Vandaag heeft Jim zijn fel begeerde 1ste Kyu, oftewel zijn Bruine Band gehaald. Een pittig examen van ruim een half uur, samen met valmaatje Maikel van der Hoeven. Elf jaar en bruine band is best een hele prestatie. Hij moet hier 5 jaar mee doen, want z’n 1ste dan (zwarte band) mag hij pas halen als ie 16 jaar is. Ook kreeg hij nog een puntenbokaal voor zijn behaalde wedstrijdpunten. Van zijn 50 wedstrijden dit jaar had hij er namelijk 48 gewonnen en slechts 2 verloren (1 op scheidsrechtersbeslissing, en 1 in een houdgreep).

Een mooie afsluiting van zijn -12 jaar seizoen. Vanaf januari zit hij namelijk in de -15 jaar klasse. Dan duren de partijen 3 in plaats van 2 minuten, en mogen er onder andere ook verwurgingen, armklemmen en offerworpen worden gebruikt. De naam van de offerworp is gebaseerd op het feit, dat degene die een dergelijke worp aanlegt zich laat vallen, en het eigen lichaam op deze manier als het ware 'offert'. De benedenwaartse beweging wordt gebruikt om het lichaam van de ander te werpen. Kortom het judo zal dan een stuk heftiger worden, en omdat Jim dan de jongste zal zijn (tegenstanders kunnen 3 jaar ouder zijn) zal het komend seizoen niet zozeer gaan om de prijzen als wel om de ervaring. Die prijzen komen dan later wel weer. Tot volgend jaar!

Vandaag naar sporthal Overbosch in Den Haag voor de Zuid Hollandse teamkampioenschappen. Het zal Jim zijn laatste wedstrijd in de -12 jaar worden. In maart van dit jaar waren ze al kampioen van Zuid Holland geworden en zo kwamen ze vandaag hun titel verdedigen. Ze waren ook dit jaar weer erg sterk en achter elkaar werd er gewonnen van Chitari uit Spijkenisse, Lu-Gia-Yen uit Den Haag en van het altijd zeer sterke Mahorokan uit Maassluis. Jim won alle drie zijn partijen, en zo belandde ze onverslagen in de finale tegen Kintaiko uit Woerden.

Dit werd een van de meest bizarre finales die we gezien hebben. Matthijs (ook van Slingerland) kreeg eerst een ippon van de scheidsrechter. Die werd afgezwaaid door de hoekscheidsrechters, en verlaagd tot een wasa-ari. Ook erg mooi, alleen ging de score bij de ander op het bord, waardoor Matthijs verloor. De zaal veranderde in een heksenketel, maar de scheidsrechters wilden van geen wijken weten, en lieten doorgaan. Jim won hierna gelukkig met een ippon door houdgreep, maar als team kwamen ze toch nog punten te kort en zouden ze daarna om 2 en 3 moeten gaan strijden. De zaal was nog steeds niet rustig, en de scheidsrechters beslisten uiteindelijk om de partij van Matthijs maar over te laten judo-en. Onterecht, maar beter nog een kans dan verliezen. Het werd een zinderend potje, maar gelukkig won hij weer en bleef Slingerland met het -12 team de kampioen van Zuid Holland!

Eindelijk weer een judo toernooi, de laatste was bijna een half jaar geleden. Door zijn gebroken pols had Jim 4 toernooien gemist en van een wedstrijdritme was dus geen sprake. Hij was er weer helemaal klaar voor en had er erg veel zin in, op naar Spijkenisse dus. Het is een heel groot toernooi (800 deelnemers uit 6 verschillende landen) in een enorme sporthal (10 matten, en veel vertier zoals een zweefmolen, een rodeo etc.). Ondanks de grote opkomst zat ie in een vrij kleine poule. De eerste wedstrijd begon, en hij stond helemaal te glimmen. Binnen een paar seconden zette Jim een heupworp in en scoorde gelijk een wasa-ari (halve punt), heerlijk. En na de hervatting pakte hij de ander in de knieholte en kantelde hem achterover, ippon en klaar.

De kop was eraf. Tweede partij ging ook soepel en met dezelfde worp als als die laatste scoorde hij nu een wasa-ari, hierna kwam de ander in een houdgreep terecht die Jim niet meer los zou laten. Zo kwam hij al vrij snel in de finale terecht. Deze was tegen Rombout van Amstel, een taaie judoka uit Velserbroek. Het bleef 2 minuten zonder score, en de scheidsrechter moest dus beslissen. Het dubbeltje viel naar Jim zijn kant en zo werd hij EERSTE! Het toernooi was al flink uitgelopen, en tot overmaat van ramp was bij de prijsuitreiking ook nog het briefje van Jim zijn poule kwijtgeraakt (lag onder de tafel) waardoor we voor vierenhalve minuut judo, vierenhalf uur in die sporthal zijn geweest. Kan gebeuren.

foto: Ed de Bruyn

Een week of 2 geleden is Jim voor het eerst weer voorzichtig begonnen met judo (nadat hij z’n pols gebroken heeft). In het begin was het nog wel eng, maar dat gevoel begint nu langzaam te slijten. Vandaag was de eerste test: de jaarlijkse Judomarathon van zijn (eigen) sportschool Slingerland. Om 5 uur uit bed, om 6 uur op de mat en om 18.00 uur er weer af. 12 uur lang judo en spelletjes met zo’n 120 judoka’s, waaronder de voltallige selectie (zie foto).

Om 20.00 uur lag hij voldaan, en volgens eigen zeggen aardig beurs in bed. Maar geen last van zijn pols, en daar zijn we allemaal erg blij om. Zijn eerste toernooi is over 3 weken in Spijkenisse.

Spannende ochtend. Eerst naar de gipskamer om het kunststofverband eraf te laten halen (best eng met zo’n klein haaks slijpertje), vervolgens met een blote arm een röntgenfoto laten maken en tot slot weer naar de dokter. Als het goed was mocht het eraf blijven en anders moest er weer nieuw gips omheen. Jim had er een hard hoofd in toen het gips eraf was. Het voelde heel eng, en hij kreeg bijna heimwee naar zijn gips.

De arts was daarentegen heel erg tevreden en vertelde dat het eraf mocht blijven. Voorzichtig en veel oefenen om hem weer sterk en soepel te maken was het advies. Kortom een topochtend (op die bekeuring van 50 euro voor fout parkeren omdat alle parkeerplaatsen van het IJsselland vol waren na). Dus wie weet over een paar weken eindelijk weer judo avonturen ...

Vanochtend weer terug naar het ziekenhuis. Gips eraf geknipt en nieuw (knalgroen) kunststof verband erom. De pols die onder het gips vandaan kwam bleek nog helemaal groen/geel van de kneuzing. Hierna nieuwe foto gemaakt en wachten op de arts. Deze was gelukkig erg positief. De groeischijf zat nog goed op zijn plek en hij was tevreden. Over twee weken (dinsdag 9 oktober) weer terugkomen. Dan gaat dit kunststof eraf en maken ze weer een foto. Als dit goed is en hij heeft geen pijn bij bewegen blijft het eraf en kan hij hem langzaam weer gaan gebruiken. Zoniet gaat er weer gips omheen, blijft spannend dus. Judo zou volgens de arts als het gips eraf is nog wel een maandje op zich laten wachten, maar we zullen zien. Voorlopig komt de energie uit zijn oren.

Foto met rode cirkel is genomen net na het breken, foto met groene cirkel is van vandaag (door het gips heen). Duidelijk te zien hoe de groeischijf weer op zijn plek is gedrukt. Foto is gemaakt vanaf de zijkant kijkend tegen de duim. Het betreft de groeischijf van het spaakbeen (aan duimkant).

Vanmorgen bij de Orthopeed geweest die ook nog naar de foto’s zou kijken. Deze was gelukkig erg positief. Hij vond dat de groeischijf er weer mooi tussen zat en hoopte dat dit zo zou blijven. Volgende week maandag weer terugkomen. Dan gaat zijn dikke gips eraf en maken ze opnieuw röntgenfoto’s. Als die goed zijn krijgt hij kunststofverband (een soort dunner gips met een kleurtje). En dit zou er dan als alles goed is al na twee weken weer af mogen. Hopelijk gaat het inderdaad zo voorspoedig. Maar nu heeft hij (ondanks zijn non stop dubbele dosis paracetamol) soms nog erg veel pijn. Maar dat was voor de eerste 2 dagen normaal zei de arts. Een hoop mensen hebben al gereageerd, en dat doet Jim echt meer dan goed! Bedankt daarvoor. Als er nieuws is meld ik dat, en anders tot volgende week maandag.

Vandaag geen judo avontuur, en dat zal nog wel even duren ook. Jim had vandaag namelijk een ongeluk op de skate-baan. Hij reed met volle vaart een quarter pipe op (een halve half pipe) toen daar boven iemand met een stepje niet nadacht, en ineens van plek veranderde. Jim wilde dus voor hem uitwijken, maar dat is moeilijk als je al in de lucht bent, en zo belande hij op een hek. Hij bezeerde zijn heup, maar bovenal zijn pols. Gillend van de pijn belde hij ons op, en snel waren we erbij. Direct door naar het IJsselland ziekenhuis dus.

Daar bleek het spitsuur en moesten we in de rij. Gelukkig lieten 3 mensen hem voorgaan omdat het erg duidelijk was dat hij ontzettend veel pijn had. Toen eerst een pijnstiller gehad en vervolgens röntgenfoto’s laten maken van zijn (rechter) pols (hij is links). Pijnstiller had echter geen effect. Toen we eindelijk bij de dokter mochten komen ging deze naar de foto’s kijken. Hij bleef lang weg en dit voelde niet goed. Toen hij terugkwam vertelde hij dat hij geen breuk zag, maar dat zijn groeischijf omhoog was geschoten (vandaar ook die constante pijn). Deze moest dus (met geweld) weer terug worden gezet. Omdat Jim blijkbaar ongevoelig was voor de pijnstiller, kreeg hij ook nog morfine. Na 20 minuten zou dat moeten werken, en kon de arts zijn werk gaan doen. Maar helaas, ook de morfine deed zijn werk niet voldoende en Jim had nog steeds pijn. Niet plat te krijgen die gozer. Vervolgens werd dus een infuus aangelegd, om een slaapmiddel in te spuiten. Hier heeft hij uiteindelijk een 3-voudige dosis van gehad om hem in een roes te krijgen. Wij toen de kamer uit (op advies) en de arts aan de gang.

Na een hoop herrie ging na een kwartier eindelijk de deur weer open. De arts had het idee dat hij de groeischijf weer aardig op zijn plek had. Hij vertelde dat het hem extra moeite koste omdat Jim blijkbaar nogal sterke armen heeft (niet altijd een voordeel dus). Gips erom, weer foto’s maken en weer afwachten. Die foto’s zagen er op zich goed uit. De groeischijf zat weer op zijn plek, maar voor alle zekerheid moeten we morgen een afspraak maken met de orthopeed, die ook nog naar de foto’s gaat kijken. Wordt vervolgd.

Vandaag was de afsluiting van het wedstrijdseizoen met de traditionele barbecue. Ook werden hier de prijzen voor de judoka van het jaar uitgereikt. Hiervoor worden het hele seizoen lang alle resultaten van de wedstrijdploeg (48 judoka’s) bijgehouden. Jelle Wolterbeek werd 1-ste (Jelle werd dit jaar in de klasse onder 17 jaar 1-ste van Zuid Holland, en 3-de van Nederland), Jim werd heel knap 2-de en vriend Ruben werd de 3-de.

Ook waren er vanochtend slipexamens. Jim behaalde daar een bruine slip op zijn blauwe band en mag zodoende nog dit jaar (december) op voor zijn bruine (!) band. 11 jaar en bruine band, het moet niet gekker worden.

Iedereen nog een fijne zomer, en tot na de vakantie!

Zondagochtend, wekkertje weer lekker op half 7 en vandaag op naar ‘s-Gravenzande voor het laatste toernooi tot aan de vakantie. Daar aangekomen leek het een van de zwaarste toernooien van het seizoen te gaan worden. Het ging namelijk niet op geboortejaar, maar op leeftijd. En zo gebeurde het dat grote namen als Boy Vogelzang en Mike Lingen (beide uit 1995 maar nog niet jarig geweest) vanochtend bij Jim op de mat zaten. En om het zo mogelijk nog wat zwaarder te maken, hadden ze de grote poule in 3 klassen verdeeld. Lage banders apart, groene banders apart en blauw en bruin apart. Jim (blauw) zat dus bij de grote jongens.

Na een Bye (vrijloot) moest Jim zijn eerste partij gelijk tegen Boy. Eind vorig jaar ontmoette ze elkaar voor het laatst (in Made), en de winst ging toen naar Boy. Het begon gelijk fel tegen fel en Jim wist met een koka voor te komen. Inzetten over en weer en Jim maakte een hele mooie overname, maar de scheids gaf er niets voor (?). Tot slot scoorde ze allebei nog een Yuko en wist Jim (met een koka verschil) de partij te winnen.

Tweede partij werd zo mogelijk nog spannender. Een sterke judoka die duidelijk de kaas niet van zijn brood liet eten. Jim kwam een Yuko achter, en kwam terug met een Koka. De ander liep echter steeds als hij werd aangevallen achteruit de mat af en kreeg zo tot 2 keer toe een shido (=1 Yuko voor Jim). En ook deze partij wist Jim dus met de kleinst mogelijke score te winnen.

Na 3 winstpartijen belandde Jim zo onverslagen in de finale. Hij was er inmiddels helemaal klaar voor. Zijn naam werd omgeroepen, de scheidsrechter schreeuwde Hajime! (beginnen), Jim liep op zijn tegenstander af, pakte hem goed vast, trok hem met zich mee, zette een heupworp in (Uchi Mata) en scoorde, pats!, binnen 7 seconden een ippon en wist zo nog 1-ste te worden ook. Zo, Jim staat op de kaart (als ie dat nog niet stond). Het enige wat ie met de wedstrijdselectie tot aan de vakantie nu nog moet doen, is barbecuen.

Na 3 dagen op schoolkamp te zijn geweest kwam Jim vrijdag terug. Schor en met heeel veeel slaap. Gelukkig kon ie zaterdagochtend uitslapen, want we hoefden pas om kwart over 6 op, om op tijd te zijn voor de weging in Ede. Een aanslag dus, maar zonder al te veel keus.

Het toernooi was internationaal (Duitsers, Denen en Engelsen) en de poules waren groot. Jim had zichzelf bij elkaar geraapt en zijn eerste partij begon. Het ging best goed en hij wist uiteindelijk met een mooie binnenwaartse beenworp te winnen (Ko-Uchi-Maki-Komi), zie onder.

We hoopten dat ie snel weer kon want dan zou ie wel wakker blijven, maar zijn 2e partij liet meer dan een uur op zich wachten. Er was namelijk een judoka vreselijk over zijn nek gegaan (op de mat). De jongen was nog niet aan judo toegekomen, en in plaats van zijn tegenstanders met een bye te laten winnen, gingen ze de poules opnieuw indelen. Jim was intussen weer helemaal ingekakt.

De 2e partij moest hij tegen een zeer bekwame judoka (Thomas ten Heuvel van J.V. Duurstede). Jim was duidelijk niet fit, en het bleef lang zonder score. Maar net voor het eind wist hij met een heupworp toch nog een wasa-ari af te dwingen en zo de partij te winnen.

Bij de 3e pot was ie weer wakker en had ie weinig moeite met zijn tegenstander, en ook de 4e ging mooi op zijn rug.

En zo bereikte hij de finale (en weer tegen Thomas). Alle Slingerland judoka’s en coaches waren klaar en stonden erbij. En alle prijzen (op Jim's mat na) waren al uitgereikt. Genoeg aandacht dus. Het beloofde een spannende pot te worden, maar na 35 seconden liep Thomas op een Uchi Mata van Jim en was het Ippon en klaar. Eerste dus, en zeker gezien de omstandigheden een hele knappe.

Eindelijk, na bijna 8 weken zonder toernooien, weer aan de bak. En dan nog wel op zijn ‘eigen’ Open Capelse. Er waren bij deze thuiswedstrijd aardig wat fans en familie op komen draven, en Jim genoot hier zichtbaar van. Hij begon dan ook erg overtuigend, en na 8 seconden was het al klaar. De eerste ippon zat erop.

In de 2e wedstrijd ontmoette hij een van zijn sterkste tegenstanders en kreeg hij het dan ook zwaar. Het bleef lang zonder score, maar in de laatste paar seconden wist Jim middels een schitterende overname een wasa-ari te scoren, en zo de partij te winnen. De 3e partij was ook lastig. Deze jongen bleef de hele tijd laag judo-en en was daardoor moeilijk te werpen. Vaak bleef hij zo laag dat hij dicht in de buurt van een shido (straf) kwam, maar deze niet kreeg. De partij eindigde dan ook zonder score op het bord en dus kwam het tot een scheidsrechtersbeslissing. Gelukkig wees de scheids Jim (terecht) aan als winnaar, maar je weet het maar nooit. Na deze 3 gewonnen partijen was hij winnaar van zijn mat, en zou hij de winnaar van de andere mat (zijn klasse was verdeeld over 2 matten) ontmoeten. Dit bleek zijn vriend Ralph (ook van Slingerland) te zijn. Nooit leuk om tegen een maatje te moeten judo-en, want er kan er maar 1 winnen. Ralph staat altijd super stevig op zijn benen en is dan ook moeilijk te werpen. Toch lukte het Jim vandaag 2 keer, 1 x wasa-ari en 1x ippon. Op naar de finale, die Jim vrij makkelijk binnen een halve minuut met een ippon wist te beslissen. Eerste dus op zijn eigen toernooi! Hij kreeg een werkelijk schitterende (glazen) trofee (die de terugweg in zijn sporttas trouwens niet heeft overleefd), en van ome Joop een nieuw molentje voor op zijn werphengel. Kortom, een geslaagde dag!

De tijden voor de Open Capelse (19 mei) zijn bekend. Jim zit in de wedstrijdronde die begint om 13.00 uur en eindigt om 14.45 uur. Zijn klasse is (vanwege de grootte) verdeeld over meerdere matten, dus het precieze matnummer kan ik niet geven. Adresgegevens zie flyer in vorig stuk.

En voor degene die Jim in zijn bootje vorige week in het AD Rotterdams Dagblad niet gezien hebben, klik op onderstaande foto voor een het artikel.

Op 19 mei aanstaande is Jim te zien op de 6e Open Capelse Jeugd Judokampioenschappen, het toernooi dat georganiseerd wordt door zijn eigen judovereniging. Degenen die dat leuk vinden kunnen daar natuurlijk komen kijken. Als ik weet hoelaat hij moet judo-en (is meestal een week van tevoren bekend) doe ik wel weer een mailtje aan de vaste mailgroep. Tot die tijd moeten jullie het doen met bijvoorbeeld een filmpje uit de oude doos (2003). Jim was hier 7 jaar en zat nog niet bij de wedstrijdselectie, maar dat zou niet lang meer duren... Ga naar Filmpjes.

Vandaag naar Den Haag voor de Zuid-Hollandse Teamkampioenschappen. Aangezien er onder de 12 jaar geen NK voor teams is, is dit het hoogst haalbare. Nederland is door de Judobond in 7 districten verdeeld waarbij Zuid-Holland ook nog eens tot de zwaarste behoort. Belooft een spannend dagje te worden dus. Een team bestaat uit 5 jongens uit 5 gewichtsklassen. Jim (36kg) zit normaal in de –38kg, maar aangezien we (Slingerland) geen –42kg kandidaat hadden schuift Jim een klasse door. Op naar de zware jongens dus.

Oscar (-46kg), Dean (-30kg), Jim (-42kg), Matthijs (-34kg), coach Peter van der Steen (-100kg) en Ralph (-38kg)

Eerste wedstrijd tegen Chitari (Spijkenisse). Jim begint lekker. De ander komt in een houdgreep terecht, en Jim liet hem niet meer los. Ippon dus. Ook de anderen doen het super, en ze winnen met 5 tegen 0. De kop is eraf.

Tweede wedstrijd tegen Lu-Gia-Jen (Den Haag). Jim begint fel met de ander te sleuren, en kreeg omdat de scheids vond dat Jim de ander naar de grond trok hier een shido (straf) voor en kwam dus een koka achter. Waarna Jim het goed maakt met eerst een waza-ari, en vervolgens een ippon. En als team winnen ze met 4-0.

Derde wedstrijd tegen Judo Gouweleeuw (Delft). Dit was een van de favorieten. Jim had het dan ook zwaar tegen zijn tegenstander. Hij zette een worp in waarbij hij het been pakte van zijn tegenstander en hem achterover duwde. Jim (en het publiek) dacht dat hij een punt scoorde maar de scheids ging in overleg met zijn 2 hoekscheidsrechters en na beraad kreeg Jim in plaats van een yuko een shido (straf ) omdat hij er een niet toegestane (-15 jaar) worp in zag (?). Raar verhaal, niemand begreep het en Jim vond het onterecht, werd boos en vreselijk sterk. De wedstrijd werd hervat en Jim besliste hem direct met een fantastische heupworp. Kippenvel. Als team wisten ze met 3-1 te winnen!

Vierde en laatste poulewedstrijd was tegen Sportschool Muilwijk (Dordecht). Jim was op dreef, pakte zijn tegenstander vast en binnen 10 seconden was het klaar. Ippon! Ook de rest had weinig moeite en ze wonnen met 5-0.

Slingerland kwam zo in de kruisfinale terecht tegen Velo Ryu Ha (Wateringen). Op zich aardige judoka’s, maar niet opgewassen tegen het Slingerland geweld. Kortom 5-0!

En zo werd zelfs de finale bereikt. Deze was opnieuw tegen het team van Gouweleeuw. Jim had het weer zwaar. Hij begon met een yuko voor, maar kwam een waza-ari achter. De sfeer en aanmoedigingen waren super en Jim bleef knokken, tot net voor het einde toen hij de wedstrijd met een schitterende heupworp en een ippon wist te beslissen. Zijn maten deden het net zo goed en ze wonnen met 4-1. Kampioen van Zuid-Holland dus! Waanzinnig. Vooral ook de team spirit was prachtig om te zien.

Zie ook nog filmpje.

Vandaag naar Beuningen (bij Nijmegen). Het toernooi schema loopt mooi op tijd en Jim heeft er zin in. Ik kan er dan ook kort in zijn, want de eerste 3 partijen wint Jim snel en mooi, met 3 ippons op rij. Jim plaatste zich zo dan ook direct voor de finale.

Deze was pittig, want ze waren aan elkaar gewaagd. Veel inzetten over en weer maar zonder score. Het bleef dan ook onbeslist, maar dat kan natuurlijk niet in een finale dus de scheids moest een winnaar aanwijzen. Jim (en ikzelf ook) had een goede hoop op de winst, maar de scheids wees de ander aan. Zilver dus voor Jim. Een beetje frustrerend weliswaar, want zonder een golden score-regel verlies je in dit geval puur op willekeur i.p.v. op judo. Nou ja, het hoort erbij en we mogen natuurlijk niet klagen.

In het programma-boekje dat we kregen bij de ingang stonden trouwens nog wat mooie levensbeschouwingen uit ‘de Tao Te King voor ouders’ die iedere ouder met sportende kinderen eigelijk eens zou moeten lezen. En met deze Chinese wijsheden besluiten we onze zondag.

foto: Ed de Bruyn

Vandaag naar Wouw voor de Open West-Brabantse. Daar aangekomen hadden we allemaal zoiets van oja! Vorig jaar was het namelijk een heel gedoe om er achter te komen op welke mat ze moesten judo-en (er zijn er 9). En nu dus weer, pas op het laatste moment werd er omgeroepen waar iedereen naar toe moest. En dan in een hele grote sporthal, door een hele slechte bijna onverstaanbare microfoon en luidspreker. Niet erg relaxed dus.

Nou ja, uiteindelijk wisten we waar ie moest en kon ie aan de bak. En flink ook. Het was een zware poule, met daarin een paar potentiële kanshebbers op goud. De eerste partij bleef heel lang zonder score, maar net voor het eind lukte Jim zijn heupworp toch en wist hij met waza-ari te winnen.

Tweede pot wist Jim op ippon te winnen met een schitterende overname (i.e. de een zet een worp in en de ander neemt hem over en draait hem door). En ook de derde partij kwam in het teken van de overname te staan. Jim nam zijn tegenstander namelijk 2x over, beide goed voor een waza-ari (en 2x waza-ari = ippon).

Zo belandde hij na 3 onverslagen partijen al rechtstreeks in de finale tegen de ook nog onverslagen Mauk Moerman uit Goes. Het werd een spannende pot, maar al snel kwam Jim voor met een waza-ari. Mauk scoorde hierna een Yuko, en tot slot nam Jim een inzet van Mauk over, scoorde een ippon en pakte zo het Wouwse goud!

Vandaag naar Schiedam (lekker dichtbij) voor de 11e Open Schiedamse Judokampioenschapen. Een gigantisch evenement met zo’n 950 judoka’s van 87 sportscholen uit het hele land, verdeeld over 2 dagen. Jim zijn klasse was verdeeld over 2 matten, die elkaar in kruisfinales zouden ontmoeten.

Eerste partij moest Jim tegen Ralph, zijn eigen trainingsmaatje. Is voor geen van beide leuk, want er kan er maar 1 winnen. Ze kennen elkaar door en door dus er gebeurde niet veel. Jim wist met 2 koka’s te winnen. Tweede partij won Jim vrij gemakkelijk met een ippon (uchi-mata). Ook de derde partij kostte hem weinig moeite en won hij met ippon (en weer uchi-mata). Hij belandde zo in de halve finale, en deze was alles behalve makkelijk. Hij kwam zelfs een yuko achter en moest alles uit de kast halen. Na een yuko van Jim kwam het gelijk en de partij raakte op zijn eind. Net voordat het pittenzakje op de mat werd gegooid (is einde tijd) wist Jim een wasa-ari te scoren en zo de partij te winnen, op naar de finale dus.

De finale liet lang op zich wachten. Toen hij begon belandde Jim op ongelukkige wijze al vrij snel in een houdgreep, waar hij niet op tijd uit wist te komen. Hij verloor zo de finale, maar pakte het zilver. En op een toernooi zoals dit is dat een fantastische prestatie.

Na 4 (!) weken zonder wedstrijdjudo in het weekend, moesten we vandaag naar Baarn voor het 14e int. Hooglands judotoernooi. Een van de zwaardere toernooien van midden-Nederland met veel buitenlandse gastjudoka’s.

Eerste partij won Jim gelijk met een Bye, omdat zijn (Israëlische) tegenstander niet op de mat verscheen. Tweede partij moest ie flink aan de bak, maar wist hij uiteindelijk met 2 wasa-ari’s (=ippon) te winnen. In de derde partij kreeg Jim een waarschuwing omdat de scheids dacht dat hij een verwurging aan wilde leggen, (mag volgend jaar pas) hetgeen niet zo was. Zijn tegenstander was duidelijk minder, ging vaak op zijn knieën en was daardoor lastig om mooi mee te judo-en. Jim wist wel te winnen (met een yuko). Na 3 overwinningen op rij plaatste Jim zich (samen met een Belg) rechtstreeks voor de finale.

De Belg kreeg in die finale 2 maal een shido (straf) omdat hij zich te vaak van de mat af liet duwen. Jim had voor de winst gewoon de partij uit kunnen judo-en maar scoorde met een harai-goshi (boven) toch nog een mooie ippon, en won zo het goud! De sensationele prijsuitreiking was voor Jim de slagroom op de cake (zie ook filmpje).

De kop is er af, het eerste judo toernooi van het nieuwe seizoen was vandaag in Gilze. Jim zijn laatste jaar in de –12 jaar. Er was in zijn klasse 1 poule van zo’n 25 jongens. Hij begon een beetje moeizaam, maar wist zijn eerste partij wel te winnen (yuko). De tweede partij was hij op stoom en stond ie erg mooi te judo-en. Hij scoorde een wasa-ari, en won met een ippon door houdgreep.

Ook de derde partij wist hij overtuigd te winnen met een schitterende uchi-mata (heupworp), zie boven (en bij Filmpjes). En zo belandde hij al snel en onverslagen in de finale, die hij met een mooie harai-goshi (ook heupworp) wist te winnen. Het was duidelijk, Jim werd eerste in Gilze en was klaar voor het nieuwe seizoen!

Tevens wil ik hier graag nog een eervolle vermelding maken van zijn twee vrienden Ruben en Jimmy, die vandaag (als 11 jarigen) voor het eerst meededen met de –15 jaar (in het jaar dat je 12 wordt moet je bij de –15). Voor het eerst werden ze vandaag dus op wedstrijden geconfronteerd met armklemmen, verwurgingen, lage schouderworpen en potjes van 3 in plaats van 2 minuten. Een zwaar jaar dus. Maar wat schetste ieders verbazing; Ruben werd tweede en Jimmy derde! Gefeliciteerd jongens, echt helemaal te gek.

Ga naar Judo Weblog 2006 ...