ging er fel aan toe. Volop inzetten over en weer, maar allen bleven zonder score. Sterker nog, na 3 minuten was er nog niet gescoord en gingen ze nog maximaal 3 minuten door in een golden score. Ze waren allebei kapot. En wonderlijk genoeg wist Jim Frank na anderhalve minuut in de verlenging middels een voetveeg vol op zijn rug te krijgen. Ippon voor Jim en tweede van zijn poule!

De laatste 8 (de beste 2 van de 4 matten) gingen vervolgens door in een kruisfinale. Jim trof hier Tyron Pijloo uit Badhoevedorp. Na een halve minuut wilde Tyron Jim zijn been pakken, maar Jim draaide weg. Hij kwam hierdoor met zijn rug naar zijn tegenstander te staan en verwachtte een matte (even stoppen), maar de scheids liet doorgaan. Jim draaide weer naar Tyron toe, maar te laat. Jim belandde in een heupworp en het was klaar. Jim kon naar huis, en Tyron eindige in de finale tegen de Duitse Max Westerkamp. Max Westerkamp (waar Jim op de Dutch Open nog van heeft gewonnen) won deze finale en werd vervolgens eerste.

Hierna nog even vriend Ruben aangemoedigd die knap 3e wist te worden en vervolgens (na meer dan ZES uur lang in die sporthal te zijn geweest) snel naar huis. Eten, douchen en slapen. Maar al met al als een van de jongste (en vandaag niet de fitste) toch een heel mooie prestatie

foto: Ed de Bruyn

Vandaag naar Eindhoven voor het Dutch Open Espoir, oftewel een ontmoeting met de nationale (-15) judo top. Een indrukwekkend toernooi met 1141 deelnemers uit vele landen. Het nationale team van Frankrijk was er, maar ook veel sterke Belgen en Engelsen. Voor Jim (‘96) was het de eerste keer op dit toernooi, en zo ging hij er in als de underdog, wat altijd een goeie positie is. Als je 2 partijen verliest lig je eruit, maar het zou natuurlijk mooi zijn als je er een wedstrijdje kon pikken. Alle ervaring telt.

Eerste partij begon, en de spanning was groot. Jim begint fel, zet na 5 seconden al een heupworp in en met succes. Ippon en winst voor Jim. De dag kon al niet meer stuk.

Tweede partij trof hij een stuk oudere jongen (Jimmy van Meurs, van Kenamju). Na anderhalve minuut nog geen score. Jim wil de ander zijn been pakken maar deze trapt hier niet in, draait keurig weg, neemt Jim vervolgens in een heupworp en scoort hiermee een ippon. Lang geleden dat Jim zo geworpen was. Nog een verliezen en we konden naar huis.

Maar niks hoor, Jim wint zijn derde partij met een schitterende voetveeg. Vierde tegenstander was de sterke Thomas Snijders, maar ook deze moest na een mooie voetveeg het veld ruimen. Jim deed het echt ongelooflijk goed. In de vijfde partij wist Jim zijn tegenstander tot 3 keer toe na een inzet van de ander mooi door te sturen en ook deze partij wist hij zo te winnen (2 yuko’s en een koka). In de zesde partij pakte zijn tegenstander (Floris uit het Broek) na een minuut Jim zijn linkerbeen en duwde hem achteruit. Jim nam een groot risico, offerde zichzelf op zijn rug en schopte Floris over zich heen. Jim had de scheids mee en kreeg het volle punt, ippon!

De speciale tribune voor de judoka’s was intussen al aardig leeg aan het raken. Van de 53 judoka’s uit zijn klasse waren er nog slechts 12 over. De zevende partij was tegen Darryl Paalvast (‘95) van Judo Yushi. Na 3 minuten judo hadden ze allebei een koka gescoord en werd het dus maximaal 3 minuten verlengen met een golden score. Jim zette na een halve minuut een heupworp in, kreeg Daryll er niet overheen en belandde op zijn knie. De mat-scheidsrechter zag er niets in, maar de hoekscheidsrechters vonden het een koka voor Daryll. Helaas, Daryll won dus en Jim kon naar huis. Maar niet zonder succes. Van de 7 partijen er 5 winnen, en als 9-de eindigen op de Dutch Open is (zeker in zijn eerste -15 jaar) echt een prestatie van formaat!

Zie ook Filmpjes, of als je geen Quicktime hebt YouTube.

De finale zou later op de avond gaan tussen Jeroen Nelis (BEL) en Jimmy van Meurs (die Jim als tweede tegen kreeg). De Belg won.

Vandaag naar Gilze voor Jim zijn allereerste -15 toernooi. Oftewel op naar het echte werk en de grote jongens. Je kan natuurlijk altijd mazzel hebben dat je in het begin van het toernooi een wat mindere tegenstander treft. Maar geen mazzel voor Jim, de eerste partij was tegen de altijd sterke Mike Lingen uit Gouda. Jim laat echter de kaas niet van zijn brood eten en komt zelfs een koka voor. Na anderhalve minuut scoort Mike echter een wasa-ari (half punt). Oeps, dat was lang geleden. Jim bleef gaan en scoorde ook nog een yuko, maar stond dus nog steeds achter. Met nog 5 seconden op de klok pakte Jim over de schouder van Mike zijn band vast, offerde zichzelf achterover en trok Mike vervolgens over zich heen, scoorde ook een wasa-ari en won direct de partij omdat ie afgelopen was! Zijn eerste (band) offerworp (hikomi-gaeshi) was een feit.

De tweede partij wist Jim ook te winnen met een yuko verschil. Derde partij was tegen een stuk grotere jongen, die hij maar moeilijk vast kon pakken. Na 3 minuten judo stond er nog geen score op het bord. Er werd dus verlengd met maximaal 3 minuten en met een golden score (wie het eerst een punt maakt die wint). Het duurde en duurde maar zonder punten. De ander liep echter te vaak achteruit van de mat en kreeg hiervoor een shido (straf), en zo won Jim ook deze derde partij.

Vierde tegenstander was ook weer een pittige. Jim kwam vrij snel een koka achter, maar probeerde ook hier weer een sutemi (offerworp), en met succes. Hij scoorde een wasa-ari, won de partij en belandde zo op fantastische wijze in de finale.

Finale was tegen de sterke Bryan Simons van judoclub Hercules uit Limburg. Bryan pakte binnen 5 seconden Jim zijn linkerbeen vast, maar Jim draaide snel in, zwaaide dit been op, maakte een Uchi Mata (heupworp) en scoorde op 7 seconden een IPPON! Zo werd hij 1-ste op zijn eerste –15 toernooi.

Jim bewees hier dat ze ook dit seizoen rekening met hem moeten houden. Dit was een leuk toernooi om mee te beginnen (zie ook nog filmpje). Volgende week een toernooi van een heel ander kaliber: ‘Dutch Open Espoir’ in Eindhoven, een internationaal toernooi met 1100 deelnemers uit vele landen. Wat er daar ook gebeurd, het wordt in ieder geval een hele ervaring. Tot volgende week!

foto: Ed de Bruyn

Ga naar Judo Weblog 2007 ...