EJU Training Camp Berlijn
De sporthal in Oost-Berlijn
Selectie EK
Vanmiddag kwamen de Bondscoach en de Talentcoaches bij elkaar om de plaatsen te verdelen voor het EK judo tot 17 jaar in Montenegro (eind juni). Er waren bij de jongens in 7 gewichtsklassen slechts 10 plekken te verdelen. Ondanks dat Jim er goed voor stond weet je natuurlijk nooit wat de Bond gaat beslissen. Maar wat we verwachtten werd waarheid, en Jim is vanmiddag geselecteerd voor het EK 2012! Hij vliegt dan ook volgende week donderdag al met de hele EK selectie naar de European Cup Cadets in Bielsko-Biala, Polen. Helemaal super. Kijk hier voor de voltallige selectie.
European Cup Cadets in Berlijn
Een van de vele oude fabrieksgebouwen in Berlijn
We waren nog niet eerder in Berlijn geweest. Vooraf bedachten we dat het op die vrijdag (4 mei) een bizarre plek zou zijn om 2 minuten stil te zijn om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te herdenken. Achteraf bleek het eigenlijk wel een hele mooie plek om dat te doen. Met veel openheid en respect wordt er in Berlijn met het verleden omgegaan, getuige de vele gedenktekens waaronder de Holocaust-Mahnmal. Nooit eerder was mijn beleving op die dag zo intens als hier. Genoeg over de oorlog nu, we gingen immers voor het judo...
Vooraf was al bekend dat dit weleens het zwaarst bezette toernooi van het jaar kon worden. De Russen (en Brazilianen) zouden hier massaal aanwezig zijn. En waar ze bij het EK maar 2 judoka’s per gewicht mogen afvaardigen, mochten dat er hier een stuk meer zijn. En beetje gunstige loting zou vandaag dus niet gek zijn.
Eerste partij trof hij Enrico Atkinson, de nummer 1 van Groot-Brittannië. Atkinson stond stevig op z’n benen. De eerste twee minuten werd er van alles ingezet maar zonder resultaat. Tot ze op de grond komen en Jim de Engelsman in een beenklem weet te krijgen. Atkinson tikt af en Jim wint de partij!
Atkinson (blauw) tikt af
Tweede tegenstander werd Tim Gramkow, de nummer 3 van Duitsland. Lange tijd gebeurde er niets totdat Jim een heupworp inzet. Hij zwaait z’n been hiervoor heel hard op, maar mist de Duitser... Hierdoor hoeft Gramkov nog maar weinig te doen om Jim naar zijn rug te draaien. Ippon voor Gramkow en Jim baalt als nooit tevoren. Aangeslagen gaat hij zitten wachten en hopen dat Gramkow 1 van de 4 poulewinnaars wordt (er waren 56 deelnemers), want alleen dan mag Jim gaan herkansen. Anders is het over.
Jim tegen Gramkow
Gramkow moet nog twee partijen winnen om poulewinnaar te worden. Het werd dus lang wachten voor Jim. Gelukkig was er genoeg afleiding. Zo moest Thomas ten Heuvel (een van de 5 Nederlanders in Jim z’n klasse) tegen een Fransman judoën. Thomas kreeg de Fransman in een houdgreep, en de Fransman deed alles om eruit te komen. Zo zagen we hem eerst bij Thomas in z’n kruis grijpen en vervolgens nam ie gewoon een hap uit Thomas z’n buik! Bizar, maar waar. Het bewijs kon worden geleverd en de Fransman werd gediskwalificeerd.
Thomas wijst aan waar hij gebeten is
De Franse tanden zijn duidelijk zichtbaar
Fransman ontkent alles maar wordt gediskwalificeerd
Uiteindelijk wist Gramkow gelukkig de halve finale te bereiken (= poule winnaar) en mocht Jim dus gaan herkansen!
Z’n derde partij was tegen Fabio Spina uit Italië. Vrij snel zet Jim een perfecte kata-guruma (schouderworp) in en scoort hiermee een waza-ari.
Jim (blauw) scoort waza-ari tegen Spina
Even later stuurt hij een uchi-mata van Fabio door, maar dit levert vreemd genoeg niets op. Vervolgens zet Jim zelf een uchi-mata in die goed was voor ippon. Super, Jim is weer terug.
Jim scoort ippon tegen Spina
Vierde partij treft hij de huidige nummer 1 van Rusland, Andrey Skripchenko. Jim staat goed te judoën en is de enige die van alles probeert. Worp na worp zet hij in. Maar steeds weet Skripchenko te ontkomen. Het scheelt allemaal niks. Bij een beenveeg schiet Jim z’n linkerhand van de mouw van de Rus waardoor hij hem niet kan controleren en zo ook deze worp zonder score blijft.
Voetveeg tegen Skripchenko
Uiteindelijk heeft Jim goed vast voor een beenblok (sasae-tsuri-komi-ashi), een worp die ze de laatste tijd op de training hebben geoefend. Hij zet hem in en de Rus gaat naar de grond, maar weet in de lucht Jim in z’n nek te pakken en de worp over te nemen. Ongelooflijk, het was Skripchenko zijn eerste actie maar wel gelijk raak. Hij scoort ippon en Jim ligt eruit. Hij baalde enorm en voelde aan alles dat het hier had gekund. Was het z’n gretigheid of was het de druk die hij om zich heen toch wel voelde? Natuurlijk is het geen schande om van deze Rus te verliezen, maar pijn deed het wel.
Jim (wit) zet sasae-tsuri-komi-ashi in maar Skripchenko neemt over
Eerste en tweede werden de Russen Kodzoev en Vinnik (niet eens Skripchenko dus). Gedeeld derde werden de Duitser Gramkow en de Armeen Mkrtchyan (jawel 6 medeklinkers op rij).
Jim blijft nog t/m dinsdag voor een trainingstage in Berlijn. En dan is het nu aan de Judo Bond Nederland om te beslissen of er 1 of 2 judoka's naar het EK gaan, en wie er dan mag. Als hij mag (volgens mij heeft hij de beste papieren, maar zekerheid heb je hierin nooit) vliegt hij over anderhalve week alweer naar Polen, waar ze met de complete EK selectie (EK is 23 juni in Montenegro) aan een European Cup for Cadets meedoen.
Hieronder alle judoka’s (in willekeurige volgorde) die punten gescoord hebben op de 6 meetmomenten. Zodra hij weet of hij mee mag, dan staat dat hier. Wordt vervolgd.
EJU Training Camp Teplice
De European Judo Union houdt trouwens een ranking bij. De EJU meet alleen op hun eigen toernooien. Ze tellen je beste 4 resultaten en voor een eerste t/m een zevende plaats krijg je punten. Op een Top Ranking toernooi (groen) verdien je meer punten dan op een ‘gewone’ European Cup (blauw). Er zijn al 7 toernooien geweest, waarvan Jim er slechts op 1 geweest is. Maar desalniettemin staat hij nu 14e op de Europese Ranglijst. Ook dat pakken ze hem nooit meer af :)
Klik op afbeelding voor vergroting
European Cup Cadets in Teplice
Het is een toernooi verspreid over twee dagen met 630 deelnemers uit 28 landen. In Jim zijn klasse (tot 66kg) waren er 60 judoka’s verdeeld over 4 poules, waaronder 4 Nederlanders. Als je een partij verliest lig je eruit. Tenzij het blijkt dat je van een van de 4 poulewinnaars hebt verloren, dan mag je gaan herkansen.
Eerste partij treft hij Or Hasan uit Israel. Jim probeert een beenveeg, een beenklem en een houdgreep, maar alle zonder score.
Jim doet wat ie kan, maar het blijft zonder score
Hasan krijgt een straf voor het steeds op z’n knieën gaan. Na 4 minuten nog geen score, dus 2 minuten verlengen (golden score). Hierin zet Hasan een lage schouderworp in. Jim neemt hem over met een soort zijwaartse offerworp en scoort ippon! De kop is eraf.
Jim (blauw) scoort ippon tegen Hasan
Tweede tegenstander is de Kazach Dias Sherkeshbayev. Dit blijkt een vrij passieve judoka. Jim heeft liever een actieve judoka, dan ontstaat er gewoon veel sneller ruimte voor een inzet. Er gebeurt niet veel, totdat ze op de grond terecht komen. Jim weet een beenklem aan te zetten en probeert de ander om te draaien naar z’n rug. Geweldig, dit lukt en de houdgreep begint te tellen. Jim weet hem 25 seconden op z’n rug te houden en zo is het ippon voor Jim!
Sherkeshbayev (wit) in een sankaku
Derde partij (iedere partij is er 1 op zo’n toernooi) ontmoet hij de boomlange nummer 1 van de Oekraïne: Rezo Mesablishvili. Vrij snel zet Jim een offerworp in. Hij krijgt een yuko, maar helaas wordt de beslissing door andere scheidsrechters overruled en weer van het bord gehaald.
Jim (blauw) maakt offerworp
Even later zet Mesablishvili een heupworp in. Jim neemt de worp over en scoort er een yuko mee!
Jim neemt Mesablishvili over
Jim blijft doorgaan en zet een been achter Mesablishvili om een offerworp (tani–otoshi) te maken. Exact op dat moment zet de Oekraïner echter een heupworp (uchi-mata) in. Jim gaat in plaats van achterover nu voorover vol op de heup van Mesablishvili en komt op z’n rug. Ippon voor Mesablishvili. Jim baalde enorm, want hij voelde dat het niet had gehoeven.
Jim zet in maar Mesablishvili neemt over
Mesablishvili moet hierna voor de poulefinale en Jim was hierbij (voor 4 minuten) z’n grootste fan. Als hij zou winnen mocht Jim immers gaan herkansen. Mesablishvili trof hierin Aljaz Ceh (de nummer 3 van Slovenië). De Sloveen had non-stop en blijkbaar zeer krachtig de onderkanten van de mouwen van de Oekraïner vast. Die werd hier helemaal gek van en kon niks meer doen. Dit duurde en duurde en herhaalde zich keer op keer. Tot net voor het einde. Mesablishvili wist los te komen en het verschil te maken. YES, Jim deed weer mee en kon gaan herkansen.
Vierde pot was tegen Sinanovic Balsa, de nummer 2 van Montenegro. Jim stuurt al vrij snel een heupworp van Balsa door en scoort een yuko. Althans dat dacht iedereen, maar het punt ging op het bord naar Balsa. Hoe hard coach en publiek hier ook om riepen, het punt bleef staan. Blijven roepen heeft geen zin, de partij ging immers verder. Jim baalde en ging door. Even later stuurde hij weer een worp door, en nu zonder enige score.
Jim stuurt Balsa door, zonder resultaat
Daarna herhaalde dit tafereel zich voor de derde keer op rij. Jim stuurt een inzet van Balsa wederom door en weer geen score. Jim is zichtbaar geïrriteerd (komt in een wedstrijd echt weinig voor) en krijgt voor deze uiting zelfs een shido (straf). De tijd tikt door. Het zal toch niet gebeuren dat hij hier op zo’n manier gaat verliezen? Jim zet vervolgens een offerworp in en zowaar, hij krijgt een yuko en de stand is gelijk.
Eindelijk een yuko voor Jim (blauw)
Jim heeft duidelijk haast en is nog steeds geïrriteerd. Ze komen op de grond en Jim weet een beenklem aan te leggen. Hij klemt zo hard als ie kan (en dat is hard), Balsa tikt af en Jim wint de partij. Pffffff.
Balsa tikt af
Vijfde partij (vooraf had hij voor zoveel partijen getekend!) trof hij de Sloveen Aljaz Ceh. Ja, die van die mouwen. Jim had die poulefinale natuurlijk gezien en was dus gewaarschuwd. Binnen een halve minuut wil Ceh een worp inzetten, maar Jim drukt hem naar beneden, zet z’n been achter hem en trekt Ceh hard achterover en vol op z’n rug (een soort tani-otoshi). Ippon voor Jim!
Ippon voor Jim tegen Aljaz Ceh
Zesde (ja, echt bizar) wedstrijd was tegen Denis Spartak uit Israel. Jim weet al snel weer een uchi-mata door te sturen en komt een yuko voor.
Jim stuurt Spartak door, goed voor yuko
Daarna komt hij goed weg. Bij een lage schouderworp van Spartak weet hij in de lucht net nog naar z’n buik te draaien, en behoudt hij z’n voorsprong. Even later maakt Jim een beenveeg en krijgt hij een tweede yuko. Helaas wordt ie door door de hoekscheidsrechters weer van het bord gehaald en blijft het verschil een yuko.
Beenveeg van Jim
Jim probeert op de grond vervolgens een beenklem aan te leggen, maar ondanks dat Spartak op z’n buik ligt, staat ie gewoon op met Jim nog om z’n nek. Dan moet je echt heel sterk zijn. Vervolgens zet de Israëliër een offerworp in en scoort hij een yuko. De stand is dan weer gelijk. Op de grond gaat hij door en krijgt hij Jim in een houdgreep. Na zes seconden weet Jim er uit te komen en zo blijft de stand na 4 minuten gelijk. Golden score dus. Spartak laat er geen gras over groeien en zet heel hard een heupworp in. Jim laat hem komen, neemt veel risico, maar weet hem door te sturen, scoort waza-ari en wint de partij!
Jim wint hier van Spartak
Jim was een paar uur geleden de eerste Nederlander die een partij verloor, maar is nu de laatste die er nog in zit. Hij kon zich op gaan maken voor de partij om het brons. Hij moest hier wel 6 (!) uur voor wachten, want ze wilden alle finales en wedstrijden om de derde plaats achter elkaar gaan draaien. Op zich een leuk idee, maar wel erg lang wachten dus. Op een toernooi als dit moeten dan bij die finaleronde de coaches in pak verschijnen. Beetje vreemd, maar regels zijn regels. Had Henkjan z’n pak gelukkig niet voor niks meegenomen.
HenkJan (met gestreepte das) verplicht in pak. Het pak van de judoka's werd trouwens voor iedere partij gecontroleerd of het voldeed aan alle strenge EJU (European Judo Union) eisen.
Deze zevende en laatste partij om het brons ging tegen Kristian Badzo, de nummer 2 van de Oekraïne. Ze pakten vast en Jim voelde meteen dat Badzo fysiek veel sterker was. Jim zet een beenveeg in, maar Badzo ontloopt hem en duwt Jim achterover. Jim valt achterover maar weet in de lucht de Oekraïner te draaien en scoort zodoende zelf een waza-ari. Fantastisch! Alleen er is (helaas) nog veel tijd te gaan.
Jim (wit) scoort waza-ari tegen Badzo
Jim weet even later een uchi-mata van Badzo over te nemen en scoort zodoende ook nog een yuko.
Jim (wit) scoort yuko
En weer even later met zo’n zelfde overname zijn tweede yuko.
En nog een
Met nog 1 minuut op de klok stond Jim dus dik voor en de spanning was echt ontzettend groot! Badzo gaf zich duidelijk niet gewonnen en hij wist een prachtige uchi-mata te maken. Jim ging hard tegen de grond, en de fractie van een seconde dat het duurt voordat de scheidsrechter aangeeft of het een ippon of een waza-ari zou zijn leek een eeuwigheid te duren. Hij besliste een waza-ari en Jim stond dus nog steeds voor, maar hij was he-le-maal gesloopt.
Badzo (blauw) scoort waza-ari
En met nog maar 1 seconde op de klok stonden ze allebei met nog maar 1 voet op de grond en probeerden ze koste wat kost de ander op z’n rug te gooien.
Nog 1 seconde op de klok ...
Maar Jim houdt stand en pakt het BRONS! Waanzinnig, vooraf had hij dit resultaat echt niet durven dromen.
Met nog maar 1 meetmoment te gaan (over twee weken in Berlijn) lijkt z’n EK plaatsing nu toch wel heel erg dichtbij te komen. Jim blijft trouwens nog tot maandagavond in Tsjechië voor een trainingsstage.
Prijzen werden overhandigd door drie Tsjechische schonen (van veraf schoner dan van dichtbij volgens Jim ...)
Vlnr. Zilver: Petar Zadro (Bosnia-Herzegovina), Goud: Nemanja Majdov (Bosnia-Herzegovina), Brons: Didar Khamza (Kazakhstan) en Jim Heijman
Nederlands Kampioenschap tot 17 jaar
Maar vandaag staat eerst het 4e meetmoment op het programma: het NK Judo tot 17 jaar. En wel in het schitterende sportpaleis T-Kwadraat in Tilburg. Jim had zich hiervoor onlangs als Zuid-Hollands kampioen geplaatst en zat zodoende bij de laatste 14. Het beloofde dus een spannende dag te worden. Topfit was hij helaas niet. Woensdag bij de bondstraining begon het. Hij heeft wel getraind, maar was erg misselijk en had hoofdpijn. Vanochtend ging het wel goed, hopen dat het zo blijft.
T-Kwadraat (foto: Norbert van Onna)
Er waren er 5 favorieten en 2 poules. Helaas zaten er 4 van die favorieten (waaronder hijzelf) in Jim z’n poule.
Zijn eerste tegenstander vandaag was Martijn van Dalen uit Veghel (waar hij Sporttalent van het Jaar 2010 werd). Jim had duidelijk grip op Martijn en scoorde met een prachtige voetveeg (okuri-ashi-barai) een ippon.
Jim (blauw) en Martijn
Volgende tegenstander was Thomas ten Heuvel, die zojuist had gewonnen van de nummer twee van de Masters in Bremen (Yasin Caria). Jim en Thomas leken vandaag erg aan elkaar gewaagd. Een halve minuut voor tijd weet Thomas zelfs bijna een yuko te scoren. De klok tikte door zonder score, en met nog 7 seconden te gaan kan Jim wederom een schitterende voetveeg maken die goed was voor ippon. Hij valt alleen precies met z’n middenrif op Thomas zijn elleboog en wordt direct weer heel erg misselijk en blijft een tijdje op de grond liggen. Als hij sneller was opgestaan had ie, volgens eigen zeggen, over z’n nek gegaan.
Jim (blauw) en Thomas
Gelukkig kon hij nog even bij komen voor z’n volgende partij. Deze was tegen Brandon Tegelaar van Sportinstituut Edwin Steringa (de bondscoach van jong Oranje) uit Heerenveen. Binnen een minuut zet Brandon een heupworp in die wordt overgenomen door Jim. Hij stuurt Brandon door, vol op z’n rug. Ippon voor Jim, die zich zodoende als poule winnaar had geplaatst voor de finale! Toen Jim van de mat kwam zag hij spierwit. Duidelijk niet in z’n beste doen. Maar het resultaat was er nog. Hij moest nog 1x knallen.
Jim (wit) neemt Brandon over
Finale ging tegen Kevin Bakker, de winnaar van de andere poule. Kevin is een beresterke judoka, die staat als een huis. De minuten verstreken. Jim wist Kevin weliswaar een paar keer uit balans te krijgen maar zonder resultaat. Ook op de grond probeerde hij Kevin om te draaien maar tevergeefs. Nog geen score dus, totdat Kevin een heupworp (uchi-mata) inzette die Jim niet wist te ontlopen. Ippon voor Kevin en klaar... Althans dat leek zo te zijn. De tafelscheidsrechters keken echter de videobeelden terug en beslisten uiteindelijk dat het 'slechts' een waza-ari was. De wedstrijd ging door met nog een halve minuut op de klok. Jim had nu haast en nam veel risico, belandde zodoende op de grond en kwam in een houdgreep terecht. Zo werd het toch nog ippon voor Kevin, en werd Jim TWEEDE VAN NEDERLAND. Heel erg mooi, alleen kostte het Jim een paar uur voordat hij er ook zo over dacht.
Het lukt Jim (blauw) steeds net niet
Kevin maakt hier het verschil
sportieve felicitaties over en weer
Jim, Kevin, Thomas en Brandon
International Training Camp Hannover
Jim linksboven (sensei HenkJan lachend in het midden)
Japans nationale team
1200 m² judomat voor 400 judoka's (foto's: Eric van den Brink)
Jim in een randori tegen een Japanner (-20 jaar)
International Masters Bremen
In Jim z’n klasse (onder 17 jaar en tot 66kg) zitten 77 deelnemers verspreidt over 4 poules. Hij moest lang wachten op z’n eerste partij. Stuk voor stuk zag hij judoka’s eraf gaan. Sommige zelfs zonder te judoën. Zo zagen we een judoka (een Kazach) die aan z’n partij wilde beginnen waarvan de scheidsrechter eerst even z’n judopak wilde opmeten. De mouwen bleken net te kort en zonder pardon werd hij gediskwalificeerd en naar huis gestuurd. Om maar aan te geven hoe het er hier aan toe gaat.
Twee judoka’s vielen op door bizar mooi judo: een Japanner en een Oezbeek. De Oezbeek wierp bijvoorbeeld zijn tegenstander met een offerworp over zich heen, en in de lucht legde hij een armklem aan zodat als z’n tegenstander in de lucht nog wist te draaien hij direct door kon gaan met met z’n armklem. Schitterend om te zien. Er was alleen 1 maar. Allebei deze mannen zaten in Jim z’n poule...
Jim werd omgeroepen (eerst in het Duits, daarna in het Engels) voor z’n eerste partij. Hij was tot nog toe vrij ontspannen maar voelde vanaf dat moment plotsklaps de spanning erin schieten. Niet zo gek natuurlijk, en spanning zorgt ook wel voor een adrenaline boost die hij na lang wachten toch ook wel kon gebruiken. Z'n eerste tegenstander was de Duitser Astemir Juanov. Ze begonnen vrij aftastend, maar binnen een halve minuut zette Jim een heupworp in. De Duitser pakt Jim z’n been en ze hinken wat richting de matrand. Toen ze over de matrand heen waren dacht ik dat het matte (=stoppen) zou zijn. Ik liet m’n fototoestel (waar doorheen ik de wedstrijd volg) zakken, maar Jim wist inmiddels de Duitser op z’n heup te trekken en vol op z’n rug te gooien. Er was blijkbaar geen matte geroepen en de worp was binnen de mat gestart. Een schitterende ippon voor Jim, maar helaas geen foto. Sorry, ik zal voortaan beter opletten. Maar hé, ik was ook zenuwachtig:)
Juanov pakt hier Jim z'n been maar kon de uchi-mata niet voorkomen
Tweede wedstrijd (Jim was al heel blij dat hij er een gewonnen had) was tegen Coen Stoop uit Bergen (NH). Vrij snel scoort Jim een yuko met een heupworp (uchi-mata). En nu lette ik op.
uchi-mata
Even later krijgt hij Coen in een sankaku houdgreep maar in plaats dat de scheidsrechter osae-komi (houdgreep) roept, riep hij matte (break). Heel bijzonder want de houdgreep zat gewoon.
Geen houdgreep?
Opnieuw beginnen dus. Jim maakt een mooie offerworp (tomoe-nage) waar hij een waza-ari mee scoort en gaat direct op de grond door met een houdgreep. Voor Coen was er geen ontsnappen meer aan en Jim wint zo ook z’n tweede partij.
tomoe-nage
houdgreep
Ai. Derde partij ‘treft’ Jim dan de Japanner Takuma Nomura. Jim liet de kaas niet van z’n brood eten en wist zelfs de balans van de japanner met een voetveeg danig te verstoren. Ook de Japanner zijn heupworp (uchi-mata) wist Jim echt bijna door te sturen.
Jim stuurt Nomura bijna door
Maar op Nomura’s sode-tsuri-komi-goshi (ook een soort heupworp) had Jim geen antwoord.
Nomura’s sode-tsuri-komi-goshi
Nomura kwam een waza-ari voor te staan en ging door op de grond. De scheidsrechter had blijkbaar alle tijd en liet de Japanner echt heel lang van alles proberen. Uiteindelijk wist hij met 1! hand een verwurging aan te leggen waarbij Jim moest aftikken. Ippon voor de Japanner. Jim moest nu wachten om te kijken of Nomura misschien poule winnaar zou worden, anders was het klaar voor Jim.
Jim (wit) tikt af
Hierna troffen de Japanner en de Oezbeek elkaar in de poule finale. De Oezbeek, Akhmedjon Azimov, had zojuist de nummer 1 van Duitsland eraf gegooid (die op zijn beurt een van de Nederlandse favorieten, Kevin Bakker naar huis had gestuurd). Het werd een fantastische pot (en een van het allerhoogste niveau) om te zien. Uiteindelijk belandden ook zij in een grondgevecht, waarin de Oezbeek net als Jim moest aftikken in een verwurging van de Japanner. Super! Jim mocht nu gaan herkansen tegen een andere judoka uit zijn poule die van de Japanner had verloren.
Zijn vierde partij was tegen Christopher Wagner uit Oostenrijk. Jim nam binnen 20 seconden een heupworp van de Oostenrijker over. Ik had ippon geloofd, maar de scheidrechters zagen er niets in.
geen score? Jim is verbaasd
Uiteindelijk kwamen ze in een grondgevecht waarin Jim een beenklem/houdgreep aan wist te leggen. De beenklem zat goed en Christopher tikte af. Ippon voor Jim, die nu al veel verder in het toernooi is gekomen als hij ooit had durven dromen!
Wagner tikt af
En ja hoor, in zijn vijfde partij kreeg hij degene die als laatste van de Japanner had verloren.... De Oezbeek, Akhmedjon Azimov. Jim was in opperste staat van concentratie, zou alles geven wat hij in zich had en ging beginnen aan deze schier onmogelijke opdracht. Hij voelde direct (zo vertelde hij na afloop) dat de Oezbeek ongelooflijk sterk was. Maar kracht is niet alles in judo. De Oezbeek zette na een halve minuut een heupworp in, Jim stapte razendsnel uit en wist Azimov door te sturen naar zijn rug! De scheidsrechter stak z’n hand omhoog en riep IPPON!. Jim (en een deel van het publiek) werd helemaal gek. De hoofdscheidsrechter zag er echter een waza-ari in en de ippon werd zodoende weer van het bord gehaald. Super balen voor Jim die zich weer moest zien te herpakken. Ga er maar aan staan.
Jim stuurt Azimov door en kan het bijna niet geloven
De wedstrijd ging verder en de Oezbeek was gewaarschuwd. Althans dat zou je denken. Nog geen halve minuut later zet Azimov weer een uchi-mata in, en weer weet Jim te ontsnappen en de worp (en Azimov’s kracht) door te sturen. Goed voor een tweede waza-ari, en zo werd het ippon voor Jim. En nu echt! Hij kon het haast niet geloven, maar het was waar. Hij zat bij de laatste 8. Nu werd ‘t lastig om het niet al te gaan vieren in z'n hoofd, maar om focus zien te behouden.
Jim stuurt Azimov door, goed voor ippon en nu echt
Zijn zesde tegenstander werd Rolands Dobelnieks uit Letland. Rolands was heel erg fel. Jim probeert een offerworp maar Rolands weet in de lucht naar zijn buik te draaien.
offerworp, maar zonder score
Na ruim een minuut kwamen ze in een grondgevecht en lukte het Jim om een beenklem/houdgreep aan te leggen. Rolands tikte af en Jim zat bij de laatste 5!
YES, bij de laatste 5
Zevende en allerlaatste partij (winnaar wordt derde, verliezer vijfde) is tegen Didar Khamza uit Kazachstan. Khamza is een beer van een vent maar Jim was nu echt niet meer te stoppen. Binnen 15 seconden zet Khamza een uchi-mata in (hij had blijkbaar niet goed opgelet), en net als bij de Oezbeek neemt Jim hem over en stuurt hij hem door naar z'n rug. Jim werd zo DERDE in Bremen. WAANZINNIG!
Jim stuurt ook Khamza door
Jim wint en pakt het brons
Op dit niveau 6 van je 7 partijen winnen met ippon (en gemiddeld binnen een minuut!) is natuurlijk een prestatie van formaat. Bremen telt ook mee voor de EK ranking dus dat is prettig. Inmiddels is hij doorgereisd naar het Olympisch Trainings Centrum in Hannover alwaar hij de komende dagen (t/m dinsdag) zal verblijven voor een trainingskamp met de meeste toppers die hier vandaag op de mat hebben gestaan. Eind van de week zal er hier wel een verslag van op staan. Excuus voor het lange verslag, maar met minder tekst en plaatjes zou ik Jim te kort hebben gedaan.
v.l.n.r.: Yasin Caria, Takuma Nomura, Dennis Klein en Jim Heijman
Zuid-Hollandse kampioenschappen
Eerste partij ontmoet hij Aziz Basjirov van 'de Korte' uit Hoogvliet. Na een beetje gerommel over en weer (Jim had in de auto op de heenweg gezegd dat hij vandaag niet teveel risico’s wilde nemen) kwamen ze op de grond terecht. Aziz kwam in een beenklem en moest aftikken. Ippon voor Jim.
Aziz tikt af
Tweede tegenstander was Raymon de Vos van 'Lu Gia Jen' uit Den Haag. Al snel wist Jim middels een beenveeg een waza-ari voor te komen en even later kwamen ze op de grond. Wederom kon Jim vanuit een houdgreep een beenklem aanleggen en moest de ander aftikken. Ippon voor Jim.
Raymon tikt af
Partij nummer drie was tegen Tommy Lee de Groot van 'Westland Kodokan' uit Monster. Tommy Lee kwam na een beenveeg van Jim (yuko) in een houdgreep terecht. Jim kon Tommy Lee 25 seconden lang op z’n rug houden en zo werd het ippon voor Jim die zodoende naar de finale ging. Als je de finale wint ben je eerste en plaats je je direct voor het NK, als je verliest loop je hier kans dat je nog tegen de winnaar van de verliezerspoule moet en zou je ook derde kunnen worden (=geen plaatsing).
Na 25 seconden is het ippon voor Jim
Finale ging tegen Kelvin van Helden van 'Sportschool Muilwijk' uit Dordrecht. Binnen een halve minuut lag Kelvin in een houdgreep/beenklem (sankaku) en even later moest hij aftikken. Spannend is anders, maar winnen is winnen. Geen spektakel vandaag, maar eigenlijk had Jim dat in de auto al een beetje aangekondigd. Heel gecontroleerd werd hij hier dus kampioen van Zuid-Holland in de klasse tot 66kg en plaatst hij zich voor het NK op 7 april in Tilburg. Super!
Kelvin tikt af
Kampioen van Zuid-Holland (foto: Eric van den Brink)
Open West-Brabantse
Er waren 4 grote poules in de klasse tot 66kg.
Jim treft in zijn eerste partij Evan Hofstee van ‘Judoschool Marco Oord’ uit Ureterp (Friesland). Vrij snel krijgt Evan een straf wegens schoppen, en niet veel later weet Jim hem met een uchi-mata vol op z’n rug te werpen. Ippon voor Jim.
Jim werpt Evan
Tweede partij is Stijn Edelenbos van ‘Budo Schuttersveld’ uit Enschede Jim’s tegenstander. Na de schop uit de eerste partij krijgt Jim nu een harde stomp in z’n gezicht. Bizar maar waar. Stijn verexcuseert zich hevig en blijkbaar was het dus een resultaat van een ongecontroleerde actie. Even later wordt de partij hervat, zonder straf voor Stijn. Althans niet van de scheidsrechter. De straf kwam van Jim die Stijn middels een mooie heupworp hard op zijn rug wierp. Ippon voor Jim.
Jim werpt Stijn (foto: Eric van den Brink)
Derde pot ging tegen Yasin Caria van ‘Judo Yushi’ uit Nieuw Vennep (1e op NK -15 en 1e op Dutch Open -15 in 2011). Yasin heeft een zeer sterke en explosieve lage schouderworp. Oppassen geblazen dus. Na een minuut was het zover: Yasin pakt vast, draait snel in, gaat op z’n knieën zitten en zet z’n lage schouderworp in. Jim (zo lenig als een wokkel) wist gelukkig in de lucht snel naar z’n buik te draaien en zo bleef het zonder score. Even later was het Jim z’n beurt. Yasin liep vol op Jim’s uchi-mata die de partij zodoende met ippon wist te beslissen.
Jim werpt Yasin (foto: Eric van den Brink)
Jim was nu poulewinnaar. Er waren 4 poules, dus nu zouden de 4 poulewinnaars elkaar treffen in 2 halve finale partijen.
Jim trof in zijn halve finale de sympathieke maar beresterke Thomas ten Heuvel uit Wijk bij Duurstede (3e op Dutch Open 2012). Thomas had net gewonnen van Kevin Bakker (1e op Dutch Open 2012) en was dus in vorm. Het werd (zoals vaak bij deze twee) weer een gevecht om de pakking. Kansen kwamen over en weer, maar het was Jim die Thomas uiteindelijk in een beenverwurging kreeg waarbij Thomas moest aftikken. Ippon voor Jim en op naar de finale.
Thomas tikt af
Finale was tegen Brandon Tegelaar van ‘Sportinstituut Judo Edwin Steringa’ uit Heerenveen. Jim (die in Jong Oranje zit) traint trouwens woensdagavond in Nieuwegein o.l.v. deze Edwin Steringa die de bondscoach is van Jong Oranje. Maar Steringa zit nu langs de mat voor zijn eigen pupil. Brandon is een snelle en allround judoka. De spanning droop van deze finale af. Brandon zette een uchi-mata in maar Jim wist hem over te nemen, en Brandon door te sturen naar z’n rug. Ippon voor Jim! Die hier zodoende goud pakt, én de eerste plek op de EK ranking (maar juni is nog ver weg... )
Jim stuurt Brandon door (foto: Eric van den Brink)
Brandon, Jim, Thomas en Yasin
Zwarte band
Zijn examencommissie bestond onder andere uit judolegende Joop Gouweleeuw (71 jaar en 8ste dan) die in 1964 al met Anton Geesink op de Spelen in Tokio stond, en in 1966 Europees kampioen werd. Gelukkig was Jim zijn valmaat Ruben net op tijd hersteld van z’n schouderblessure. Jim was vooraf ontspannen en had er super veel zin in, maar werd in de auto op de heenweg (naar Den Haag) toch ineens wel zenuwachtig. Niet zo gek natuurlijk, het is immers niet niks.
het examen (Gouweleeuw rechts)
de examencommissie beraadt zich
Het examen verliep soepel. Bij de eerste worpen zag je de spanning nog, maar al snel werd het genieten en zag je hoelang deze vrienden al samen trainen (bijna 10 jaar!). Uiteindelijk ontving Jim dan ook stralend de complimenten van o.a. Joop Gouweleeuw, die het samenvatte in een heel mooi examen. Mijlpaal bereikt.
Ruben en een (lichtgevende) Jim
Klik voor de grap hieronder eens op de bandexamen-tag om het verloop te zien van geel naar zwart.
Judotoernooi Groot Vlaardingen
Eerste partij begon hij met een vrijloot.
Tweede partij was tegen Ruben Speijer van ‘Budo Gouweleeuw’ uit Delft. Het begon een beetje rommelig maar na een minuut scoorde Jim met een heupworp (uchi-mata) een ippon.
Jim scoort ippon met uchi-mata
Derde partij ging tegen een judoka die traint bij de Nationale kernploeg in Nieuwegein (waar Jim sinds zijn podiumplaats op het Dutch Open ook deel van uit maakt). Maar ook hij was vandaag niet tegen Jim z’n uchi-mata bestand. Ippon voor Jim binnen 15 seconden.
Jim scoort ippon met uchi-mata
Vierde pot trof hij Mauk Moerman van Judo Goes. Mauk is weliswaar eerstejaars in de klasse tot 17 jaar maar werd vorig jaar in de -15 nog tweede van Nederland. Jim had in deze partij duidelijk grip op Mauk. Hij wist een linkse uchi-mata van Mauk door te sturen en kwam zo waza-ari voor te staan. Even later scoorde Jim met een kleine buitenwaartse beenhaak (ko-soto-gake) een mooie ippon.
Jim (rechts) maakt ko-soto-gake
Jim was nu poule winnaar (er waren 2 poules) en hierna gingen ze kruisen met de andere poule. Normaal tref je dan de nummer 2 van de andere poule in de halve finale, maar hier gingen de nummers 1 tegen elkaar (?).
Winnaar van de andere poule was Tim Boekelaar van Judo Yushi uit Nieuw Vennep. Tim werd vorige jaar derde op het NK -15. Al snel kwam Jim een waza-ari voor met een offerworp (hikomi gaeshi), en even later scoorde hij z’n tweede waza-ari met een grote buitenwaartse beenveeg (o-soto-gari). Ippon voor Jim die nu naar de finale kon.
Finale was wederom tegen Mauk Moerman, die na de verliespartij tegen Jim alles had gewonnen en zich zodoende had teruggevochten tot in de finale. Vrij snel in de wedstrijd kwamen ze op de grond terecht en belandde Mauk in een sankaku houdgreep/verwurging. Mauk kreeg geen lucht meer en tikte af. Het ‘goud’ in de vorm van een mooi en speciaal voor dit toernooi ontworpen beeldje ging zodoende naar Jim. Kortom een mooie dag.
Mauk (onder) tikt af
Mauk, Jim en Tim
Altijd mooi die prijzen in Vlaardingen
Gisteren kreeg hij trouwens ook z’n Dutch Open 2012 medaille nagestuurd. Het was het wachten waard.
En tot slot staat er inmiddels ook een verslag van zijn trainingsstage in Engeland op z’n weblog. Twee verslagen naar beneden scrollen of hier klikken.
Matsuru Dutch Open onder 17 jaar
foto: Eric van den Brink
We hebben het niet aan de grote klok gehangen maar Jim had bij z‘n trainingsstage in Engeland een slijmbeursontsteking aan zijn elleboog opgelopen. Hij had vandaag de sterkste dosis pijnstillers en een elleboogbeschermer. Hopen dat het goed gaat en dat ie er niet suf van wordt...
Zijn eerste wedstrijd was tegen de Belgische Martijn Bollen van Judoclub Koersel. Jim had duidelijk grip op Martijn. Keer op keer nam hij de worpen van Martijn over en stuurde ze door. Tweemaal nam hij een uchi-mata inzet over (1x yuko en 1x waza-ari) en tot slot was een overname van een beenworp (o-uchi-gari) goed voor een tweede waza-ari. Ippon voor Jim.
Jim stuurt Martijn door (foto: Eric van den Brink)
Tweede partij ging tegen Mauk Moerman van Judo Goes. Mauk werd hier vorig jaar tweede in de klasse tot 15 jaar en was net terug van een trainingskamp in Japan. Mauk is goed, maar Jim was vandaag beter. Eerst kwam hij een yuko voor met een beenhaak (ko-uchi-maki-komi) en tot slot scoorde Jim ippon met een schitterende heupworp (uchi-mata).
Uchi-mata tegen Mauk (foto: Eric van den Brink)
De vaart zat er lekker in, maar 1 partij verliezen kan hier naar huis toe betekenen. Alleen als je verliest van een poule winnaar (er zijn 4 poules van 16 judoka’s) mag je herkansen.
Derde partij trof Jim nu Yasin Caria van Judo Yushi uit Nieuw Vennep. Yasin won vorig jaar zo’n beetje alles wat er te winnen viel. Hij werd op het Dutch Open eerste in de klasse tot 15 jaar, ook won hij het NK tot 15 jaar en werd hij sporttalent van het jaar in de Gemeente Haarlemmermeer. Het was een lastige judoka om mee te judoën omdat hij een nogal afhoudende stijl had. Toch wist Jim door te komen met een voetveeg, goed voor een yuko. Aan het einde wist Jim Yasin in een beenverwurging (sankaku) te krijgen. De klem zat goed en Yasin moest aftikken. Ippon voor Jim.
Yasin (onder) tikt af
Vierde partij (de poule finale!) ontmoette hij de Poolse Daniel Salamon van Judo Rys uit Warschau. Jim oogde ondanks z’n pijnstillers scherp. De pijn was niet weg, maar wel te verdragen dus dat was mooi. Hij begon fel aan deze partij. Daniel zette hard en fel een uchi-mata in. Maar even hard en fel werd hij door Jim doorgestuurd naar z’n rug en zo won Jim binnen enkele seconden met ippon. Echt fantastisch om te zien. De spanning liep dan ook steeds verder op. Jim was nu poulewinnaar en ging naar de halve finale, tegen een andere poule winnaar.
Jim (rood) stuurt uchi-mata door
Dit werd de Duitser Jannik Matz Wenzel van Judo Club Wermelskirchen. Jannik bleek echt beresterk. Na een minuut wist Jim echter een schouderworp van Jannik door te sturen, goed voor een half punt (waza-ari). Even later lag Jannik op z’n buik en Jim had hem in een beenverwurging. Jannik gaf echter geen krimp en was niet naar z’n rug draaien. Jim bleef het met al z’n kracht proberen, maar tevergeefs. Het werd een echte slooppartij, maar aan het eind wist Jim een tweede waza-ari te scoren met wederom een overname (uchi-mata). Jim was weliswaar helemaal kapot, maar ging nu wel naar de finale van de Dutch Open!
Jim probeert Jannik tevergeefs naar z'n rug te draaien
Finale ging tegen Kevin Bakker van Ben Rietdijk Sport uit Velserbroek. Kevin werd hier vorig jaar derde en staat zeer goed te judoën. Na 2 minuten zonder score raakt Jim ongelukkig in een houdgreep. Kevin is erg sterk en liet hem niet meer los. Kevin wint en Jim pakt heel mooi het zilver. Op dit niveau van 64 judoka’s uit vele windstreken 2e worden is natuurlijk een fantastische prestatie.
Jim, Kevin, Tom (Dijkhuis) en Thomas (ten Heuvel)
De echte medailles die ze speciaal hadden laten maken waren nog niet binnen (was fout gegaan). Hier dus nog met neppers, maar de echte worden nagestuurd.
Gilze
Vandaag ging de spits van het nieuwe seizoen eraf in Gilze. Gilze (in het land van Breda) is voor een hoop judoka’s traditioneel een soort opwarmtoernooi voor de Dutch Open van volgende week. De oliebollen hadden op Jim z’n gewicht blijkbaar weinig indruk gemaakt want hij zat nog keurig onder de 66 kg.
Eerste partij ging tegen Johan Koot van ‘Guan Lin’ uit Den Haag. Al snel wist Jim een inzet van Johan over te nemen en kwam zo met een yuko voor te staan. Even later scoorde Jim met een uchi-mata (heupworp) een ippon. Het leek hem weinig moeite te kosten.
Jim maakt uchi-mata (foto: Eric van den Brink)
Tweede partij trof hij Dominique Hopmans van 'Shintai' uit Roosendaal. Dominique kwam er niet aan te pas. Jim kwam twee yuko’s voor te staan. Een met een uchi-mata en een met een o-soto-gari (beenworp). Tot slot veegde hij hem met een okuri-ashi-barai (twee voetenveeg) goed voor een ippon. Waar wij op de tribune heel erg verbaasd over waren, was dat Jim telkens niet doorging als ze op de grond terecht kwamen. Later hoorden we dat dit de opdracht van sensei HenkJan was geweest.
Derde partij ging tegen Bert Jan Lobregt van 'Budo Kwai Teisoku' uit Zaltbommel. Ook deze pot zou niet spannend worden. Jim opende met een uchi-mata goed voor waza-ari (half punt) en eindigde met een soort tani-otoshi (achterwaartse offerworp) goed voor een ippon.
Jim maakt uchi-mata (foto: Eric van den Brink)
Jim maakt tani-otoshi (foto: Eric van den Brink)
Hij werd zodoende vrij gemakkelijk eerste in Gilze. Weinig deelnemers vandaag (veel afzeggingen). Jim hoefde dan ook niet vol aan de bak, maar dat zal volgende week wel anders worden...